Aug 182017


Before I share with you my understanding of the end generation, I need to explain something that few understand in the body of Christ, even among the Charismatics who emphasize “the spirituals” – the gifts of the Spirit. Much of what is preached and taught in today’s Churches is nothing more than the letter of the Word and not the Spirit. The Holy Spirit alone gives the revelation (the spiritual understanding) of the Word of God. Scholarship is not Holy Spirit revelation. Men of great intellect and scholarschip write and teach on many subjects about the Bible, but that does not mean it is the revelation of the Word.

Commentaries abound on what men believe the Bible says, yet when compared to the literal grammatical interpretation fail the test of proper hermeneutics (interpretation). Moreover, hermeneutics that does not depend upon the Holy Spirit for revelation is nothing but man’s opinion. The Word of God was given to men by God to write it down in “books”. That is called “inspiration.” Notice that it came from God to man, not from man to man. This is always the order of interpretation. Peter said the Word of God is not the private interpretation of man, meaning that the Word of God did not originate from man no matter how great an intellect he may be (II Peter 1:20-21).

Second, it is not enough to believe in the inspiration of the Scriptures apart from Holy Spirit revelation. Unless the Holy Spirit imparts the revelation or understanding, it is nothing but a dead letter. This is the meaning of Paul’s comments in I Corinthians 2:10-16, and in another place, Paul sarcastically asked the Corinthians if the Word of God originated from them (I Corinthians 14:36).

Holy Spirit Revelation

Holy Spirit Revelation

Holy Spirit revelation is a lost doctrine in the body of Christ today and is replaced largely by intellectual scholarship. Sadly, the saints do not know the difference. Likewise, “emotional” preaching and teaching (The make me feel good motivation teaching) has supplanted revelation and many saints are following these highly paid speakers. Truth is not founded upon either an intellectual or emotional presentation of the Word of God that often alters it to make it more acceptable to the hearers, but upon God’s original intent, which is to make us more holy and righteous in our character and conduct. The saints develop a holy walk by conviction and repentance of sin sometimes accompanied by chastening, even severe chastening. The milk toast make me feel good message coming from pulpits and seminairs today do not challenge the saints to live holy and godly lives in a godless world.

In addition, not understanding Holy Spirit revelation, many saints do not live by “rhema faith.” What do I mean by rhema faith? The Greek word “rhema,” which is the word used in Romans 10:17 and Ephesians 6:17 for the “Word of God” means “personalized revelation,” that is, what God is saying through His Word today from the written Word to our reborn spirits. Without rhema there is no real faith! Most Christians live by logos faith. Logos is the written Word of God – the letter of the Word. Until the Holy Spirit breathes upon the written Word and imparts the knowledge and understanding to our spirits, we are living by the letter of the Word and not by revelation faith.

How does rhema work and this is something that most do not understand including so-called Bible scholars? The Lord may speak from an Old or New Testament Scripture, which the original meaning and purpose was for a different time and to a different people [direct revelation] yet give an application for the present time.


The following is the word I was given about the 120-year generation and notice that it is not a shallow expose, but a detailed analysis with at least 6 proofs of witnesses. Am I implying that it is going to happen exactly as I say? While I believe the 120-year end time generation is correct and true to the Scriptures, the dates could be off a few years because the calendars have been altered over many millenniums. In addition, God operates on the sacred calendar, not the secular calendar we use today.



How long is a biblical generation? Does the Bible offer any insight for determining the lenght of a generation? I think there are several clues which give us a key in determining the duration of the END TIME GENERATION.

First, the Greek word for generation is “Genea” connected with “Ginomai” which means to become; primarly signifying a begetting or BIRTH; or race of people possessing similar charateristics, pursuits, etc. Therefore, one definition of generation is that it refers to a particular people with their characteristic lineage and identifying traits, which distinguish them from all other races of people.

When the Lord Jesus used the word Generation in Matthew 24:34, He was referring to the Jewish people identified by their particular religion and culture symbolized by the Fig Tree. Notice in Vine’s definition of generation, he says it signifies a BEGETTING OR BIRTH. In the context of Matthew 24, The Lord Jesus is not speaking of an individual’s birth, but the birth of a nation – a nation of people having the same characteristics, traits, and pursuits and that have a kinship with the land of Israel and the city of Jerusalem unlike any other race of people on the earth.

In addition when the Lord Jesus said THIS GENERATION, He was speaking of a certain time period as distinguished from alle others before it. The Lord used the same stipulation in reference to the Hebrew people who came out of Egyptian bondage and their wilderness experience in Psalm 95:10 “Forty years long was I grieved with THIS GENERATION…”

The generation of Israel that experienced the exodus from Egypt, the parting of the Red Sea, the receiving of the Law on Mount Sinai, and all the miraculous events of that period, no other generation would again experience. It was a definite time determined by God and would be the foundation for succeeding generations of Israel.

The same can be said of the generation when Israel returns to the land in the latter days. It is a specific period that will usher in the “Time of Jacob’s Trouble” to the Jewish people and tribulation to the Gentile world. The Lord Jesus said it would be a time unlike any generation before or after it. This generation has a beginning and an ending. We know the beginning, but how long is it and when does it end?



1897 -2017 = 120 years (Gen. 6:8).

100 = bondage

The Bible mentions several different periods that define a complete generation. The first is 100 YEARS . When God gave the covenant to Abraham in Genesis 15:13,16, He told him that his seed (the Hebrew people) would be in bondage in Egypte for 400 years, but in the 4th generation, they would come out. That makes a generation approximately 100 years.

40 = testing

A second period of determining a biblical generation is 40 YEARS. When God led Israel out of Egypt, He intended that they enter the promise land and conquer the Canaanites, but instead of obeying Him, they sent 10 spies to survey the land who reported that the inhabitants were too strong for them to conquer. Because of disobeying God, they were required to spend 40 years in the wildernis (a year for a day that the ten spies spied out the land). As a result, God said He was grieved with this generation forty years (Psalm 95:10).

In Deuteronony 2:14, God said that He waited until all the men of war died before He brought Israel out of the wildernis. According to the Torah (The Law), an Israeli male could not go to war until he was 20 years of age (Numbers 1:3). Therefor, when all the men of war had either been killed or died by the age of 60 (a 40 year period), God brought Israel out of the wilderness into the Promised Land. In doing this, God defined the generation of the men of war to be a period of 40 years, e.g., an Israeli man could not go to war pass the age of 60.

When God destroyed the world in the flood judgment of Noah’s day, it rained for 40 days and 40 nights upon the earth. Moses was on the mountain of God (Mount Sinai) for 40 days when he received the 10 Commandments. Elijah fasted for 40 days when Jezebel was pursuing him. Jesus was led away by the Spirit into the wilderness to be tempted of the devil for 40 days representing a complete period of testing. The number 40 seems to be associated with a period for JUDGMENT AND TESTING, both for an individual and a nation.

70 = Prophecy Complete

The third time period for determining the lenght of a biblical generation is 70 YEARS. Israel was in the Babylonian captivity for 70 years – a number associated with COMPLETING PROPHECY. In Daniel 9:24, Daniel is given the “Vision of the 70 Weeks of Years” where on week (Heptad in Hebrew) represents 7 years for a total of 490 years. God said that from the beginning of a decree to restore and rebuild the city of Jerusalem, 70 Weeks of Years would be determined upon the Jewish people and the city of Jerusalem to complete alle vision and prophecy (This is an important key). When this period is finished, Israel’s punishment for disobedience will end and Messiah will come to establish His Kingdom and redeem the remnant.

Psalm 90:10 says that the days of a man ‘s natural life are 70 years, and if by strenght, they may be 80 years. Therefore, the generation of man is 70 natural years.

God can certainly lengthen man’s life even beyond 80 years and has promised to give His people long life if they obey His Word and honor their father and mother. However, the natural life span of mankind is normally a period of 70 years. This seems to be the guideline for a complete generation of man.

50 =  Jubilee-Release of Debt

There is another period that is significant in relation to God’s dealings with the people of Israel, and that is 50 YEARS. Every 50th year in Israel was the “Year of Jubilee” when all the land was to be restored to the original owner; all debts were to be cancelled; and all slaves were set free. It was the year of release and deliverance – a time for celebration and joy when families were reunited and given a fresh lease on life.

In addition, the 50 is associated with the “Feast of Pentecost” (meaning 50th day). Fifty days from the 16th of the month of Abib (March – April) was the Feast of Pentecost occuring in the month May – June depending upon the position of the new moon (Hebrew months in ancient Israel were based on a lunar calendar) and the barley and wheat harvest. It is interesting that the giving of the Law on Mount Sinai and the coming of the Holy Spirit both occured on the day of the Feast of Pentcost. God’s number in action is three, e.g., He does things in a series of three’s to get our attention. THEREFORE, A THIRD ACTION OF GOD MAY TAKE PLACE IN THE THIRD SACRED MONTH!

According to Bullinger’s book, “Numbers in Scripter”, the number 50 is also associated with judgment. The flood was upon the earth for 150 days (50×3).

In summary, a Biblical generation is sometimes 40 years, 50 years, 70 years, and 100 years. 40 years seems to be a period for complete testing; 50 years is a period of release and deliverance; 70 years is a period when prophecy is completed; and 100 years appears to be the longest period for God dealing with Israel. It is also noteworthy that in 1917 the British issued “The Balfour Declaration”, which was the first official act to allow the Jew the right to resettle in their homeland.

Since it is clear from Scripture that God’s end time clock is associated with the nation Israel and the city of Jerusalem (Ezekiel 36 and 37 and Daniel 9), then the years 1917, 1948 and 1967 are highly significant in calculating the end time generation. The question is, when did the end generation begin – in 1917 the first official act by a Gentile nation to give Israel legal right to the holy land; 1948 when Israel was reborn as a nation after 2500 years of exile; and in 1967 when they recaptured Jerusalem and declared it to be the eternal undivided capital of the State Israel? We must keep in mind that the last 7 years of Daniel’s 70th Week are part of the end generation, which ends Gentile domination of Israel and the city of Jerusalem.

Let’s apply the 4 time periods discussed above for each of the three possible dates for beginning of the last generation – 1917, 1947/8, and 1967 and see if we can glean any insight into the lenght of the end time generation:


  1. THE BALFOUR DECLARATION IN 1917. (First Official Act to Give the Jew the right of return to the land). 1917 + 40 year generation = 1957. This scenario will not work because the time has expired for the tribulation and the Second Coming to occur. 1917 + 50 year generation = 1967. This scenario won’t work for the same reasons. 1917 + 70 year generation = 1987. This scenario won’t work also for the same reasons.1917 + 100 year generation = 2017. This scenario is a possibility with the tribulation beginning in  2017 and the second coming in 2038
  2. 1947/8 REBIRTH OF ISRAEL AS A NATION 1948 + 40 year generation = 1988. That does not work because the time has expired for the tribulation and the Second Coming to occur. 1948 + 50 year generation = 1998. Also doesn’t work for the same reasons.
  3. 1947/8 + 70 year generation=2017/8. This scenario is a possibility with the tribulation beginning in 2017/8 and the Second Coming in 2038.
    1948 + 100 year generation = 2048. This scenario is a possibility with the tribulation beginning in 2027.
  4. 1967 RECAPTURED OF JERUSALEM1967 + 50 year generation = 2017. This is a possibility  with the tribulation beginning in 2017 and the second coming in 2038.
    1967 + 70 year generation = 2037. This is a possibility with the tribulation beginning in 2016 and the Second Coming in 2037.
    1967 + 100 year generation = 2067. This is a possibilty with the tribulation beginning in 2046 and the Second Coming in 2067.

From these calculations, we have the earliest period for the completion of the END GENERATION in 2017/18 and the longest period ending in 2067. There are three time sequences from the above that are rather interesting. Look at the time periods marked by the asterisk. Using the birth day of the nation Israel in 1947/8, the recapture of Jerusalem in 1967, and the issuing of the Balfour Declaration in 1917, notice that the 50 for Jubilee – Release, the 70 for prophecy complete, and the 100 associated with the right of the Jew to return to their homeland all begin at approximately the same time period – 2017/8 with the tribulation.

In addition, from our earlier discussion of the meaning of the Greek word for generation (Genea) having to do with the ‘birth or begetting’ of the nation of Israel, it seems logical that the END GENERATION IS FOR A PERIOD OF 100 YEARS from start to finish, e.g. 100 years is the longest period for a biblical generation.

The number 70 is especially associated with Israel’s  bondage, captivities, exiles, return and completion off all vision and prophecy. Notice the numbers 50, 70, and 100 fit into the same period. I do not think this is a coincidence.

If this is the true prophetic scenario, then I believe Daniel’s long awaited 70 th Week will occur within three decade. With what is happening in our world today, I cannot see things continuing until 2067 without world goverment/religion appearing on the scene headed by the Antichrist and the False Prophet, especially when the apostasy is already under way in the world. By the year 2067, I strongly believe the Lord Jesus will have been back on earth for some time ruling from His throne in Jerusalem. I could be wrong, but it is an interesting scenario, especially when the Bible says two or three witnesses confirm a thing.

Pastors and ministers should have discerend since 1917 when Israel was given the legal right to return to the land in the second phase of prophetic fulfillment that this was the pre-condition to fulfill Ezekiel 36 and 37 plus many other prophecies dealing with the return. This significant date in the history of the world marked a ‘turning point’ in God’s prophetic timetable, namely that the latter of the last days and/or the last generation to which the Lord Jesus would return had begun.

A generation that has a starting point also has an ending point. I believe all the numbers in scripture that identify a specific generation and/or important events predict the end time  generation. Let me explain:

The numbers 100 ,70, 50, and 40 all have to do with prophecy fulfilled or a significant period of time to which we need to pay close attention:

Israel was in the Egyptian captivity for 400 years (some manuscript say 430) or 4 generations 0f 100 years each.

Israel was in the Babylonian captivity for 70 years. Daniel speaks of a period of 70 Weeks of Years or 490 years (70×7) as spritual punishment for Israel’s sins. 469 years  have been fulfilled.

The Jubilee Year was 50 years in which the land and people were released – delivered and set free. It is a pivotal year in the history of Israel.

The number 40 is a period of complete testing for a nation and a individual.

Taken together, I believe they mean the following:

In 1917 The Balfour declaration was issued giving the Jews legal right to return and settle their land. 100 years from 1917 is 2017.

In 1947/8 Israel became a nation after 2500 years of exile. 70 years from 1948 is 2017/8.

In 1967 Israel captured and controlled the city of Jerusalem for the first time since the Babylonian captivity. 50 years from 1967 is 2017 speaking of  liberation for Jerusalem by the coming of our Lord Jesus Christ back to earth.

40 years from 1977-78 is 2017-18.

According to Jewish history and culture, an adult male is considered mature at age 30. This is also the required age for priesthood under the Levitical system. Consider that the Lord Jesus said in Mattheus 24:32 that when  the Fig Tree has budded (birth) and spreads forth its leaves (maturity) that generation will not pass until all prophecy is complete. Israel became a nation in 1948 and reached maturity in 1977-78 (remember the Israeli Civil Years begins in September not January). By the time the Fig Tree generation has completed a full generation, the tribulation is over and Jesus has returned.

Menachin Begin became Prime Minister of Israel in 1977 and in 1978 signed the Camp David Peace Accords with Egytian President Anwar Sadat brokered by Jimmy Carter. The Camp David peace accords incited the Arab world against Sadat who was assassinated. The Camp David Peace Accords also greatly angered Yasser Arafat, leader of the PLO, he started in 1987-1993 the first and in 2000-2004 the second ‘Intifada’s’ (an uprising and shaking off of the Zionist infidels).

I believe according to what the Lord Jesus said in Matthew 24 about the birth and maturity of the nation Israel, and subsequent historical events affecting the nation that the final period of  “testing” for tha nation began when they reached maturity in 1977-78. In the Torah, the Lord said He tested Israel in the wilderness for 40 years. It should be noted that the final period of testing for the world also began in 1977-78.

The amazing thing about the above is that each period ends in “2017-2018” the period I believe begins with the last three weeks of seven years and ends the last generation with the Second Coming of Christ. Now in case you think that I stuck  the numbers in to make them fit my scenario, here is the explanation:

The first use of the number for a generation is 100 and is found in the book of the beginnings – Genesis 15:13,16. In that passage, God told Abraham that the Israelites would serve Egypte for 400 years and come out in the 4th generation. The “Law of Beginnings” or “first mention” applies here, meaning that a first mention of a principle or action of God becomes the starting point for further revelation. Therefore, in Genesis, the book of beginnings, we have the first mention of the lenght for a biblical generation – 100 years.

The Balfour declaration issued in 1917 was the “first offical act” to allow the Jews to return to the land of Israel. Therefore, we apply 100 years (The first mention of a time period for a generation) to the first mention or first legal act allowing the Jews to return to the land of Israel.

Having already used the number 100 as the beginning number for a complete biblical generation, we cannot use it again. The next number we use is 70 because 70 is the number that also represents a period of captivity and the first number to be used in relation to Israel’s beginning years of captivity after entering the promised land and becoming an independent theocratic monarchy with a king and a priesthood. The Law of First mention or first beginnings applies here also.

The number 70, unlike the number 100, is associated with Israel’s “nation-state” – both physical and spiritual captivities. Therefore, we must apply the number 70 to Israel’s return to the land and re-birth as a nation in 1947/8 plus 70 years is 2017-18.

Now that we have already used the numbers 1oo and 70, we cannot use them again for to do so would be forcing something to fit a preferred scenario.

The next significant date on Israel’s prophetic timetable (Actually God’s) is 1967. In that year, Israel liberated Jerusalem from Arab control and it became the undivided capital of the state of Israel.

What biblical number is associated with “liberation?” The numer 50 or the Year of Jubilee. Daniel 9:24-27 speaks of the prophecy to consummate God’s prophetic timetable for the people of Israel and the city of Jerusalem. Israel and the city of Jerusalem will be liberated when Messiah Jesus returns to earth at the battle of Armageddon. 50 years 1967 is 2017-18. This will be the starting-point of the last three weeks of 3 x 7 years!

That leaves only one number left, the number 40. We have already shown that it is associated with testing to determine the condition of the heart – whether one will obey God or not. Israel reached maturity in 1977-78 as predicted by Jesus in Matthew 24:32 and entered into the final years of testing. 40 years from 1977-78 is 2017-18.

Since the Word says a thing is confirmed by two or three witnesses [II Cor. 13:1], I rest my case that based on the revelation of the Word and the numbers in the Bible for a generation to be fulfilled within God’s specific purposes, the present generation in which we live could end in about 2017-18, and from there the last three weeks of 3 x 7 years begins and ends in 2038-39 with the Second Coming of Christ Jesus.

We just do not have that much time left. God is winding things down on planet earth and we happen to be the people of the end generation; consider it a privilege, not a burden!

With what was happen with the recent terrorist attacks, it seems that ‘the burden of Damascus’ (Isaiah 17:1-11) and ‘the Gog Magog War’ (Ezekiel 38-39) is right around the corner, and I believe this are some major world events yet to occur before the final three weeks of 3 x 7 years begin!

The war of Isaiah 17 and Ezekiel 38-39 seems to imply nuclear war and pre-dates the the tribulation. Three sevens, therefore, remain for the future, and these are dealt with in the book of the Revelation: the seven seals, the seven trumpets, and the seven vials. Therefore I believe it will take place soon, perhaps within the next 5 years.

I also believe we are living in the period of God’s final grace period before the world enters the judgement of the tribulation. Make no mistake about it; September 11, 2001 was a final warning from God; and there was the financial crisis in 2008 September 29, on the eve of Rosh Hasjana were the Dow Jones was losing -777.68 points. He that has ears to hear let Him hear what God is saying through these “signs” in the heavens and on earth.

During the month of May 2002, I was studying the Lord’s Olivet Discourse as recorded in Matthew 24 and when I came to verses 36 and 37, the Holy Spirit stopped me and said, “Here is the key to the end time – meditate upon it.” Now those of you that may understand what I mean by the Holy Spirit speaking to me in this manner, read the book of Acts and you will  find the apostlesl and the early Church had a close intimate relationship with the Holy Spirit – were on speaking terms with Him. Here are a few examples:

  • Acts 5:32
    “And we are witnesses of these things; and so is the Holy Spirit, whom God has given to those who obey Him.”
  • Acts 8:39-40
    “And when they came up out the water, the Spirit of the Lord snatched Philip away; … But Philip found himself at Azotus … “
  • Acts 9:31
    “So the church throughout all Judea and Galilee and Samaria enjoyed peace, being built up; and going on in the fear of the Lord and in the comfort of the Holy Spirit, it continued to increase.”
  • Acts 11:27-28
    “Now at this time some prophets came down from Jerusalem to Antioch. One of them named Agabus stood up and began to indicate by the Spirit that there would certainly be a great famine all over the world. And this took place in the reign of Claudius.”
  • Acts 13:2-4
    “While they were ministering to the Lord and fasting, the Holy Spirit said, “Set apart for Me Barnabas and Saul for the work to which I have called them.” Then, when they had fasted and prayed and laid their hands on them, they send them away. So, being sent out by the Holy Spirit, they went down to Seleucia and from there they sailed to Cypus.”

While we are not to pray to the Holy Spirit, we can certainly talk with Him if we are born-again because He lives inside of us and is intimate with our “new born spirit man.” We are also reminded of what Paul said in Romans 8:9b, “But if anyone does not have the Spirit of Christ, he does not belong to Him.”

Anyway, this is were I am coming from as I have learned to recognize the Holy Spritit’s small voice when He speaks to my spirit.

Obeying the Holy Spirit, I stopped and meditated on Matthew 24:36-37, which I had read hundreds of times, but on this particular morning the Holy Spirit helped me to understand what the Lord Jesus meant when He said:

“But of that day and hour no one knows, not even the angels of heaven, [nor the Son is not in the original Greek], but the Father alone. For the coming of the Son of Man will be just like the days of Noah.”

Do you see it? Notice what the Lord Jesus says; when He returns to earth it will be JUST LIKE the days of Noah and then He describes what those days were like – “They were eating and drinking, and marrying and giving in marriage…,” but that is not all that encompasses the days of Noah. In the context of Matthew 24, verses 36 and 37 help identify the duration of the end [time-last] generation – the one that will experience the tribulation of the last three weeks and the return of the Lord Jesus.

In order to better understand what the Lord Jesus meant, we should read the Genesis account of the flood, particularly the days prior and what God said about it. Remember we are interested in knowing what the Lord Jesus meant when He said, The last generation on earth will be JUST LIKE the days of Noah.”

In Genesis 6, God told Noah something very interesting when He said, “My Spririt shall not always strive with man forever, because he also is flesh; nevertheless his days shall be 120 years.”

What did God mean when He said, “Man’s days shall be 120 years?” Commentaries vary of the meaning on that phase. Some say it means that Noah preached for 120 years before the flood judgement came upon the earth. Some say it means that man’s lifespan is 120 years. Probably the first interpretation is the correct one because we know from Psalm 90 that man’s natural lifespan is seventy years or if by strength eighty.

In God’s eyes, man lives out a complete generation in seventy years. However, we know today that some people live beyond seventy years, but very few live to one hundred, and hardly anyone lives to be a hundred and twenty. Therefore, in the context of Genesis 6, I believe God was telling Noah that the last generation from Adam to Noah (the 10th generation from Adam) to the very day that the flood judgement fell upon the earth was exactly 120 years – no longer and no shorter” (See: Genesis 7:11-13).

Since we are to interpret the chapters and books of the Bible in the context of the whole Bible, then when the Lord Jesus said the generation of the Fig Tree would be JUST LIKE the days of Noah, I believe He was telling us that the end generation like Noah’s day would for a period of 120 years (There is evidence that it may be shorten by a few months, possible 7 months and 10 days – see Matthew 24:22 and Daniel 8:13-14).

In my previous revelation of the end generation, I assumed it began in 1917 with the Balfour Declaration, but the HolySpirit gave me understanding that it actually began in 1897, the year of the FIRST ZIONIST CONGRESS HELD IN BASIL SWITZERLAND BY THEODOR HERTZL, and the first official act to prepare the way for the Jews to return to their homeland. Thus we see once again the “The Law of First Things” in operation. This was the first budding of the Fig Tree, not 1917, which was the second budding.

Now let’s apply the 120-Year Generation to the same scenario as we did for the other times, and when we do, we have a fifth evidence for the end generation ending in 2017-18:

1897 + 40 year generation = 1937. This scenario does not work because the time has passed for the final three weeks of 3 x 7 years of Tribulation and the Second Coming of Jesus Christ.

1897 + 50 year generation = 1947. This scenario does not work for the same reason as the 40-year generation.

1897 + 70 year generation = 1967. This scenario does not work for the same reason as the 40 and 50 year generation. However, it is interesting that in 1967 Jerusalem came back under Jewish control for the first time since the Babylonian captivity. The number 70 is definitely connected to the city of Jerusalem according  to Daniel 9:24-27.

1897 + 100 year generation = 1997. This scenario does not work for the same reason as the 40, 50, and 70 generation.

1897 + 120 year generation = 2017 0r 2018 (The Hebrew Civil Year begins in September and the Sacred Year begins in March. Therefore, the biblical numbers having to do with a complete generation pertaining to testing, release or deliverance, captivity and judgement.

1977-78 (The Year Israel reached maturity) + 40 years [testing]=2017/18.

1967 (The year Jerusalem was retaken by Israel) + 50 years [jubilee/deliverance] = 2017.

1947/8 (The year Israel was reborn as a nation) + 70 years [captivity prophecy fulfilled] = 2017/8.

1917 (the year the Balfour Declaration was issued) + 100 years [captivity] = 2017.

1897 (The year of the first Zionist Congress) + 120 years [judgement] = 2017.

After I had written the addendum in May 2002, I received a news alert from Bill Koenig of Koenig International News on November 11, 2002 concerning the pending war with Iraq. “Bill said that his friend John Mc Ternan, who co-authored the book, “Israel: The Blessing or the Curse,” had told him he thought the United States was mentioned in Isaiah 13 as one of the nations that would destroy Iraq. Out of curiosity, Bill said that he called Yacov Rambsel, the world’s premier Bible Code expert, who does his extensive research with paper, pencil, a calculator, and the original Hebrew Masoretic Bible, to see if he would do some research of Isaiah 13. Below are the results of his findings:”

“Equidistant Letter Sequence codes Explained: The codes found in the original Hebrew Masoretic Bible are called ‘ELS’ codes with stands for Equidistant Letter Sequence. In Yacov’s study, an ELS interval of + 16 produced the Hebrew word for ‘war’ every 16th letter to the right, starting with the first letter of the code, which is ‘w’ in the 16 letter intervals. For example, the code began with the letter ‘w’ and proceeded right to the 16th letter, which was the letter ‘a’ an then proceeded another 16 letters to the right to the letter ‘r’ forming the Hebrew word for ‘war.’ This word pattern repeated itself again and again. The Hebrew word for Egyptian-9 (See 15 below) means that eight nine-letter intervals to the left produced the word Egyptian. The word pattern then repeated itself again and again.

Here are the codes Yacoov Ramsel found in Isaiah 13:2-6 (First the Scripture, then the codes):

Isaiah 13:2-6 (Judgement on Babylon)

2 Lift ye up a banner upon the high mountain, exalt the voice unto them, shake the hand, that they may go into the gates of the nobles.

3 I have commanded my sanctified ones, I have also called my mighty ones for mine anger, even them that rejoice in my highness.

4 The noise of a multitude in the mountains, like as of a great people; a tumultuous noise of the kingdoms of nations gathered together: the LORD of host mustereth the host of the battle.

5 They come from a far country, from the end of heaven, even the LORD, and the weapons of his indignation, to destroy the whole land.

6 Howl ye.

The codes:

1.War + 16; 2. Shall be a house of bitternes + 16; 3. A rapid atom=16; 4. Babylon atom + 16; 5. The blasphemers – 102; 6. The day of woe – 102; 7. The Megiddo – 102; 8. the Babylonians shamed – 68; 9. From the house of tribulation + 20; 10. The end of days – 37; 11. The speedy tribulation + 60; 12. Judge the Roman + 18; 13. Syrians + 86; 14. Shameful Arabia + 23; 15. Egyptian – 9; 16. Libanon – 105; 17. Gog + 17; 18. Magog – 19; 19. Shall be Pur for Persia – 19; 20. Great prophetic knowledge of space + 49; 21. Messiah + 49; 22. People of life – 60; 23. Son of the Father + 60; 24. The President the Son of War (the maker of war) + 320; 25. GW Bush + 316; 26. Islam – 23; 27. Hamas – 23; 28. Allah + 23; 29. The Arabs – 23; 30. Philistines (Palestinians) – 188; 31. Holocaust + 70; 32 Yeshua + 120; 33. He will return +120; 34. Savior =18; 35. All creation + 17.

Look at the code sequence 32 and 33; both have do with Yeshua (Jesus) and His return. Notice that they are assiociated with the equidistant number sequencing of + 120! Is this a coincidence or does Yacov Ramsel’s codes reveal what my research/revelation has found – that the Lord Jesus Christ will return to earth at the end of a 120- YEAR generation, which possibility began in 1897 and ends in 2017, the year of the beginning of the final three weeks of 3 x 7 years of tribulation!

This may be a sixth proof that the end time generation is in fact a period of 120 years JUST LIKE the last generation of Noah’s day that ended with the flood. If this is in fact a revelation of God, then we have only a few years before the tribulation comes upon the unsusppecting world.

For those who think that we are not supposed to know anything definitive about the end time, particularly as it relates to Israel, the Gog Magog war, the tribulation, the Second Coming, by misinterpreting Matthew 24:36 “No one can know the day or the our of the Lord’s return, not even the Lord Himself,…is playing right into the hands of the devil who has put fear and guilt in the heart of any saint who diligently searches out the deep things of the God.

Amos 3:7 Will God do anything unless He reveals it to His servants the prophets?” Please notice that He did not say just anybody, but His faithful prophets – the watchmen on the wall (Isaiah 62:1-7).

It took 1500 hundred years for the gospel to reach the New World and then another 400 years plus for Israel to be reborn as a nation in the Holy Land. In addition, Jerusalem did not come back under Israeli control until 1967! The Bible tells us clearly about the ‘Gog-Magog’ war in Ezekiel 38 and 39 that the LATTER DAYS did not began until Israel returned to the land from where they had been exile for 2500 years.

In addition, the apostle Paul rips the doctrine of imminency (rapture) to shreds in II Thessalonian 2:2 where he says, “let no one in any way  DECEIVE YOU, for it (The Day of the Lord, which occurs immediately after the tribulation has ended [Matthew 24:29-31] will not come UNLESS THE APOSTASY COMES FIRST AND THE MAN OF LAWLESSNESS IS REVEALED, THE SON OF PERDITION (Antichrist).”

This proves the Day of the Lord (II Thessalonians 2:1) cannot occur before the world-wide rebellion that rejects the truth – that the Lord Jesus is the only true God and way of salvation and the appearing of the Antichrist who claims deity for himself at the mid-point of the last week of the three weeks of 3 x 7 years of tribulation! While the world is rapidly moving towards the final apostacy, the Antichrist has not yet appeared and no Jewish temple has been built in Jerusalem. Paul told the Thessalonians not to believe a so-called “doctrine of imminecy” that the Day of the Lord was at hand or imminent. If you want more proof that the doctrine of imminency is a farce, then look at verse 2 of II Thessalonians 2 “That you not be quickly shaken from your composure or be disturbed either by a spirit or a message if from us to the effect that the Day of the lord has come.” The Greek word for ‘has come’ means imminent.

Again, Paul was denying the doctrine of imminecy by saying the Day of the Lord would not be imminent until the Antichrist appeared and the Mark of the Beast forced upon the world.

by Allen Barber Ph.D Biblical Studies


THE SEVENTY WEEKS (by Charles H. Welch – Berean Expositor, London)

‘Seventy weeks are determined upon thy people and upon thy holy city’ (Dan.9:24).

