Jeruzalem het ‘epicenter’ en de onvoorwaardelijke liefde – editorial

 Artikelen  Comments Off on Jeruzalem het ‘epicenter’ en de onvoorwaardelijke liefde – editorial
Jul 032008
 

48e jaargang – april 2008 – artikel 1

Op 10 april 2008 vond er in de Congres Hall van het Internationale Conventie Center te Jeruzalem “The Epicenter Conference” plaats. Deze conferentie georganiseerd door Joel C. rosenberg had ten doel om Joodse en christelijke leiders vanuit de gehele wereld in de ‘Heilige Stad Jeruzalem’ samen te brengen om daar het 60 jarige bestaan, de ‘profetische wedergeboorte’ van de Staat Israel te vieren, (Ezechiel 36 en 37).

Joel C. Rosenberg is de oprichter van ‘The Joshua Fund’ en de auteur van het boek ‘Epicenter’, waarin hij beschrijft waarom ‘de actuele gebeurtenissen in het Midden-Oosten onze toekomst zullen veranderen’. De conferentie zelf telde 2000 aanwezigen en was ‘live’ te zien op een ‘videostream’ vanuit Jeruzalem.

Daarbij waren een aantal gastsprekers uitgenodigd die zich ten doel stelde om:

  1. de geopolitieke bedreigingen door de radicale Islam te onderzoeken;
  2. de christenen wereldwijd te mobiliseren om te bidden voor de vrede van Jeruzalem;
  3. om in onvoorwaardelijke liefde en standvastigheid Israel te ondersteunen bij humanitaire en praktische hulp aan armen en slachtoffers die te lijden hebben van oorlog en terrorisme’!

Enkele van die gastsprekers waren pastor Chuck Smith uit zuid-Californie, pastor Skip Heitzig uit New Mexico, een knessit lid MK Gideon Sa’ar, Lt.Gen. Jerry Boykin uit de V.S., en oud premier Benjamin Netanyahu. Op de agenda stond o.a. een discussie over profetieen uit Ezechiel 38-39 die de opkomst voorzeggen van een ‘Russische tsaar’ die zowel diplomatiek als strategisch een verbond aangaat met niet enkel Iran (Perzie) maar ook met Lybie (Put) en andere islamitische staten. Benadrukt werd dat de profeet Ezechiel na de schildering van Gogs verraderlijke aanval en de vernietigng door Gods hand, nadrukkelijk zegt: ‘en die van het huis Israels zullen weten dat Ik, de HERE, Uw God ben, van die dag af en voortaan‘, (Ezech. 39:22).

En zowaar was daar president Putin op 16 april jl. als eerste Russische President in het Noord-Afrikaanse land Lybie, om daar te onderhandelen met de Lybische leider Moamer Kadhafi over de verkoop van $ 2.5 miljard aan wapentuig in de strijd tegen Israel! De vraag is nu zijn deze ontwikkelingen in het Midden-Oosten een bewijs dat de profetieen aangaande Ezechiel 38-39 dichtbij een vervulling zijn? Joel C. rosenberg zegt hierover dat een definitieve conclusie nog te voorbarig is daar er in de geopolitieke wereld (een wetenschappelijke benaderingswijze binnen zowel de politieke geografie als de internationale betrekkingen), meer openbaar moet worden. Denk bijvoorbeeld aan het vinden van grote olie- en gasvoorraden in Israel, of de rijkdommen aan koper en fosfaten in de Dode Zee, (Ezech.38:12).

Op 9 mei jl. vond er op het Rode plein in Moskou naar aanleiding van Ruslands traditionele ‘Victory Day’ een grote militaire parade plaats. Dit is geen ‘wapengekletter’ vertelde Putin aan journalisten een dag tevoren en wij bedreigen geen enkele natie. Oh, werkelijk? Waarom dan die miljarden aan dollars aan wapentuig voor Israels vijanden en de strategische verbonden gesloten met Iran, Soedan, Lybie en Syrie? Het is toch wel heel merkwaardig als ik dit schrijf op 8 mei jl. de dag waarop Israel haar 60ste verjaardag viert er een dag eerder op 7 mei de ‘ogenschijnlijke overdracht’ plaatsvond waarop Putin zijn ‘presidentschap’ overdraagt aan Dmitry Medvedev. Putin zelf is van plan om zijn rol als ‘premier’ op te waarderen, waarmee zijn positie bijzonder krachtig zal worden. In een aantal internationale nieuwsbladen wordt al gesproken over ‘de tsaar Putin’.

