Dit geslacht van 70 jaren … ‘This Generation’ – editorial

 Artikelen  Comments Off on Dit geslacht van 70 jaren … ‘This Generation’ – editorial
Jan 012013
 

Zowel in Matth. 24:34 als in Luk. 21:32 spreekt de Here Jezus in zijn profetische rede over … ‘dit geslacht zal geenszins voorbij gaan, voordat dit alles geschiedt.’ De vraag is nu, is de duur van een geslacht dan 40, 50, 70, 100, of 120 jaar. De tijdsduur van een ‘jubeljaar naar jubeljaar’ omvat 50 jaren.

De uitdrukking ‘dit geslacht van … this generation’ heeft niet altijd betrekking op een bepaalde tijdsspanne, maar geeft ook iets van het karakter aan. We lezen zestien keer over ‘dit geslacht’ in de evangeliën, daarbij ook over ‘een boos en overspelig geslacht’ en ‘een overspelig en zondig geslacht’. Met betrekking tot ‘dit geslacht’ lezen we bijvoorbeeld: ‘De mannen van Ninevé zullen in het oordeel opstaan met dit geslacht en het veroordelen’ (Matth. 12:41). Blijkbaar wijst deze uitdrukking hier op meer dan slechts de generatie die leefde gedurende de tijd dat de Here Jezus op aarde was. In Hebr. 3:10 zegt de Here een afkeer te hebben van ‘dit geslacht’, waarover in het O.T.   veel overeenkomsten gevonden kunnen worden. Verder spreekt Kol. 1:26 over het geheimenis dat ‘eeuwen en geslachten lang’ verborgen is geweest. Het woord ‘geschiedt’ in vers 34, zou beter vertaald zijn met ‘beginnen’ of ‘misschien beginnen te geschieden’. In de voorgaande verzen van Matth. 24:29-31 zien we wat er mogelijk zou beginnen te geschieden, … ‘de zon zal verduisterd worden, de maan haar glans niet geven, de sterren zullen van de hemel vallen en de machten der hemelen zullen wankelen.’ Sommigen zullen zeggen dat deze dingen nog niet hebben plaatsgevonden, … maar zij begónnen wel te geschieden; alleen dit proces zette niet door vanwege het feit dat Israël zich toen niet bekeerde. In de vergelijking van Joel 2:10 en 28-31 met Matth. 24:29 gaat het over wonderen aan de hemel, die voorafgegaan worden door dingen die zich op aarde afspelen. Ook gaat het over de uitstorting van de geest, … ‘en uw zonen en uw dochters zullen profeteren; uw ouden zullen dromen dromen; uw jongelingen zullen gezichten zien. Ook op de dienstknechten en op de dienstmaagden zal Ik in die dagen Mijn Geest uitstorten. Ik zal wonderen geven in de hemel en op de aarde, bloed en vuur en rookzuilen. De zon zal veranderd worden in duisternis en de maan in bloed, voordat de grote en geduchte dag des Heren komt‘ (Joel 2:28-31).
Petrus zegt op Sjawoe’ot dus met Pinksteren dat het uitstorten van de geest zoals dat toen gebeurde, voorzegd was door de profeet Joel (Hand.2:16). Daarbij citeert hij Joel niet alleen met het oog op de geestelijke gaven, maar noemt hij ook wat Joel zegt, m.b.t. de zon, de maan en de sterren.
Bedenk daarbij ook dat deze dingen geschiedde in de 63e jaar week, nadat de Messias in de 62e jaar week als de Gezalfde in de 63 jaar week werd uitgeroeid (Dan.9:25-26).