If we understand the word ‘week’ to mean seven days, we have a period of a little more than one year and four months to consider, and of this a smaller period is occupied in building and restoring Jerusalem – certainly a short time for such an operation. When, however, Daniel wishes to make us understand literal weeks, each of seven days, he adds the word ‘days’:

‘ I Daniel was mourning three full weeks’ (literally, weeks of days) (Dan.10:2).

‘Till three whole weeks were fulfilled’ (literally, weeks of days) (Dan.10.3).

To make the matter certain, the angelic visitor declares that on the first day of Daniel’s fasting his words had been heard and the angel sent, but that for ‘one and twenty days’ he had been withstood. This carefulness on Daniel’s  part is one argument in favour of the vieuw that ordinary weeks of days are not intended in Daniel 9. A further argument is that Daniel had been occupied with prophecies that dealt with a period of seventy years, and the angelic announcement of the sevent weeks seems but an expansion.

Another argument in favour of the years’ interpretation is provided by the scriptural treatment of the last week. It will be observed that this of the seventy weeks is divided into two parts:

‘He shall confirm the covenant with many for one week: and in the midst of the week he shall cause the sacrifice and the oblation to cease’ (Dan.9:27).

Now Daniel refers more than once to a peculair period at the time of the end:

‘Let seven times pass over him’ (Dan.4:16).

‘A time and times and the dividing of time’ (Dan.7:25).

‘A time, times, and an half’ (Dan.12:7).

A consultation of the margin of Daniel 11:13 will show that ‘times’ may be synonymous with ‘years’. If that is so, then a time, times and a half  may be a prophetic and cryptic way of describing three-and-a-half years. This being just half the seven year period which meets exactly the requirements of Daniel 9:27.

We have, however, clearer evidence in the book of the Revelation:

‘A time, and times, and half a time’ (Rev.12:14).

This is the period during which the woman is nourished in the wilderness. In Revelation 12:6 we read:

‘They should feed her there 1.260 days’.

It is difficult to avoid the conclusion that 1.260 days, and a time, times, and a  half, are periods of the same duration.

There is evidence in Scripture of the recognition of a year of 360 days. For example, it is computed that between the seventeenth day of the second month, and the seventeenth day of the sevent month is 150 days (Gen.7 and 8), a computation which supposes a month of thirty days. Dividing 1260 by 30 we have 42 months, or three-and-a-half years. Now Scripture speaks of a period of 42 months, and places it in such proximity to that of 1.260 days as to remove all doubt as to the length of the prophetic year:

‘The holy city shall they tread under foot 42 months’ (Rev.11:2).
‘My two witnesses shall prophesy 1.260 days’ (Rev.11:3).

Revelation 13 speaks of the time when the fourth beast of Daniel 8 shall be in power; and if Daniel 9 speaks of the same power and period, we may expect to find here some confirmation:

‘He shall confirm the covenant with many for one week (a period of 7 years): and in the midst of the week (after a period of 3 & half years, 42 months, or 1.260 days) he shall cause the sacrifice and the oblation to cease’ (Dan.9:27).

‘And there was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies; and power was given unto him to continue 42 months’ (Rev.13:5).

That the Hebrew language can refer to ‘Sabbaths of years’ is shown in Leviticus 25:8, where a period of 49 years is also called ‘seven sabbaths of years, seven times seven years’.

These things furnish sufficient proof that the final week of Daniel 9 is a period of seven years. And if the last week be a week of years, it follows that the seventy weeks are also weeks of years, so that the seventy weeks ‘determined’ represent a period of 490 years.

When does the period of 490 years commence?

After revealing to Daniel a prophetic period 0f 490 years marked off on the divine calendar, the angel proceeds to divide the number of years up in a rather stange way. We first learn that during the 490 years the following events are to be fulfilled:

‘To finish the transgression, and to make an end of sins, and to make reconciliation for iniquity, and to bring in everlasting rightenous … and to anoint the most Holy’ (Dan.9:24).

The angel next proceeds to give further light upon this time by saying that the period from the commandment to restore and build Jerusalem to the coming of Messiah the Prince will be 7 weeks and 62 weeks, and that after the 62 weeks have elapsed the Messiah will be cut off. (We found it useful when speaking of ‘Lo-ammi’ periods to use a simple illustration to make the matter clearer. It may be of service to use the same method here). Suppose that a motorist is being directed to a certain destination and that, instead of being told that his goal is 69 miles away, he is told that it is 7 miles and 62 miles away. If after that somewhat cryptic statement, a remark is added about some feature in the road that marks a junction, the obvious thing for the motorist to do would be to travel the first seven miles and then look out for some change. If at the end of 7 miles of rather bad country lane the car emerged into a new, well-made road with continued fore the remaining 62 miles, he would realize the reason for dividing the distance. Moreover, if he had been told that at the end of 62 miles he would come to a cross, he would look for it at the end of 62 miles of new road, for so the direction had indicated.

Now it must be obvious that when the angel speaks of 7 weeks as distinct from 62 weeks, he has some special reason for it. The angel also speaks of the building of the wall and the street of jerusalem as an event related to the time periods with which his message deals. (The Companion Bible, in Appendix 58, gives the history of Nehemia and Ezra. It is much too long to quote here, but we give two extracts to prove our point. We must leave our readers to test the matter futher by consulting that appendix for them selves).

  • 455 B.C.  – Neh.1:1 to 2:8 -Hanani’s report in the month Chisleu leads to the ‘going forth of the commandment to rebuild Jerusalem’  (Dan.9:25).
  • 454 B.C.  – By Artaxerxer in ths twentieth year.
  • 407 B.C.  -Nehemia obtains leave of absence (Neh.13:6, and returns to be present at,…
  • 405 B.C.  – The dedication of the Temple. This ends the ‘seven sevens’ from  the going forth of the commandment in 454 B.C.

This, then is the first space covered, the building of the wall corresponding tot the seven miles of the bad road in the illustration. We now arrive at the most important feature of our discussion, and one that we have seen canvassed in no other work on Daniel. It follows from the logical application of the ‘Lo-ammi principle. The question is wether or not the 490 years, set apart from the achievement of God’s purpose in Israel, begin at the going forth of the proclamation to rebuild Jerusalem. To this question expositors give an affirmative answer, but the ‘Lo-ammi’ principle demands a negative one. We read in Nehemia:

‘The remnant that are left of the captivity there in the province are in great affliction and reproach: the wall of Jerusalem also is broken down, and the gates thereof are burned with fire’ (Neh.1:3).

Do these expression describe Jerusalem as in favour or in desolation? There is only one answer. Nehemia saw in these events the fulfilment of the curse threatened by law and prophets:

‘If ye transgress, I will scatter you abroad among the nations’ (Neh.1:8).

Daniel also uses terms that imply ‘Lo-ammi’ conditions. Jerusalem is ‘desolate’ (Dan.9:2); Israel are ‘driven’ (verse 7); the curse is poured upon them (verse 11); the visitation upon Jerusalem is unprecedented (verse 12). And in verse 16 there is anger and fury and reproach.

The seventy-sevens cannot commence until Jerusalem is rebuilt and the curse is removed; this makes clear the reason for the division of the years into seven sevens and sixty-two sevens. The seven sevens or 49 years represent the time occupied in the rebuilding of the wall and street of Jerusalem by Nehemia in the time of trouble, and the period ends at the dedication of the Temple (Ezra 6:16-18).

To revert to our illustration, the period covered by the building of the wall up to the dedication of the Temple corresponds with the first 7 miles of  country road. At the dedication of the Temple at the end of the seven sevens the ‘Lo-ammi’ period ends; the new high road is reached. It is then a distance of 62 miles to the Cross; or, leaving the illustration, an unbroken period of 62 sevens to the time of ‘the Messiah the Prince’. Those who include the 49 years of rebuilding, include a period when Israel was ‘Lo-ammi’, and they have no alternative to excluding from their reckoning the whole period of the Acts of the Apostles. But it is quite certain that Israel were not set aside as a people until Acts 28 (Acts 28:23-29), so that the period of the Acts must be included. Our interpretation has required only 62 sevens; so that there is still scope remaining. From A.D. 30 to A.D. 64, the usual dates now given for the Crucifixion and Acts 28, respectively, is a period of 35 years; this accounts for 5 sevens. Three sevens, therefore, remain for the future, and these are dealt with in the book of the Revelation: seven seals, seven trumpets, and seven vials. The final ‘seven’ is concerned with the beast, the false prophet, antichrist and Babylon, as we read in Daniel 9.


Had Jesus told the Church not to watch all the signs that warn of the closeness of His return, He would have contradicted most of the prophecies of the Old Testament and made the Scriptures unreliable and untrustworthy. Believe what you may about the end time, but  the Bible that I read tells me to “discern the signs of the times” and that by doing so, I can know much about the end generation, even when the last generation began and how long it will last!

However, knowing that, we still not know the very hour and day of the Lord’s return (Our limitation is only the precise 24-hour day of His return, not the generation) because it will be juxtaposed between Armageddon and the Millenial kingdom. What we do know is that He returns immediately after the tribulation has ended (Matthew 24:29-30). The Greek word for immediately can mean “soon” not the very next minute or day!

Please take your Bible and look at every reference pertaining to the “thief in the night” (I Thessalonian 5:1-3;Matthew 24:43) and you will see clearly that the Lord Jesus comes as a thief in the night to the unbelieving world, not to the Church because we will watching all the signs predicting the nearness of His return and we will be ready like the five wise virgins who had oil in their lamps and went out to meet the bridegroom at midnight.

‘The sun shall be turned into darkness, and the moon into blood, before the great and the terrible day of the LORD come’ (Joel 2:31). (There will be a total solar eclipse and a total lunar eclipse before the great and terrible day of the Lord).

‘But of the times and the seasons, brethren, ye have no need that I write unto you. For yourselves know perfectly that the day of the Lord so cometh as a thief in the night. For when they shall say, Peace and safety; then sudden destruction cometh upon them, as travail upon a woman with child; and they shall not escape. But ye, brethren, are not in darkness, that that day should overtake you as a thief. Ye are alle the children of light, and the childrern of the day: we are not of the night, nor in darkness. Therefore let us not sleep, as do others; but let us watch and be sober.’ (I Thessalonian 5:1-6).

‘Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks: the streets shall be built again, and the wall, even in troubles of times.’ (Daniel 9:25).

7 x 7 = 49 years = 7 weeks  of years leading up to a Jubilee year.

June 7th 1967 Jerusalem was restored to Israel and began to be built up in trouble times!

49 prophetic years x 360 days = 17.640 days.

So let’s count from June 7 th 1967 forward, to the day 17.640 days and see where it takes us?

Puts you on September 23 th 2015 which is YOM KIPPUR! (Leviticus 25:8-10).

The book [scroll] will be opened along Mozaische legislation!

The Sealed Book (Revelation 5:1-14).

In Revelation 5:2, we see that ‘a strong angel’ proclaims with a loud voice, ‘Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof?’ No one was found in the whole universe ‘in heaven, nor in earth, neither under the earth’ who was worthy. The apostle must have realize the great importance of the scroll which was held in the hand of Him who sat on the throne, for one of the elders said to him, ‘Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof’ (Revelation 5:5). When John looked to the throne once again, in order to see the prevaling Lion, he beheld, ‘and lo, in the midst of the throne and of the four beasts (living ones), and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain.’ The elder says the LION, but John sees a LAMB (Revelation 5:6).

Having described the throne, the living ones, and the elders, and having recorded the utterances of these heavenly beings, the apostel recalls our attention to the throne, and what is taking place there.

The right hand of the glorious occupant of the throne held a scroll that had been written inside, and on the back, and which had been sealed with seven seals. What is the meaning of this sealed book? The answer is found by observing what happens when the seals are broken and the scroll unrolled. Chapter 6 describes the opening of six of the seals, and it will be seen that the sixth seal takes us to the day of judgement (Revelation 6:12-17), ‘the great day of His wrath is come’.

The opening of the seventh seal introduces the seven trumpets, and at the beginning of the seventh trumpet ‘the mystery of  God shall be finished’ (10:7). When the seventh angel sounds his trumpet, the following words are heard, ‘The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of His Christ; and He shall reign for ever and ever (unto the ages of ages)’ (11:15). This is linked with the theme of the seventh seal by the words of verse 18, ‘Thy wrath is come’. It is also the time for the judgement of the dead, the apportioning of rewards, and the destruction of those who destroy the earth. This is none other than ‘the REVELATION of the Lord Jesus Christ’, for the wrath is the wrath of the Lamb, the King who reigns is Christ, and all the judgement is commited into the hands of the Son.

Three sevens of weeks of 3 x 7 years therefore, remain for the future and these are dealt with in the book of Revelation, seven seals, seven trumpets, and seven vials (62+5=67 total 70) with the starting-point in??


{{This Prophecy … Revelation signs!

Upon the proclamation of heaven’s King, war would be made by Michael upon the Dragon. That this is no fancy is seen by reading Revelation 12:9-12:

  • ‘And the great dragon … was cast out into the earth, and his angels were cast out with him. And I heard a loud voice saying in heaven, Now is come salvation, and strength, and the Kingdom of our God, and the power of His Christ: FOR the accuser of our brethren is cast down … Woe to the inhabiters of the earth … for the devil is com down unto you, having great wrath’.

Our search has not been fruitless: here we discover the third woe. The third woe, the proclamation of heaven’s King, and the casting out of Satan therefore synchronize. This settles the position of chapter 12. We must not look upon it as a parenthesis – it is an intregal part of the subject. We are also able to say, with tolerable certainty, when the seventh angel sounds, and what time the ‘days’ will cover. Upon the casting down of Satan the woman flees into the wildernis for the space of three and a half years. For exactly the same period the outcast Satan gives his authority and throne to the beast from the abyss (13:5). The aionion gospel will be published at this time also, for one of its statement is ‘for the hour of His judgement is COME’. Again, the fall of Babylon, which occupies chapter 17 and 18 leads right on to the Hallelujahs of chapter 19, is linked with these chapters, for another angel follows the herald of the aionion gospel announcing that Babylon is fallen.

Revelation 15 introduces the seven angels having the seven last plagues, and these are not poured out until after the beast has arisen (chap. 13), for those who had gotten the victory over the beast, and over his image and over his mark and over the number of his name (all found in Revelation 15) stood upon the sea of glass having the harps of God. Immediatly before chapter 12 we read, ‘and the temple of God was opened in heaven, and there was seen the ark of His covenant‘ (11:19). In chapter 15, the wording is a little different, ‘the temple of the tabernacle of the testimony in heaven was opened’ (verse 15). Under the ‘opening’ of chapter 11, where the emphasis is upon the covenant, the Lord is seen succouring His own during the time of trouble through which they pass; under the ‘opening’ of chapter 15, where the emphasis is upon the testimony, the Lord is seen visiting with unmitigated judgment the Beast and his followers.

Returning to chapter 11: we would draw attention to the Revised Version, which follows the best texts in  verse 17, ‘We give Thee thanks, O Lord God Almighty, which art, and wast’. The Authorized Version wrongly adds ‘and art to come’. The Lord had come (see R.V.), and that portion of the ineffable name is fulfilled at the sounding of the seven trumpet.

The several statements, ‘The Lord, and His Christ’, the nations were angry, and Thy wrath is come’, refer back to the prophecy of Psalm 2:

  • ‘The kings of the earth set themselves, and the rulers take counsel together, against the LORD, and against His anointed’.
  • ‘Then shall He speak unto them in His wrath’.
  • Yet have I set (anointed) my King upon My holy hill of Zion‘ (Psa. 2:2,5,6).

The words of Daniel 7:21,22 and 26,27, seem very fitting here:

  • ‘I beheld, and the same horn made war with (against) the saints, and prevailed against them; until the Ancient of days came, and judgment was given to the saints of the most High; and the time came that the saints possessed the kingdom … But the judgment shall sit, and they shall take away his dominion, to consume and to destroy it unto the end. And the kingdom and dominion, and the greatness of the kingdom under the whole heaven, shall be given to the people of the saints of the most High, whose kindom is an aionion kingdom, and all dominions shall serve and obey Him’.

The following simple set-out may help the reader to realize the chronology of the seven trumpet:

The Time of the Seventh Trumpet, 3.5 years

  1. The woman fed for 1,260 days (12:6).
  2. A time, times and a half a time (12:14).
  3. The Beast has power 42 months (13:5).
  4. The Seven Vials (chapter 15 and 16).
  5. Babylons falls (14:8).
  6. The final three and a half years of Daniel’s 70 weeks (Dan. 9:27).

If the above suggestions is true, then it would appear that the breaking of the covenant in the midst of the week (Dan. 9) is answered by the opening of the temple containing God’s covenant. The giving over of the throne and great authority of Satan to the Beast is answered by the proclamation of Heaven’s King (11:15). It is the date also of the catching up of the man child to God and His throne (12:5). The Lord too may descend from heaven to the air immediately after the pouring out of the seventh vial – ‘and the seventh angel poured out his vial into the air’ – and the hope of 1 Thessaloninans 4 wil be realized.

When Satan loses his authority of the air (Eph. 2:2), the church of the Acts dispensation will occupy that region. When Satan is taken and cast into the abyss, the kingdoms under the whole heaven will be given to Israël. Thus each section attains its hope upon the ejection of Satan from its destined sphere of glory.

The Mystery of God finished with the seventh trumpet. That mystery may have several phases and different planes, but all focus in the exalted pre-eminence of Christ.

A great sign in heaven appears in chapter 12. This is the first time the word ‘sign’ (semeion) occurs in the Apocalyps. The sign is that of a woman clothed with the sun, with the moon under her feet, and upon her head a crown of twelve stars. A contrast is evidently intended with the woman of chapter 17:

  • ‘And the woman was clothed (same word as in 12:1) with purple and scarlet and adorned with gold and precious stones and pearls … the woman whom thou sawest is that great city which reigneth over the kings of the earth’ (Rev. 17:4,18 author’s translation).

This city’s name is Babylon, and in it is brought to its head the mystery of iniquity (17:5). Chapter 12 also has the sign of a woman, which also represents a city (and the system for which the city stands). The one is the false, the other the true; the one is supported by the beast, the other is attacked by the dragon. In Genesis 37:9 the sun, moon and eleven stars represents Jacob, his wife, and his eleven sons. The woman is Jerusalem, the city of David and of Israël. She is represented as being on the eve of giving birth to a child.

Another sign is seen in heaven: a great fiery red dragon, having the insignia of the final phase of Gentile dominion, stood before the woman, ready to devour her child as soon as it should be born. The sun, moon and stars, the woman’s emblems, seem to indicate a power from heaven. This is in direct contrast with the seven heads and ten horns and the seven diadems, which plainly indicate the powers of the beast that support the woman of Revelation 17 (see verse 3).

The dragon in the sign is said to draw the third part of the stars from heaven and cast them to the earth. This is taken by some to refer to the fall of Satan away back in the beginning, but we cannot see how this fact can come into the story here. There is no necessity to leave the period under review, for the reference to the stars is interpreted in verse 9, ‘and his angels were cast out with him’, namely, at the momentof the defeat by Michael. The chief interest of the passage however is the man-child that is born:

  • ‘And she brought forth a man child, who was to rule all nations with a rod of iron: and her child was caught up unto God, and to His throne’ (Rev. 12:5).

To whom does this refer? Undoubtedly the words in the first instance are prophetic of Christ Himself, as we find them in Psalm 2. In Revelation 2:26,27 these words are quoted of the overcomer:

  • And he that overcometh, and keepeth My works unto the end, to him will I give power over the nations: and he shall rule them with a rod of iron; as the vessels of a potter shall they be broken to shivers: even as I received of My Father‘.

In Chapter 5 we pointed out the way in which the seven churches of chapters 2 and 3 were related to the rest of the book. The reader is referred to that chapter for the complete statement, argument, and illustration. We now merely extract the portion which bears upon our present study:

  • ‘THE THYATIRA CHURCH (Rev. 2:18-29). – The woman Jezebel; the morning star; the rod of iron; the depths of Satan; keep works; faith and patience; false prophetess; her children killed.
  • THE THYATIRA PERIOD (Rev. chapter 12 and 13). – The woman clothed with the sun; the twelve stars; the rod of iron; Satan; keep commandments; patience and faith; false prophet; God’s children killed.

The close parallel between the ‘church’ and the ‘period’ in each case provides a valuable key to interpretation. There in the future day to which Revelation refers, this man-child is born. This cannot refer to Christ personally, but it can indicate that company of faithful overcomers who share the millenial reign of Christ. The catching up of this man-child to God and His throne precedes the tribulation, it is a complete escape from that day of trouble. In Matthew 24:4-8 we have the beginning of the birth-pains, which are the false christ, wars, famines, pestilences and earthquakes. These have already been indicated in the opening of the seals. They lead the way for the tribulation under the beast and the false prophet, and when they reach their meridian, the man-child is born.

After the man-child is caught up, the woman flees into the wilderness. So in Matthew 24, after the period spoken of as the beginning of birth-pains, which synchronizes with Revelation 12:2, we hear of affliction and hatred, of offence and betrayal, of false prophets who deceive. At the same time a gospel activity is indicated, witnessing to all nations before the end comes.

About the same time the abomination of desolaltion spoken of by Daniel the prophet will be set up in the holy place. This evidently refers to the image of the beast. Daniel’s prophecy indicates that the setting up of this abomination occurs in the midst of the final seven years there referred to. This would leave three and a half years for the tribulation to run until ‘the end’. So, in perfect harmony, we read that the woman is fed 1,260 days (12:6), or (as in 12:14), ‘a time, times and a half’, in line with Daniel’s cryptic utterance. Three years and a half therefore before the end, and before the revelation of the Lord, the man-child is caugt up. This is the rapture of the overcomers. Some will be ‘accounted worthy to escape all these things that shall come to pass’ (Luke 21:36).

The man-child caught up and escaping the tribulation, the woman who flees into the wildlerness, and the remnants of her seed which are attacked by the dragon, cannot possibly represent the same company of people. There are the overcomers who are destined to rule; there is the woman, shielded, fed and protected in the wilderniss; there are the seed that are left, who are persecuted. It is evident that some believers are left to endure the fierce wrath of the last days. Our attention however must be kept for the present upon the man-child. Verse 11 adds a detail as to the character of these overcomers:

  • ‘And they overcame him by (because of) the blood of the Lamb, and by (because of) the word of there testimony, and they loved not their lives unto the death’ (Rev. 12:11).

The sign is a child born under the menace of Satanic destruction; the reality is the faitful testimony of those who loved not their lives unto the death. The dragon waiting to devour is interpreted in verse 10 as ‘accusing the brethren before God day and night’. The moment of the rapture of these overcomers is at the sounding of the seventh trumpet:

  • ‘Now is come salvation, and strength, and the KINGDOM of our God, and the power of His Christ: for the accuser of our brethren is cast down’ (Rev. 12:10).

The words ‘our brethren’ attract attention. Who is it that says these words? The speaker (‘I heard a loud voice saying in heaven’) is unnamed, but it is clear, from all other similar references, that it cannot be a man. In Revelation 22:9 an ANGEL says to John:

  • ‘I am a Fellow-servant with thee, and with thy brethren the prophets, and with those that keep the words of this book’ (Rev. 22:9, Benjamin Wilson, Diaglott).

We adopt the translation given in the Diaglott. It means that the angel and John and the brethren are all upon one commen level in this aspect. An ANGEL, therefore, appears to be the one who calls the overcomers ‘brethren’. These overcomers are to be identified with the Church of the firstborn who are enrollled in heaven (Heb. 12:22,23).

These have come to Mount Zion (so had the 144,000, Rev. 14:1); and unto the city of the living God, the heavenly Jerusalem. This is also said of the overcomers (Rev. 3:12). These had also come unto an innumerable company of angels, the general assembly.

The casting out of the great dragon to the earth ushers in the third and last woe:

  • ‘Rejoice, ye heavens, and ye that dwell in them. Woe to the inhabiters of the earth and the sea! for the Devil is come down unto you, having great wrath, because he knoweth that he hath but a short time’ (Rev. 12:12).

The woman is carried away to a place prepared for her, and nourished in the wilderness for the rest of the period until the kingdom is set-up on earth. To this period applies the LORD’S PRAYER. ‘Thy Kingdom come, Thy will be done on earth, as it is in heaven’. These words will be the heartfelt utterance of this persecuted company, and while experiencing again the manna in the wilderness, they will pray with the real understanding, and not with vain repetition, ‘Give us this day the bread that cometh down upon us‘. The word rendered ‘daily’ in the prayer occurs nowhere else in Scripture, nor, as far as we know, in any writing in the Greek language. It is a word which can only be fulfilled by the repetition of the miracle of the manna, and this what does take place.

The Scriptures speak of several companies of believers, some ready, some unready, some wathful, some asleep, some like wise virgins, some like unwise, one taken, the other left, one child of the woman caught up to God and His throne, other of her seed suffering the wrath of the dragon, some sheltered in heaven and the secret of His presence, others sheltered in the wilderness.

The Church (eclessia) of the One Body, while not conneted with these phases of the great plan, should be given heed to these differences and seek to profit thereby!!}}

Charles H. Welch / Out of:’This Prophecy – The Revelation of Jesus Christ’



ECLIPSE OF THE CENTURY … don’t miss out on this astronomical phenomena! And recent interviews with pastor MARK BILTZ about the coming Eclipse & Revelation Signs!


Nieuwsbrief van Pastor Mark Biltz: Is vertaald uit het Engels …

September 2017! 

Hier zijn we dan, midden in de maand Elul. En kijk naar de wereld! Alles wat ik kan zeggen: houd je vast! In mijn boek ‘Bloedmanen’ heb ik gewaarschuwd voor deze dagen, zelfs toen velen mij bespotten. Nu zijn deze dagen hier. Ik wil nu andere tekens in de hemel met je delen, die snel komen na het Openbaring 12-teken, tijdens de Dagen van Ontzag (de ontzagwekkende dagen tussen Rosh Hasjana en Yom Kippur). Zoals ik al vaak heb gezegd, ik heb geen controle over de hemelse tekens of de datums waarop ze zich voordoen. Ik heb geen controle over de Bijbelse kalender. Alles wat ik doe, is ze verbinden voor iedereen. Ik geef mijn gedachten over wat er vanuit mijn perspectief kan gebeuren, en je bent vrij in je eigen interpretatie. Hier gaan we dan. Er is meer dan wat ik nu met je zal delen, maar dit is de huidige prioriteit. We zien allemaal de verwoesting die na de totale zonsverduistering in de Verenigde Staten gekomen is met drie opeenvolgende orkanen in het zuiden, en tevens de bosbranden die nu het noordwesten raken, en de gebeurtenissen in Noord-Korea en Syrië. Maar we vinden troost omdat we weten dat God het heft in handen heeft en bij ons is. Ik voel dat deze maandelijkse nieuwsbrief de belangrijkste is die ik ooit heb geschreven en bid dat je deze zoveel mogelijk verspreidt.

Ik moet u eerst iets vertellen over Tu B’Shevat (bomenfeest). Dat is de 15e dag van de maand Shevat. Volgend jaar vindt het plaats op 31 januari. Er komen dan 3 bloedmanen, oftewel totale maansverduisteringen, op een rij op Tu B’shevat, volgend jaar, en dan vervolgens op Tu B’Av, de 15 AV, en dan opnieuw in Tu B’Shevat in 2019! Dicht bij de Schrift blijvend, wil ik uitleggen wat ik geloof dat God probeert te communiceren. Ik kan het verkeerd hebben. Maar net zoals 1 Nisan het begin is van de religieuze kalender, zo is 1 Tishri het begin van de burgerlijke kalender, en zo is ook Tu B’Shevat het begin van het Jaar voor de Bomen. Tu B’Shevat is het Joodse Nieuwjaar van de Bomen, en het wordt gevierd op het moment dat de meeste bomen in Israël beginnen uit te botten. Dit is de tijd van het jaar dat de winter net is afgelopen en de lente eraan komt.

  • Leviticus 19:23-25 “Wanneer u in het land komt en allerlei vruchtbomen plant, moet u de vruchten ervan als verboden beschouwen. Drie jaar lang zullen ze voor u verboden zijn, er mag niet van gegeten worden. Maar in het vierde jaar zullen alle vruchten ervan heilig zijn, tot lofzegging voor de HEERE. En in het vijfde jaar mag u de vruchten ervan eten om de opbrengst ervan voor u te vermeerderen. Ik ben de HEERE, uw God.”

Dus als je in de loop van een jaar 100 bomen zou planten, hoe in de wereld zou je voor elke boom de tijd kunnen bijhouden van de plantdatum van elke boom?! Dus Tu B’Shevat is voor iedereen elk jaar de begintelling om het bij te houden.

De Bijbel toont op veel plaatsen dat de mens met een boom kan worden vergeleken. God zoekt altijd bomen die vrucht produceren. In Deuteronomium 20:19,20 zegt God dat de enige bomen die in oorlogstijd kunnen worden omgehouwen, de niet vruchtdragende bomen zijn. Als de oorlog komt, kunnen we maar beter vrucht dragen!

  • Mattheus 21:19 “En toen Hij een vijgenboom langs de weg zag, ging Hij ernaartoe en vond er niets aan dan alleen bladeren. Hij zei tegen hem: Laat er aan u geen vrucht meer groeien in eeuwigheid! En de vijgenboom verdorde onmiddellijk.” 
  • Mattheus 7:19 “Iedere boom die geen goede vrucht voortbrengt, wordt omgehakt en in het vuur geworpen“.
  • Lukas 13:5-9 “Ik zeg u: Nee, maar als u zich niet bekeert, zult u allen evenzo omkomen. En Hij sprak deze gelijkenis: Iemand had een vijgenboom, die in zijn wijngaard geplant was. En hij kwam om daaraan vrucht te zoeken, maar vond die niet. Toen zei hij tegen de wijngaardenier: Zie, ik kom nu al drie jaar vrucht zoeken aan deze vijgenboom en vind die niet. Hak hem om. Waarom beslaat hij de aarde nutteloos? En hij antwoordde en zei tegen hem: Heer, laat hem ook nog dit jaar staan, totdat ik om hem heen gegraven en hem bemest heb. Wellicht dat hij dan vrucht draagt. Maar zo niet, dan moet u hem alsnog omhakken“.

Zoals ik al eerder zei: Het is de tijd van het jaar dat de winter net is afgelopen en de lente komt. Het is geweldig om elke ochtend de prachtige amandelbomen te zien bloeien overal in Israël. Dat is de eerste boom die bloeit en toch de laatste die vrucht draagt.

  • Jeremia 1:9-12 “Toen stak de HEERE Zijn hand uit en raakte mijn mond aan. En de HEERE zei tegen mij: Zie, Ik geef Mijn woorden in uw mond. Zie, Ik stel u op deze dag aan over de volken en over de koninkrijken, om weg te rukken en af te breken, om te vernielen en omver te halen, maar ook om te bouwen en te planten. Het woord van de HEERE kwam tot mij: Wat ziet u, Jeremia? Ik zei: Ik zie een amandeltak. Toen zei de HEERE tegen mij: Dat hebt u goed gezien, want Ik waak over mijn Woord om dat te doen“.

Deze profetie maakt gebruik van een woordspeling die een vitale waarheid bevat voor zowel Israël als voor ons. Het Hebreeuwse woord voor amandel is “geschud” en kan ook worden vertaald met “te kijken”. Door de amandeltak te zien, verzekerde God Jeremia dat Hij over Zijn Woord waakt om het te verzekeren, ongeacht het tijdsverloop. In de context had God Israël een waarschuwing gegeven. Tu B’Shevat is de tijd waarop de meeste bomen in Israël gaan uitbotten, zodat ze weten dat een seizoen is beëindigd en er een nieuw seizoen begint.

