Jeruzalem: Steen des aanstoots

 Artikelen  Comments Off on Jeruzalem: Steen des aanstoots
Apr 052010
 

50e jaargang – april 2010 – Artikel 4

Tempelberg Jeruzalem

Tempelberg Jeruzalem

Jeruzalem komt in het vredesproces in het Midden-Oosten steeds meer in het middelpunt van de belangstelling te staan. Toen premier Ehud Barak in 2000 de helft van Jeruzalem aan Jasser Arafat aanbood, werd Jeruzalem nog gezien als een klein stukje van een grote puzzel, ondanks de demonstratie van honderdduizenden Israëli’s die uit protest tegen deze onzalige deal naar de hoofdstad kwamen. Ook al zijn de nederzettingen en de definitieve grenzen speerpunt van de vredesonderhandelingen, toch is Jeruzalem het grootste obstakel voor de vrede die de wereld eist met de achterliggende intentie om de Joodse staat te ontmantelen.

De Palestijnen zijn met steun van president Obama begonnen om de traditionele ‘rode lijnen’ in Jeruzalem te overschrijden. Discussies over Joodse woonwijken die zelfs de meest seculiere Joden niet willen opgeven, hebben het vredesproces tot stilstand gebracht. Tot voor kort richtte de kritiek van de internationale gemeenschap en de Arabieren zich op Joodse bouwprojecten in Oost-Jeruzalem, in de directe omgeving van Arabische wijken. Maar toen Obama zijn aandacht richtte op de nieuwbouw in de grote Joodse wijk Gilo, sloeg de stemming om. De wijk Gilo werd in 1971 gebouwd op een kale heuvel, die Israël in de Zesdaagse Oorlog had heroverd op de Jordaanse bezetters. Nu wonen in Gilo meer dan dertigduizend Israëli’s en is de wijk een integraal onderdeel van Jeruzalem. Zelfs de Israëlische oppositieleider Tzippi Livni, die altijd bereid is om aan alle mogelijke en onmogelijke Arabische landclaims toe te geven, verklaarde tegenover de Franse minister van Buitenlandse Zaken Bernard Kouchner dat ‘Gilo een deel van de Israëlische concensus’ is en dat ‘dit belangrijk is om te weten bij elke discussie over definitieve grenzen in een toekomstig verdrag.’ Datzelfde geldt voor de andere grote wijken van de stad die aan de andere kant van de ‘Groene Lijn’ liggen, zoals de grens van voor 1967 wordt genoemd. De burgemeester van Jeruzalem Nir Barkat was nog duidelijker door te zeggen dat iedereen die een Jood het recht ontzegt om in welk deel van Jeruzalem dan ook te wonen, een racist is. Barkat schreef in een verklaring: ‘Het Israëlische recht maakt geen onderscheid tussen Joden, Arabieren, moslims, christenen, Oost- en West Jeruzalem. De eis van een bouwstop afhankelijk van de religie zou in de Verenigde Staten of in ieder ander vrij land, illegaal zijn.
Ik geloof niet dat de Amerikaanse regering in eigen land ooit een bouwstop zou eisen op basis van ras, religie of geslacht. De poging om zoiets van Jeruzalem te verlangen is een dubbele moraal en onbegrijpelijk.’ Veel Palestijnen zijn blij dat de Amerikaanse president in een interview met Fox News het voortdurende geweld van de Palestijnen tegen Israël schijnbaar rechtvaardigt, zolang Joden in Jeruzalem bouwen. De Palestijnse leider Mahmud Abbas deed ook een duit in het zakje door publiekelijk te weigeren de Israëlische premier Benjamin Netanjahu te ontmoeten totdat hij een complete bouwstop van Joodse woningen afkondigt. De rest van de Arabische wereld greep de gelegenheid die Obama geboden had dankbaar aan.

President Hosni Mubarak van Egypte verklaarde Jeruzalem tot een ‘pan- Arabisch doel’ en beschuldigde Israël ervan ‘met de bouwplannen in Jeruzalem de kansen voor vrede te vernietigen’.
Arabische leiders als Mubarak hebben hun streven om Jeruzalem onder controle te krijgen extra kracht bijgezet door grove beschuldigingen van Hamas en andere radicale islamitische bewegingen klakkeloos over te nemen. Zo zou Israël de fundamenten van de Al-Aqsa-Moskee aan de zuidkant van het tempelplein, ondergraven. Een absolute leugen, want iedereen weet dat Israël weliswaar opgravingen doet bij de Oude Stad, maar niet onder de Tempelberg. Het is niet bekend of Obama en de internationale vredesbemiddelaars de spanningen met opzet zo lieten oplopen. Maar de schade is aangericht en de Arabieren zullen hun eisen met betrekking tot Jeruzalem niet zomaar terugdraaien – eisen die de Israëlische regering nooit kan inwilligen. Het principe van land voor vrede is op de drempel naar Jeruzalem gestorven. De volken en machten smeden plannen over Israël.

Maar de ‘Eeuwig Trouwe’ heeft zijn eigen plannen.

Zoals de Here meer dan 2500 jaar geleden door de profeet Zacharja gezworen heeft:
‘Op de dag dat alle volken op aarde tegen Jeruzalem oprukken, zal ik van de stad een zware steen maken waaraan haar belagers zich vertillen’ (Zach.12:3).
uit: Israel Today

Translate »