De profeet Joel spreekt in totaal over veertien onderwerpen, waarvan er zeven zijn vervuld en zeven nog op de vervulling wachten. In Hand. 3:19-21 lezen we dat deze tekenen vervuld zullen worden als Israël berouw toont, en het zijn deze tekenen die aan de komst van de Zoon des mensen voorafgaan. Het ‘geslacht’ van Matth. 24:34 is hetzelfde woord als dat wat genoemd wordt in Hand. 2:40 ‘laat behouden uit dit verkeerde geslacht‘ (gr.genea). Dit ‘geslacht’ dat leefde tijdens de bediening van de Here Jezus en tijdens de Handelingenperiode, is niet voorbijgegaan, zonder dat ‘deze dingen beginnen te geschieden’, maar zullen voortgaan met ‘geschieden’, zodra het de tijd daarvoor is! Vandaar ook dat we kunnen zeggen dat waar Handelingen 2 en 3 aanvangen omstreeks het jaar 30 A.D. en de 70 jaarweken uit Dan.9:24 doorliepen tot op Hand. 28:26-28, ofschoon dan ook abrupt worden afgebroken in die 67e jaar week omstreeks het jaar 62/63 A.D., het Openbaring 1 vers 1 is wat dan ook opent met de woorden ‘om zijn dienstknechten te tonen hetgeen weldra geschieden moet‘, dit dan tevens ook het begin zal moeten zijn waar de laatste 3 jaar weken van de 70 weken weer hun loop krijgen! In de Handelingentijd waren de apostelen ervan overtuigd dat een spoedige terugkomst van de Here Jezus nog in hun ‘generatie’ (geslacht) zou plaatsvinden, zie: (1 Petr. 4:7; Jak. 5:7-9; Hebr. 10:37; 1 Joh. 2:18; 1Cor. 1:7; 7:29, 10:11; 16:22; Rom. 13:12, 16:22; 1Thess.4:13-18). Dus de realiteit in acht nemend moest die hoop op een spoedige terugkomst omstreeks het jaar 70 A.D. gerealiseerd kunnen worden! Een tijdsspanne van ongeveer 40 jaar gerekend vanaf Sjawoe’ot/Pinksteren in het jaar 30 A.D. Deze eerste eeuw van onze jaartelling noemt men ook wel het ‘keerpunt in de geschiedenis’ rond het gebeuren in Hand. 28:26-28 en is moeilijk te overschatten. Hier houdt eigenlijk de ‘Bijbelse geschiedenis’ op, en bijna tegelijkertijd houdt Israëls zelfstandige bestaan op. Het voorspel van de val van Jeruzalem in het jaar 70 A.D. zette vrijwel gelijktijdig in. Daarmee begon een ‘ballingschap’, met allerlei vervolging, die al de vorige overtrof. Men mag gerust spreken van een wereldramp. Israël was als heilskanaal, tot zegen der volken, onbruikbaar geworden. Wat het christendom hier tegenover heeft gesteld in de loop der geschiedenis, weegt toch niet op tegen het heil dat gekomen zou zijn, indien Israël niet gefaald had (Joh.4:22).