Een ding is duidelijk dat deze ontwikkelingen in het Midden-Oosten zich zullen afspelen na vele dagen en in het laatst der jaren, (Ezech.38:8; Matth.24:4-28). Zo mogen we het herstel van Israel in onze dagen zien als in een breder kader geplaatst en wel in de ‘wederoprichting aller dingen, waarvan God gesproken heeft bij monde van zijn heilige profeten’, dus met andere woorden gezegd wordt hier ‘recht’ gedaan in een tijd waarin juist de ‘ongerechtigheid’ vermenigvuldigd wordt en de liefde van de meeste verkilt, (Matth.24:12; Hand.3:21)! Ook kunnen we hier nog denken aan die ‘laatste generatie’ waarop Jezus doelde in zijn profetische rede: ‘want zoals het was in dagen van Noach, zo zal de komst van de Zoon des mensen zijn, (Matth.24:37).

Daar in Genesis 6 vers 3 vertelt God Noach iets wat zeer interessant is namelijk als Hij zegt: ‘Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen 120 jaar zijn’.

Dus om het bij de actualiteit van vandaag te houden zullen er na vele dagen en in het laatst der jaren hierbij denkend aan een volheid van tijd in de wedergeboorte van de Staat Israel, het zijn als in de dagen van Noach ‘als waren zij etende en drinkende, huwende en ten huwelijk gevende’, waar overigens niets mis mee is!

Op het Joodse Pesach vraagt de oudste zoon tijdens de ‘Pascha maaltijd’ aan zijn vader: ‘Waarom verschilt deze avond van alle andere avonden’?
Waarop de volgende vragen gesteld kunnen worden: ‘Waarom is juist deze periode in de geschiedenis zo verschillend van al die andere tijdperken die achter ons liggen’? Jezus sprak in zijn profetische rede over oorlogen, aardbevingen en hongersnoden die daar zullen zijn in het laatste der dagen, en ze zijn er overvloedig geweest in die 2000 jaar! Maar waarin onderscheid zich dan deze tijd van andere tijden?

Het antwoord is de Staat Israel! Want het enige document op deze planeet wat zonder omhaal van woorden zegt dat (het land) Israel in het laatst der dagen zal worden herboren en dat na vele eeuwen van ballingschap de Joden zullen terugkeren naar het heilige land is de Bijbel. en deze ‘Bijbelse profetie’ wordt door de wereld niet geloofd en door vele christenen in onze dagen niet herkend en erkend!
Waarop ik de vraag wil stellen! Zou Jezus dan toch iets hebben willen openbaren voor wat betreft de generatie van de vijgenboom’, die gelijkend als in de dagen van Noach (misschien) een periode van 120 jaar zal zijn in het kader van een hersteld Israel, waarin genoeg speelruimte was en zal zijn in het voortgaan van de ‘profetie’, ‘want het getuigenis van Jezus is de geest der profetie’ (Matth.24:32,37; Luk.21:29-31; Opb. 19:10).

Laat mij hier de vijf verschillende tijden van 40, 50, 70, 100 en 120 jaar die een sleutel kunnen zijn tot het verstaan van een ‘laatste generatie’ aan u doorgeven, geactualiseerd door belangrijke tijdsmomenten in het gebeuren rondom een hersteld Israel! (zie ook: april 2008 artikel 1).

1897 + 120 jaar = 2017. Noach bouwt de ark, waarna er een nieuwe goddelijke orde aanvangt. (Gen.6:3).
1977/8 (het jaar waarin Israel haar volwassenheid bereikt 1947/8 + (30 jaar) + 40 jaren van beproeving = 2017/8 (De ‘Camp David’ akkoorden gesloten in 1978).
1967 (het jaar dat Jeruzalem werd heroverd door Israel) + 50 jaar (jubeljaar/bevrijding) = 2017.
1947/8 (het jaar dat Israel volkenrechtelijk werd herboren) + 70 jaar (gevangenschap/vervuld) = 2017/8
1917 (het jaar van de Balfour-declaration) + 100 jaar /Gen. 15:13, 16/4e generatie = 2017.
1897 (het jaar van het eerste zionistencongres in Bazel) + 120 jaar = 2017.