  • Mattheus 24:32-34 “Leer van de vijgenboom deze gelijkenis: wanneer zijn tak al zacht wordt en de bladeren uitspruiten, dan weet u dat de zomer nabij is. Zo ook u, wanneer u al deze dingen zult zien, weet dan dat het nabij is, voor de deur. Voorwaar, Ik zeg u: Dit geslacht zal zeker niet voorbijgaan, totdat al deze dingen gebeurt zijn“. 

Dus de samenvatting: Tu B’Shevat is een signaal van een seizoensverandering, de jaarlijkse tijd om bomen te inspecteren betreffende hun vrucht, (lees: mensen) en dan hebben we een rode bloedmaan. We lezen ook in de Schriften over de bloei van de vijgenboom waarmee een belangrijk teken werd gegeven dat Israël een natie zou worden, en dit gebeurde 70 jaar geleden toen het lente was! Laten we dit alles nu bij elkaar brengen. In Openbaring lezen we over een rood paard:

  • Openbaring 6:3,4 “En toen het Lam het tweede zegel geopend had, hoorde ik het tweede dier zeggen: Kom en zie! En een ander paard, dat rood was, trok uit, en aan hem die erop zat, werd macht gegeven de vrede van de aarde weg te nemen, en te maken dat men elkaar zou afslachten. En hem werd een groot zwaard gegeven“.

We staan op het punt om het Hebreeuwse jaar 5777 te beëindigen, wat een groot zwaard vertegenwoordigd. Net zoals hierin drie zevens zijn, geloof ik dat Gods zwaard 3 keer over ons is opgeheven.

Dit jaar was het jaar dat het zwaard werd opgewekt als een waarschuwing om zich te bekeren, zoals het gegeven werd aan Bileam:

  • Numeri 22:31-34 “Toen ontsloot de HEERE de ogen van Bileam, zodat hij de engel van de HEERE zag staan op de weg, met zijn uitgetrokken zwaard in zijn hand. En hij knielde en boog zich neer met zijn gezicht ter aarde. De engel van de HEERE zei tegen hem: Waarom hebt u uw ezelin nu driemaal geslagen? Zie, ik ben zelf uitgegaan als uw tegenstander, want deze weg wijkt van mij af. Maar de ezelin heeft mij gezien en driemaal is ze voor mij uitgeweken. Als ze niet voor mij was uitgeweken, zou ik u nu zeker hebben gedood, maar haar zou ik hebben laten leven. Toen zei Bileam tegen de engel van de HEERE: Ik heb gezondigd, want ik wist niet dat u hier stond om mij onderweg te ontmoeten; nu dan, als het slecht is in uw ogen, zal ik terugkeren.

En ook David zag de vernietigende engel met zijn zwaard opgeheven, toen er drie dagen van vernietiging in Jeruzalem kwamen:

  • 1 Kronieken 21:16 “Toen David zijn ogen opsloeg, zag hij de engel van de HEERE staan tussen de aarde en de hemel, met zijn uitgetrokken zwaard in zijn hand, geheven over Jeruzalem. Toen wierpen David en de oudsten, gehuld in rouwgewaden, zich met hun gezichten ter aarde“.

Als een natie hebben we nog maar een paar dagen om ons te bekeren, zoals Bileam deed, of we zullen het zwaard van de Heer zien, dat krachtig komt.

Dus laten we het vers in Openbaring nemen over het rode paard, het zwaard en de oorlog, evenals het wegnemen van vrede van de aarde, en dat verbinden met Tu B’Shevat, de bloedrode maan op die dag – en ook in Zacharia 1. In Zacharia 1 zien we dat hij een visioen heeft gehad op de 24e van Shevat – 9 dagen na de 15e van Shevat. Het getal 9 spreekt over het oordeel.

  • Zacharia 1:8-10 “Ik zag ‘s nachts, en zie, een man die op een rood paard reed en Hij stond tussen de mirten die zich in de diepte bevonden, en achter Hem waren er rode, bruine en witte paarden. Ik zei: Mijn Heere, wat betekenen deze dingen? Toen zei de Engel die met mij sprak tegen mij: Ik zal u laten zien wat deze dingen betekenen. Toen antwoordde de man die tussen de mirten stond: Dit zijn degenen die de HEERE uitgezonden heeft om het land door te gaan“.

Hier hebben we het rode paard dat onder de bomen staat in de maand van de bomen om ze te inspecteren! En dan zien we:

  • Zacharia 1:9-11 “Ik zei: Mijn Heere, wat betekenen deze dingen? Toen zei de Engel Die met mij sprak tegen mij: Ik zal u laten zien wat deze dingen betekenen. Toen antwoordde de man die tussen de mirten stond: Dit zijn degenen die de HEERE uitgezonden heeft om het land door te gaan. En zij antwoordden de Engel van de HEERE, die tussen de mirten stond, en zeiden: Wij zijn het land doorgegaan, en zie, heel het land zit neer en is stil”.  

De rode ruiter staat op het punt om de vrede van de aarde weg te nemen en het gebeurt in de maand van Shevat, volgend jaar als we de bloedrode maan hebben slechts 9 dagen voordat dit visioen is gegeven! En kijk dan naar het volgende vers:

  • Zacharia 1:12 “Toen antwoordde de Engel van de HEERE en zei: HEERE van de legermachten, hoelang is het nog dat U Zich niet ontfermt over Jeruzalem en over de steden van Juda, waarop U deze zeventig jaar toornig bent geweest?

Dit visioen vond plaats aan het eind van de 70 jaar. En we zijn nu aan het einde van 70 jaar Israël van bloei als een vijgenboom die een natie wordt! En dan verklaart God dat hij erg jaloers is op Jeruzalem en dan:

  • Zacharia 1:15,16 “Maar Ik ben zeer toornig op die zorgeloze heidenvolken. Ik was een weinig toornig, maar zij hebben geholpen het erger te maken. Daarom, zo zegt de HEERE: Ik ben naar Jeruzalem teruggekeerd met barmhartigheid; Mijn huis zal erin herbouwd worden, spreekt de HEERE van de legermachten, en het meetlint zal over Jeruzalem uitgespannen worden.”  

Het is tijd dat de tempel gebouwd wordt! God staat op het punt om de grenzen voor Jeruzalem niet door de Verenigde Naties te laten bepalen! Zoals we hier zien:

  • Zacharia 2:1,2 “Opnieuw sloeg ik mijn ogen op en zag, en zie, er was een man met een meetsnoer in zijn hand. Toen zei ik: Waar gaat U heen? Hij zei tegen mij: Ik ga Jeruzalem opmeten om te zien hoe groot zijn breedte en hoe groot zijn lengte zal zijn“.

Dus kijk wat dan het volgende is!

  • Zacharia 1:18,19 “Ik sloeg mijn ogen op en zag, en zie: vier horens. En ik zei tegen de Engel Die met mij sprak: Wat betekenen deze horens? En Hij zei tegen mij: Dat zijn de horens die Juda, Israël en Jeruzalem verstrooid hebben“.

Wie zijn deze vier hoornen die niet toestaan dat Jeruzalem en Israël verenigd worden? Het Kwartet!

  1. De Verenigde Naties
  2. De Europese Unie
  3. Rusland
  4. De Verenigde Staten

Zij werden gevormd in 2002 met als doel een Palestijnse staat te creëren!!

Shalom, Mark Biltz //


When we read historical records of the events surrounding the destruction of the Temple in 70 A.D., I can’t help but remember what Josephus has to say. He talks about different celestial signs that were seen portending the coming disaster. Well guess what! Not only do we have the coming LUNAR and SOLAR eclipses on the Feast of Passover and Sukkot in 2014 and 2015 but coming this fall of 2013 we have a comet to beat all comets! It is called ISON and all yiu have to do is google it to read all about it. They say it may be as bright as a full moon and even be visible during the day. By the end of October you will be able to easily see it with binoculars and perhaps even without them. ISON will be seen in the constellation Leo in October then in November it will pass through Virgo. It is reported it will be its brightest on November 28 th as it passes through the inner corona of the sun experiencing temperatures of up to 2 million degrees Farenheit. ISON will whip around the sun at a speed of 425,000 miles per hour and be 732,000 miles above the sun literally grazing the solar surface. One astronomer said it will resemble a lighted match at the suns edge.

It just happens November 28 th is the first day of Chanukah! God Himself will see to it that HE lights this candle!

[(From the Feast of the Lord in Prophecy Newsletter – February 2013/Mark Biltz)]


Elke dag op de muur! Elke morgen om 8.45 uur verzamelen op het pleintje buiten de Jaffa poort. Neem je Bijbel mee!! / Bart Repko!



Het grote teken van Openbaring 12 gebeurt in 2017 / door Daniel W. Matson –



Beleef het mee vanuit de States of America


Middle East: / zie: Bible Codes


Midden-Oosten nieuws:


United Kingdom:





Studie Hebreeuws: / zie: cursussen hebreeuws!




Weg uit Babylon:


Zie voor Israël-nieuws uit de verscheidene Midden-Oosten bronnen:


Video van de dag:


Gerard J.C. Plas


Feb 032017
Map 1: Magog, Meshech, Tubal, Gomer and Togormah all within the boundaries of modern Turkey



From the prophecies examined in the Book of Ezekiel, we saw that Turkey was significantly emphasized. Of the eight locations that were specified in the Gog Prophecy of Ezekiel 38, five were located firmly within Turkey. Magog, Meshech, Tubal, Togormah, and Gomer are all areas that were within the boundaries of modern Turkey. The fact that Turkey was so heavily emphasized is not something to be ignored. God highlighted Turkey for a reason. However, it is important that this theory by confirmed by other passages, as well.


From Revelation 17, we concluded that the Islamic Empire, culminating in the Turkish Ottoman Empire, was the seventh Biblical Beast Empire. The capital of the Ottoman Empire was Istanbul, formely Constantinople, the capital of the Eastern Roman Byzantine Empire. Today, Istanbul sits on the northwestern corner of Turkey. The reason that the location of the capitals of the last beast empire may be important is because as the head of the last beast empire, it is possible that it will receive the ‘fatal head wound’ that will come back and awe the world: ‘One of the heads of the beast seemed to have had a fatal wound, but the fatal wound had been healed. The whole world was astonished and followed the beast’ (Revealation 13:3).


We also examined Daniel 9, where the Bible says that it would be the ‘people of the prince to come’ that would destroy the Jewish Temple. In other words, the ethnic peoples of whom the future Antichrist would be the leader would destroy the Jewish Temple. We saw that the primary group that carried out this destruction was the tenth legion of the Roman army (Legion X fretensis), which was stationed in Antioch. Antioch was also the area from wich the tenth legion drew most of its recruits. These soldiers were primarily Syrians and Arabs. Today, Antioch is located within the borders of Turkey, on the southeastern corner of Turkey near Syria. As such, this is yet another witness to the notion that the Antichrist would come from the region of modern Turkey.


Our fourth confirmation was found in Daniel 11, where we saw that the Antichrist was prefigured by Antiochus IV Epiphanies, the ‘King of the North’ or the ruler of the Seleucid Division of the Greek Empire. We may expect to see the Antichrist emerge somewhere from within the region of the former Seleucid Empire. The Seleucid Empire covered a large portion of modern Turkey.


We also studied the great emphasis that the prophets Isaiah and Micah placed on the future conflict between the Messiah and the Assyrian, who was a type of Antichrist. These prophecies also points us to the regions of the former Assyrian Empire, which engulfed a large portion of  modern Turkey.


Zechariah 9 clearly lists Yavan/Ionia (Turkey) as the primary player in the Last-Days attack against Israel. Many will have missed the prophecy due to a commonly used yet misleading translation: ‘I will rouse your sons, O Zion, against your sons, Greece (Yavan, Ionia).’ The key aspect of this passage is the reference to the sons of a place called Zion (Jews) fighting against the sons of a place called Yavan (Turks). Yavan was a descendant of Noah who came to live on the western coast of Asia Minor, or modern day Turkey, in the area that came to known as Ionia. See also Joel 3:6. Zecharia 9 is clearly speaking in terms that only can be applicable to the Last-Days, and the return of Jesus the Messiah ‘Jehovah will appear over them.’ After this time, the Messiah will rule Israel and her land will be far greater than it is today:

‘He (the Messiah) will proclaim peace to the nations. His rule will extend from sea to sea and from the River to the ends of the earth. As for you, because of the blood of my covenant with you, I will free your prisoners from the waterless pit. Return to your fortress, O prisoners of hope; even now I announce that I will restore twice as much to you. I will bend Judah as I bend my bow and fill it with Ephraim. I will rouse your sons, O Zion, against your sons, O Greece [Yavan, Ionia], and make you like a warrior’s sword. Then Jehovah will appear over them; His arrow will flash like lightning. The Sovereign Jehovah will sound the trumpet; He will march in the storms of the South, and Jehovah Almighty will shield them. They will destroy and overcome with clingstones … Jehovah their God will save them on that day as the flock of His people. They will sparkle in His land like jewels in a crown. How attractive and beautiful they will be!’ (Zecharia 9).

Map 7: Pergamum, the Location of "The Throne of Satan" 7. THE THRONE OF SATAN IS IN TURKEY

In Revelation chapter 2, Jesus is speaking to seven historical churches that were all situated along the west coast of Asia Minor, or modern day Turkey; ‘To the angel of the church in Pergamum write: These are the words of him who has the sharp, double-edged sword. I know where you live – where Satan has his throne’ (Revelation 2:12-13).

To many, this may be a strange question: Was there an actual literal geographic location where Satan had ‘a throne’? In a certain sense, yes. The verse is referring to a massive structure that sat atop a high hilltop in Pergamum. The Greeks originally built this gigantic structure in the 2nd century B.C. as  a temple dedicated to Zeus. This in itself is interesting. Certain continuity exists between the various gods of beast empires. For instance, in ancient Egypt they worshipped Ra, the Sun god. In Babylon, there was Murdock, the Sun god and Sin, the Moon god (or goddess). The Greek worshipped many gods, but viewed Zeus – the god of the sky and thunder – as the king over all of the other astral deities. Later, the Romans also worshipped Zeus under the name Jupiter. There is a significant evidence to view the Allah of the Muslims as the Arab counterpart to Baal, Sin, Zeus, or Jupiter. In pre-Islamic times, Allah worship, as well as the worship of Baal, were both astral religions in the sense that they involved the worship of the sun, the moon, and the stars.

But notice that Jesus did not refer to the Pergamum Altar as the throne of Zeus, but rather as the throne of Satan. We can assume that Jesus made this point for a reason. While the various Beast Empires worshipped an assortment of gods under different names, Jesus actually referred to Zeus – the chief god of the ruling beast empire – as Satan. Zeus was Satan dressed in a Greek toga. This point is crucial as we attempt to understand the nature of the work of Satan in the earth in the Last-Days. We have already identified the re-emerging Islamic Empire as the final Beast Empire. We may also now identify Allah as Satan. This time, however, Satan is masquerading as the God of the Bible.

Not only does Jesus equate Zeus (or Jupiter) with Satan, but he also states that Satan’s ‘throne’, or spiritual base, was geographically located in Turkey. As unusual as this may sound, Satan may actually establish a geographical stronghold or a spiritual capital of sorts. This is not surprising. As late as the 19th century, this throne remained in Turkey, also the location of the capital of the Ottoman Empire. Beyond this, Pergamum was relatively close to Ionia (roughly one hundred miles north). All factors considered, this passage, by naming Turkey as the location of Satan’s throne, also confirms Turkey’s significant role in the Last-Days Antichrist Empire.


In two campaigns, starting in 1879, Satan’s throne, or the Pergamum Altar, as it is now called, was excavated by a German archeological team. The altar was shipped out of the Ottoman Empire from the original location and was reconstructed in the Pergamon Museum in Berlin in the 19th century. Today, the altar still sits in Berlin where it can be seen alongside other monumental structures such as the Ishtar Gate from Babylon.

In 1934, Adolph Hitler became the dictator of Germany. Hitler ordered construction of the Tribune at Zeppelin Field in Nuremberg specifically for the purpose of his Nazi rallies. Several volumes have been written detailing the deeply occultist nature of the Nazi regime. Not surprisingly, then the Nazi architect of the Zeppelintribune, Albert Speer, actually used the Pergamum Altar as the model for what essentially became the premier Nazi pulpit. The Fuhrer’s podium was located in the middle of the replica of the Pergamum Altar. In light of Hitler’s brazen anti-Semitic spirit, and the horrors of the holocaust that accompanied his career, one can only conclude that Hitler did indeed conjure up a measure of that Satanic spirit that was present in Pergamum.


What is also interesting about all of this is that in March of 2006, the nation of Turkey, after failing to convince Germany to return the Altar decided to rebuild a perfect replica of the ancient Altar on the same ancient hill in Bergama, the location of ancient Pergamum. In March 2006, Turkish Culture and Tourism Minister Atilla Koc stated that, ‘There is no chance of having the altar returned from Germany, because we have no legal right. But now we have a new project. The exact copies (replicas) of those historical artifacts will be built on the original sites.’

This certainly makes one wonder if the same dark anti-Semitic spirit that seems to have followed this ancient Satanic altar to Germany, will now also find a welcome home in Turkey. In fact, there are many reasons to believe that this is already the case. Let’s examine the modern Nation of Turkey to see if she matches several other important political and military requirements to qualify as the leader of the Antichrist coalition.


The first requirement the head nation of the Antichrist Empire must fulfill is the political capital to fill the role of mediator and quarantor of a comprehensive peace treaty between Israel and the surrounding nations that represent a threat to her: ‘He will confirm a covenant with many for one ‘seven” (Daniel 9:26).

In order to mediate such a covenant or treaty, this nation needs to have the reputation for being moderate and must possess the trust of the Israelis and the world. The Bible says that Israel will rely on this nation and will feel secure through the promises and terms established in the peace treaty. The Bible says that after Christs returns, ‘In that day the remnant of Israel, the survivors of the house of Jacob, will no longer rely on him who struck them down but will truly rely on Jehovah, the Holy One of Israel’ (Isaiah 10:20). We know that Israel will trust the Antichrist because the Bible says the following about him:

‘On that day thoughts will come into your mind and you will devise an evil scheme. You will say, ‘I will invade a land of unwalled villages; I will attack a peaceful and unsuspecting people – all of them living without gates and bars. I will plunder and loot and turn my hand against the resettled ruins and the people gathered from the nations, rich in livestock and goods, living at the center of the land’ (Ezekiel 38:10-13).

Another sign we should look for is latent or overt trends toward radical Islamism. Although we know that the Antichrist will initially appear to be moderate and trustworthy, he will also eventually show his true colors. And his succes will come through deceit and shewdness: ‘A stern-faced king, a master of intrigue, will arise. He will become very strong, but not by his own power. He will cause astounding devastation and will succeed in whatever he does. He will destroy the mighty men and the holy people. He will cause deceit to prosper, and he will consider himself superior. When they feel secure, he will derstroy many and take his stand against the Prince of princes. Yet he will be destroyed, but not by human power’ (Daniel 8:23-25). Now let’s compare all the Scriptural requirements listed above to the modern nation of Turkey.

Turkey The Military Might

One of the main reasons Westerners believe that the Antichrist is western, is that he must have a powerful militairy force, and only Western nations meet this requirement. Yet, few in the West are aware of the fact that Turkey has one of the largest and most powerful militaries in the world. Among the 26 NATO member nations, Turkey has the second largest army, second only to the United States. 11 Turkey’s army far supersedes the militaries of Germany, Spain, Italy and England combined.

While the United States has roughly 2 million soldiers in its combined forces of Active Service Personnel and Reserve Troops, the Turkish army has over 4 million troops.

Because Turkey sits in such a vitally important and challenging geographic region, a powerful and agile military has also always been equally vital. Turkey is located in the Center of the Caucasus, Middle East and the Balkans; the most unstable region in the World. It is also a focal point where international geo-stategic lines and routes intersect. Turkey controls the strategic Turkish Straits; furthermore, it is positioned well to control the Suez Canal and consequently the maritime traffic in the region. Beyon all of this, in this age of uncertainty, the threat to the security of Turkey is not merely comprised of the various regimes and military powers in the region, but also of political, economic and social instabilities, border disputes, and terrorism. In light of all of this, the Turkish military has always remained strong and highly capable.

Regarding the second requirement the nation that will lead the Antichrist Kingdom must fulfill, Turkey once again meets it perfectly. Turkey most certainly has the military capital necessary to back up any comprehensive Middle East Peace plan. Turkey also has the military capabilities to attack and defeat any number of other nations in the region. Of course, Turkey’s ability to attack Israel would be significantly amplified once she is joined by several other nations.

Turkey The Hater


Historically, until very recently, it is estimated that Muslim Turks have slaughtered an estimated 2.8 million Christians. Stanley Cohen, Professor of Criminology at the Hebrew University in Jerusalem, writes:

‘The nearest succesful example [of collective denial] in the modern era is the 80 years of official denial by succesive Turkish goverments of the 1915-17 genocide against Armenians in which 1.5 million people lost their lives. This denial has been sustained by deliberate propaganda, lying and cover-ups, forging documents, suppression of archives, and bribing scholars. Just as recent as 1974, secular and supposedly moderate Turkey invaded Cyprus, moved in Muslims, and ordered the Greeks to move out within 24 hours. Churches went up in flames or were converted into mosques. Seventy percent of its industry is now under Turkish control.’

Despite Turkey’s western ties, her history is deeply underscored by an anti-Christian and Anti-Semitic spirit. Western appeasment of Islam in Turkey is based on the false assumption that Turkey, with  its Kemalist views, is moderate. This view provoked fighting against Christian Serbs and Macedonians in order to support Bosnian and Albanian Muslims in Bosnia and Kosovo. Iranian Islamists and Chechens aided these groups in an attempt to re-Islamize the Balkans. And despite the supposed friendship that has existed between America and Turkey throughout much of the last few decades, this relationship taken a drastic turn in the orther direction.  Just before the Iraq War, the Turkish Grand National Assembly vetoed a bill to allow passage to some 60,000 American troops through Turkish territory into nothern Iraq. Americans were bewildered because the Turks had always been seen as a reliable friend and partner. The Turks, however, feld America had ignored sensitivities regarding the status of the northern Iraq, which borders Turkey and is often used as a launching ground by Kurdish separatists who infiltrate Turkey and carry out terrorist attacks.

Adding to this wedge, a few months later, and Turkish-American relations again took a serious blow when eleven Turkish Special Forces officers on a surveillance mission in the northern Iraqi town of Sulaymaniyah were arrested by American forces and taken to Baghdad. This became known as the ‘Hood Incident’ because the Turks were all seen being transported with black hood-like bags over their heads. Most Americans thought very little of it. The Turks, however, who are very proud of their military and their country, were humiliated and felt enraged at the United States’ disgrace of their soldiers. This was an unforgivable act in the eyes of many Turkish citizens and is remembered by them with great contempt. No official apology was ever extended apart from a note signed by Defense Secretary Donald Rumsfeld saying that America regretted the incident. This infuriated the people of Turkey, and relations between the U.S. and Turkey have suffered as a result.


A Turkish movie entitled ‘Valley of the Wolves Iraq’ debuted in 2006, revealing Turkish sentiments toward America. The story opens with a reference to the ‘Hood incident.’ According to the plot, one of the arrested Turkish officers commits suicide out of shame and leaves a note for his friend Polat Alemdar, the protagonist, asking him to avenge his dishonor. Complying with the wishes of his friend, Alemdar follows the Christian fundamentalist American commander who is responsible for both the ‘hood incident’ and the mass slaughter of thousands of innocent of Iraqi civilians. The movie stars Gary Busey, who plays a Jewish-American doctor who harvests the organs of Iraqis to be sold in New York, London, and Tel Aviv. This movie became one of Turkey’s greatest theatrical hits of all time. People lined up outside of theaters to view it again and again. Turkish hatred for America and Israel is growing more each day. Many Turks believe that this movie depicts the truth about America and Israel.

Other examples of growing anti-Semitic and anti-Christian attitudes are evident in two Turkey’s best-selling books. Adolph Hitler’s Mein Kampf (My Struggle) which has been subsidized and sold very cheaply by multiple publishing houses in various translations has recently become a bestseller. Another bestseller is entitled Attack on the Pope: Who will Kill the Pope in Istanbul? The cover of the book features a man firing a rocket propelled grenade at Pope Bendict. A study examining the rise in anti-Semitism in Turkey conducted by The Stephen Roth Institute for Contemporary Study of Anti-Semitism and Racism points out that in various mainstream newspapers, it is common to read anti-Semitic slurs and conspiracy theories that demonize Jews. Holocaust denial is also common. According to the study: ‘Translations of classic anti-Semitic tracts such as The Protocols of the Elders of Zion and Henry Ford’s International Jew, are sold at well-known bookstores. Clearly, both anti-Semitism and Anti-Christian sentiments are on the rise in Turkey.

Turkey Fallen To The Islamists

In my book Why I left Jihad, I quoted Serge Trifkovic, the director of the Center for International Affairs, who commented Turkey: ‘The simmering Islamic volcano in the villages of Anatolia and the poor neighborhoods of the sprawling cities makes us wonder not ‘if’ but ‘when’. If and when Turkey becomes a fully fledged democracy, that instant it will become Islamic.’

I also quoted Stanley Cohen, a professor at Hebrew University in Jerusalem, who said: ‘It’s still considered part of NATO and a ‘friend’ of the U.S. regardless that Turkey’s past is rising up, as from a wounded beast, and turning into a ravishing monster. It is no wonder that The CIA’s 1997 State Failure Task Force Report identified Turkey as a nation in danger of collapse. The West needs to come to grips with the realization that Turkey is not a democracy, and any efforts to establish a democracy in it will prove fatal since democracy, like the attempts in Iraq, will only used for electing an Islamic Sharia-driven system.’

Both Trifkovic and Stanley’s words predicted the situation perfectly – Turkey has now fallen to the Islamists and is it not amazing to see Stanley, a secularist, use the frase,  ‘wounded beast’ to describe Turkey? This is precisely how the Bible describes the wounded defunct Ottoman Beast Empire that will revive at the end of the age. It will be near impossible for the United States to deal with Iran’s nuclear weapons, the Iraq War, and Turkey’s decline into Islamism simultaneously. Yet that is exactly what America  is now facing. At the time of this writing, in August of 2007, the AKP Islamist party of Turkey, through completely democratic means, won the final election necessary to seize control of the entire Turkish government. This is monumental. The longest standing secular democracy in the muslim world fell to the Islamist Party. Prime Minister Recep Tayyip Erdogan and the newly elected President Abdullah Gul now lead the AKP. The AKP also now holds a majority of Parliamentary seats. Consequently, an openly Islamist party now dominates the Turkish government and leverages Turkey’s system of checks an balances completely in their own favor. Now, alle they need to do is take control of the military. In order to understand the significance of this, one needs to understand who these leaders are and what they represent within the historically secular Muslim nation of Turkey.

Elisabeth Eaves of Forbes Magazine explains: ‘It all started on April 27th [2007] when Turkey’s parliament, dominated by the governing Justice and Development Party, or AKP, nominated Foreign Minister Abdullah Gul for the presidency. Gul, like APK leader Recep Tayyip Erdogan , has his roots in Tukey’s Islamist movement. In recent years, AKP has taken actions seen as religiously motivated, like trying to ban adultery and encourage religious schools. Though Gul has pushed forward talks with the European Union and is widely seen as pro-Western  and diplomatic, his opponents within Turkey regard him as an Islamist and thus a menace to secular government.’

To understand how serious the takeover of  the Turkish Government by an Islamist party is, consider some of the comments made by outgoing Turkish President, Ahmet Necdet Sezer in his farwell speech. Aside from Sezer’s very sober warnings, he stated the following:

“Turkey’s political regime is under unprecedented threat … Political Islam is being imposed on Turkey as a model … A plot is being carried out, according to a well-defined timeline, against the Turkish Armed forces. Foreign forces – and domestic ones, to serve their own interests – are, innder the pretext of ‘democracy,’ trying to transform Turkey’s secular republic and to create a model of a ‘moderate Islamic republic’ to serve as an example for Islamic countries to follow. ‘Moderate Islam’ would mean that the state’s social, economic, political, and legal system would reflect, to some extent, the laws of the religion. By this definition, the ‘moderate Islam model’ might represent ‘progress’ for the Islamic countries – but for Turkey, it means ‘regression.’ This is a model of ‘fundamentalism’ [that Turkey rejects].’

Sezer also claimed that it was only a matter of time before a ‘moderate’ Islamic goverment would become radical. Likewise, Dr. Megalommatis, also a supporter of the secular government in Turkey, used even stronger language to describe the seriousness of the Islamist takeover: ‘In Turkey, the real enemy is the Islamist movement with the lewd and gawky prime minister and foreign minister, who attempt to devise their simulative scheme of Turkey’s Islamization, vulgarization, and barbarization. Playing with the divisions of Turkey’s civilized political establishment, utilizing the inconsistencies of the electoral law, and relying on the perfidious support of Turkey’s worst external enemies, Erdogan and Gul consist in national threat No.1 for the entire country.’

If you are doubtful regarding Sezer’s and Megalommatis’s claims, then consider some of the comments that have been made by the architect of the recent takeover, Prime Minister Erdogan himself. Despite Erdogan’s endless public expressions of being pro-democracy, pro-European Union, pro-America, pro-Israel, pro peace, and pro-Global-unity, Erdogan was caught making the infamous quote that, ‘Democracy is like a streetcar. You ride it until you arrive at your destination and then you get off.’

It was also reported that Erdogan’s undersecretary stated that is was necessary to replace secularism and republicanism with a more participatory, Islamic system. On another ocassion , in a rare moment of transparency, Erdogan recited the following portion of a radical Islamic poem that he wrote: ‘[The] Mosques are our barracks, [the] domes our helmets, [the] minarets our bayonets, [the] believers our soldiers. This holy army guards my religion. Almighty, our journey is our destiny, the end is martyrdom.’ If these comments had come from Osama bin Laden or Mahmoud Ahmadinejad, they would seem in place; however, they come from one of the most powerful Muslim leaders in the Middle East. Therefore, they should be deeply disturbing to world leaders everywhere. These comments are also contradictory. They sound as if they have come from the lips of a radicall suicide bomber, yet they come from the man who America and Israel trust implicitly. These comments come from the man who has helped forge the UN ‘Alliance of Civilizations’ and who is frequently heard quoting Mevlana Jalaluddin Rumi , the famous peace-loving Sufi Muslim mystic. So who is the real Erdogan, the muslim Ghandi or the reincarnation of Gygez? In light of the evidence that there may be more to Erdogan than we see on television, we should not be surprised to hear Professor Ruben Safrastyan refer to him as someone who is, ‘very skillful in political manipulations.’

Scripture warns, ‘A vile person … shall come in peaceably, and seize the kingdom by intrigue’ (Daniel 11:12).

Yet another necessary requirement of the leader of the Antichrist Kingdom has found its fulfillment in Turkey. Latent or even more overt trends toward anti-Semitism and anti-Christian attitudes are clearly found in growing measure within modern Turkey. Far more significant, a potential sleeper cell, and a radical Islamists government in disguise has seized control of what has historically been the most moderate and secular Muslim nation in the world. If the nation of Turkey continues along the road that it is on, the implications for the West will be devastating. As British journalist John Hooper stated as far back as 1996, ‘the scope for conflict, were Turkey, like Iran, to ‘go Islamic’ would be immense.’ Nevertheless, if Turkey actually joins forces with Iran and several other Islamists nations, as the Bible says, then ‘immense’ will not even begin to describe the devastating impact for Israel and the United States.

Turkey in Islamic Prophecy


I once partook in an Irish National Television debate with Anjum Choudry, a leader of the defunct Al-Muhajirun terror organization in England. Choudry began spouting hatred for Kamal Attaturk, calling him a stooge who abolished the Caliphat. He claimed Islam must be re-established where it was wounded. Today, Choudry’s dream is coming true – the fall of the Turkish goverment to an Islamist political party bears heavy prophetic significance among apocalyptically minded Muslims.