Jeruzalem werd grondig verwoest en de puinhopen heetten voortaan ‘Aelia Capitolina’, daar de Romeinen elke herinnering aan Israël van de aarde wilde wegvagen en het land vanaf die tijd ‘Palestina’ werd genoemd (land der Filistijnen). Aan het eind van de 19e eeuw keren de eerste ‘Zionisten’ weer terug naar het land wat hun ‘onvoorwaardelijk is toegezegd (Gen. 12:6,7; 13:14,15; 26:2,3,24; 28:13,14).
Het is Theodor Herlz die in 1897 op het eerste Zionistencongres in Bazel een profetische uitspraak doet als hij zegt dat er over 5 jaar en zeker over 50 jaar er een Joodse Staat zou zijn. Een naar gevoel bekruipt mij als men van christelijke zijde zo afgeeft op die Zionisten van het eerste uur, als zouden zij geheel ontdaan zijn van alle Bijbelse pprofetie en in ongeloof hun ideaal hebben willen verwezenlijken. Juist ook Herlz heeft in zijn overwegingen aan het eind van de 19e eeuw contact gezocht met een aantal ‘Christen Zionisten’ waaronder ds. William E. Blackstone die aan de grondlegging van het zionisme gestaan heeft, ook was dr. Ethelbert W. Bullinger bekend om z’n -Dispensational Truth’s- een ware vriend van Herlz, samen hebben zij in London en op het Europese Continent Israëls Profeten bestudeerd. Ook hier kunnen we spreken over een ‘geslacht’ dat zich op 14 mei 1948 realiseerde dat de Joodse Staat Israël na 50 jaar een feit was! ‘Laat de berg Sion zich verheugen; laat de dochters van Juda juichen om uw gerichten.
Gaat rondom Sion en trekt eromheen, telt haar torens, richt uw aandacht op haar voormuur, doorwandelt haar paleizen, opdat gij het aan het volgende geslacht kunt vertellen’ (Ps.48:12-14). ‘Gij zult opstaan, U over Sion erbarmen, want het is tijd haar genadig te zijn, want de bepaalde tijd is gekomen … dit worde opgeschreven voor een volgend geslacht, en het volk dat geschapen zal worden, zal de Here loven … want mijn dagen verdwijnen als rook, mijn gebeente gloeit als in een vuurhaard’ (Ps. 102:4,14,19). Doet dit niet denken aan de concentratiekampen gedurende de dagen van Nazi-Duitsland! Onlangs nog heeft Israëls premier Benjamin Netanyahu voor een gehoor van Europese leiders bij de herdenking 65 jaar na Auswitz in Polen verklaard dat de -profetie uit Ezechiël 37 zich vervuld heeft- in de ‘geslachten‘ vanaf het eind der 19e eeuw toen de eerste Joodse immigratie (aliya) plaatsvond!
Het was generaal Edmund Allenby die op 9 december 1917 op de eerste dag van ’t Chanukafeest, voor Jeruzalem stond, en opdracht gaf om alle bestaande vliegtuigen te laten opstijgen om boven Jeruzalem op 10 december pamfletten te laten strooien met de opdracht ‘geef je over’! ‘Als vliegende vogels, zo zal de Here der Heerscharen Jeruzalem beschutten redden en sparend bevrijden’ (Jes.31:5). Zo werd Jeruzalem bevrijd van de Turkse overheersing, en was het lot van het Ottomaanse rijk bezegeld! ‘Bewaar mij als de appel van het oog, berg mij, in de schaduw van uw vleugelen’ (Ps. 17:8). Een vergelijkbare situatie deed zich voor in 1967, waar 70 jaar na 1897 en 50 jaren na 1917, we óók hier kunnen spreken van één ‘geslacht’, dat na bijna 2000 jaar bij de ‘Klaagmuur’ en op het ‘Tempelplein’ uit de Thora rollen reciteerde, zong en bad tot de ‘Eeuwige’. ‘God zij ons genadig en zegene ons, Hij doe zijn aanschijn bij ons lichten; opdat men op de aarde uw weg kenne, onder alle volken uw heil. Dat de volken U loven, o God; dat de volken altegader U loven. Dat de natiën zich verheugen en jubelen, omdat Gij de volken in rechtmatigheid richt, en de natiën op de aarde leidt’ (Ps.67:1-5). De hereniging van Jeruzalem op 7 juni 1967 wordt door veel Israëli’s gezien als vervulling van de profetie die gevonden wordt in Ps.122:2-3, ‘Onze voeten staan in uw poorten, o Jeruzalem. Jeruzalem is gebouwd als een stad, die wél samengevoegd is’, … en dat -de tijden der heidenen-, een profetie door de Here Jezus uitgesproken … ‘de stad Jeruzalem door de heidenen vertrapt zal worden, totdat de tijden der heidenen vervuld zullen zijn’ (Luk. 21:24). Sinds die historische ‘Zesdaagse Oorlog’ van 1967 hebben de Israëli’s hun hoofdstad Jeruzalem als ondeelbaar en eeuwig beschouwd!
Zo zien we dat het voortdurend om een tijdspannen gaat van 50 en 70 jaren overeenkomend met een ‘geslacht‘ of ‘jubeljaar‘; ook de apostelen uit de Handelingentijd hadden hun verwachtingspatroon daarop gebaseerd als het ging over een spoedige terugkomst van hun Here en Heiland, Messias Jezus.
Opnieuw wil ik duidelijk maken dat het mij hier niet gaat om het berekenen van de komst van Israëls Messias en onze Here Jezus Christus, want dag en uur van Zijn komen worden ons niet geopenbaard, wel gaat het er mij om te laten zien dat het hier op z’n minst om een ‘Schriftuurlijk’ gebeuren gaat, in de ontwikkeling van Gods heilsplan met Israël, de Volken en de Gemeente! De ‘tekenen‘ geven een sterk vermoeden dat er wel degelijk iets aan de hand is, en indien deze dagen niet worden ingekort ter wille van ‘this last generation er geen mens behouden zal worden (Matth.24:22). Het gaat mij om de feiten die voor zichzelf spreken, en niet om een enkeling die zomaar een visioen of iets dergelijks ontvangt en dan daar een heel theologische raamwerk omheen bouwt.

Eén ding is wel duidelijk dat God in deze tijd ‘ijvert voor Zijn volk’, om het zowel in materieel opzicht als in ‘geestelijke zin’ terug te brengen aan Zijn hart. ‘Zie, Ik verlos mijn volk uit het land van de opgang en uit dat van de ondergang der zon; Ik breng hen terug en zij zullen binnen Jeruzalem wonen. Zij zullen Mij tot een volk en Ik zal hun tot een God zijn, in trouw en gerechtigheid’ (Zach.8:1-23).