Buiten alle twijfel is het voor het oog der ‘christelijke en islamitische naties’ waarneembaar geweest dat het voor deze herboren Joodse staat in die bijna voltooide 120 jaar een weg van erop of eronder is geweest. Dit gold zeker na de oliecrisis van 1973 waar de ‘olie’ als chantagemiddel gebruikt, Israel weinig vrienden overhield.
En juist in deze tijd bij een toename van kilheid en ongerechtigheid ontstaat daar opnieuw een neiging van ‘indoctrinatie’ die tot nalatigheid leidt!
Dus met andere woorden gezegd als Israel nu maar doet in de ogen der naties in hun goed vinden en het leeft naar de voor ons in het westen geldende ‘christelijke regels’ van normen en waarden’, ja, pas dan kan er sprake zijn van een ‘onvoorwaardelijke liefde’ voor Israel, is dan de vaak achterliggende redenatie.
Kan hier soms sprake zijn van een ‘projectie van het eigen geloofsleven’, en moet men daarop niet de vraag stellen of men zelf wel overtuigd is van die ‘onvooraardelijke liefde van God’, als het gaat om de verzoening, verlossing en vergeving, die tot de gehele volheid van God leidt welke zich belichaamd heeft in Jezus de Messias, (Kol.1:19-20; 2:9-10).
Het gaat uiteindelijk inde ‘profetie’ van de volheid der heidenen naar de volheid van Israel, en van de volheid van israel naar de volheid der heidenen, (Rom.11:12, 25-26)!
De vervulling van de Pinksterbelofte (Sjawoe’ot) over de ‘gemeente van de eindtijd’ brengt met zich mee… ontsteekt… de ‘volheid’ die ook voor Israel komt!
Die twee ‘volheden’ als die van de heidenen en die van Israel zijn aan elkaar gekoppeld!
Daarom was die conferentie in het ‘Internationale Conventie Center’ in Jeruzalem zo belangrijk waar 2000 Joodse en christelijke leiders uit de gehele wereld bij elkaar waren om hun ‘onvoorwaardelijke liefde’ en ondersteuning aan en voor Israel te uiten!
Daar in het ‘Epicenter’ van de aarde te Jeruzalem kan ‘de Eeuwige’ opnieuw Zijn Geest aan ons kwijt, want dan zegt de Heere: “dan gaan ze met die gaven die Ik wil geven niet hun eigen zaakjes opbouwen maar dan gaan ze Jeruzalem opbouwen! En als ze Jeruzalem ermee willen opbouwen, dan bouwen ze aan Mijn Koninkrijk, en zal het ‘Evangelie van het Koninkrijk’ weer gepredikt worden in de ganse wereld vanuit Jeruzalen!|
(Let wel, vooralsnog ‘provisorisch’, daar het in en rondom Jeruzalem in het ‘eindtijd scenario’ nog een tijd zal zijn van benauwdheid, maar uiteindelijk de ‘lichtstad’ zal worden voor de koningen der volkeren, die hun rijkdommen zullen inbrengen ter ere van de ‘Heilige Israels’, Joel 3:1-3; Jes.60:1-3, 9-11).

En zo blijkt uit de hele ‘heilsgeschiedenis’ of beter gezegd: ‘het geschiedend gebeuren van God gekenmerkt te worden door het begrip ‘vereenzelviging’ dat wil zeggen zich een weten met een gebeuren dat is geschied: ‘de uittocht’ (de Exodus) – de opstanding van Christus Jezus ‘uit de doden’ en dit gebeuren vond plaats te Jeruzalem!

volheid in Christus Jezus

volheid in Christus Jezus

Zo zijn er vanaf de ‘wedergeboorte van de Staat Israel’ al duizenden christenen uitgetrokken ‘uit hun eigen diensthuis’,… richting Jeruzalem! Het is de ‘volheid’ die we vinden in de woorden van Efz. 2:13-18 waar we lezen: ‘om in Zichzelf die twee (zij die veraf en die dichtbij waren) tot een nieuwe mens te scheppen, en die twee tot een lichaam verbonden, weder met God te verzoenen, Jood en heiden die twee tot een nieuwe mens, die twee tot een Lichaam, het Lichaam van Christus Jezus.

Sjalom!

Gerard J.C. Plas

Translate »