Satan, how understands the Bible, had set up his own prophecies about the first and second rise of the Turkish Empire. Among the numerous Islamic traditions, there exists a series of prophecies that speak of the fall of Constantinople to Islam. When Mehmet II, leader of the Muslim armies conquered Constantinople in 1453, he played up these prophecies to his troops, empowering them with a euphoric sense of divine purpose. ‘Allah will conquer Constantinople (Istanbul) for the people of His most loved friends,’ he said. ‘Verily you shall conquer Constantinople. What a wonderful leader will her leader be, and what a wonderful army will that army be!’

Yet the second conquering of Constantinople by Islam is looming on the horizon. This one is said to be accomplished through peaceful means just prior the ends of days. The Great War, as it is called in Islam, will occurs just after the conquest of Constantinople.

‘The flourishing state of Jerusalem will be when Yathrib (Medina) is in ruins, the ruined state of Yathrib will be when the Great War comes, and the outbreak of the Great War will be at the conquest of Contantinople and the conquest of Constantinople when the Dajjal (Antichrist) comes forth. He (the Prophet) struck his thigh or his shoulder with his hand and said: This is true as you are here or as you are sitting.’

Just as Israel’s re-taking of Jerusalem in 1967 boosted Christian moral worldwide, the re-conquering of Constantinople for Islam will empower Muslims. Several years before the fall of Turkey to the Islamist party, Muslim apocalyptic writer Sidheeque Veliankode commented that, ‘the first conquering of Constantinople by Mehmet II was merely a preparatory war before the actual conquest of it at the last hour. However, the Hadith commentators suggest that the overtrow of Constantinople State Government after the downfall of the Islamic Caliphate era confirms the return of the same state – God willing – to the hands of Muslims.

When searching for the Antichrist, one must never look to the Ahmadinejads or Usamas of the world, but instead to someone with a moderate mask – at least in the beginning. His sinister, rabid hatred for Jews and Christians will not be revealed until he lures the sleep into his den. Everyone in the Middle East knows Abduallah Gul, whose name literally means ‘the Servant of Allah the Demon’.

The Islamic paradigm, as it seems from our study, is one of the most significant keys to unlock the Bible’s ancient prophecies. Satan knows the Bible inside out, and thus attemps to sway the gullible by taking true prophecies and shifting the outcome. Israel won against all odds never to be pulled up again:

‘And I will plant them upon their land, and they shall no more be pulled up uot of their land whiich I have given them, saith the LORD thy God.’ (Amos 9:15).

all I needed to do when I was Muslim was tune out the wrong channel. This is why Christ Himself warned, Be wise as a serpent, and innocent as doves.

The Reality



Even if you don’t believe the Bible, world circumstances are now bearing out exactly what it predicts will happen. Either the prophets are prophets, or they are perfect guessers. The call for a unified Islamic coalition ruled by an Islamic dictator is now quickly becoming a reality. On September 2005, the Iranian President Mahmoud Ahmadinejad addressed the United Nations National Assembly in New York City. He concluded his speech with the following declaration and prayer: ‘From the beginning of time, humanity has longed for the day when justice, peace, equality, and compassion envelop the world. All of us can contribute to the establishment of such a world. When that day comes, the ultimate promise of all Divine religions will be fulfilled with the emergence of a perfect human being who is heir to all prophets and pious men. He will lead the world to justice and absolute peace. O mighty Lord, I pray to you to hasten the emergence of your last repository, the promised one, that perfect and pure human being, the one that will fill this world with justice and peace.’

Think about this: Before the United Nations National Assembly, in the heart of New York City, The President of Iran called out to his god to hasten the emergence of the Mahdi – the one who would ultimatly cause the religion of Islam to rule over the earth and destroy all those who refuse to submit. When has this ever happened?

Western reporters scrambled to identify this mysterious Al-Mahdi and found him in the ancient sources of both Shi’a and Sunni holy writ. The West finally had their first introduction to Islam’s awaited Messiah. On November 16, 2005, Ahmadinejad, like a Muslim John the Baptist, exhorted crowds in Tehran to pave the way, proclaming that his main mission as the President of Iran is to ‘pave the path for the glorious reappearance of Iman Mahdi – may Allah hasten his reappearance.’ As if that is not astonishing enough, according to Ahmadinejad, this Mahdi will arrive in the next two years (Jackson Diehl, Washinton Post). The personal relationship with this Muslim-Messiah goes beyond announcing his soon coming – Ahmadinejad even claims to converse with this Mahdi-Messiah.

If one thinks this an anomaly, think again. Irianian leaders set up an institute in 2004 for the study and dissemination of information about the Mahdi. It is fully staffed, and even produces children’s magazines to influence the younger generation – a Hitler style youth brainwashing of masses who awaited the Grand Imam and Islam’s supreme ruler and Messiah.

With weapons of mass destruction and a few nuclear bombs, he might even cause lightening to come down from heaven as the predicted Mahdi will do – with one slight adjustment; however, the carrier of his  nuclear-tipped Shahab will be a transit flight lobbed from an ocean-liner right over New York city. The Shahab, the choice name picked for Iran’s missile, literally means lightening. Everything except the completion of his nuclear program is in place, including the reception site of Mahdi – over $20 million dollars was spent refurbishing the Mosque in Jamkaran just outside the ‘holy city’of Qom. It is ready for the grand finale; the countdown has begun.


From the birth pangs of the Holocaust, Israel was born. Why is it every time I speak to a secular audience about Israel, Muslims tell me the birth of Israel was a self-fulfilled prophecy? Did the Jews drag six million to their death in order to accomplish such a thing? What does one think about Iran’s Hojjatieh Society, considered by mainstream Shi’a Muslims to be the lunatic fringe? The Hojjatieh Society is governed by the conviction that the 12th Imam’s return can be hastened by the creation of a period of chaos on earth which they must fulfill. The group is so extreme that even the late hardliner Ayatollah Khomeini banned them in 1983. This is the same Khomeini who, when asked by a companion how he wanted the Ministry of Justice restructured, replied, ‘Anyone who is against me is against Allah and must be killed where they stand. No other justice system is required.’ It is easy to understand why so many claim that Ahmadinejad is a member of Hojjitieh. Ahmadinejad’s mentor and spriritual advisor, Ayatollah Mesbach Yadzi, is considered by many to presently be the highest-ranking member of the Hojjatieh Society. But it is the defining element of the Hojjatieh Society that has so many concerned – as stated, Hojjatieh believes that the Mahdi’s return will be preceded by world chaos, war and bloodshed throughout the earth. After this cataclysmic confrontation between the forces of good and evil, the Mahdi will lead the world to an era of universal peace. The danger present with this volatile combination of beliefs has not been articulated any better than by former Israeli prime minister Netanyhu, who describe Hojjatieh this way: ‘I was looking for an analogy to try to explain to Americans what it is that is so dangerous about Iran acquiring nuclear weapons. You remember those crazy people in Wao, Texas? Imagine David Kores with nuclear weapons. Imagine David Koresh, not with hundreds of followers, but millions of followers, with nuclear weapons, wanting to obliterate America, wanting to obliterate America’s allies, wanting to take over the world’s oil supply. If the lunatics escape from asylum, that is one thing; however, if they can get their hands on a nuclear weapon, that is another. This is that kind of cult. It’s the cult of the Mahdi.’

In truth, no one should view Ahmadinejad as a John the Baptist paving the way for Messiah. A more fitting parallel is Judas Iskariot; the zealot who many speculate attempted to force Jesus to take his throne as King of Israel by betraying him. The Hojjatieh are to the Muslim world what some Jewish Zealots were to first century Jews. They believe they can manipulate Allah and force the Mahdi to appear. Or perhaps Allah will find a better candidate with more manipulating charisma to be his right arm.


But among those monitoring Iran’s Mahdi obsession, few points out the spread of this infestation in neighboring Iraq, in not only the Shi’a strain, but also the Sunni. In January of 2007, American troops in Iraq, like pest control, fighting from one area to another, killed Ahmed Hasani al-Yemeni, a man who had claimed to be the Madhi. Hasani was the leader of a group known as the Jaish al-Janna (Army of Heaven), and had gathered between six and seven hundred followers, including many Sunni Muslims recruited from the ranks of al-Qaeda.

But Jaish al-Janna is not the only Mahdist group that has recently emerged in Iraq. In fact, according to Zeyad Kesim, a monitor of key Arabic websites in Iraq, Jaish al-Janna is only the tip of the iceberg. According to Zeyad, there are now at least seven different Mahdist sects in Iraq, each one believing that the return of the Mahdi is imminent.


In the 19th century in Algeria, several individuals claimed to be the forerunner to the Mahdi. We should not be at all surprised if the Middle East soon provides us with another popular claimant to his office. This time, however, his gathering of followers will not be so localized or limited. As we witness, heads of state and numerous Muslim groups gather to proclaim his coming like a perfect storm. Timothy Furnish, American scholar of Mahdist movements, recently commented: ‘The historical situation in Iraq right now, with all these Mahdist and near-Mahdist claimants, reminds me very much of that in Algeria under French occupation in the 19th century. There, too, a myriad of Mahdist ‘forerunners’ emerged to challenge the French in the name of the coming Mahdi before, finally, in 1879 one Muhammed Amzian actually, publicly proclaimed himself the Mahdi …

No military or political solution is going to work in Iraq until this enormously powerful eschatological element in the region (both Sunni and Shi’i) is addressed.’

I might add it is also very similar to two other key time periods. The first being first century Israel, where, just prior to the ministry of Jesus, many false claimants to the office of Messiah had emerged. The Bible says: ‘But when the fulness of the time came, God sent forth His son, born of a woman’ (Galatians 4:4). When Christ was born in Israel in the first century, the time was ripe socially, politically, religiously and prophetically for a messiah to emerged. Indeed, the Messiah arrived. However, many others false messiahs also emerged during this period. Like then, we are presently seeing yet another set of circumstances that will most assuredly lead to emergence of a false messiah figure somewhere in the Muslim world.

This leads to the other key time period that will provide us with numerous false messiahs. This, of course, is the End-Times. What will be the sign of Messiah’s coming and of the end of the age? Jesus answered: ‘Watch out that no one deceives you. For many will come in my name, claiming, ‘I am the Christ, and will deceive many … At that time if anyone says to you, ‘Look, here is the Christ!’ or ‘There He is!’ do not believe it. For false christs and false prophets will appear and perform great signs and miracles to deceive even the elect – if that were possible. See, I have told you ahead of time. ‘So if anyone tells you, ‘There He is, out in the desert,’ do not go out; or ‘Here He is, in the inner rooms,’ do not believe it’ (Matthew 24:3-4, 23-26).

Jesus made it clear that in the Last-Days, many deceivers would emerged claiming to be the Messiah or a propphet, and leading many people astray. As we look at the present explosion throughout the Muslim world of Islamic Messianism, all believers should realize that this is a clear sign that we are now approaching the End-Times.


It’s not only a call for Mahdi, but a revival of the Caliphate as well. Muslims regard themselves as members of one Ummah, or community of Muslim believers. This concept dominates the Muslim world. This sense of community and loyalty to Muhammed and Allah even trumps family and other societal ties giving reason as to why many Muslims do not hesitate to kill even family members who give up the Islamic faith. Add to this the simple fact that the Islamic sacred traditions are filled with prophecies foretelling the triumph of Islam over the whole world. The eventual conquest and complete Islamization of the earth is as natural an expectation for most Muslims as the rising of the sun.

Muslims have a sense of entitlement, feeling as if world domination is simply their destiny. Therefore, for the past 80 plus years, since the actual abolition of the Caliphate, the Muslim believer has felt a deep disorder in the power balance of the world. Rather than a united Islamic Empire under the Caliph, the Islamic World has existed as a network of underachieving and defeated the nation states. They see the modern Muslims states in the Middle East as a product of the evil of the Western powers (despite being secular states, Muslims often see them as Christian nations) who divide the Islamic Caliphate. At the same time, too often they are ruled by corrupt third-rate dictators who live in luxury while their people live in poverty.

Again, they often see these tyrants as being installed or supported by the evil Western powers. A people who viewed themselves as the world’s foremost superpower for over thirteen hundred years has been a divided network of backwater nation states for nearly a century now. And to compound this emotional blow, this humbling has taken place during the 20th century, a time when numerous other nations – particularly those founded on Judeo-Christian principles – have excelled in everything from government to human rights, scientific breakthroughs, fiscal prosperity, education, military strenght and more.

So it has been the combination of prosperity and advancement in so many parts of the non-Muslim world contrasted with the complete deterioration of the once thriving Islamic Empire that has been on display as the shame of the whole Muslim World. Add again to all this the fact that the Muslim world is an Eastern culture, where honor and shame  mean everything. Overall, the psychological impact and the resentment of the Muslim world is nearly all consuming. In addition, where does this resentment and pentup anger fall? In such a drastically disordered world, conspiracy theories and blame shifting are common outlets for anger. Muslims blame all of their ills on Israel (or, as it is so often called, ‘The World-Zionist Conspiracy’) as well as the various Western colonizing ‘crusader forces’ of previous centuries. Looking back at the pre-colonial days of Islamic Empire, two thoughts often emerge in the modern Muslim mind: The first is to recapture their former glory, and the second is to punish those who have withheld it for so long. All of these aspirations are most summarized negatively in the overthrow and destruction of Israel and the West, while they are expressed positively in the messianic expectations concerning the re-establishment of the Caliphate.

Today, the muslim world is ripe for the re-emergence of the Caliphate. And dozens of pro-Caliphate movements are experiencing explosive growth throughout the earth. In 2007, well over 100,000 Muslims gathered in Indonesia for the Hizb-ut-Tahrir’s pro-Caliphate conference. Just outside Haifa over 50,000 Muslims gathered. And in London, tens of thousands gathered. The movement has large and very active groups functioning across the globe; from Russia to England, from Indonesia to Egypt. But what very few aware of is that despite the difference names and methods of terrorist groups that appear on the news, nearly all share a similar goal: the restoration of a pan-Islamic Caliphat and the establisment of Islamic Sharia law – first among the Muslim states and then eventually in the whole earth. This holds true for both Sunni and Shi’a Islamist groups, for Al-Qaeda, Hizb-ut-Tahrir, The Muslim Brotherhood, The Iranian Revolution, and dozens of other groups as well.


In February of 2006, Sheikh Ismail Nawahda of Guiding Helper Foundation, preached to a gathering of Muslims on the Temple Mount in Jerusalem. He called upon them to restore the Caliphate, or, as he explained, ‘Genuine Islamic Rule’, which would ‘unite all the Muslims in the world against the infidels.’ And only a few months later, Sheikh Raed Salah of  the Islamic Movement in Israel, addressing over 50,000 Muslims just outside the Israeli city of Haifa, declared: ‘Jerusalem will soon be the capital of a Moslem Arab Caliphate, and all efforts by the Israeli establishment to Judaize the city will amount to nothing … soon Jerusalem will be the capital of the new Muslim caliphate, and the caliph’s seat will be there.’


The fact is the fervor for a renewd Caliphat is at the highest level it has reached since its abolishment. In December of 2006, the Jamestown Foundation, an international intelligence think-tank, wrote about the rising growth and appeal of pro-Caliphate groups such as Hizb-ut-Tahrir (HT). The report was based on both an in-depth analysis of statistics and trends throughout the Muslims world and direct interviews with several highranking HT operatives in JorDaniel Jamestown concluded that HT’s influence is drastically spreading throughout the Muslim world. HT is often a gateway or a ‘conveyor belt’ into other pro-Caliphate groups with a more violent tendency, like al-Qaeda or the Muslim Brotherhood (Al-Ikhwan), with which I was formerly involved.

Many surveys show that since the U.S. led invasions of Afghanistan and Iraq, Muslims almost universally have seen the war against terrorism as a war on Islam. Muslims regard themselves as members of the ummah, or community of believers, that forms the heart of Islam. As the earthly head of that community, the Caliph is cherished both as memory and ideal. The Caliphate is still esteemed by many ordinary Muslims.

The University of Maryland conducted a face-to-face survey of 4,384 Muslims between December 9, 2006 and February 15 2007 (1000 Moroccans, 1000 Egyptians, 1243 Pakistanis, and 1141 Indonesians). Andres Boston, author of The Legacy of Jihad and an expert on Islamic Jihad commented on the result: ‘65.2 % of those interviewed – almost two-thirds, hardly a ‘fringe minority’- desired this outcome: ‘To unify all Islamic countries into a single Islamic state or Caliphate’, including 49% of ‘moderate’ Indonesian Muslims. 65.5% of this Muslim sample approved the proposition ‘To require a strict application of Shari’a law in every Islamic country.

How many times have you heard that ‘most’ of the Muslims of the world are moderate and are not a threat to the West? How many times have you  heard that we only need to worry about a ‘small minority’? Does a two-thirds sound like a small minority to you? It is time to get real.


Even if the University of Maryland/ poll is not enough to convince you of the real of an established Caliphate, consider a report released through the National Intelligence Council (NIC) in 2004. The NIC is the American Intelligence Community’s foremost ‘center for mid-term and long-term strategic thinking.’ The council is the premier think-tank consulting the United States’ National Director of Intelligence. In other words, this is not a low-level partisan think-tank dispensing opinions that merely support their political agendas. The NIC’s resources consist of a broad range of academics and experts from around the globe. In late 2004, the Council released a study titled Project 2020, Mapping the Globel Future. The study explores what it deems to be the four most-likely geo-political scenarios that we should expect to see by the year 2020. One of the scenarios describes the emergence of a pan-Islamic Caliphate. The conclusion of the study are below:

‘A Caliphate would not have to be entirely successful for it to present a serious challenge to the international order. This scenario underlines the saliency of the cross-cultural ideological debate that would intensify with growing religious identities … The HT revolution is likely to amplify the clash between Western and Muslim worlds … The appeal of a Caliphate among Muslims would vary from region to region, which argues for Western countries adopting a differentiated approach to counter it. Muslims in regions benefiting from globalization, such as parts of Asia and Europe may be torn between the idea of a spiritual Caliphate and the material advantages of a globalized world. The proclamation of a Caliphate would not lessen the likelihood of terrorism and the fomenting more conflict, could fuel a new generation of terrorists intent on attacking those opposed to the Caliphate, whether inside or outside the Muslim world. The nation-state will continue to be the dominant unit of the global order, but economic globalization and the dispersion of technologies, especially information technologies, will place enormous new strains on governments. Growing connetivity will accompany the proliferation of virtual communities of interest, complicating the ability of states to govern. The Internet in particular will spur the creation of even more global movements, which may emerge as a robust force in international affairs. Part of the pressure on governance will come new forms of identity politics entered on religious convictions. In a rapidly globalizing world experiencing population shifts, religious identities provide followers with a ready-made community that serves as a ‘social safety net’ in times of need – particularly important to migrants. In particular, political Islam will have a significant global impact leading to 2020, rallying disparate ethnic and national groups and perhaps even creating and authority [the Caliphate] that transcends national boundaries. A combination of factors – youth bulges in many Arab states, poor ecnomic prospects, the influence of religious education, and the Islamization of such institutions as trade unions, nongovernmental organizations, and political parties – will ensure that political Islam remains a major force.’

We think that the War on Terror is tough now. But this report only speculates on a very limited and struggling Caliphate. What would the ramifications of a successful Caliphate be? Far beyond drastic, the results of such a Caliphate would be catastrophic for the West. Nor does the report discuss what might happen if such a Caliphate were to be established far sooner than 2020. There are centainly reasons to suggest that this very well may be the case. Again, this report was released in 2004. This was before the advent of the maniacal and obviously apocalyptic Iranian President Mahmoud Ahmadinejad and his drive for nuclear capability. It preceded the clash between Israel and Hezbollah and the changes that that brought. It came before the fall of Turkey to the Islamist party. Since 2005, the difficulties in the Middle East have compounded as geo-political realities shifted more than they have in the previous twenty years. Could the emergence of a pan-Islamic Caliphate be a reality much sooner than the Project 2020 report suggest? Only God knows!


The Caliphate  confers legitimacy to jihad. According to Islamic law, without a Caliphate, it is not possible to declare a genuinely sanctioned pan-Islamic Jihad. Similar to the need for the President of the United States to declare a state of war, it is also necessary for a Caliph to be in office for any offical pan-Islamic Jihad to be declared. But once a Caliph is in office, it is actually law for him to engage the non-Muslim world in war in order to spread Islam. This is not to say that Muslims have not conducted jihad against non-Muslims, but these have largely been the acts of small groups or individuals. In other words, jihad under a Caliph would be genuine ‘old school’ jihad – not a bombing here on an attack there. It would become the modern world’s first true full-scale global religious war. It would involve everything that the Islamic world could throw out, from economic jihad to witholding oil to cyber jihad to multi-front millitary conflicts.

Traditionally, the land with whom the Caliphate was at war was referred to as Dar al-Harb – ‘land of war’ – in contrast to Dar al-Salam – the ‘land of peace’. In particular, jihad will declared to free the Muslim lands from any perceived control of Western powers and influence, and jihad will also be declared against any non-Muslim nations that hinder the spread of Islam.

And so we have the convergence of numerous geopolitical realities, Bible prophecy, Muslim End-Time beliefs, and even American Intelligence all pointing to the same conclusions – all confirming the many prophecies that were made in the Bible thousands of years ago. Now is the time for believers everywhere to prepare both their hearts and their affairs. It is time to get your house in order. And if you are a non-believer, now is the time to consider your position!

Gog And Magog Coalition Is Now Forming

Now we will see that coalition of Ezekiel 38 is forming right before our eyes. New developments seem to fall into place daily. This chapter will fill the reader in on just some of the latest events that significantly support the prophecy of Ezekiel 38. From this prophecy, we know that among the specific nations that will be part of the Antichrist’s ten-nation coalition are: Turkey, Iran, Sudan, Syria and Libya. Many other nations will also submit or fall to the Antichrist, but the exact order of these events, we cannot be sure. Through several of the other prophecies, we know that Lebanon and the Palestinian territories will be involved as well. With Sudan, we could also see Somalia as part of the coalition. Several Central Asian states are likely, such as Afghanistan or Pakistan. With Libya, we could also see other North African nations involved – Morocco, Algeria and Tunisia, etc. Along with Turkey, we could also see the Turkic nations south of Russia: Turkmenistan, Krygistan, Uzbekistan, etc. But for now, we will stick only with the nations that we are clearly presented with in the Gog/Magog prophecy: Iran, Syria, Libya, Sudan, and Turkey.


Analysts now nearly all agree that perhaps the most significant unintended consequence of America’s war in Iraq and the toppling  of Saddam Hussein is that the majority Shi’a Muslims of Iraq – those who were significantly suppressed under Saddam’s regime – have arisen with great politic power in Iraq. And the ripple effect this has caused is significantly changing the balance of power in the Middle East. One of the most basic elements of Middle East politics that one needs to understand is the power balance between the Sunni and the Shi’a nations. For the pas 50 years, the Kingdom of Saudi Arabia (KSA) has been the top-dog oil-producing nation in the Middle East. Not only is KSA clearly the top oil producer, but she also has the greatest global percentage of readily available oil reserves. Simply put, whoever has the oil has the money and the power. KSA is also a Sunni Muslim nation. Now, standing on the other side of the ring – just across the Persian Gulf – is Iran. Iran is the second greatest oil producer in the region and is far and away the Shi’a stronghold of the earth. Since the late 1970’s, when the Iranian Revolutie began, Iran has been struggling to cast itself as the greates and most powerful Muslim nation in the World. So remember this: in the power struggle between the Shi’a ande the Sunni worlds, it is Saudi and Iran who stand at odds. KSA and Iran represent the leaders of the two power blocks – the Sunni and the Shi’a blocks. While not all Muslim nations are so deeply concerned about these sectarian divisions, within the Middle East proper, this power struggle is everything, seconded only by the greater  Muslim world’s hatred for Israel and the West. It is for this reason that the nations of Saudi Arabia, Egypt and Jordan have emerged as partners in their resistance to the growing power of what is now being called ‘the Shi’a crescent.’

With this background set, we can now move on to see which nations are taking which side and why. While many would assume  that those nations that are Sunni would join the Sunni alliance and the Shi’a would join Iran, it is not that simple. Instead, many Muslims nations are siding up  according to which nations are perceived as friendly to the West and Israel versus those nations that have assumed a more Islamist and radical disposition. So on one side we have a primarily Sunni and so-called moderate Westerm friendly coalition, and on the other side is a divided Shi’a/Sunni coalition that is staunchly anti-West and far from moderate. This divided Sunni/Shi’a dimension to the emerging Islamist coalition fits perfectly in line what we are expecting to see with regard to the final Antichrist coalition/kingdom in that ‘The Kingdom will be divided’ (Daniel 2:41).


In early 2007, the Saudi Arabian government gathered together 22 Muslim heads of state, as well representatives from the United Nations (UN), the European Union (EU), Non-aligned Movement (NAM) and Organization of the Islamic Conference (OIC). The end result was the declaration of a soon-to-be Muslim/Israel Peace Deal. News outlets across the world buzzed with anticipation. The problem; however, was that no sooner had the so-called good news been announced then certain Muslims leaders within Saudi began to betray their true colors. The Jerusalem Newswire reported the following barely veiled threat: ‘Saudi Arabia’s foreign minister on Tuesday warned Israel to accept the pan-Arab peace proposal as is or face war. The Arab League convened in Riyadh on Wednesday to discuss the plan, which was first presented by Saudi King Abdullah at a Beirut meeting of the organization in 2002. It offers Israel the promise of peace with its neighbours in return for surrendering every inch of land liberated in 1967 and opening its borders to millions of foreign-born Arabs who called themselves ‘Palestinian refugees.’ Israel’s failure to accept these ‘generous’ terms means it must want war, Saudi Foreign Ministers Saud al-Faisal told Britain’s Daily Telegraph. If Israel refuses, that means it doesn’t want peace and it places everything back into the hands of fate. They will be putting their future not in the hands of the peacemakers but into the hands of the lords of war.’ Shortly thereafter, Prime Minister Ehud Olmert expressed his positive outlook regarding the potential for peace with the surrounding Muslim nations. The Middle East Online reported Olmert’s glowing outlook: ‘Israeli Prime minister Ehud Olmert said in interviews published on Friday that the Jewish state could clinch global peace with its enemies within five years, after Arab leaders revived a peace plan. Asked wether he meant ‘all of the Arab world’, Olmert said ‘yes’. A bloc of states is emerging that understands they may have been wrong to think that Israel is the world’s greatest problem, ‘he said in an interview with the liberal Haaretz. ‘That is a revolutionary change in outlook.’

In light of the various blatantly anti-Semitic statements and threats that are made regularly by leaders throughout the Middle East, one cannot help but view such an optimistic outlook as being ridiculously naive. As Palestinian leaders regularly claim that Islam commands destroy Israel and that they will never accept a peace with the Jews, Olmert and others like him still believe that peace with the Palestinian people is possible. This is 1938 all over again. I remind you Neville Chamberlain’s now infamous declarations of optimism regarding the peace agreement that he had established with Adolph Hiltler. On September 30, 1938 the newspaper read as follows: PM Neville Chamberlain’s arrived back in the UK today, holding an agreement signed by Adolph Hitler which stated the German leader’s desire never to go war with Britain again. Mr. Chamberlain declared the accord with the Germans signaled ‘peace for our time,’ after he had read it to a jubilant crowd gathered at Heston airport in west London. The German leader stated in the agreement: ‘We are determined to continue our efforts to remove possible sources of difference and thus to contribute to assure the peace of Europe.’

Likewise, and even more frightening, is the Apostle Paul’s warning to the Church regarding Christ’s return: ‘Now, brothers, about times and dates we do not need to write to you, for you know very well that the day of the Lord will come like a thief in the night. While people are saying, ‘Peace and safety,’ destruction will come suddenly, as labor pains on a pregnant woman, and they will not escape’ (I Thessalonians 5:1-3). But beyond the fact that the Saudi Initiative peace deal is truly a joke, it is also not really even an Arab peace deal at all, rather a plan set-forth by the leaders of the Sunni nations, who are trying to protect their own power while isolating Iran, Syria an any other nations that do not wish to bow to the Saudi power block. As a result, this ‘peace plan’ has actually caused Ezekiel’s coalition of radical nations to continue strengthening their ties. It has been almost eerie to wath as it unfolds.


One of the most obvious developments is that Libya’s President Qaddafi boycotted the Saudi gathering. According to Qaddafi the event was sowing division amongst the Muslim community because Iran and Syrian leaders weren’t invited: ‘I will not take part in a summit that splits Islam in two and pits Sunni and Shi’a against each other, ‘he said in an interview on Al-Jazeera television … ‘I will not take part in a summit that pits Arabs against the Fars (Iranians) … to benefit the colonial (Western) powers,’ Qaddafi said.

Qaddafi made his feelings clear when he stated directly that ‘Libya has turned its back on the Arabs (read: Saudi Arabia  and its allies), and has despaired of them. The Arab nation’s time is up, and it is on its way to disintegration … I will not be a party to a conspiracy to mobilize the Arabs against the Persians. Only the forces of colonialism benefit from such a conspiracy. I will not be a party to a conspiracy that splits Islam into two – Shiite Islam and Sunni Islam – mobilizing Sunni Islam against Shiite Islam.’

Moreover, of course by referring to the ‘Arab’s’ time being up, Qaddafi is referring to Saudi Arabia and its allies. Observers of the Middle East have not missed this dynamic of siding with Iran as well as Hezbollah. Because of Iran’s firm stand against America and Irael, as well as Hezbollah’s alleged successes against Israel in 2006, many more radically minded Muslims have begun to side with Iran and turn against the Saudi power block. On one side, they see Iran and Hezbollah acting valiantly against the infidels and on the other hand, they see the Saudi block as being compromised and in bed with the West. This move of support for Iran is seen not only by Libya’s Qaddafi, but also in many Sunni Muslims who, over the past few years, have converted to Shi’a Islam. ‘Mustafah al-Sada, a religious Shiite Muslim, told al-Arabia that many Sunnis are now asking him, ‘What must I do to become a Shiite?’ Al-Sada said that he knows of 75 Sunnis from Damaskus who have converted to the Shiite sect since the beginning of the [Israeli/Hezbollah] war … Munir A-Sayed, a 43-year old lawyer says: I’m Sunni, but I belong to Hassan Nasrallah … I’ve converted, politically, ‘he explained.’

A spokesman for the Reform Party of Syria went even further elaborating that ‘whole villages and urban areas are adopting the Hezbollah model whereby clinics, schools, and social services are provided by Iran in return for Syrians to convert to Shi’ism.

According to some reports, officials in Damascus were not happy with this trend. However, other Syrian political commentators have claimed that the Syrian regime is actually encouraging  in Iran and Hezbollah’s popularity in order to hold up President Bashar Assad’s own popularity. As evidence for this claim, they point to the surfacing of stickers and posters that have typical Middle East iconic images of Hezbollah’s Nasrallah, Syrian President Bashir Assad and Iranian President Mahmoub Ahmadinejad all together like the tree Musketeers.


Beyond Iran and Hezbollah’s growing Shi’a influence, even more significant – and actually quite shocking – was Libya’s  blatant appeal to Iran for a Libyan/Iranian unity when Qaddafi made a public call for the establisment of a Fatimid Caliphate on Easter Weekend 2007. Let me explain what this meant. The Fatimids were a Shi’a group that controlled much of North Africa during the 10th century. After conquering Egypt, they transferred their headquarters there from 969-1171. The Fatamids were an imperial militantly-expansionists state. They desired to overthrow their main opponents, the Sunni empire of the Abbasids, who were centered in Baghdad and the Ummayids, who controlled Spain. At their height, The Fatamids ruled Egypt, much of what are now Israel, Palestine and Syria, as well as Saudi Arabia’s western region encompassing Mecca and Medina; their desire was ultimately to conquer the entire Muslim world. According to Middle East scholar Timothy Furnish, the fact that Libya, which is a Sunni majority nation, would call for a return to a Shi’a Caliphate is not something to be brushed aside lightly.

Furnish is correct. This call from Qaddafi was a direct appeal from an Iranian/Libyan axis to stand against the Saudi/Sunni power block. In other words, as if foreseeing the strong horse of the future, Libya is trying to get on board with Iran. Further supporting this idea of a blossoming Iranian/Libyan alliance is the fact that the Iranian revolution both historically and in very recent days has also, like Qadaffi, made some strong appeals for Sunni/Shi’a unity, all the while papering over fourteen hundred years of division. The mixed Sunni/Shi’a makeup of the forming coalition is significant in that it fulfills the ‘kingdom will be divided’ prophecy in Daniel 2. As an Arab/Persian coalition, it would also fulfill the prophecy, which says the people of the Antichrist Kingdom would be ‘a mixture’ (Daniel 2:43).


Of course, for those that follow the Middle East news, little needs to be said regarding the growing alliance between Syria and Iran. This alliance has been seen in numerous meetings between Syrian President Bashir Assad and Iranian President Mahmoud Ahmadinejad. Syria and Iran also entered into a mutual war agreement. In the case of war (wether offensive of defensive, it was never declared), either nation will fight on the behalf of the other. And on June 9, 2007, it was reported that Syria and Iran were in intense war consultations planning on a collaborated attack against Israel. One Israeli intelligence news outled reported on some of the happenings, ‘… two high-ranking Iranian delegations spent time in Damascus. One was composed of generals who held talks with Syrian leaders on coordinated preparations for a Middle East war in the coming months. At the Iranian end, a similar high-ranking Syrian military delegation called in at Iranian army and Revolutionary Guards headquarters to tighten operational coordination between them at the command level, as well as inspecting the Iranian arsenal. The Syrian general staff will draw up a list of items it is short of for a possible militairy confrontation with Israel … ‘

And of course, Iran Syria are largely seen by Western and Israeli intelligence as the primary influence in the fall of Gaza strip to Hamas. So once again, Iran, a Shi’a nation is deeply invested in supporting Hamas, a Sunni group. Again, the purpose of Iran is to establish influence and power using any means or any alliances necessary.


The budding alliances between Iran, Syria, Libya, Hezbollah and the Palestinian Hamas are certainly not where the story ends. For among the nations that are also specifically mentioned by Ezekiel, is SuDaniel Not surprisingly then, Sudan – a renegade regime that is brazenly supporting a racially motivated genocide in its midst – are quickly becoming bosom buddies. In January of 2007, Iranian President Ahmadinejad visited Sudan to express his support for the Sudanese government and to stand united against the United States and the West. Al-Jazeera reported: ‘On his first visit to Sudan, Ahmmadinejad extended full support to (Sudanese President) Bashir, blaming the United States and its Western allies for the region’s troubles. Ahmadinejad stressed that Iran considers progress, dignity and power of Sudan as important as its own, and extends ideological support to the country. ‘There is no limit to the expansion of relations with Sudan,’ he said. For his part, Sudan’s President al-Bashir said Tehran was within its absolute right to pursue a nuclear program.’

And in March of 2007, despite Western pressure aimed at convincing Iran and Sudan to accept terms imposed by the U.N. Security Council, the two nations, at least rhetorically, continued to harden their defiance against the rest of the world. While Iran refused to discontinue its uranium enrichment, Sudan refused to allow any international forces into Darfur to protect villagers who have been systematically massacred by the Government supported Arab Muslim Janjaweed.

Then, as the UN deadline for Iran suspend its nuclear activities loomed in April, Iran, rather than taking even a slightly humble posture, not only announced that it had achieved nuclear capability, but that it would also give this technology to other countries.

Although Ayatollah Ali Khamenei, Iran’s supreme leader, was not quoted as saying who might be a recipient of the nuclear know-how, he made the comment during a meeting with Sudanese president Omar-al-Bashir, who last month said his country would look into the possibility of nuclear power.

This report becomes even more frightening in light of the CIA warning to the US congress in january of 2007 to the effect that Libya, Syria and Sudan were all mutually pursuing weapons of mass destruction. ‘As the United States is consumed with proliferation crises in Iraq and North Korea, other countries such as Lybia, Syria and possibly Sudan are quietly trying to acquire or expand secret arsenals of weapons of mass destruction, the CIA has warned.’

The US Central Intelligence Agency has also concluded that suspected terror mastermind Osama bin Laden, blamed for the September 11 attacks on the United States, ‘has a more sophisticated biological weapons research program than previously discoverd. Nuclear, chemical, biological, and ballistic missile-applicable technology and expertise continues to gradually disperse worldwide.’

So to recap: We have the blossoming alliance between Iran, Sudan, Libya, Hamas and Syria, the specific nations that the Bible said would unite in a bid to destroy Israel and dominate the region. Meanwhile, Turkey, the nation that will lead these nations has fallen to the Islamist party and is establishing itself as a leader in the region. Three thousand years ago the Hebrew prophets made these prophecies. Today they are all coming together with staggering accuracy. We have reached a time in history when we can actually watch as thes things come together. The end of this age and beginning of next is no longer on the horizon – it is now literally looming right before us …

(by: Walid Shoebat – God’s War On Terror – Islam, Prophecy and the Bible).

WALID SHOEBAT was born and raised in Bethlehem, Israel by an Arab father and an American mother. His paternal grandfather was an associate of Haj-Ameen Al Husseni, the Grand Mufti of Jerusalem, who was an ally of Adolph Hitler who conspired with the Nazis during the holocaust.

His maternal great-grandfather, F.W. Georgeson was the Mayor of Eureka, California. and unlike his Arab connection was a great friend of Winston Churchill, who wanted nothing more than the destruction of Hitler and Nazism. Walid was born of parents who came from the opposite sides of the spectrum – both geographically and ideologically – his father raised him Muslim and his mother was an American Christian who endured 35 years in a Muslim society attempting to escape to America.

Walid grew up a terrorist, but when he married a Christian woman, he was challenged to examine the Bible in 1993, and compare it with the Quran. Walid confessed, “Only biblical truth has transferred my way of thinking from being a follower of Muhammed and idolizing Adolph Hitler to believing in Jesus Christ. From believing lies, to knowing the truth, from being spiritually sick to healed, from living in darkness to seeing the light, from deing damned to saved, from doubt to faith, from hate to love, and from evil works to God’s grace through Christ. The wonderful thing about God is what when someone sincerely and humbly cries out to Him to help him or her find truth, He always answer that prayer. Today I am a Christian.”

Walid Shoebat today is the founder of the Walid Shoebat Foundation. His life mission and driving passion is to bring the truth about the Bible, and the persecution of Israel and Christians by Islam.

Walid proclaims that Christ was the only way to bring healing to his soul through repentance and the pursuit of reconcilation. He has set out to bring the cause of Christ, the Bible, and the case for of Israel to millions throughout the world. The doors have opend to send his message to many major universities. (On the web:




De Rabbinale Raad van Judea en Samaria kwam eind mei in 2010 met een verrassende profetische verklaring. De raad merkte op dat de gebeurtenissen rond de ‘vredesvloot’ (de Mavi Marmara) het begin zijn van een proces dat uitloopt op de Gog-Magog oorlog die de profeet Ezechiel heeft voorzegd.

Hoofdrolspelers in de strijd tegen Israel zijn momenteel de Palestijnen (Hamas), Iran (Hezbollah) en Turkije. De ‘vredesvloot’ voerde Turkse vlaggen en acht van de negen doden hadden de Turkse nationaliteit. Premier Erdogan sprak woedend over het ‘staatsterrorisme’ van Israel. In 2009 maakte hij voor de t.v. camera’s hooglopende ruzie met president Peres van Israel. Dit gevoegd bij de felle veroordelingen van een oorlogszuchtige taal tegen Israel geeft Turkije enorm veel aanzien in de Arabische en de hele Moslimwereld.

Terwijl Turkije vier jaar geleden nog de beste vriend was die Israel in de regio had, heeft dit land onder de leiding van Erdogan in zeer korte tijd een ommezwaai gemaakt van honderdtachtig graden. Er waren gemeenschappelijke militaire oefeningen en grote plannen voor samenwerking op allerlei gebied. Het sterke Turkse leger is mede door Israel opgebouwd. Turkije rent met een ongewoon snel tempo naar het kamp van de grootste vijanden van Israel, Syrie en Iran.

Herstel Ottomaansrijk

Van 1517 tot 1917 was Turkije een wereldmacht, het Ottomaanse Rijk behorend tot één van de vijf rijken die over Jeruzalem geheerst hebben. Het was ook het laatste rijk dat in die regio heerschappij uitoefende. De apostel Johannes schrijf in Openbaring 17:10 … ‘dat er vijf rijken zijn gevallen’, respectievelijk: het Babylonische, het Medo-Perzische, het Griekse, het Romeinse, en het Ottomaanse Imperium! Het hele Midden-Oosten viel onder het Turkse kalifaat. In 1924 werd Turkije een seculiere staat. Als Turkse fundamentalistische Moslims de macht wilde overnemen greep het leger in. Turkse vriendschap met Israel was gebaseerd op het gezegde: ‘De vijand van mijn vijand is mijn vriend.’ De gemeenschappelijke vijand waren de extremistische moslimstaten. Toen een paar jaar geleden het Turkse leger veel van z’n macht kwijtraakte aan Erdogan en zijn AKP- moslim partij was de vriendschap over. Daarbij kwam het feit dat de Europese Unie (EU) Turkije niet zomaar als lid accepteerde. Dat dreef Turkije naar de moslimlanden in die regio. Sindsdien streeft Turkije met succes naar regionale macht en willen zij in de regio functioneren als een democratisch moslimland -als toonbeeld- zoekend naar macht in een leiderschapspositie voor de gehele Moslimwereld.

Huidige ontwikkeling

Door de  recente ontwikkelingen in de Arabische wereld van onrust, chaos en geweld wordt er momenteel een nieuw hoofdstuk toegevoegd aan de moderne Bijbelse geschiedenis. We leven in een tijd van de wederoprichting aller dingen, met name het herstel van Israel als voorzegd door de profeten! (Ezechiel 36 en 36; Handelingen 3:21).

In zijn profetische rede sprak  ‘Jesjoea’ met het oog op het komen van de Zoon des mensen over de vijgeboom als beeld van Israel en op al de bomen, dat zodra zij uitlopen, de zomer nabij is! (Matth.24:32-33;Luk.21:29-31;Hoogl.2:11-13).

Wat is dan de profetische betekenis van al die onrust en chaos en geweld in de Arabische-moslim wereld? Het is toch verbazend dat in Tunesie, Algerije, Egypte, Jordanie, Jemen, Libanon, en straks in nog meer landen, de volksmassa’s opstaan tegen de meestal dictatoriale en corrupte machthebbers. Er wordt hard geroepen om ‘democratie’, wat voor de burgers alleen al het feit dat ze het roepen een psychologische bevrijding is! Maar wat in feite klink klare onzin is. Want de Islam kent geen democratie. De Islam kent alleen maar onderwerping, wat het woordje islam dan ook betekent; onderwerping aan de Koran, en aan de Sharia.

De Mahdi in de stromingen van de Islam

De Islamitische staten zijn uit om de hele wereld in één kalifaat onder de Islamitische messias de Mahdi onder te brengen. De mahdi of mehdi is volgens de Islamitische leer een verlosser of bevrijder van wie in sommige Islamitische stromingen verwacht wordt dat hij volgens profetieen aan het einde van de tijden komt. De komst van de Mahdi is een van de grote gebeurtenissen die voor de dag des oordeels zal plaatsvinden, een van de eschatologische symbolen.

In de Koran wordt de Mahdi niet genoemd. Ook in de twee belangrijkste soennitische Hadith-verzamelingen en de werken van Al-Ghazali ontbreekt het concept van de Mahdi. Binnen sjiitische stromingen wordt hier dan ook een andere invulling aan gegeven dan binnen de soennitische.

De Mahdi wordt wel vergelijken met de Masjiach uit het Jodendom en Christendom, maar is dat niet. Hoewel Isa in de Koran de titel van Messias krijgt, is er ook sprake van een terugkeer van Isa als de Mahdi.

De Mahdi bij het sjiime

De meeste sjiitische moslims, de twaalvers, geloven dat de Mahdi, in de persoon van Mohammed al-Mahdi leeft en zich schuil houdt. Hij is niet zichtbaar voor mensen maar is actief in het dagelijks leven en kan om hulp gevraagd worden. Hij zal bij het einde der tijden opnieuw verschijnen en dan zal voor de rechtgeaarde gelovigen een tijd van vrede aanbreken die 7  jaar zal duren.

Volgens een Hadith is de Mahdi een nakomeling van Mohammed die rechtvaardigheid zal brengen waar onrechtvaardigheid heeft geregeerd en zal samen met Isa een (Islamitisch) vrederijk op aarde stichten.

De Mahdi verschijnt in Mekka, vergezeld van zonsopgangen in het westen. Hij vestigt zich in Kufa, waar Mohammed, zijn schoonzoon Ali en diens zoon Hoessein zich bij hem voegen. De hele wereld zal de Islam aanvaarden, al dan niet vrijwillig. Als de Mahdi verdwijnt, breekt de Laatste Dag aan.

Een variatie op het idee van de Mahdi is dat Isa verschijnt in de plaats van de Mahdi. Hij gaat naar Jeruzalem om daar Dadjaal en alle gelovigen te doden. Na veertig jaar wordt hij in Medina begraven naast Mohammed.

De komst van het Koninkrijk  der Hemelen Als het in onze tijd inderdaad gaat om de doorbraak van het Koninkrijk der Hemelen of anders gezegd het Messiaanse Vrederijk dat vanuit Jeruzalem zijn vaststelling en regeling zal krijgen, het er in deze dagen veel op lijkt dat de mensenmoorder en leugenaar van de beginne ijverig bezig is om zijn koninkrijk, zijn kalifaat te vestigen om als tegenstander van de Bijbelse Masjiach Jesjoea, zijn Mahdi te brengen.

De tijd gaat dringen!

Zoals ik al eerder heb aangegeven in mijn editorials zijn we vanaf 7 juni 1967 op weg naar een moment in de tijd waar gezegd kan worden ‘Year of Jubilee Proclaimed’, en dat is op z’n minst gezegd  fascinerend! Jeruzalem de stad van de grote Koning Davids, … ‘Want daar staan de zetels ten gerichte’  (Psalm 122:5). Het is Jesjoea zelf die de overwinnaars van de gemeente te Laodicea beloofd te zitten met Hem op Zijn troon, gelijk Hij overwon en zit met zijn Vader op Zijn troon (Openbaring 3:21). De strijd gaat om Jeruzalem en het Tempelplein! Vandaar ook dat zo belangrijke moment in de tijd toen Jeruzalem op 7 juni 1967 in de Zesdaag-Oorlog in Joods-Israelische handen viel en het herstel en opbouw van de stad gerekend naar de zeven weken van 7 x7 jaar uit Daniel 9 vers 25, er ook nog eens in de zevende maand Tishri op de tiende dag een bazuingeschal aan verbonden is, die dan op 23 September 2015 een Yom Kippur inluid (Lev.25:8-10).

De zegels geopend

In Psalm 89:16 horen we over de ‘vreugde van het geklank der bazuin.’ Het was niet zomaar een geklank, maar één met een bijzonder blij geluid. Aan het eind van die (7×7) 49 jaren werden de beperkte vrijheden opgeheven en  het verspeelde eigendom terug gegeven, zodat iedere man weer in vrijheid naar familie en bezit kon terugkeren. Dit gebeuren is een type van wat we tegenkomen in Handelingen 3 in de verzen 19 tot en met 21 waar Petrus spreekt over de terugkomst van Jesjoea masjiach, … ‘Hem moest de hemel opnemen tot de tijden van de wederoprichting aller dingen.’ Het is van belang om in te zien dat hetgeen hier door Petrus wordt gezegd verwijst naar het ‘Jubeljaar’ het 50e dat spreekt van -herstel van vrijheid en bezit- aangaande  het volk, de stad en het land Israel, bij het wederkomen van hun Mashiach. De terugkerende woorden in Leviticus 25:28,31,33,54 … ‘en zij zullen in het Jubeljaaruitgaan, vond telkens plaats in het 50e jaar. Het hebreeuwse woord is ‘yobel’ afgeleid van ‘yabal’, met de betekenis die we vinden in Jesaja 55:12 … ‘Want in blijdschap zult gijlieden uittrekken, en met vrede voortgeleid worden.’ Dit woord komen we het eerst tegen in Exodus 19:13 waar het vertaald is met ‘hoorn’, en vervolgens in Jozua 6:4,5,6,8,13 met ‘ramshoorn’. Ook is daar een verband tussen het ‘Jubeljaar’ en het ‘jaar van het welbehagen des Heren’ en ‘het jaar van Mijn verlossing (verlosten) is gekomen’ (Jesaja 61:1,2;63:4).

Het was Opperrabbijn Shlomo Goren van het Israelische leger de IDF (Israel Defence Force) die op 7 juni 1967 met Torahrollen te midden van juichende soldaten de ‘shofar’ blies … ‘the Rabbi did not stop blowing the shofar and reciting prayers. His enthusiasme affected the soldiers and from every direction came cries of ‘Amen!’ The paratroopers burst into song, and I forgot I was supposed to be an objective reporter and joined them in singing ‘Jerusalem of  Gold!’

Tussen deze historische dag van 7 juni 1967 en de komende Yom Kippur van 2015 ligt er nog een dag die van belang is voor de verdere invulling van de voortgaande profetie. Want tussen 1967 en 2015 is daar die andere Yom Kippur van 6 oktober 1973 die aan de horizon verschijnt en waar de ‘shofar’ niet meer tot rust kwam toen op die dag de oorlog uitbrak, ‘The Yom Kippur War’. Het zijn deze 42 (6×7) jaar die er liggen tussen 1973 en 2015,  die sterk doen denken aan de 42 pleisterplaatsen die Israel passeerde voordat het ‘beloofde land’ onder Jozua werd ingenomen (Num.33:1-49).

De radicale Islam met de legers van Gog en Magog uit Ezechiel 38 en 39 zijn hard op weg naar Israel met als doel Jeruzalem te veroveren en van de Heilige stad de hoofdstad van het kalifaat te maken. Dit nog toekomstige gebeuren kan wel eens veel dichterbij zijn dan men aanvankelijk verwacht! De geopolitiek in het Midden-Oosten geeft daar dan ook alle aanleiding toe. Bovendien zal de invasie van Gog in Israel waarbij een aantal senario’s mogelijk zijn, ook de sleutel zijn tot grote veranderingen in de wereld, die tevens tot de periode van de de Apocalyps – de grote verdrukking – zullen leiden!

Ofschoon Israel in welvaart en vrede levend door de afschrikking van hun nucleair arsenaal, zal het tot op de invasie van Gog en Magog en de spectaculaire vernietiging van deze geweldige Islamitische macht door God, nog niet weten dat de Here Jesjoea hun God is. Maar van die dag af zal Israel het weten! (Ezechiel 39:22). In al deze profetieen uit Ezechiel 36, 37, 38 en 39 zien we vooreerst een terugkeer uit de eeuwen langen ballingschap met een herstel in materiele zin, en vervolgens een samenkomen van de volken als een geweldig groot leger, dat als ‘een opkomend onweer’ (hebr. ‘als een SHOA’) onverwachts Israel aanvalt om het te verdelgen.

Vanaf 1967 bevindt Israel zich in een overgangsperiode, een periode waarin tevens de volken gestest worden op hun houding t.o.v. de staat Israel met haar hoofdstad Jeruzalem, en waarbij de contouren worden afgemeten voor het finale patroon en waar profetieen meer en meer manifest gaan worden! Hierbij is het van belang om in te zien dat de tekenen in Openbaring 6:1-17 en Mattheus 24:4-30 vrijwel identiek aan elkaar zijn. We zien hier dat de 6 zegelen uit de Apocalyps exact corresponderen met de laatste profetische rede van Jesjoea masjiach, en waar de opening van het eerste zegel met het tevoorschijn komen van een ruiter op het witte paard, in verband gebracht wordt met één van de valse messiassen!

Maar laten we niet vergeten dat temidden van al die verleidingen die nog zullen komen, met oorlogen en geruchten van oorlogen, het Jesjoeazelf is die zegt: ‘ziet toe, weest niet verontrust; want dat moet geschieden maar het einde is het nog niet’ (Matth.24:7).

Zoals ik al eerder in mijn editorials heb aangetoond, staan daar nog 3 (jaar) weken van de 70 weken open (zie: Daniel 9:24-27), waarvan de 67e week zo abrupt werd afgebroken in het jaar 63-64 A.D. (Handelingen 28:26-28). Dus in die zin kunnen we ook nog spreken van de 3x7 openstaande 7 zegelen, 7 bazuinen, en 7 schalen van oordeel die hun loop moeten krijgen, en vandaar ook datJesjoea kon zeggen, ‘maar het einde is het nog niet’!

Het erfdeel

Het heil voor Israel en de volken in namelijk een vervreemde erfenis, een erfgoed waar geen schepsel aan kan komen en dat uitsluitend door Jesjoea masjiach zelf kan worden ontsloten! De aarde is bezet gebied, wederrechtelijk bezet door de Vorst dezer wereld. Dat is ook het grote probleem waar alle wereldleiders van nu zich op stuk lopen!

Het is Jesjoea zelf die in het boek de Apocalyps wordt gezien als de enige die waardig is om het verzegelde boek open te doen, en zijn zegels los te maken, en het vervreemde eigendom terug te winnen, daar Hij alleen als Losser en Redder op kan treden, want Hij heeft als het Lam Gods de LOSPRIJS betaald met zijn Offerbloed (Openbaringen 5:1-14).

Zo zal daar straks een eerste offensief zijn tegen de wereld(en) van goden en afgoden als in de dagen van de Verlossing uit Egypte. Hierbij is de leeuw van Juda, de zoon van David, dezelfde als het staande Lam, dat eruit zag alsof het geslacht was. Ogenschijnlijk een onmogelijke tegenstelling, maar het zijn de twee wezenskenmerken van de Losser! Het Hemelse tafereel wat gezien wordt is het manifest worden van wat Israel in hun feesten de eeuwen door gevierd heeft Pesach en Yom Kippur, als deze Mijn gezette hoogtijden‘ (Leviticus 23:2).

Het was de apostel Petrus die na (7×7) 49 dagen op de 50e dag op het wekenfeest Sjawoe’ot uitriep:maar dit is het‘waarvan door de profeet Joel gesproken is (Handelingen 2:16). Het gehele boek Joel heeft betrekkinng op Israel en de volken en het ziet uit op de Dag des Heren. Hier vinden we het ‘Jubeljaar’ terug: ‘Blaast de bazuin te Sion, heilig een vasten, roept een verbodsdag uit’, als zijnde een Yom Kippurde Grote Verzoendag (Joel 2:15). Hier wordt gesproken over ‘de zon die veranderd zal worden in duisternis en de maan in bloed, voordat de grote en geduchte dag des Heren komt’, (Joel 2:31;Handelingen2:20). Hetwekenfeest (Sjawoe’ot) en het ‘Jubeljaar’ hebben het getal 50 gemeenschappelijk voor dagen en jaren, ‘Ik heb u gegeven elke dag voor elk jaar’ (Ezechiel 4:4-6).

Als voor Israel in 1967 de strafmaat eindigt, en de Here proclameert: ‘Ik ben voor Jeruzalem en voor Sion in grote ijver ontbrand, maar Ik ben toornig op de overmoedige volken, die, terwijl Ik maar een weinig vertoornd was, meehielpen ten kwade’, en ‘de bepaalde tijd gekomen is’ (Zacharia 1:15-17;Psalm 102:14), zullen er in dit decennium naar de profetie uit Joel zich tekenen (6 eclipsen) aan ‘Zon en Maan’ zich voordoen opMijn gezette hoogtijden, beginnende in 2014 de 14e Nissan op Pesach en eindigend in 2015 de 15e Tishri op Sukkoth geen toevalligheden zijn!

In de Handelingentijd waren de apostelen ervan overtuigd dat een spoedige terugkomst van Jesjoea masjiach nog in hun generatie zou plaatsvinden, (1 Petrus 4:7; Jakobus 5:7-9; Hebreeen 10:37; 1 Johannes 2:18; 1 Corinthiers 1:7;7:29;10:11;16:22; Romeinen 13:12;16;20; 1 Thessalonisenzen 4:13-18). Het was een uitzien naar de openbaarwording het manifest worden van Jesjoea masiach. Meer dan ooit is er vandaag in Israel een uitzien naar Jesjoea hammasjiach te midden van de wederoprichting aller dingen. Dit heilsteken past helemaal bij het komende ‘Jubeljaar’. Het geklank van de bazuin proclameert de vrijheid van iets groots. De geopolitiek heeft Jeruzalem met Judea en Samaria het Bijbelse hartland als bezet gebied verklaard! Het geklank betekent nu in diepste zin ook, … ‘om uit te roepen een jaar van het welbehagen des Heren en een dag der wrake van onze God.’ Dit past ook helemaal in het Yom Kippur gebeuren uit Openbaringen 5 waar een boekrol, die weliswaar verzegeld met 7 zegels al ‘jubelend’ door de Losserverbroken zal worden, om het erfdeel berustend buiten de macht van alle schepselen weer eigendom te maken van de oorspronkelijke Eigenaar (Jesaja 61:2; Jeremia 32:14-15; Openbaringen 5:1-14).

Gerard J.C. Plas


Outstanding Explanation Why Israel can’t withdraw to its pre ’67 borders line – Please Share!



AIPAC Policy Conference 2017 / March 26 – 28

The AIPAC Policy Conference is the pro-Israel community’s preeminent

annual gathering. The event attracts more than 15,000 community and

students activists from all 50 states and countless Israëli and American

policy makers and thought leaders.


Dagelijks nieuws uit het Midden-Oosten, Europa en de U.S.A. / of zoek naar: dagelijks nieuws week 1 / 2 / 3 / etc. 

Een interessante videoclip: Wacht CERN op … / zie: dagelijks nieuws 28-3-2017


THE UNDERGROUND met Joel Richardson


Lisa Haven NEWS network


Na de nacht komt de dag / documentatie


ILTV – Daily Newscasts from Israël




zon en maan eclipses 2014-2015



Apr 302011

door: Daniel Gwertman

Deel 1

“Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben” (1 Corinthiers 13:12 NBV).

Wijlen mijn vader was schade-expert bij de verzekering en hij zei altijd: “Achteraf zijn we allemaal genieen.” Daarmee bedoelde hij dat, als alle feiten eenmaal bekend zijn, we allemaal begrijpen hoe de gebeurtenissen hebben geleid tot de huidige situatie. Maar vooraf kan niemand van ons werkelijk echt begrijpen wat er om ons heen gebeurt. De werkelijkheid dringt moeizaam tot ons door en achteraf kunnen we dankbaar zijn voor de manier waarop de Heer onze werkelijkheid heeft vormgegeven.

De eerste vermelding van Gog en Magog bij elkaar wordt gevonden in Ezechiel 38-39, in zijn visioen van het einde der dagen. Hier beschrijft de profeet de oorlog van de Heer tegen Gog en Magog, de oppervorst van Mesech en Tubal (Ezechiel 38:2). Deze oorlog zal plaatsvinden na de inzameling van Israel als Gog Israel zal aanvallen met een machtige coalitie van vele landen en volken uit het uiterste noorden, die het land zullen plunderen en de buit zullen meenemen.

Waarom zal de aanval uit het noorden komen?

De HEER zei: “Vanuit het noorden zal onheil over alle inwoners van het land worden uitgestort” (Jeremia 1:14).

Het noorden wordt beschouwd als de plaats van de kwade krachten die God in de natuur heeft geschapen, terwijl het zuiden in verband wordt gebracht met leren en wijsheid die op hun beurt verband houden met heiligheid. Daarom stond de grote zevenarmige kandelaar, de menorah, die godsvrucht en wijsheid symboliseerde, in het zuidelijk deel van de Tempel, terwijl de tafel voor de toonbroden, die de materiele zorgen symboliseert, in het noordelijk deel van de Tempel stond. Daarom is de noord-zuid-as het gebied van de spanning tussen de materiele en geestelijke wereld. Let op: het westerse denken heef het noorden als hoofdrichting, maar het Hebreeuwse denken heef als hoofdrichting het oosten. Daarom ligt het zuiden rechts en het noorden links enz.

De profeet Ezechiel beschrijft in zijn profetie over Gog en Magog drie zaken:

  1. de plannen van Gog om het weerloze Israel aan te vallen.
  2. de totale vernietiging die God over Gog zal brengen in het land Israel.
  3. de nasleep van de oorlog als Israel zeven maanden besteedt om het land te reinigen.

Dit zijn drie punten. De derde letter van het Hebreeuwse alfabet is de letter “gimmel”. Deze staat symbool voor goedheid en hoogtepunt. Gamol betekent voeden tot complete volwassenheid. Iemand tot volwassenheid brengen is een constructieve, heilzame daad waarmee men iemand helpt. Het uitvoeren van een goede daad is bekend als “gemilut chessed”. We zijn dit artikel begonnen met een aanhaling uit 1 Corinthiers 13:12. In het daaropvolgende vers worden ook drie zaken genoemd, die naar geestelijke volwassenheid leiden en die voorbereiden op het eind der dagen.

“Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde” (1 Corinthiers 13:13 NBV).

In het Hebreeuws wordt liefde, liefdadigheid, aangegeven met chessed, wat barmhartigheid betekent. Deze uitdrukking komt veel voor in de Bijbel en heeft de betekenis van materiele hulp of uitlenen zonder rente. Wat is de hoogste vorm van liefdadigheid? Dit staat bekend als ‘chessed ve emet’, wat liefdadigheid en waarheid betekent. In de letterlijke betekenis is het de doden begraven. In feite is dit wat aan het eind van de oorlog van Gog en Magog gebeurt. Het zal zeven maanden duren en het markeert het eind van de strijd.

In het Hebreeuws wordt een kameel ‘gamal’ genoemd. Deze naam dankt hij aan het feit dat het net een gespind kind is. Hij kan lange tijd vooruit zonder water te drinken. Hij is gebouwd om enorme belasting te doorstaan, waardoor hij in staat is om reizigers te helpen om de gevaren van de woestijn te overleven. De kameel is een uitvoerder van goedheid (gomel chessed). De symboliek van de kameel staat in verband met de rol van liefdadigheid die in deze wereld voldoening schenkt, wat op de Oordeelsdag als verdienste wordt beschouwd. Dit komt ook tot uitdrukking in een beroemde uitspraak van Jezus.

“Ik zeg het jullie nog eens: het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te gaan  dan voor een rijke om het koninkrijk van God binnen te gaan” (Mattheus 19:24 NBV).

Lang voor Paulus’ tijd was er een Hogepriester die bekend stond als Simon de Deugdzame, die leefde in de tijd van Alexander de Grote. Hij kreeg zijn bijnaam de Deugdzame vanwege zijn grote geloof in God en zijn goede daden voor zijn medemensen. In de rabbijnse literatuur is hij de auteur van de volgende uitspraak: “De wereld leunt op drie beginselen, op de Thora, op het dienen van G’d en op het uitoefenen van liefdedaden.” (Pirkei Avos, Spreuken der Vaderen, vertaling Rabbijn mr. drs. R. Evers).

“Beter een goede naam dan een kostbare geur, de dag waarop je sterft is beter dan de dag waarop je wordt geboren” (Prediker 7:1).

Een goede naam is beter dan goede olie, die wel een aangename geur verspreidt, maar die geur vervliegt snel. Een goede naam blijft van kracht. Een goede naam die verkregen wordt door studie en liefdadigheid is beter dan een goede naam die verkregen is door zalving met olie, zoals bij Hogepriesters en koningen. Aangezien dat verkregen wordt door eigen prestaties en bekwaamheid staat boven aanzien dat men erft.

Volgens de rabbijnen zijn er drie kronen: “de kroon van de Thora, de kroon van het priesterschap en de kroon van het koningschap, maar de kroon van de goede naam overtreft alle.” (Avoth 4:13) De drie kronen zijn door God aan Israel gegeven. Dit zijn kronen voor hen die ze waard zijn. Het Joodse volk kan ze alleen waard zijn als ze de kroon van de goede naam hebben  verworven. Een goede naam is beter op je sterfdag dan op je geboortedag, omdat deze mens zijn leven al heeft voltooid en zijn goede naam kan nadien niet meer aangetast worden.

Liefdadigheid werd als één van de beslissende kenmerkende eigenschappen van een Jood beschouwd, zodat wie de plicht van liefdadigheid ontkent, ontkent een fundamenteel principe van het Judaisme” (Eccl.R.7:1). Het is zó belangrijk, dat de rabbijnen leren dat alleen hij die het in praktijk brengt, geschikt is om lid van het Joodse volk te zijn (Yev.79a). Horen we hierin niet de echo van wat Paulus aan de gemeente te Corinthe schreef? Het is niet gemakkelijk deze deugd in praktijk te brengen.

“Jezus keek hen aan en antwoordde hun: ‘Bij mensen is dat onmogelijk, maar bij God is alles mogelijk'” (Mattheus 19:26).

De wijze koning koning Salomo heeft gezegd: “een drievoudig snoer wordt niet spoedig verbroken” (Prediker 4:12). Dit slaat op de belangrijke rol van drievouden in de Joodse traditie. Er staan in de Bijbel drie aartsvaders – Abraham, Isaak en Jakob. De Hebreeuwse Bijbel bestaat uit zelf ook uit drie delen – Torah (de vijf boeken van Mozes), de Profeten en de Geschriften. De drie leiders die Israel uit Egypte leidden, waren Mozes, Aaron en Mirjam. De dagelijkse gebeden worden ‘s morgens, ‘s middags, en ‘s avonds opgezegd. De gemeenschap van Israel bestaat uit Priesters (Cohanim), Levieten en Israelieten. De Heer wordt drie maal geheiligd:

“Zij riepen elkaar toe: ‘Heilig, heilig, heilig is de HEER van de hemelse machten. Heel de aarde is vervuld van zijn majesteit (Jesaja 6:3).

Volgens de wijzen zijn er drie deelgenoten bij de schepping van de mens: God, Vader en Moeder (Kiddushin 30b). In de Joodse mystieke traditie is het ultieme voorbeeld van deze drievoudige relatie de eenheid van God, Torah en Israel, wat tot uitdrukking komt in de drie pelgrimsfeesten: Pasen, Pinksteren en het Loofhuttenfeest.

In het Nieuwe Testament vindt de opstanding plaats op de derde dag en de herrezen Jezus verschijnt driemaal voor zijn discipelen. Er waren ook drie Magiers die baby Jezus in Bethlehem kwamen aanbidden. De geschriftenvan Paulus en de Openbaring van Johannes staan vol met terugkerende patronen van drie. Jezus sprak ook van zijn drievoudige rol als de Weg, de Waarheid en het Leven. Als in het christendom iemand berouw toont van zijn zonden, bestaat dit uit berouw, belijdenis en vergeving, wat gebed, vasten en liefdadigheid inhoudt.

Dit patroon van drie wordt door de hele geschiedenis zelfs buiten de Joodse en Christelijke traditie gevonden. Volgens de Griekse filosoof Plato moet het ideaal samengesteld zijn uit het goede, het ware en het mooie. Fysica steunt op de verhouding tussen massa, kracht en snelheid. In het Hellenisme geldt de scheiding tussen geest, ziel en lichaam. In het middeleeuwse Europa sprak men van Christenen, Joden en Heidenen.

In de antieke wereld werd de drievoudige herhaling van een woord gebruikt als overtreffende trap. Als God in het visioen van Jesaja in de Tempel driemaal heilig werd verklaard door de engelen, dan betekende dit dus dat God heilig is in de geestelijke wereld, heilig in de fysieke wereld en heilig tot in alle eeuwigheden. In de offerrituelen van Griekenland en Rome werden bij speciale gelegenheden aan een godheid 3 dieren geofferd, zoals een varken, een schaap en een stier, of een varken, een bok en een ram. Men vindt dezelfde gedachte van drie offers in de Hebreeuwse Bijbel, als God aan Abraham om drie dieren vraagt, een koe, een geit en een ram, elk drie jaar oud (Genesis 15:9).

De drie offers zijn een toespeling op de drie offers die in de Tempel gebracht zullen worden: het gehele offer, het vredeoffer en het schuldoffer. Waarom was dit offer dat Abraham bracht zo belangrijk? Voor het eerst in de geschiedenis van de godsdiensten wordt God een bondgenoot, die een nationaal gebied toezegt aan een volk dat nog niet eens geboren is. Deze plechtige belofte vormt de belangrijkste historische kwalificatie, die onvoorwaardelijk en onherroepelijk gewaarborgd wordt door een goddelijk verbond waarvan de rechtsgeldigheid boven ruimte en tijd uitstijgt.

Ook in ons dagelijks leven is het getal drie een terugkerend onderdeel van onze cultuur. Er zijn 3 dagelijkse maaltijden. Drie kleuren beheersen de verkeerslichten. Bij honkbal zijn er 3 bases, 3 strikes en 3 outs. In de Olympische Spelen zijn er 3 soorten medailles. In de gezegdes hebben we bloed, zweet en tranen en het genieten van wijn, vrouwen en gezang (Wein, Weib und Gesang). De oude scholing kende op het laagste niveau drie onderdelen: taal, letterkunde en welsprekendheid.

Er is ook een element van zegen en vloek verbonden met dit getal. Jona bracht 3 dagen in de buik van de vis door, de duisternis in Egypte duurde 3 dagen, er werden 3 mannen in de vurige oven geworpen en Paulus was 3 dagen na zijn bekering nog steedsin extase. Van Adam en Noach worden 3 zonen genoemd. Zowel in de synagoge als in de kerk wordt de drievoudige zegen van Aaron uitgesproken (Numeri 6:24-26).

In de Joodse traditie komt een groep van drie altijd voor in oplopend niveau van heiligheid. Dit is om de weg voor het Koninkrijk van God voor te bereiden.

“‘Kom naar buiten,’ zei de HEER, ‘en treed hier op de berg voor mij aan.’ En daar kwam de HEER voorbij. Er ging een grote, krachtige windvlaag voor de HEER uit, die de bergen spleet en de rotsen aan stukken sloeg, maar de HEER bevond zich niet in die windvlaag. Na de windvlaag kwam er een aardbeving, maar de HEER bevond zich niet in die aardbeving. Na de aardbeving was er een vuur, maar de HEER bevond zich niet in dat vuur. Na het vuur klonk het gefluister van een zachte bries” (1 Koningen 19:11-12).

Het boek Openbaring spreekt in hoofdstuk 11 van drie rampen die aan de opening van de Tempel van God in de hemel voorafgaan, wanneer de Ark van Zijn Verbond zichtbaar wordt. Dit moet een tijd van oordeel zijn voor de volken, als de zachtmoedigen de aarde  zullen beerven.

“De volken raasden in woede, maar nu laat u uw woede razen. De tijd is gekomen om een oordeel te vellen over de doden; en om uw dienaren, de profeten, te belonen, evenals de heiligen en degenen die, jong en oud, ontzag hebben voor uw naam; en ook om hen die de aarde vernietigen nu zelf te vernietigen” (Openbaring 11:18).

De wereld die wij kennen, zal fundamenteel omgevormd worden.

“Als die tijd aanbreekt, zal zelfs op de bellen van de paarden gegraveerd staan: ‘Aan de HEER gewijd’. De kookpotten in de tempel zullen dienen als offerschalen voor het altaar. Alle kookpotten in Jeruzalem en Juda zullen aan de HEER van de hemelse machten gewijd zijn; ieder die wil offeren, kan ze gebruiken om er zijn offer in te bereiden. Als die tijd aanbreekt, zullen er nooit meer handelaars (Kanaanieten) zitten in de tempel van de HEER van de hemelse machten” (Zacharia 14:20,21 NBV).

Met de “Kanaaniet” verwijst Zacharia naar de Gibeonieten die als houthakkers en waterdragers in de Tempel dienden. Hun dienst zou niet meer nodig zijn omdat de vooraanstaande leiders uit alle volken nu de priesters zullen dienen. De godsvrucht van de Tempel zal dan het hele leven van de volken doordringen en hen verheffen tot een niveau waar zelfzucht en eigenbelang volledig overwonnen zijn en iedereen zijn plichten zal vervullen met als enig doel om Gods wil te doen.

Er zullen donkere dagen voorafgaan aan de komst van de Messias. Dit proces staat bekend als de geboorteweeen van de Messias. We leven ongetwijfeld in gedenkwaardige tijden en we zijn getuigen van de vervulling van veel van de profetische geschriften. De wijzen spreken over drie onafhankelijke oorlogen, die uitgevochten moeten worden. Dit zijn de oorlogen van Gog en Magog, die pas zullen plaatsvinden na de eerste stappen naar de verlossing, die gemarkeerd wordt door de fysieke terugkeer naar het Land Israel.

WO1,2,3 … Moderne commentatoren die over dit onderwerp schrijven, associeren de twee tot nu toe gevochten wereldoorlogen en de verwachte derde wereldoorlog met dit proces, of de moderne oorlogen die Israel tot nu toe heeft gevochten. Daarom zijn voor sommigen de Onafhankelijkheidsoorlog (1948), de Zesdaagse Oorlog (1967) en de Jom Kippoer Oorlog (1973) de vervulling van de oorlogen van Gog en Magog. Maar als de oorlogen van het moderne Israel de oorlogen van Gog en Magog zijn, waar is de Messias dan en waarom verkeert Israel nog steeds in gevaar en wordt Israel geisoleerd door de naties? Het is veel aannemelijker dat het om de wereldoorlogen gaat.

De terugkeer naar het Land Israel begon met de vorming van genootschappen die de Joodse emigratie naar Palestina in 1881/1882 wilden bevorderen. Ze ontstonden onafhankelijk van elkaar in een aantal Russische steden. Deze groepen stonden bekend als Chovevei Zion (Minnaars van Zion). Ze deelden het geloof “dat er voor het volk Israel geen verlossing is zolang ze geen eigen regering in het land Israel vestigen”.

Het meest actief was de groep die in 1881 werd gevormd door studenten van de hogescholen en universiteiten in Kharkov, die zich Bilu noemden, naar de beginletters van de eerste woorden van een tekst uit de Bijbel: “Nakomelingen van Jakob, kom mee, laten wij leven in het licht van de HEER” (Jesaja 2:5). Op een conferentie in Kattowitz in Opper-Silezie in 1884 werd een centrale organisatie opgericht en Leo Pinkster werd tot President gekozen. In zijn openingstoespraak benadrukte hij het belang van terugkeer naar de grond. In 1896 publiceerde Theodor Herzl zijn pamflet “Der Judenstaat: Versuch einder modernen losung der Judenfrage.”

Op 29 augustus 1897 werd het eerste Zionistencongres gehouden in Basel, Zwitserland. De taak van dit congres werd door Herlz in zijn eerste toespraak geformuleerd als “de eerste steen te leggen van het huis dat de Joodse Natie moet huisvesten. De eerste Aliyah of immigratie naar Israel tussen 1882 en 1903 bracht 25.000 Joden naar Palestina. De tweede Aliyah in de jaren tot de Eerste Wereldoorlog, tussen 1905 en 1914, brachten nog eens 30.000 Joden naar het Land Israel. De fysieke terugkeer naar het Land Israel was begonnen.

De Eerste Wereldoorlog bracht de Balfour declaration met zich mee, op 2 november 1917, waarin de Britse regering steun verklaarde aan de vestiging van een nationaal tehuis voor het Joodse volk in Palestina. Op 29 september 1922 beloonde de Volkenbond een mandaat aan de Britse regering om het Joods nationaal tehuis te beschermen en zich tot het uiterste in te spannen om de Joodse immigratie te bevorderen en Joden aan te moedigen zich in het land te vestigen.

De Tweede Wereldoorlog leidde tot de Holocaust, waarbij de Britten de toegangspoorten naar het Land Israel sloten, door de immigratie vijf jaar lang streng te begrenzen, waarna geen verdere immigratie toegestaan zou worden zonder Arabische instemming en de verkoop van land aan Joden onmiddellijk verboden moest worden. Deze politiek van het Britse Witboek van 17 mei 1939 resulteerde in de Joodse strijd om onafhankelijkheid.

Op 29 november 1947 stemden de Verenigde Naties voor scheiding van Palestina in Arabische en Joodse staten. Op 14 mei 1948 las David Ben Gurion de Israelische Onafhankelijkheidsverklaring voor, in het Tel Aviv museum. Israel werd toen aangevallen en binnengevallen door vijf Arabische legers (Egypte, Jordanie, Syrie, Irak, en Libanon). In 1949 werd de wapenstilstand door de Arabische staten getekend op het eiland Rhodos.

Al deze belangrijke gebeurtenissen bij de ontwikkeling van het moderne Israel hebben plaatsgevonden vóór, tijdens en na beide wereldoorlogen. Betekent dit, dat een derde wereldoorlog een eind aan de oorlogen van Gog en Magog zal maken?


Deel 2

Er zijn tijden dat de HEER de wereld op z’n kop zet.

“De HEER verwoest de aarde en slaat haar kaal, hij ontwricht haar en verstrooit haar bewoners” (Jesaja 24:1).

Er zijn pogingen geweest om te ontdekken wat er over Gog en Magog is geschreven, om vast te stellen wie zij zijn en waar zij vandaan komen. Om te beginnen spelen de zegen en vloek voor de zonen van Noach een belangrijke rol bij het uitzoeken van het toekomstige conflict (Genesis 9:8-27). De tradities over Magog verschillen, maar we weten in ieder geval dat hij een nakomeling is van Jafet, de zoon van Noach (Genesis 10:2). Volgens deze traditie ligt het land van  Magog in wat tegenwoordig zuidoost Rusland is. Dit houdt in, dat het in het gebied van de Kaukasus ligt, tussen de Zwarte en de Kaspische Zee (Yerushalmi Megillah 3:9). In deze bron worden Gog en Magog geindentificeerd als de Goten, een Oost-Germaans volk dat de Scythen vernietigde en in dat gebied ging wonen.

Deze traditie werd door de kerkvaders overgenomen ten tijde van de Gotische volksverhuizing. Er is ook een oude Christelijke traditie die Gog en Magog identificeert als de Barbaren, die Alexander de Grote opsloot achter de ijzeren poorten bij de Kaspische Zee, maar die aan het eind der dagen zullen uitbreken. Tijdens de Islamitische veroveringen identificeerden Christenen de Moslimlegers met Gog en Magog. De oppervorst van Mesech en Tubal, één van de bondgenoten van Gog, schijnt ook een nakomeling van Jafet te zijn, want Mesech en Tubal zijn de namen van de zonen van Jafet. Ook Perzie (Iran) wordt geidentificeert met Jafets zoon Tiras en met Togarma (Ezechiel 38:6), een kleinzoon van Jafet. Daarom schijnt het dat de krachten die aan het eind der dagen verzameld zullen worden tegen Israel, grote contingenten van de nakomelingen van Jafet zullen bevatten. Gog zelf zal geen nakomeling van Jafet zijn, maar van Edom, die in de hele Bijbel wordt beschouwd als kwaadaardig en de onverzoenlijke vijand van Israel.

“Dit zegt de HEER: Misdaad op misdaad heeft Edom begaan: ze hebben hun broeders met het zwaard achtervolgd, zonder enig medelijden. Hun woede was onverzadigbaar, ontembaar hun razernij. Daarom zal ik mijn vonnis niet herroepen” (Amos 1:11).

Ten tijde van de vernietiging van de Eerste Tempel, maakten ze misbruik van de situatie en grepen de macht in delen van Juda en er zijn aanwijzingen dat ze ook deel hadden aan de vernietiging van Jeruzalem (Psalm 137:7) en zelfs aan de vernietiging van de Tempel zelf (Obadja 16).

Tijdens de Tweede Tempel verbreidde zich het geloof dat het de Edomieten waren, die de eerste Tempel hadden afgebrand en ook de bouw van de Tweede Tempel belemmerden (Ethiopian Enoch 89:66-72). Deze intense, toenemende haat tegen Edom, werd in verband gebracht met de haat van Rome, nadat Rome net als Edom de Tempel had vernietigd. De verplettering van de Diaspora-opstand (115-117 A.D.) tijdens keizer Trajanus, en nog meer de onderdrukking van de opstand van Bar Kochba (132-135 A.D.) en de decreten tot vervolging tijdens keizer Hadrianus, droegen bij tot deze haat. Er is een overeenkomst tussen Edom, dat vergeleken wordt met een varken, en Rome waarvan de zeug een belangrijk symbool was. Er wordt gezegd dat Edom op hoge plaatsen verblijft, als een adelaar (Obadja 4) en de adelaar was ook een belangrijk symbool van Rome.

In de rabbijnse literatuur wordt vaak naar Gog verwezen als Amilus, wat een variant is op Romulus, de stichter van Rome (Yonatan Ben Uziel over Jesaja 11:4). Daarom spreken de meeste wijzen in hun commentaren over Edom expliciet over Rome. De Talmoed zegt ook dat Rome is gesticht door de kinderen van Ezau. De Messias zal moeten strijden tegen een koning die niet dezelfde nationaliteit heeft als het volk waarover hij regeert. De koning die de aanval op Israel leidt, zal van Ezau-Edom komen. De gelederen van zijn strijdmacht zullen komen van Jafet, Cham en de nakomelingen van Ismael. Dit is echt niet ver gezocht, als we denken aan het vierde koninkrijk dat in het zevende hoofdstuk van Daniel wordt beschreven. Het vierde en meest afschrikwekkende dier heeft tien horens waartussen een elfde horen opkomt. Volgens de wijzen symboliseren de tien horens tien koningen uit het vierde koninkrijk. De elfde horen is de laatste koning die tegenover Israel zal staan. Al deze koningen zullen van Ezau-Edom afstammen. Volgens deze visie zet Ezau-Edom andere volken aan om tegen Israel te strijden. Dit past goed in de leer van de wijzen over het vierde koninkrijk, dat anders is dan andere koninkrijken door zijn vermogen om haat tegen Israel over te brengen op andere volken.

Dit wordt verbonden met de geschiedenis van Poerim in het boek Esther. De Amalekiet Haman stamde van Ezau af. Hij was de aanstichter aan het hof van Perzie, dat afstamt van Jafet. We weten hoe het afliep en zo zal het ook in de oorlog van Gog en Magog gaan, als de Edomitische koning van Gog de volken van Jafet zal aanvoeren in de strijd.

“Moge God ruimte geven aan Jafet, hem laten wonen in de tenten van Sem; knecht van Jafet zal Kanaan zijn” (Genesis 9:27).

Waarom zullen de volken van Jafet zich bij de coalitie voegen, als zij volgens de zegen van Noach “wonen in de tenten van Sem”? In Genesis 9:20-27 leren we hoe Jafet zijn broer Sem hielp om de waardigheid van Noach te beschermen door zijn naaktheid te bedekken. Volgens de rabbijnse interpretatie liet Jafet zich meeslepen in deze goede daad, maar het initiatief ging uit van Sem, die het kleed nam waarmee zijn vaders naaktheid werd bgedekt. Daarom wordt hij gezegend, omdat zijn handeling tot eer van God was (Genesis 9:26).

De wijzen leren dat de rol van Jafet in de geschiedenis de vertegenwoordiger is van het gevoel van de mens voor esthetiek. De waardering van de kunst, toneel, poezie, muziek, atletiek en filosofie heeft zijn wortelsl in Jafet, de stamvader van de Grieken. De gaven zijn werktuigen die God aan de mens heeft gegeven. Wie naar schoonheid zoekt, de kunstenaar, kan beinvloed worden door externe krachten. Zijn zienswijze kan makkelijk veranderen. Hij kan zijn gaven net zo makkelijk inzetten voor Edom als voor Sem, in zijn strijd voor het Goddelijke.

Door de hele geschiedenis zijn de afstammelingen van Jafet heen en weer geslingerd tussen de uitersten van spiritualiteit en de grofste zinnelijke begeerten. Dezelfde Jafet, die ermee instemde om het pad van heiligheid te bewandelen door Sem te helpen de eer van zijn vader veilig te stellen, kon eeuwen later Haman toestaan om zijn rijk te beheersen en de afstammelingen van Sem uit te roeien. Daarom zal Jafet, de vertegenwoordiger van alle wereldse culturen in de strijd aan het eind der dagen partij kiezen voor Edom. De mens zal klaarblijkelijk niet in staat zijn om zijn gaven te gebruiken als die geen verband houden met de dienst aan God. In de woorden van de wijzen: ‘als de mens meelevend is met de wreden, zal hij uiteindelijk wreed zijn voor meelevenden’ (Ecclesiastes Rabbah 7:36).

In onze wereld zien we dit duidelijk als mensen goed en kwaad verloochenen en het Woord van God de rug toekeren. Zij adopteren politieke correctheid en real- politiek. Ze omarmen dictators en terroristen en keren de onschuldige slachtoffers van terreur de rug toe. Ten slotte zullen de hemelen Gods majesteit verkondigen (Psalm 19:2) en de aarde zal vol zijn van Zijn heerlijkheid (Jesaja 6:3). Het laatste oordeel zal komen, maar God verlangt niet naar de dood van de zondaar, maar naar zijn berouw.

“Ze zullen zich niet meer verontreinigen met hun afgoden en hun afschuwelijke misdaden, ik zal hen van hun zondige ontrouw redden en hen reinigen. Zij zullen mijn volk zijn en Ik zal hun God zijn” (Ezechiel 37:23).

Dit is ook de weg die in het Nieuwe Testament is op genomen voor hen die de weg van geloof, hoop en liefde volgen. Ook zij hoeven niet te vrezen voor de oordeelsdag.

“Gelukkig zijn zij die hun kleren wassen: zij kunnen over de levensboom beschikken en zullen de stad door de poorten binnengaan. Buiten is de plaats voor de honden die zich bezighouden met toverij en ontucht, met moord en afgodendienst, voor iedereen die de leugen koestert en ernaar handelt” (Openbaring 22:14-15).


D e  t o e k o m s t i g e  s t r i j d  o m  d e  t e m p e l … Terwijl we de gebeurtenissen in Israel, het Midden-Oosten aanschouwen, versterkt dat het gevoel dat de volgende stap de grote oorlog uit de eindtijd is’ … … …  … Gershon Salomon

In eerdere editorials hebben we gekeken naar het historische patroon van oorlogen om de tempelberg en de stad Jeruzalem, die de plaats van Gods aanwezigheid op deze aarde vertegenwoordigd en deels gelegen is in het voor de wereld -door Israel bezette Judea en Samaria- of in de volksmonds de Westbank geheten! Door deze oorlogen uit zowel het verleden als het heden te beschouwen, hebben we gezien dat de tegenstanders van Gods plan (Zijn aanwezigheid op aarde doen terugkeren) ook de tegenstanders zijn van Gods volk, de Joden (die moeten dienen als het koninkrijk van priesters wanneer Gods aanwezigheid eenmaal hersteld is). Het zou dus niet verrassend moeten zijn dat het oog van de wereld opnieuw op het Midden-Oosten gericht is, en vooral op de tempelberg. Ook zou het niet verrassend moeten zijn dat het conflict dat door de eeuwen heen aanwezig geweest is en vandaag de dag opnieuw is opgelaaid, onverbiddelijk afstevent op een laatste confrontatie in de toekomst. Mensen in alle werelddelen raken zich hier steeds meer bewust van, maar nergens zozeer als in Israel, het geprofeteerde brandpunt van de toekomstige strijd. Gershon  Salomon, directeur van de Getrouwen van de Tempelberg in Israel, bracht dit tot uitdrukking toen hij zei:

‘Vanaf dat moment [de wedergeboorte van de staat Israel in 1948] hebben de Arabische vijanden, samen met hun bondgenoten van over de gehele wereld [zeven maal] geprobeerd Israel te vernietigen. Die oorlogen en de vastbeslotenheid van de Arabische en islamitische landen om Israel te verwoesten waren de eerste donkere wolken die de eerste stap naar de oorlog uit de eindtijd inluidden … Terwijl we de gebeurtenissen in Israel, het Midden-Oosten en de gehele wereld aanschouwen, versterkt dat het gevoel dat de volgende stap de grote oorlog uit de eindtijd is.’

Terwijl we hebben gekeken naar de hedendaagse vijandigheid ten opzichte van Israel en de dreiging van oorlog om de tempelberg, zijn we alleen in staat geweest om te speculeren over welke gebeurtenissen hierna plaats zullen vinden. Dat is de reden dat we onze aandacht in dit hoofdstuk zullen gaan richten op “het profetische woord” (2 Petrus 1:19), waarin we expliciete details vinden van wat op zekere dag op de tempelberg plaats zal vinden. Volgens de profetieen zullen de komende oorlogen de buitenlandse heerschappij over de tempelberg beeindigen, zal het volk van Israel tot berouw komen en zullen de Joden gevestigd worden als Gods natie en dragers van het lich van Gods Woord in de wereld. Het verschrikkelijke oordeel over degenen die Gods heilige huis zo ontheiligd hebben zal zo streng en ongekend zijn, dat het de natien ervan overtuigt dat de God van Israel de enige God is en dat Hij is teruggekeerd om te heersen (Zacharia 14:9,12-16)!

De strijd om de toekomst begint


Het lijkt erop dat de eerste toekomstige oorlog die in het land Israel uitgevochten zal worden een oorlog zal zijn die bekend staat als de “oorlog van Gog en Magog”, die omschreven wordt in Ezechiel 38-39. Echter, aangezien “Gog” de heerser over de plaats “Magog” is, is de term de “profetie van Gog” beter. Deze oorlog lijkt plaats te vinden in de eschatologische toekomst, want in de Bijbel staat: “In toekomende dagen zal het geschieden …” (Ezechiel 38:16). Wanneer dit echter precies zal plaatsvinden is een discussiepunt. De plaatsing van het gedeelte over Gog en Magog in het deel van Ezechiel dat gaat over het herstel (hoofdstuk 33-48) zou kunnen betekenen dat het in het duizendjarig rijk zal plaatsvinden (zie Openbaring 20:8) of in een tijd die daar vlak aan vooraf gaat. In dat geval zou het vóór de Verdrukking kunnen plaatsvinden, tijdens de Verdrukking of erna. Om deze reden is de chronologische plaatsing van deze oorlog één van de moeilijkste zaken in profetische interpretatie. Ik denk aan een plaatsing ervan vóór de Verdrukking omdat dit het beste lijkt te kloppen met de meeste tijdsvoorwaarden die omschreven staan in Ezechiel 38:8-11 met betrekking tot een volk “in toekomende jaren” … “uit het gebied van vele volken bijeengebracht” naar een land dat “tot een blijvende wildernis … [was] geworden” maar nu bewoond is en “uit de volken uitgeleid” is en nu “in gerustheid” leeft met begerenswaardige economische bronnen. Al deze omschrijvingen kunnen slaan op het hedendaagse Israel.

Daarnaast lost dit tijdsmodel het probleem op van hoe Israel de overwonnen wapens en de gesneuvelden van Gog en zijn bondgenoten van de hand doet (Ezechiel 39:9-16). Volgens de Joodse wet moeten doden onmiddellijk begraven worden omdat dode lichamen een bron van rituele verontreiniging vormen. Maar vanwege het enorme aantal lijken zal de begrafenis “zeven maanden lang” duren (Ezechiel 39:9). Als deze strijd tijdens de (grote …GJCP) Verdrukking plaats zou vinden (zelfs tijdens de eerste 42 maanden van zogenaamde vrede in de laatste jaar week van 7 jaar, dus de 70ste van de nog drie openstaande weken op een totaal van 21 jaar! …GJCP), zouden de mensen geen tijd hebben om deze laatste taak uit te voeren voordat de vervolging van de Antichrist de Joodse bevolking de woestijn in drijft (Mattheus 24:16-22;Openbaring 12:6) of anderen dwingt om zich te verdedigen tegen zijn aanval op de heilige stad (Zacharia 12:7-8;13:1;14:2;Openbaring 11:2). Als deze oorlog echter plaatsvindt voordat de Verdrukking begint, zou er genoeg tijd en vrijheid zijn om deze taak te volbrengen volgens de halachic voorschriften.

Ongeacht het specifieke tijdstip van dit eschatologische conflict is het duidelijk dat deze oorlog zal plaatsvinden in het land Israel (Ezechiel 38:9-12;14,16,18-19;39:11) en specifiek “op de bergen van Israel” (Ezechiel 38:8;39:2,17). De indringers zijn een verbond van buitenlandse natien vanuit “ver in het noorden” (Ezechiel 38:6,15), het land van Gog, de grootvorst van Rosh, Mesek en Tubal (Ezechiel 38:2-3, Engelse versie). “Rosh” (een zelfstandig naamwoord) werd oorspronkelijk geassocieerd met de stam van Ros/Rus, die zijn naam ontleende aan een varieteit van topografische gebieden die nu de Oekraine en Rusland vormen. Op historische, geografische en toponomische gronden kan deze identificatie  het best gemaakt worden met het huidige Russische volk. Zelfs de naam Rusland lijktaf te stammen van de term Rosh. Daarom, ondanks de weerstand van sommige moderne critici tegen deze mening, lijkt het erop dat de profetie van Ezechiel 38-39 een profetie van de Russische invasie van Israel vormt.

De andere noordelijke natien die een verbond gesloten hebben met Gog (Mesek, Tubal, Gomer, Bet-Togarma) worden in deze fase vergezeld door natien die de andere drie zijden van het kompas vertegenwoordigen: Perzie (Iran) vanuit het oosten, Ethiopiers vanuit het zuiden en Puteeers (Libie) vanuit het westen, wat dit een wereldwijde aanval maakt. Andere landen die volgens deze tekst de oorlog tegen Israel steunen zijn Seba (Yemen), Dedan (Saoedi-Arabie) en de handelaars en al de machtigen (een economische unie) van Tarsis (het westen).

De Profetie van Gog en de huidige omstandigheden

Net zoals de moderne Israelische staat past bij de omschrijving die in Ezechiel staat voor het Israel uit de eindtijd die deze oorlog zal ondergaan, zo voldoen deze moderne landen aan de details van Israels vijanden (of potentiele vijanden) die allianties voor een invasie kunnen vormen en hebben gevormd en daar ook de economische bronnen voor hebben. Als de oorlog van Gog voor een tijd als de onze is voorzegd en Rusland en de islamitische landen erbij betrokken zijn, kan dat verklaren waarom Rusland vandaag de dag in economisch opzicht zo afhankelijk is en waarom de islam het Midden-Oosten in economisch opzicht overheerst door hun controle over de enorme olievoorraden. De economische problemen en politieke instabiliteit van Rusland hebben het aantrekkelijk gemaakt om economische en militaire verbonden aan te gaan met islamitische machten – dezelfde machten die blijven oproepen tot de verwoesting van Israel.

Sinds de val van de communistische Sovjet-Unie zijn bijvoorbeeld zes van de voormalige Sovjetrepublieken in het zuiden (maar ten noorden van Israel) onafhankelijke islamitische natien geworden: Azerbeidjan, Oezebekistan, Kirgizie, Turkmenistan en Tatarije. Zoals hoofdredacteur Mortimer Zuckerman van U.S. News & World Report opmerkte:

Rusland heeft een economische duikvlucht genomen, die de samenhang van de centrale staat bedreigt en de mogelijkheid van de regering om hun arsenaal nucleaire, chemische en biologische wapens te beheersen. Die kunnen nu elk moment op de zwarte markt komen voor criminelen … En als de staat helemaal uiteenvalt, kunnen we te maken krijgen met het apocalyptische scenario van ultra-nationalisten of een andere groepering die de heerschappij over de nucleaire wapens, die verspreid zijn over 39 verschillende Russische districten, opeist. Rusland is een tragedie op weg naar een catastrofe die ons allemaal kan treffen.

Israel is zonder twijfel één van de meest ontwikkelde en verwesterde landen in het Midden-Oosten en de technologische prestaties en natuurlijke bronnen ervan (water, waardevolle chemicalien en mineralen in de Dode Zee, … en de nog onaangeboorde, maar tevens gevonden petroleum en gasvoorraden, …GJCP) kunnen het tot de “grote buit” maken die deze natien volgens Ezechiel 38:13 willen roven. Het hedendaagse Turkije (Beth-Togarma) heeft een militair verbond met Israel en het Turkse miljoenen leger is één van de factoren die zowel Egypte als Syrie (waar Israel aan grenst) op afstand houden. Turkije is echter een islamitisch land en als het gevraagd zou worden deel te nemen aan een islamitische alliantie van de grootte die voorzegd wordt door Ezechiel, dan zal het wel moeten gehoorzamen, … (thans, voert Turkije onder premier Erdogan een koude oorlog tegen de leiders in Jeruzalem! … GJCP).

In het recente verleden werd gedacht dat er een lijn gevormd was tussen Rusland en de Midden-Oostenlanden Irak, Iran Syrie, Soedan en Ethiopie met als doel het overwinnen van de Verenigde Staten en hun Zionistische bondgenoot in het Midden-Oosten, Israel. Rusland heeft al allianties gevormd met Iran, Syrie, Pakistan, Libie en Turkije. Verder hebben de Centraal-Aziatische republieken Kazachstan, Turkmenistan, Tatarije, Oezbekistan en Kirgizie een militair ondersteuningsverdrag getekend met de Russische Federatie.

Deze landen zijn allemaal islamitisch en zijn wellicht in het bezit van nucleaire wapens. Libie wordt verondersteld de grootste vooruitgang geboekt te hebben in het Midden-Oosten wat betreft het nucleaire programma, … (en Iran beschikt over enkele jaren de nucleaire bom! … GJCP). Pakistan heeft nucleaire wapens getest en andere landen hebben massavernietigingswapens gekocht van Rusland, Noord- Korea en China. Ook Irak had een ontwikkeld nucleair programma totdat het werd binnengevallen door de Verenigde Staten. Deze feiten tonen aan dat er op dit moment omstandigheden bestaan om de profetie van Gog te vervullen. Kan de oorlog tegen het terrorisme, die nu in dit gebied uitgevochten wordt, een katalysator vormen, ( … met de strijd tussen de sjiieten en soenieten, … GJCP) die veel van deze landen samen zal voegen om in de toekomst Israel aan te vallen, het onderwerp van hun haat?

Zal Gog Jeruzalem aanvallen?

Gemotiveerd door een verlangen om Israels economische bronnen te plunderen, wordt over de invasie van Gog gezegd dat het tegen een natie is “die op de navel der aarde woont” (Ezechiel 38:12). Ezechiel 5:5 gebruikt deze uitdrukking als verwijzing naar de heilige stad: “Dit is Jeruzalem. Midden onder de volken heb Ik het gesteld, met de landen eromheen.” Volgend op dit idiomatische gebruik, staat in Tanhuma 106: “Israel ligt in het midden van de aarde en Jeruzalem ligt midden in het land van Israel.” Gebaseerd op deze associatie heeft de traditionele Joodse interpretatie de profetie van Gog geaccepteerd als dezelfde aanval op Jeruzalem en de tempelberg die beschreven wordt in Zacharia 12-14.

Het is echter moeilijk te bepalen of deze uitdrukking door de vijand gebruikt wordt om te spotten met Israels vertrouwen gebaseerd op diens verkregen rijkdom, of als verwijzing dat het onderwerp van hun aanval Jeruzalem is. Bij dat eerste zou het gevoel kunnen zijn “[Israel]  denkt dat het de beste van de wereld is”, een beschuldiging die vandaag de dag door de vijanden van Israel gedaan wordt. Als het het tweede is, zou er misschien gezegd kunnen worden dat de bron van die rijkdom verbonden is aan de tempelberg. Hoewel een dergelijke discussie aantrekkelijk is in het licht van de huidige discussie over de strijd om de tempelberg, vindt het, naar mijn mening, geen steun in de Bijbel. In Ezechiel 38:11 staat specifiek dat de aanval uitgevoerd wordt op “een land van dorpen allen zonder muur, grendels of poorten.” Jeruzalem is echter de uitzondering, omdat het al sinds vroege tijden gekenmerkt wordt als een ommuurde stad met poorten, torens en wallen (Psalm 24:7;48:12;51:18;100:4;122:2,7;Jesaja62:6), een onderscheid dat vandaag de dag nog steeds gemaakt wordt wat de oude stad betreft. Verder, hoewel “de bergen Israels” waar de indringers een nederlaag lijden (Ezechiel 39:4; zie ook 38:21) de bergen die Jeruzalem omringen kunnen omvatten, bevinden deze bergen zich ook in het noordelijk deel van Israel. Aangezien de aanval “uit het verre noorden” komt (Ezechiel 39:22), lijkt het aannemerlijker dat de verwoesting plaatsvindt waar de invasie eerst plaatsvindt – “in de [noordelijke] bergen Israels”.

Het verband van de profetie met de tempelberg

Hoewel ik niet voldoende steun vind voor het idee dat de oorlog van Gog gericht is op Jeruzalem en de tempelberg, geloof ik dat het een cruciaal verband kan houden met de tempelberg en dat het de start kan zijn van het profetisch proces dat leidt tot de herbouw van de Tempel. Als steun hiervoor valt het op dat de profetie van Gog tussen twee andere belangrijke profetieen over de toekomstige Tempel staat (Ezechiel 37:26-28 en 40-48). Deze plaatsing is niet toevallig, zoals sommigen beweerd hebben (als een niet-chronologisch tussenvoegsel of van een latere auteur of bewerker). In plaats daarvan biedt het de theologische verzekering dat de Tempel die in Ezechiel 37 geintroduceerd en gedetailleerd omschreven wordt in hoofdstuk 40-48 nooit opnieuw ontheiligd zal worden (zoals bij vroeger Tempels wel gebeurd is). Het feit dat Gog verslagen zal worden is het bewijs dat Israels God beloofd heeft zijn land te beschermen tegen toekomstige invallen, zoals tijdens de Verdrukking zal gebeuren en opnieuw in de laatste eindtijdinvasie (Openbaring 20:6-9).

Blueprints of the Holy Tempel
(The video below is a virtual computer-generated walk-through of the Sanhedrin Chamber of Hewn Stone)

The Temple Institute presents for the first time, complete and highly detailed blueprints of the Sanhedrin Assembly Hall, the Chamber of Hewn Stone, part of the Holy Temple complex itself. These plans, drawn up by a top Israeli architectural firm hired by the Temple Institute, incorporate modern technological innovation while remaining true to the specific requirements of the Sanhedrin. These plans represent the first stage in the drawing up of comprehensive architectural plans for the entire Holy Temple complex.This video is based on these plans.

De overgang naar de Tempel uit de Verdrukking

De profetie van Gog kan ook een overgang vormen naar de periode van Verdrukking die genoemd wordt in Daniels profetie van de 70 weken, evenals een mogelijke aanleiding voor het enigmatische “verbond” dat in deze tekst voorzegd wordt (Daniel 9:24-27). Om dit uit te leggen, als de volgende oorlog die van Gog en Magog is, en er goddelijke interventie ten behoeve van Israel plaatsvindt, zal de islamitische wereld waarschijnlijk geen nieuwe gewelddadige acties meer beginnen tegen Israel en zich terugtrekken om de openbare schande te verwerken. Dat is precies wat er gebeurde na elk van de grootschalige Arabische aanvallen op Israel in de afgelopen oorlogen waarin ze vernederd verslagen werden, en vooral na de Zesdaagse Oorlog, waarin de luchttroepen van zowel Egypte als Syrie vernietigd werden. President Nasser van Egypte wilde zelfs zijn ambt neerleggen als gevolg van de nederlaag van zijn land in de oorlog. Dus na de oorlog van Gog en Magog is het goed mogelijk dat de islamitische dreiging verdwijnt en er zal ook een politiek machtsvacuum ontstaan. Hierdoor zullen er op dat moment ook machtverschuivingen tussen de natien van de wereld plaatsvinden, hetgeen leidt tot oorlogen die de Antichrist zijn macht geven (Daniel7:23-25;11:40-45; Openbaring 6:2).

Zoals al eerder gezegd, is het mogelijk dat de oorlog van Gog en Magog de overgang vormt naar de periode van Verdrukking, genoemd in Daniels profetie van de 70 weken (Daniel 9:24-27). Een gevolg van de oorlog zou een nieuwe wereldalliantie  zijn die verantwoordelijkheid op zich neemt voor de globale stabiliteit in de nasleep van de politieke en religieuze crisissen als gevolg van de nederlaag van de Russische en islamitische troepen. Daniel 7:23-24 geeft aan dat er eerst een wereldoverheid zal ontstaan, maar dat die zich vervolgens zal onderverdelen in tien overheden. Als, zoals gesuggereerd, de oorlog van Gog en Magog plaatsvindt voordat de Antichrist aan de macht komt, zal er geen centraal figuur zijn om een wereldoverheid in stand te houden en zal het al snel verdeeld worden in een confederatie van tien natien. Een ander gevolg van de oorlog van Gog en Magog kan een globale erkenning zijn van Israel, hetgeen leidt tot onderhandelingen die zorgen voor een genormaliseerde relatie tussen Israel en de opkomende leider van de wereldoverheid, de Antichrist. Israels verbazingwekkende overwinning op de Russische/Arabische alliantie zal er tenslotte voor zorgen dat Israel gezien wordt als een macht om rekening mee te houden. En omdat Israels wonderlijke verlossing mogelijk gemaakt werd door Israels God (in elk geval vanuit Israelisch standpunt), zou het globale beleid van de Antichrist concessies naar Israel moeten omvatten die de God van Israel eerbiedigen.

Kan er een meer toepasselijk eerbetoon aan Israels God denkbaar zijn dan die van de herbouw van de Joodse Tempel, die Zijn goddelijke aanwezigheid onder Zijn volk vertegenwoordigt? Het “verbond” van Daniel 9:27a tussen de Antichrist (“een vorst”, vers 26) en Israel (“velen”) lijkt te resulteren in de herbouw van de Tempel en Daniel 9:27b impliceert dat datzelfde verbond verbroken zal worden door de ontheiliging van de Tempel door de Antichrist, waardoor stopzetting van de tempeldienst noodzakelijk zal zijn.

Het doel van de Antichrist van dit verbond met Israel maakt zeker deel uit van een misleidend plan om zichzelf een politieke positie in Jeruzalem te verschaffen om de “gruwel der verwoesting” in de Tempel te introduceren en goddelijke autoriteit over zichzelf uit te roepen (Mattheus 24:15; Marcus 13:14;2 Thessalonicenzen 2:4;  zie ook Openbaring 11:2), en om het satanische doel van Joodse genocide uit te voeren (Mattheus 24:16-22; Openbaring 12:13). Het verlangen van de Antichrist om een verbond met Israel te sluiten kan echter ook een goede politieke strategie op dat moment zijn (voor hem), omdat Israel een positie van wereldwijd respect verkregen heeft als gevolg van de “wonderbaarlijke” overwinning in de oorlog van Gog en Magog. Elke toekomstige zet die de Antichrist zou doen om zijn leiderschap te verzekeren, zou goedgekeurd worden met Israel in zijn zak. Daarom, als een maffioos met een afpersingsbende, is het mogelijk dat de Antichrist, door dit verbond, een speciale garantie van veiligheid biedt die Israel een onafhankelijkheid zal verschaffen als nooit tevoren. Het zal ook de eerste keer in de moderne geschiedenis zijn dat Israel van de internationale onderhandelingstafel opstaat en iets krijgt in plaats van iets geeft! Dit verbond zal voor Israel een tijd van schijnvrede inluiden die, in contrast met de oorlogen, epidemieen en hongersnoden waar de rest van de wereld onder lijdt (Openbaring 6:1-6), veel Joden ertoe zal verleiden te denken dat het beloofde Messiaanse tijdperk begonnen is.

Onder het nieuwe verbond met de Antichrist zou Jeruzalem een nieuwe status als “wereldhoofdstad” kunnen krijgen. In de afgelopen tientallen jaren hebben verschillende vredesvoorstellen, waaronder een plan van het Vaticaan, internationalisering van de stad Jeruzalem voorgesteld. Rabbi  Nachman Kahane, die één van de geestelijke krachten was achter de organisatoren van de moderne Tempelbeweging, zei in een interview in 1989 tegen me dat hij dacht dat de beste oplossing voor de huidige controverse over Jeruzalem was dat de Joden, christenen en moslims op gezamelijke grond samen zouden komen om Jeruzalem tot een religieuze wereldhoofdstad te maken.

Op dezelfde manier vertelde premier Shimon Peres, hoofd van de Israels Arbeiderspartij, in juli 2003, toen hem door Russische diplomaten in training gevraagd werd hoe hij het Israelisch/Palestijnse conflict zou oplossen, over zijn plan “om de heilige plaatsen heilig te verklaren voor Joden, christenen en moslims, in Jeruzalem als wereldhoofdstad.” Met dit plan zou de tempelberg internationaal bestuurd worden, waarbij een secretaris-generaal van de VN als burgemeester zou dienen. Ik noem deze voorbeelden alleen om een suggestie te doen over de vorm die het verbond met Jeruzalem in het licht van de huidige gebeurtenissen aan zou kunnen nemen. Welke vorm het uiteindelijk ook zal krijgen, orthodoxe Joden zullen waarschijnlijk de leiding over de tempelberg krijgen, hetgeen hen in staat zal stellen hun Tempel te herbouwen en de offerdiensten in ere te herstellen.

In deze tijd zal de Antichrist zijn macht vergroten door de tien koningen van de confederatie de oorlog te verklaren (Daniel 11:40-45) en drie van hen te vermoorden (Daniel 7:24b; Openbaring 17:12-13). Wanneer hij eenmaal de top van zijn politieke macht bereikt heeft, zal hij een vergelijkbare religieuze macht proberen te verkrijgen door de activiteiten van zijn valse profeet (Openbaring 13:11-17). Om de grootst mogelijke verklaring te kunnen doen aan een wereld die nog maar een paar jaar eerder getuige geweest is van de macht van Israels God, zal de Antichrist Hem schijnbaar proberen te belasteren door een open aanval op het symbool van Zijn autoriteit, de Tempel.

De aanval van de antichrist op de tempelberg

Zowel in het Oude als het nieuwe Testament wordt de ontheiliging van de herbouwde Tempel voorzegd, evenals een enorme oorlog waarbij de legers van de Antichrist Jeruzalem veroveren en controle krijgen over de tempelberg. De eerste aanval van de Antichrist op de heilige stad, de tempelberg en het Heilige der Heiligen in de Tempel zal blijkbaar een complete verrassing voor de Joden zijn. Misschien komt de Antichrist onder valse voorwendselen naar Jeruzalem, bijvoorbeeld voor een inspectie, met zijn gebruikelijke militaire entourage. Dan, misschien wel terwijl de priesters met hun dagelijkse taken bezig zijn, zal een eenheid van soldaten van de Antichrist de tempelberg aanvallen, de priesters en de Levieten verbannen en het gebied innemen. Teksten zoals Jesaja 66:1-6; Daniel 9:27; Mattheus 24:15; Marcus13:14; 2 Thessalonicenzen 2:4 en Openbaring 11:1-2 zeggen ons dat de Antichrist de heilige stad 42 maanden lang bezet zal houden (de tweede helft van de laatste, dus de 70e jaar week, die expliciet de Grote Verdrukking genoemd wordt! … GJCP), de priesters en aanbidders uit de Tempel verdrijft, een einde maakt aan het offersysteem en zelf plaatsneemt in het Heilige der Heiligen. De actie van de Antichrist zal de Tempel onbruikbaar maken vanwege rituele onreinheid, hetgeen zal blijken uit de stopzetting van het offersysteem zoals voorzegd in Daniel 9:27. Het zichzelf vestigen van de Antichrist in de Tempel wordt “de gruwel der verwoesting” genoemd (Mattheus 24:15, vergelijk Daniel 9:27). De apostel Paulus voorzegt deze gebeurtenis in 2 Thessalonicenzen 2:4. Paulus zegt dat de Antichrist (die in 2 Thessalonicenzen 2:3 “de mens der wetteloosheid” genoemd wordt) de ultieme belediging zal begaan door zichzelf te verheffen boven de enige ware God door zichzelf te zetten in de heiligste plaats van de Tempel van God. Op deze daad wordt gedoeld in Daniel 11:36, waar we over de Antichrist lezen: “Hij zal zich verhovaardigen en zich verheffen tegen elke god, zelfs tegen de God der goden zal hij ongehoorde woorden spreken.”

Daniel 11:45 merkt op dat de Antichrist als een gevolg van deze invasie: “zijn staatsietenten [zal] opslaan tussen de zee en de berg van het heilig Sieraad.” Dit is een omschrijving van het inrichten van een militaire en politieke basis door de Antichrist in Jeruzalem (tussen de Middellandse Zee en de Dode Zee) en in het bijzonder op de tempelberg (“de berg van het heilig Sieraad”). Wanneer de Antichrist de tempelberg eenmaal  in handen heeft,  is het mogelijk dat Jeruzalem het politieke en religieuze centrum van zijn heerschappij wordt en de plaats van waaruit de valse profeet werkt en het teken van het beest instelt als een teken van trouw aan de regering en godheid van de Antichrist (Openbaring 13:16-17). Op dat moment zullen de daden van de Antichrist voor orthodoxe en Messiaanse Joden aan de ene kant de vervolging van hun Joodse volk inluiden (Jesaja 66:5-6; Mattheus 24:16-22) die de rest van de Verdrukking zal kenmerken (en zorgt voor nationaal berouw en de terugkeer van de Messias om zijn rechtvaardige overgeblevenen te redden) en aan de andere kant zal een ondergrondse opstand beginnen tegen het beleid van de Antichrist door een toegewijde groep Joodse rebellen wiens voornaamste doel het terugwinnen van de tempelberg zal zijn (Zacharia 12:8-13:2; 14:4). De details van deze opstand en het einde ervan in de strijd van Armageddon zijn te vinden in Zacharia 12-14.

De strijd om de tempelberg tijdens de Verdrukking

Als we de gebeurtenissen uit Zacharia 12-14 vergelijken met die in het boek  Openbaring, dan lijkt het erop dat de Antichrist zijn leger verzamelt in de Vallei van Jizreel (Openbaring 16:14-16) en dat zijn vijanden een aanval zullen doen op zijn commerciele centrum, Babylon en dat zullen verwoesten (Openbaring 18:1-24). Hierna, gemotiveerd door een verlangen om het volk van God te vernietigen, zal de Antichrist zijn troepen naar het zuiden leiden om zich te voegen bij een internationale coalitie, samengesteld om Jeruzalem aan te vallen (Zacharia 12:1-3; 14:1). Dit zal de laatste veldtocht van de strijd van Armageddon zijn en die lijkt te zijn gericht op het oostelijke deel van de stad, waar de tempelberg onder valt, de plaats waar de Antichrist eerder zijn religieuze basis gevestig had (Daniel 11:45a).

Vanuit de beschrijving van de oorlog in Zacharia 12 en 14 lijkt het erop dat de Joodse opstandelingen het oostelijke deel van de stad en de tempelberg hebben terugveroverd (Zacharia 12:5-9; zie ook Micha 4:11-5:1) en ze zullen de westelijke helft verliezen, vanwaar de mensen in ballingschap gezonden zullen worden (Zacharia 14:2). Hoewel de tekst niet expliciet aangeeft welk deel van de stad door de Joodse overgeblevenen in handen gehouden zal worden, geloof ik om verschillende redenen dat dit het oostelijk deel van Jeruzalem en de tempelberg zal zijn.

  1. Vanwege de aanwezigheid van de Tempel zal dit gebied het felst verdedigd worden en pas als laatste vallen.
  2. Het feit dat de tekst het deel van de Olijfberg noemt dat “vóór Jeruzalem ligt aan de oostzijde”,  recht tegenover de tempelberg.
  3. De Olijfberg in tweeen zal splitsen en de twee zijden naar het noorden en het zuiden zullen bewegen, hetgeen een oost-westelijke ontsnappingsroute vormt voor de Joden (Zacharia 14:5).

Deze oost-westelijke ontsnappingsroute zal aan de oostkant van de stad beginnen, waarschijnlijk direct vanaf de tempelberg, door het Kidrondal en door de Olijfberg naar de woestijn van Judea. De enige manier om deze route te bereiken is vanaf het oostelijke deel van de stad, dus het lijkt logisch dat dit het gebied is dat in het bezit zal zijn van de ovegebleven Joden.

Nog meer bewijs dat deze strijd de tempelberg zal omvatten, wordt geimpliceerd in het contrast tussen de natien die zich voor de strijd tegen Jeruzalem verzameld hebben (Zacharia 12:3;14:2) en de natien die zich in Jeruzalem verzamelen voor aanbidding (Zacharia 14:16; zie ook Jesaja 2:2;56:7). In tweede instantie is de focus van aanbidding de tempelberg. Om het contrast volledig te maken, zou in eerste instantie de focus een aanval op de tempelberg moeten zijn. En

En uiteindelijk moeten we in gedachten houden dat de Messias zal afdalen op de Olijfberg recht tegenover de tempelberg (Zacharia 14:3-4). Op het moment dat Zijn voeten de berg raken, zal die splijten om een uitweg te creeren voor de overgebleven Joden (zie ook Jozua 3:6-17) en tegelijk de ontsnappingsroute van de legers van de Antichrist naar het noorden en zuiden af te sluiten, waardoor ze alleen achterblijven in het Kidrondal, ook bekend als het dal van Josafat (“God zal oordelen”), om vernietigd te worden (Zacharia 14:12-15; zie ook Jesaja 14:3-21; Joel 3:12-13; Openbaring 19:11-16). De Messias zal dan de legers van de Antichrist verwoesten door een plaag (Zacharia 14:12-15; Openbaring 19:17-21) en de ontsnappingsroute zal voor zijn overgebleven kinderen een doorgang zijn naar Hemzelf op de Olijfberg.

Deze daad zal de belofte vervullen die Jezus deed op de Olijfberg, toen Hij zei dat de Tempel verwoest zou worden en dat de leiders van Jeruzalem Hem niet zouden zien totdat ze zullen zeggen: “Gezegend Hij, die komt in de naam des Heren!” (Mattheus 23:38-39). Ook zal het een vervulling zijn van Zijn voorzegging over de verwoesting van de Tempel en het oordeel over degenen die hem verwoest hebben (Mattheus 24:15; Lucas 21:28; zie ook Daniel 9:27). Na het einde van deze strijd om de tempelberg zal de Here de troon opeisen in een nieuwe Tempel (Zacharia 14:9; 16; zie ook Jeremia 3:17) op een volledig herstelde tempelberg (Zacharia 14:10; zie ook Jesaja 2:2-3) die het gehele duizendjarige rijk zal standhouden (Ezechiel 37:26-28).

De laatste strijd om de tempelberg

De oude profeten en Openbaring 20:1-15 schilderen het duizendjarige rijk af als een periode van onbedreigde heiligheid, waarin Israel geleid wordt door een theocratische overheid onder heerschappij van de Messias.

Ezechiel 40-48 schildert dit tijdperk verder af als een periode van ongekende aanbidding en geestelijke dienst rondom de vierde Tempel (Jesaja 2:2-4; 66:18-23; Ezechiel 36:25-36; 37:25-28; 43:7; 44:3, 24; 45:8-10). Deze tijd zal gekenmerkt worden door hoge ouderdom, harmonie in de natuur, ware vrede, gulle voorspoed en een universele erkenning van de Here, evenals gemeenschap met Hem op aarde (Jesaja 11:6-9; 65:18-25; Jeremia 31:27-33). Het komt misschien als een verrassing om dan in Openbaring 20:7-9 te lezen over een nieuwe toekomstige aanval van de heidense natien op “de geliefde stad” (Openbaring 20:9), herinnerend aan de eerdere oorlog van Gog (Ezechiel 38-39). Maar terwijl de oorlog van Gog uit het (verre … GJCP) noorden kwam, is de aanval uit Openbaring 20:7-9 vanuit het zuiden op Jeruzalem gericht, en ze zullen “de legerplaats der heiligen en de geliefde stad” omsingelen (Openbaring 20:9).

Duizend jaar lang (Openbaring 20:6) zal de vierde Tempel dienen als de troon van de Here (Jeremia 3:17) en de wereld zal er jaarlijkse pelgrimsreizen heen maken om de Messias die regeert, te aanbidden (Zacharia 14:16-19). Aan het begin van het duizendjarig rijk zullen alle wapens vernietigd worden en Israel en de natien zullen geen oorlog meer voeren (Jesaja 2:4). Volgens Openbaring 20:7-8 zal de terugkeer van oorlog aan het einde van het duizendjarig rijk veroorzaakt worden door de satan, die zal zijn vrijgelaten (Openbaring 20:1-3) om nog een laatste verleidingspoging te doen voor het einde van de wereldgeschiedenis. Wetende dat de slechte kant van de mens de bron van al het geweld is (Jakobus 4:1-3), zal satan degenen verzamelen die zich van buiten lijken te hebben onderworpen aan de regels van het Nieuwe Verbond van de Messias, maar van binnen nog steeds rebels zijn. Dit zal het nageslacht zijn van de mensen die het duizendjarig rijk binnengegaan zijn na het oordeel over de natien aan het einde van de Verdrukking (Mattheus 25:31-46).

Gods bedoeling met het toestaan van deze laatste opstand aan het einde van het duizendjarige rijk kan zijn dat Hij aan de mensheid wil laten zien dat zelfs in de meest volmaakte omgeving – met een onmiskenbaar, zichtbaar getuigenis van de eigen aanwezigheid van de Here en duizend jaar van instructies uit Gods Woord – de oude mens nog steeds tegen God in opstand zal komen. Wat de reden ook is, satan, vermomd als Gog, zal zijn wereldwijde leger naar de Here in de vierde Tempel leiden. De tekst identificeert deze plaats als “de breedte der aarde de legerplaats der heiligen en de geliefde stad” (Openbaring 20:9). Volgens Zacharia 14:10 is deze “breedte” het gevolg van een goddelijke transformatie van de topografie rond Jeruzalem “de Vlakte van Geba [15 kilometer ten noorden van de stad] tot Rimmon [vijftig kilometer ten zuidwesten van de stad].” Jesaja 2:2 impliceert dat dit gebied afgevlakt wordt, zodat de tempelberg in het midden ervan kan staan (zie Ezechiel 48:21). Ezechiel 48:10-22 omschrijft de “legerplaats der heiligen” als de verdelingen van land rondom het heiligdom waar de priesters, Levieten en werkers van de heilige stad wonen.

Net zoals de oorlog van Gog die omschreven wordt in Ezechiel, Gods glorieuze macht aan Israel en den natien toonde en Zijn vermogen om het Zijne te beschermen tijdens de Verdrukking, zo zal deze laatste vertoning in de menselijke geschiedenis Zijn macht aan de natien bewijzen en aan Gods kinderen hun behoefte aan Zijn bescherming. Net zoals in de oorlog van Gog zal Gods goddelijke interventie ten behoeve van Zijn kinderen onmiskenbaar zijn, in de vorm van “vuur” dat nederdaalde “uit de hemel” (Openbaring 20:9). Na deze laatste strijd zal de duivel, samen met degenen die hij verleid heeft, in het vuur geworpen worden en de rest van de eeuwigheid bij de Antichrist en de valse profeet doorbrengen in de poel van vuur en zwavel (Openbaring 20:10). Dit zal het einde zijn van de oorlogen om de tempelberg en de hemel en de aarde zullen hernieuwd worden (Jesaja 65:17; 66:22; 2 Petrus 3:10-13) voor de eeuwigheid.

In ons onderzoek naar de laatste oorlogen op aarde, die om Israel en de tempelberg zullen draaien, hebben we gezien dat de Here zal triomferen terwijl Zijn profetische programma voltooid wordt.

U en ik leven echter in het heden van escalerende problemen rondom de tempelberg – problemen die onze levens beinvloeden met politieke en religieuze draaikolken. Hoe kunnen we onszelf voorbereiden om ons bezig te houden met de zaken van onze tijd en de toekomst waarin de ijzingwekkende profetieen deel van ons heden gaan uitmaken?

uit: De Tempelberg betwist wordt de tempel herbouwd? Randall Price



Het lijkt me nuttig om hierbij nog een paar kanttekeningen te plaatsen:

In zijn boek ‘De Terugkeer van Jezus Christus’ naar de Openbaring van Johannes met als statement: bevrijding van bezet gebied, geeft de heer H. Verweij enig inzicht in een gebeuren wat voor velen een breekpunt is geworden in hun onderzoek naar de oorlog van ‘Gog en Magog’; ik citeer: …

De sleutel tot de grote veranderingen in de wereld, die tevens tot de periode van de Apokalyps – de grote verdrukking (het ingaan van de laatste 3 jaar weken, dus te beginnen met de 68e jaar week, die dus nog niet de Grote Verdrukking van de 70e jaar week inluiden – GJCP) – leiden, is m.i. de invasie van Gog in Israel. Deze door de profeet Ezechiel voorzegde roofoverval op Israel wordt door sommige onderzoekers vereenzelvigd met de “Gog en Magog” van Ap.20:7-1 na het duizendjarig Christusrijk. Dat ligt op het eerste gezicht ook voor de hand, daar deze aanval geschied aan het einde van het messiaanse rijk, waarin Israel in grote vrede en welvaart woont. En is het opvallende van Ezechiels profetie ook niet dat Israel dan in grote vrede en welvaart leeft? Waar zouden wij dat “openliggende land, zonder grendels en deuren, dit dorpland” volgens de beschrijving van Ezechiel beter kunnen zoeken dan juist in de in Ap.20 beschreven periode van het messiaanse rijk op aarde? (Het verband van dit vers met de terugkeer lijkt bevestigd te worden door de bewering dat de mensen er allemaal “in gerustheid” wonen. De hebreeuwse term betach (“veiligheid, gerustheid”) verwijst naar Israels vrijheid in het land (of dat nu in het duizendjarige rijk is of ervoor) en kan doelen op een veiligheid die te maken heeft met militaire kracht (kijk maar eens naar de moderne Hebreeuwse term bituhon, die “miltaire zekerheid” betekent – GJCP). En toch is deze redenering achteraf niet houdbaar. Mogelijk is ook het verschil in aanduiding van “Gog en Magog” bij Ez. 38 en 39 en Ap. 20 reeds een punt van overweging, daar Ezechiel van een grote macht in het noorden spreekt en Ap. 20 van volken van de vier einden der aarde. Maar  doorslaggevend is dat de profeet na de schildering van Gogs verraderlijke aanval en de vernietiging in het open veld door Gods hand, nadrukkelijk zegt: “En die van het huis Israels zullen weten dat Ik, de HERE, Uw God ben, van die dag af en voortaan” (Ez.39:22). Het is deze uitspraak die onmogelijk van toepassing kan zijn op de “Gog en Magog”-volken van Ap. 20, want deze oorlog breekt uit aan het einde van het messiaanse rijk, waarin Israel geheel en al de HERE kent en dient.

[Ook Rod Boggia zegt in het Prayer Bulletin ‘Prayer For Israel’ van May/June 2011, iets wat heel interessant is en wat vaak over het hoofd wordt gezien met betrekking tot … ‘een land van dorpen, die in gerustheid wonen, allen zonder muur, grendels of poorten’ … Ezechiel 38:11, het volgende: …

“The war, when it comes, will be ‘like a cloud’ against defenceless villages. The reference to un-walled villages (v. 11) is interesting. Today there is a seperating wall in Israel so, many villages are, technically, ‘walled’. However, if this is in place during the Gog-Magog war, the invasion may come from the north over the Golan Heights, where all the villages remain un-walled.”]

Uit Ezechiels visioen blijkt dat Israel, ofschoon in vrede en welvaart levend, tot op de invasie van Gog en Magog en de spectaculaire vernietiging van deze geweldige macht door God, nog niet weet dat de HEER hun God is. Maar van die dag af zal Israel het weten. En voortaan. Dat wil zeggen, na de spectaculaire ervaring met Gog en Magog zal Israel ook niet meer terugvallen in ongeloof of formalistische godsdienst. Dat houdt in  dat de HEER na het gebeuren met Gog met Israel iets zal doen, waardoor Zijn volk Hem nooit meer zal verlaten. Ezechiel schets het herstel van Juda en Israel, beide “huizen”, als een proces in twee fasen: eerst een vleselijk en dan een geestelijk herstel (Ez.37). Het is zeer aannemelijk dat met de vernietiging van Gog de ogen van het vleselijk Israel zullen opengaan, want van die dag af en voortaan zal Israel weten dat hun God de HERE is. Dan zal wellicht het moment zijn aangebroken dat de HERE Israel Zijn Geest zal schenken. Wel kunnen wij veronderstellen dat voor die tijd reeds 144.000 uit (al) de stammen verzegeld zijn (Ap. 7:1-8) en ook zal dan reeds de tempel gebouwd zijn (omdat om nader te noemen redenen gebeurtenissen van Ap. 11 e.v. niet ver na de invasie van Gog kunnen plaatshebben … maar deze gebeurtenissen zijn als zodanig niet in te passen in een laatste jaar week de 70e zoals zo vaak wordt verondersteld – GJCP), maar geheel Israel komt pas tot bekering na het geweldige teken van God met de ondergang van Gog. Ook al is de Christus dan nog niet gekomen, en ook al hebben de stammen Hem dan nog niet overeenkomstig Zacharia’s profetie (Zach.12:10-14) ontmoet, er moet na Gogs vernietiging een tijd van bekering en verwachting ingaan. Als wij ons dit gebeuren realiseren, begrijpen we beter het vervolg der ontwikkelingen (zoals de verkondiging van het Evangelie van het Koninkrijk, dat in de gehele wereld gepredikt zal worden tot een getuigenis voor alle volken, en dan (pas) zal het einde gekomen zijn, … waarbij m.i. de 144.000 verzegelden uit de stammen Israels betrokken zullen zijn – in tegenstelling tot het Evangelie der genade Gods, Matth.24:14;3:2;4:17;Marc.1:15;Luk.4:43;Efz.3:1-13 – GJCP), … einde citaat!

Denk hierbij ook aan de profetie uit Joel 2 waar gesproken wordt over een macht uit het Noorden, … ‘Ik zal van u wegdrijven die uit het Noorden en hem verjagen naar een dor en woest land, zijn voorhoede naar de oostelijke zee, en zijn stank zal opstijgen en zijn vuile lucht zal opstijgen, want Hij heeft grote dingen gedaan’ … ‘Dan zult gij weten, dat Ik in het midden van Israel ben, en dat Ik, de HERE, uw God ben, en niemand anders; mij volk zal nimmermeer te schande worden.’ (Joel 2:20,27, verg. ook Ezechiel 39:22).

Dit gebeuren impliceert een belofte, ‘een belofte van de Geest’ zoals beschreven in de verzen 28 – 32, … ‘en daarna zal het geschieden, dat Ik Mijn Geest zal uitstorten op al wat leeft, en uw zonen en uw dochters zullen profeteren; uw ouden zullen dromen dromen; uw jongelingen zullen gezichten zien. Ook op de dienstknechten en op de dienstmaagden zal Ik in die dagen mijn Geest uitstorten. Ik zal wonderen geven in de hemel en op de aarde, bloed en vuur en rookzuilen. De zon zal veranderd worden in duisternis en de maan in bloed, voordat de grote en geduchte dag des HEREN komt. En het zal geschieden, dat ieder die de naam des HEREN aanroept, behouden zal worden, want op de berg Sion en te Jeruzalem zal ontkoming zijn, zoals de HERE gezegd heeft; en tot de ontkomenen zullen zij behoren, die de HERE zal roepen.’

Mijn inziens zal het geweldige Godsteken bij de vernietiging van Gog op de bergen van Israel (waarbij Jeruzalem zelfs niet ter sprake komt, want Gog wordt weggevaagd in het open veld) de onmiddellijke aanleiding zijn voor de ontmaskering, van de ruiter op het witte paard; dit zal gebeuren bij de losmaking van het eerste zegel door het Lam, de Leeuw uit de stam van Juda, de wortel Davids die overwonnen heeft, (Ap. 5:5;6:1). Tevens zal dit gebeuren dan ook de inleiding zijn van het aanbreken van de nu nog 3 openstaande jaar weken op een totaal van 70 weken, die zal aanvangen met de 68e jaar week, en die aan het einde van het boek de Handelingen der Apostelen zo abrupt werden afgbroken bij de 67e jaar week omstreeks het jaar 63-64 A.D. (Dan.9:24-27;Hand.28:24-28).

Terugkomend op de drie grote moderne oorlogen die Israel tot nu toe heeft gevochten, onderscheiden we: …

  1. de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948
  2. de Zesdaagse Oorlog van 1967
  3. de Jom Kippoer Oorlog van 1973

die voor sommigen de vervulling zijn van de oorlogen van ‘Gog en Magog’,  maar de Messias niet deden terugkeren en Israel nog steeds in gevaar verkeert en geisoleerd wordt door de naties, is het veel aannemelijker te veronderstellen dat waar de profeet Ezechiel op doelt het om een nog veel grotere oorlog gaat, doch waren deze drie oorlogen een voorafschaduwing van iets dat nog komen gaat!

What lies ahead?

Joel C. Rosenberg zegt in zijn boek ‘Epicenter’Why the current rumblings in the Middle East will change your future – het volgende n.a.v. de drie grote oorlogen die Israel in de voorbije 20e eeuw voerde; ik citeer: …


Now that we have examined the intelligence provided by Ezekiel, let us briefly consider recent Arab-Israeli wars as well as the current state of the Middle East conflict to get a better sense of how soon this prophecy could come to fulfillment.

“We Israelis have a history of facing overwhelming odds against us,” former Israeli UN ambassador Dore Gold once told me. Indeed they do. For example, on the very day Israel declared independence, May 12, 1948, forces from seven Arab armies – Egypte, Syria, Transjordan, Lebanon, Iraq, Saudi Arabia, and yemen – attacked the fledgling Jewish state from the north, south, and east.

The 1948 war thus offered echoes of the coming War of Gog and Magog. But it could not have been the war Ezekiel foretold. Neither Russia nor Iran  participated in that war, nor did other coalition members specifically cited by Ezekiel. To the contrary, Moscow formally recognized the State of Israel in its earliest days. Also, Egypt and Iraq fought against Israel in 1948, while Ezekiel never said they would be involved.

The Six Day’s War of June 1967 provided another prototype of the War of Gog and Magog. Israel was again surrounded by hostile Arab and Islamic forces and once again won a tremendous victory, in this case winning back the biblical lands of Judea and Samaria (the West Bank), the ancient Philistine territory of the Gaza Strip, and the strategically critical “mountains of Israel” to the north (the Golan Heights). Israel also reunified the holy city of Jerusalem.

But the Six Days’ War could not have been the War of Gog and Magog, for while the Soviets that time provided arms, training, intelligence, and other support to their Arabs clients, they did not directly participate in the war against Israel. Nor did Iran or other coalition members specifically mentioned by Ezekiel. Egypt and Iraq, meanwhile, took leading roles, contrary to the scenario laid out in the prophecy.

In many ways, the Yom Kippur War of October 1973 was even closer to Ezekiel’s prophecy, though it, too, bears crucial differences. Israel again found herself surrounded by an enemy coalition, led by Egypt, Syria, Jordan, an Iraq. Other nations played important roles as well. Saudi Arabia, Kuwait, Libya, Algeria, Tunisia, Morocco, Sudan, and Pakistan assisted with varying degrees of financial aid, ground forces, combat pilots, and military equipment. Even Cuba and Uganda sent forces to help defeat the Israelis. Israel won a surprising, against-the-odds victory. But again, while the Soviets were major sponsors of the anti-Israel coalition, they did not send forces. Nor did other Ezekiel-specific countries such as Iran and Turkey. Egypt and Iraq, however, again played key roles.

What is most significant about the Yom Kippur War vis-á-vis Ezekiel’s prophecy is that it set into motion a peace process that has neutralized Egypt as a direct combatant against Israel. Convinced that the Soviets were not a reliable ally and that Egypt could never win the Sinai Peninsula back through militairy means, Egyptian president Anwar Sadat finally decided to bring the conflict to an end through negotiations. He made a historic visit to Jerusalem, spoke directly to the Israeli people and before the Israeli parliament, and ultimately signed a peace treaty with Israel known as the Camp David Accords.

As I’v pointed out, Egypt’s involvement in these previous conflicts is one of the main reasons none of them could have been the war predicted by Ezekiel. But the 1979 peace treaty between Egypt and Israel actually brings the War of Gog and Magog scenario an important step closer to being fulfilled.

However, no such peace process ensued with Syria, Israel’s prime enemy to the north. Thus, “the mountains of Israel” known as the Golan Heights remain hotly disputed land and will eventually become ground zero in the War of Gog and Magog.


Based on Ezekiel’s intelligence, we should expect Russian influence throughout the Islamic world to increase dramatically as the time of the War of Gog and Magog approaches. And  that is precisely what is happening.

As Vladimir Putin got himself settled into office in 2000, rebuilding Russia’s tattered alliances in the Middle East became increasingly top priority. In August of that year, Putin welcomed Yassar Arafat to Moscow, fresh from Arafat’s visit to Tehran. Arafat pointedly asked Putin to get Russia more actively and aggressively involved in the Middle East than either Gorbachev or Yeltsin had. Putin, noting that he had been following the regional peace talks “very closely,” agreed.

By the spring of the following year, Putin had welcomed Iranian president Mohammed Khatami to Moscow – the first visit by an Iranian leader since the Islamic Revolution of 1979 – to discuss increasing arms sales, nuclear cooperation, and other trade deals.

And then, as if he were working his way down Ezekiel’s list, Putin expanded what I call his Islamic Initiative well beyond Iran.

In december 2001, the Russian leader welcomed Ethiopian prime minister Meles Zenawi to the Kremlin and signed the first major treaty between Moscow and Addis Ababa. Putin agreed to sell Ethiopia more Russian arms, including fighter jets and other combat aircraft as well as transport helicopters. Putin also agreed that year to write off $5 billion in debt that Ethiopia owed the Soviet Union in return for new trade deals and the opportunity for Russian petroleum companies to develop oil and gas fields in the African country.

In September 2003, Putin welcomed Saudi Arabia’s crown prince Abdullah Ibn Abdul Aziz to Moscow. It was the first visit of such a high-ranking Saudi leader since 1932, and given that the Saudis had channeled billions of dollars to the mujahedin of Afghanistan to defeat the Soviets after their 1979 invasion – and that the U.S. still had militairy bases in the Saudi kingdom at the time – the meetings were historic. The two countries signed new trade deals and discussed regional security and future arms deals. “Russia occupies a special position in our interests and hearts as it was the first country to recognize the new Saudi state [in 1926], “the crown prince said.

Putin responded, “We view the Arab and Islamic world through the greater part of modern history in their being our closest partners and associates.”

In October 2003, Putin traveled to Malaysia to address the Organization of the Islamic Conference and to call on the OIC to accept Russia as a menber, given that about one in seven Russian citizens (about 20 million people) are Muslims. “For centuries, Russia as a Eurasian country has been intertwined with the Islamic world,” Putin told the gathering. “The last decade was a time of revival of the spiritual life of Russia’s Muslims.”

He noted that in 1991, Russia had only 870 mosques while today there are more than 7,000 and added that “Rusisa is also actively developing contacts with the majority of the states represented in this hall, essentially keeping up the long standing, mutually beneficial traditions of cooperation and profound respect for each other.”

The move was widely praised throughout the Middle East. It did, in fact, open numerous doors for Putin to build new relationships and alliances, and Russia was accepted into the OIC with “observer status.”

In October 2004, Putin accepted Iran’s invitation to visit Tehran, further signaling the seriousness of the emerging Russian-Iranian alliance. “We do not have a concrete date for a visit by the president to Iran, but there is a firm agreement with the Iranian side that this visit will take place in the foreseeable furture, “Russian deputy foreign minister Alexander Aleksevey told reporters.

In September 2004, while I was in Moscow, Putin was scheduled to visit Turkey but had to postpone the trip due to the terrorist attack on the elementary school in Beslan. When the trip eventually took place that December, it was understandably big news in both countries. Putin, after all, was the first Russian leader to ever visit modern Turkey, a longtime regional rival and still a member of the NATO alliance. In Ankara, Putin discussed ways to build economic and security ties and sell Turkey more Russian oil and gas. “Russia and Turkey are moving toward cooperation and the flourishing it will bring it,” Putin said.

In February 2005, Putin sent Russian troops to Sudan. The expressed purpose was to support “peacekeeping” efforts, but Russia had been arming the radical Islamic regime in Khartoum for years, as had the Iranians.

In April 2005, Putin became the first Russian leader in more than forty years to visit Egypt. He not only met with Presdient Hosni Mubarak but also visited the headquarters of the Arab League. There he held talks with Secretary-General Amr Musa and addressed the permanent representatives of Arab countries in what Aljazeera called “Russia’s wider bid to restore its Soviet-era influence in the Middle East.”

On that same April 2005 trip, Putin became the first leader of Russia or the Soviet Union ever to visit Israel and the Palestinian Authority. He met in Jerusalem with Prime Minister Ariel Sharon and other top Israeli officials. In the West Bank town of Ramallah, Putin met with  Mahmoud Abbas, president of the Palestinian Authority. He defended recent Russian missile sales to Syria and nuclear cooperation with Iran, laid a wreath at the grave of Yasser Arafat, and pledged to sell new arms to the Palestinians.

In Januari 2006, Putin extended an invitation to the newly elected Hamas leadership to visit Moscow for high-level talks and again offered to sell the Palestinians new arms. What’s more, during a trip to Spain, Putin explained that he did not see Hamas as a terrorist organization and said he viewed the Hamas electoral victory as “a big setback, an important setback for American efforts in the Middle East, a very serious setback,” using the word setback three  times and almost appearing to relish the development.

It should be noted that Putin made these moves despite international efforts to isolate Hamas diplomatically and to cut off the group’s funding until it renounces violence and accepts Israel’s right to exist. Several days after Putin made the invitation, Hamas leader Khaled Mash’al delivered a sermon at a mosque in Damascus, directly threatening the national security of the United States, the European Union, and Israel. Yet Putin did not back off. Instead, theKremlin welcomed Hamas leaders to Moscow several weeks later.

On and on it goes. Every week, it seems, new headlines appear with fresh evidence of Putin’s Islamic Initiative, along with evidence that Iran is simultaneously building alliances with many of these same countries.

  1. Partners in trade, Turkey and Russia eye closer defense cooperation (Turkish Daily News, December 8, 2004)
  2. Ethiopia has saved up money for Russian arms (Kommersant, January 13, 2005)
  3. Russia says it’s ready to arm Saudi Arabia (Moscow Times, February 10, 2005)
  4. Russians to sell missiles to Syria (London Telegraph, February 17, 2005)
  5. Lybia and Algeria ready to buy Russian arms if Russia writes off debts (, February 17, 2005)
  6. Iranian President cements Syrian alliance (Associated Press, January 19, 2006)
  7. Iran, Turkey ink security agreement (Islamic Republic News Agency (Iran), February 22, 2006)

In March 2006, Putin became the first Russian leader since the collapse of the Soviet Union to visit Algeria. There he signed a $7.5 billion deal to sell arms to the North African nation, a deal that one Russian military analyst called “the biggest military contract signed by post-Soviet Russia.”

Putin also addressed a conference in Moscow called “Strategic Outlook: Russia and the Islamic World,” where he urged “close cooperation” and said “pooling our efforts” with the Muslims of the Middle East would be a top  Russian priority.


There is no question at this point that Putin has concluded it is in Russia’s vital interests to build a political, military, and economic alliance with the Arab an Islamic world, regardless of the risks such an alliance poses to Moscow’s relationship with Washington, London, or Brussels. The main question  is how quickly such an alliance will turn against Israel.

Whether he realizes the prophetic implications of his actions or not, Putin has clearly embarked upon an aggressive and systematic effort to build new alliances with countries specifically cited in Ezekiel 38-39, as well as with those countries that could be involved in the War of Gog and Magog but are not clearly defined in the text. And the clock is ticking.

So watch closely, for such efforts will only intensify as the time of Ezekiel’s vision comes to fulfillment.


In the spring of 2006, I came across a headline on an Internet news site that read “Russia Would Never Harm Israel: Olmert.” Curious, I clicked onto the link and found a story from Agence France-Presse, which began, “Israeli leader Ehud Olmert said he had been assured by President Vladimir Putin that Russia would ‘never do anything to harm Israel’ despite his invitation to Hamas for talks in Moscow.

‘”President Putin told me that he had previously given a commitment to Ariel Sharon that Russia would never do anything to harm the state of Israel and that that commitment applies to me as it did to Ariel Sharon,'” Olmert explained. The Israeli prime minister’s official Web site later noted that “Russian President Putin emphasized several times [in his call with Olmert] that Russia would not take any step directed against Israeli interests and would not harm Israel’s security.”

If only we would take such assurances to the bank. Unfortunately, we cannot. While it may be tempting to believe that the Russian Bear is dead and buried and poses no threat to Israel, the U.S., or anyone else, Ezekiel makes it clear that the Bear is only hibernating and will soon be back with a vengeance.

Ezekiel 38:8 says that in the latter years Russia “will come into the land  that is restored from the sword, whose inhabitants have been  gathered from many nations to the mountains of Israel” (NASB). Ezekiel 38:12 says Russia will target Israel, the epicenter, the people who live “at the center of the world” (NASB). Ezekiel 38:14 says Russia will target “My people Israel (NASB). Ezekiel 38:18 says Russia “comes against the land of Israel” (NASB). Ezekiel 39:2 says Russia will come “against the mountains of Israel” (NASB). Ezekiel 38:10 makes crystal clear that the Russian dictator in charge of this operation will be executing an evil plan (NASB).

Despite such specificity, however, there will be those who misunderstand the nature and threat of this evil planand thus will be a risk of being blindsided by it, ( … einde citaat).

De huidige ontwikkelingen in het Midden Oosten geven er alle aanleiding toe om het profetische woord ter harte te nemen … ‘Dooft de Geest niet uit, veracht de profetieen niet, maar toets alles en behoudt het goede’ … ‘en wij achten het profetische woord (daarom) des te vaster, en gij doet wél, er acht op te geven als op een lamp, die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten. Dit moet gij vooral weten, dat geen profetie een eigenmachtige uitlegging toelaat; want nooit is profetie voortgekomen uit de wil van een mens, maar, door de Heilige Geest gedreven, hebben mensen van godswege gesproken’ … (1 Thess.5:19-20; 2 Petr.1:19-21).

Keep your eyes on the Middle East!

  1. Onrust in de Arabische wereld duur voort.
  2. Dictators verdwijnen van het toneel?
  3. Het uitroepen van een Palestijnse staat in september 2011?
  4. Putin loopt zich warm voor presidentsverkiezingen in 2012.
  5. Presidents verkiezingen U.S.A. op 6 november 2012.
  6. Tempelbouw in 2012 volgens de berekeningen van Isaac Newton.
  7. Damascus profetie nabij?
  8. Het dichterbij komen van de ‘Gog-Magog oorlog’ ?
  9. … … … …

De drie sleutelwoorden die we telkens weer terug horen in de geschiedenis van Israel zoals beschreven door de Profeten van Israel, zijn:

  1. het volk
  2. de stad
  3. het land

Dit sterke accent op volk, land en stad vinden we ook terug bij de profeet Daniel als hij met God spreekt over:

  1. die uw volk, Dan. 9:15, 16, 19 …
  2. van uw stad Jeruzalem, Dan. 9:16, 18, 19 …
  3. uw heilige berg, Dan. 9:16 ,20 …

Dit komen we ook tegen bij de engel Gabriel als hij een profetie uitspreekt over zeventig weken die bepaald zijn over uw volk en uw heilige stad Jeruzalem (Dan.9:24) .

Zo staat de stad Jeruzalem met het tempelplein vandaag [anno 2011] opnieuw in ‘t brandpunt van het Midden-Oosten, als ‘the Fight for Jerusalem’; zoals daar de eeuwen door er vijf Rijken geheersd hebben over deze stad, respectievelijk:

  1. Het Babylonische Rijk
  2. Het Medo-Perzische Rijk
  3. Het Griekse Rijk
  4. Het Romeinse Rijk
  5. Het Ottomaanse Rijk

Het is de apostel Johannes op Patmos geweest die dit dan ook haarscherp uiteen heeft gezet in zijn boek de ‘Openvaring van Jezus Christus’!

‘Vijf ervan zijn gevallen, een is er nog en de ander is nog niet gekomen, en wanneer hij komt, moet hij korte tijd blijven. En het beest, dat was en niet is, is zelf ook de achtste, maar het is uit de zeven en het vaart ten verderve’ …(Openb.17:10-11).

De vraag is nu, anno 2011 … zullen de huidige ontwikkelingen van onlusten en instabiliteit in de Arabische wereld en de verdwijning van hun dictators; met de Presidentsverkiezingen van 2012 in Washington en Moskou, aanleiding kunnen geven tot een versnelling van de vervulling van de Gog-Magog profetie? Wie van de grootmachten durft daar straks het initiatief te nemen in een gebied waar de grootste olie reserves liggen opgeslagen; en zal President Assad van Syrie als grootste aartsvijand van Israel zich zo gemakkelijk opzij laten drukken door zijn burgers, of door toenemende druk van de wereldopninie, zoals Hosni Mubarak van Egypte dat wel deed? En komt de Damascus profetie nu toch niet heel dichtbij?

In Ezechiel 38:7-9 lezen we: ‘ maak u gereed en rust u toe, gij met al de scharen die zich bij u gevoegd hebben; wees gij hun tot een leidsman. Na geruime tijd zult gij een bevel ontvangen; in toekomende jaren zult gij optrekken tegen het land dat zich van de krijg hersteld heeft (een volk) dat uit het gebied van vele volken bijeengebracht is op de bergen Israels die tot een blijvende wildernis waren geworden, maar het is uit de volken uitgeleid; allen wonen zij in gerustheid. Dan zult gij optrekken als een opkomend onweer; gij zult zijn als een wolk die de aarde bedekt, gij met al uw krijgsbenden, en vele volken met u.’

De achterliggende gedachte van deze strijd met het tijdselement heeft alles te maken met het voortdurend terugkerende thema in de hoofdstukken van Ezechiel 36-39, waar de God van Israel zegt:

  1. ‘opdat de volken Mij leren kennen, wanneer Ik Mij voor hun ogen aan u, o Gog, de Heilige betonen zal’ (Ezech.38:16).
  2. ‘Ik zal Mij groot en heilig betonen en Mij doen kennen ten aanschouwen van vele volken; en zij zullen weten, dat Ik de Here ben’ (Ezech.38:23).
  3. ‘Zo zal Ik mijn heerlijkheid onder de volken brengen, en zullen alle volken het gericht zien dat Ik voltrokken heb, en de hand die Ik op hen heb gelegd. Het huis Israels zal weten, dat Ik de HERE hun God ben, van die dag af en voortaan’ (Ezech.39:21-22).
  4. ‘En de volken zullen weten, dat Ik, de HERE, het ben die Israel heilig, doordat mijn heiligdom voor eeuwig te midden van hen staat’ (Ezech.37:28).

Deze generatie en Mijn woorden

‘Voorwaar, Ik zeg u, dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, voordat alles geschiedt. De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan’ (Luk.21:32-33;Matth.24:34). Is de duur van een geslacht dan 40, 50, 70, 100 0f 120 jaar? Naar welk geslacht verwijzen de woorden ‘dit geslacht’? Voorzeker, dat is ‘dit geslacht’ die al deze dingen ziet gebeuren zoals vermeldt in de verzen 25-27, … ‘en er zullen tekenen zijn aan zon en maan en sterren, en op de aarde radeloze angst onder de volken vanwege het bulderen van zee en branding, terwijl de mensen bezwijmen van vrees en angst voor de dingen, die over de wereld komen. Want de machten der hemelen zullen wankelen. En dan zullen zij de Zoon des mensen zien komen op een wolk, met grote macht en heerlijkheid.’

De oprichting van de staat Israel op 14 mei 1948 die een dag later gevolgd werd door de ‘Onafhankelijkheidsoorlog’, en de hereniging (re-united) van de stad Jeruzalem in de ‘Zesdaagse Oorlog’ van 1967 zijn bij uitstek de grote tekenen uit deze tijd, zo ook de ‘Yom Kippur Oorlog’ van Oktober 1973. Deze gebeurtenissen werpen hun blik en schaduw vooruit op hetgeen nog komen moet, en waar de profetie uit Ezechiel 38 en 39 heel duidelijk over is zoals we hebben gezien!

Daarbij gaat de bepaalde tijd die gekomen is en z’n einde nadert (Psalm 102:13-14) over een ‘tijdspanne’ van 120 (50+70) jaar, die feitelijk begonnen is met de bekende profetische uitspraak van Theodor Herlz in 1897 te Bazel, als hij zegt … ‘dat er over 5 jaar en zeker over 50 jaar er een Joodse staat zou zijn’ …, naar de belofte der profetie waar naar gelang de profeten van Israel over geschreven hebben!

De Handelingentijd

Zo was daar in de Handelingtijd onder de apostelen en gelovigen een sterk verwachtingspatroon naar het uitzien van het wederkomen van Messias Jezus, doch deze hoop vindt zijn einde in het jaar 63/64 A.D. met het abrupt afbreken van de 67e jaar week op een totaal van zeventig weken (70×7=490 jaar) … (Dan.9:24-27Hand.3:19-21;28:24-29).

Vandaag anno 2011 zijn daar velen in Eretz Israel die uitzien naar de komst van de Messias; waaronder de ‘Messiasbelijdende Joden’ die uitzien naar het wederkomen van Jesjoea hammasjiach. Men ziet heden ten dage daar feitelijk de Handelingentijd weer terugkeren, die zal aanvangen met de 68e jaar week, daar waar de 67e jaar week in het jaar 63/64 A.D. zo abrupt werd afgebroken.

Ook zien we vanaf 7 juni 1967 het ‘duality principle’ als het ware in beeld komen, en wel in de 7×7 jaar weken van 49 jaren uit de tijd van Ezra en Nehemia, waarin Stad en Tempel hersteld werden. Dit alles zal uitlopen op ‘Jerusalem restored’ – 49 Prophetic years, on 23 September 2015, the year of Jubilee proclaimed! ‘The Fight for Jerusalem’, vergezeld gaande met tekenen (6 eclipsen) aan zon en maan op deze ‘Mijn gezette hoogtijden’, beginnende in 2014 op de 14e Nissan – ‘Pesach’, en eindigende in 2015 op de 15e Tishri – ‘Sukkot’, … met de herbouwde derde Tempel in Jeruzalem, het zou heel goed kunnen?!

Het was de apostel Petrus die (7×7=49) op de 50e dag op ‘Shavu’ot’ (wekenfeest) uitriep: ‘maar dit is het’ waarvan door de profeet Joel gesproken is (Joel 2:28-32;Hand.2:16). Het gehele boek Joel heeft betrekking op Israel en de volken en het ziet uit op de ‘Dag des Heren’.

Hier vinden we ook het ‘Jubeljaar’ terug: ‘Blaast de bazuin te Sion, heiligt een vasten, roept een verbodsdag uit’ (Joel 2:15), … als zijnde een ‘Yom Kippur’.

Rabbi Shlomo Goren heeft het goed verstaan toen hij op de 7e juni 1967 bij de Klaagmuur staande, met het lezen uit de Torah en ‘t blazen op de sjofar, het volgende zei:De Messiaanse tijd is aangebroken‘! Nu is het wachten op het proclameren van een ander ‘Jubeljaar’‘dan zult gij bazuingeschal doen rondgaan in de zevende maand; op de tiende van de maand; op de Verzoendag door uw ganse land.’ (Lev.25:8-10). De ‘Yom Kippur’ van 2015 zal een bijzondere zijn. Het zal dan gaan om het losmaken van een verzegelde boekrol, een boekrol die beschreven is van binnen en van buiten, verzegeld met zeven zegelen; waarbij gehoord zal worden: ‘ween niet [Johannes] zie, de leeuw uit de stam van Juda, de wortel Davids, heeft overwonnen om de boekrol en haar zegels  te openen’ (Openb.5:5). Het gaat hier om het Apocalyps worden van toekomst profetie over Israel en de volken, die manifest gaat worden in de nog openstaande drie laatste jaar weken!

In Gen.6:3 vertelt God Noach iets over een volheid van tijd die zich zal aandienen, en die tevens betrekking heeft op deze tijd, [de laatste dagen van deze boze eeuw – aioon – Gal.1:4], als Hij zegt:

‘Mijn geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen 120 jaar zijn’.

[De enige remedie was om haar te vernietigen (de facto) daar zij reeds vernietigd was (de jure). Zo zien we dat bij het bazuinen van de zevende engel, ‘het wiel een gehele omwenteling heeft gemaakt’, daar we lezen in de Apocalyps, …

‘dat de tijd gekomen is om te verderven wie de aarde (corrupt)verderven’ (Openb.11:18).

Er is niet zoveel verbeeldingskracht nodig om te begrijpen dat vanaf 1897 met Israel en Jeruzalem in ‘t brandpunt daarvan – die 120 jaar hun loop hebben gekregen en tot een einde zijn gekomen, … om vanaf 1967 na de 7×7 (49) jaren in het 50e jaar een ‘Jubeljaar’ over te gaan in de 68e jaar week op een totaal van 70! (Dan.9:24).

Ook kunnen we hier nog denken aan de 42 jaar die er liggen tussen de ‘Yom Kippur’ (oorlog) van 6 oktober 1973 en die van 2015; en de 42 maanden van de Grote Verdrukking in de tweede helft van de 70e jaar week, en aan de 42 geslachten die uitliepen op de geboorte van de Messias en de 42 pleisterplaatsen die Israel passeerde voordat het ‘Beloofde Land’ werd ingenomen door Jehosua (Matth.1:17;Num.33:1-49).

De woorden van Jezus (Jesjoea) de Messias zijn in die zin ook overduidelijk:

‘want zoals het was in de dagen van Noach, zo zal de komst van de Zoon des Mensen zijn’ (Matth.24:37-39).

De toekomende dagen zullen door de oordelen heen, … die bij het los maken van de 7 zegelen, de 7 bazuinen en de 7 schalen, … een ‘nieuwe eeuw’ – (gr. aioon) aankondigen, een ‘aioon’ van het Messiaanse Vrederijk, waarin de Stad Jeruzalem, … ‘genoemd zal worden: Begeerde, niet verlaten Stad’. En de naam der stad zal voortaan zijn: de Here is aldaar‘! (Jes.62:12;Ezech.48:35).

Gerard J.C. Plas




Translate »