Het zijn dus weer de ‘geslachten‘ die binnen Jeruzalem zullen wonen. Vandaag de dag zien we weer mannen en vrouwen op de pleinen van Jeruzalem zitten, en jongens en meisjes die daar spelen op de pleinen der stad. Is dit niet het wonder van deze 21e eeuw! ‘Zou het dan ook in Mijn ogen te wonderlijk zijn’? Het boek Prediker zei het al, ‘wat geweest is, dat zal er zijn, en wat gedaan is, dan zal gedaan worden; er is niets nieuws onder de zon’ (Pred.1:4-9). Het verleden zal onvermijdelijk terugkeren in de toekomst. Zo is er een vergelijking te maken met het Jeruzalem in de dagen van Ezra en Nehemia en het Jeruzalem van nu! We hebben gezien dat de jaar weken zo abrupt werden afgebroken in die 67e jaar week aan het eind van Handelingen 28 omstreeks het jaar 62/63 A. D. Met als conclusie dat er nog 3 van de 70 weken zijn overgebleven. Zo konden in die dagen van Ezra en Nehemia de 70 jaar weken uit Dan.9:24-26 niet eerder beginnen nadat Jeruzalem herbouwd, Tempel en muren ingewijd waren, hetgeen een voorbereidingstijd had van 7 weken van 7 jaren en dus 49 jaar duurde! Israël was in die voorbereidingstijd nog ‘lo-Ammi’, niet mijn volk!
Zo bevindt Israël zich nu in een zelfde situatie als vóórheen, toen na de 49 jaren dus in het 50e de 70 jaar weken begonnen te lopen. Zoals ik al eerder heb aangetoond ‘verklaart het verleden ons de toekomst’! Dus is enige vergelijk mogelijk.
Als men de profeet Jesaja vraagt naar de afloop van de geschiedenis antwoord hij met de woorden, ‘geeft te kennen, hoe het vroeger was, opdat wij het overdenken en kennis nemen van de afloop’ (Jes. 41:22, 23; 46:9-10; 1Cor. 10:11). Nu doet zich het bijzondere feit voor dat als we het ‘duality principle’ toepassen op de situatie van nu, we vanaf 7 juni 1967 toen de stad Jeruzalem haar ‘re-unification’ beleefde en 49 jaren dus 7×7 jaar verder rekenen, we dan ook nog aansturen op een ‘Jubeljaar’ het 50e en wat dan ook nog valt op Yom Kippur (Grote Verzoendag) de 10e dag van de zevende maand Tishri in het jaar 5776, of 23 september 2015! Ook dan zijn we alweer één generatie verder dus 67 jaar gerekend vanaf de oprichting van de Staat Israël in 1948!
De dagen onzer jaren, daarin zijn 70, en indien we sterk zijn 80 jaren. Mozes was 120 jaar (3×40) toen hij stierf. Na de ‘Shoah’ van 1938-1945 en 68 jaar na Auschwitz is het genocidale antisemitisme en de bijbehorende onverschilligheid nog steeds aanwezig. ‘We bevinden ons opnieuw in een tijdperk waarin het Joodse volk onder een genocidale dreiging moet leven’, zegt de auteur van het recentelijk verschenen boek ‘A lethal Obsession: Anti-Semitism from Antiquite to the Global Jihad’ tijdens een interview in zijn Jeruzalem kantoor. ‘We hebben ons lang niet in zo’n situatie bevonden. Dit kan weleens de eerste keer sinds de ‘shoah’ zijn, dat de Joden dit gevaar zo duidelijk voelen.’ Hij wijst dan vooral naar de bedreigingen aan het adres vanuit de Islamitische wereld, en dan vooral van Ahmedinejad uit Iran. Robert Wistrich geeft toe dat de Israeli’s dit na de oorlogen van 1967 en 1973 ook zeiden, maar de huidige dreiging is nu veel ernstiger.

Dit geslacht vanthis generation van Israeli’s die al de ‘voorzeggingen der profeten’ omtrent herstel in materieel als straks in geestelijk opzicht ervaren, zullen naar de woorden van de Profeet Jezus Messias geenszins voorbijgaan voordat dit alles is geschied (Deut. 18:15; Hand. 2:22-23). De sleutel tot het verstaan van deze tijd waarin wij leven, en die tot grote veranderingen in de geopolitieke wereld zullen leiden, is m.i. de invasie van ‘Gog’ in Israël (Ezech.38-39). Deze roofoverval op Israëls natuurlijke gas en -oliebronnen, met goud en zilver, zal dan tevens tot de periode van de Apocalyps leiden, waar de laatste drie jaar weken zullen aanvangen, met de ruiter op het witte paard, (Openb.6:2), die uit zal monden in -de grote verdrukking- hetwelk dan tevens de laatste jaar week zal zijn. In dat opzicht zou je kunnen spreken van het ‘laatste geslacht’, gerekend vanaf 7 juni 1967 tot aan het ‘jubeljaar’ 23 september 2015 waar dan nog minimaal 21 jaar overblijven om tot die 70e jaarweek te komen!

The seven Sevens (weeks) from the War Day Three – 7th June 1967 – and the three Sevens (weeks) from the Yom Kippur – 23 September 2015 – is the completion of a generation 0f 70 years … (Psalm 90:10; Luke 21:24,32).

********** ********** ********** ********** ********** ********** **********
De actualiteit gebiedt te zeggen, dat Iran onder het toeziend oog van Rusland, haar nucleaire installatie uitbreidt, en met de toenemende invloedsfeer in de Kaukasus en de radicale opstelling van Turkije naar Israël toe is dit op z’n minst gezegd verontrustend!

Sinds hun terugkeer naar het land vertrouwen de Israëli’s op hun militaire kracht de (IDF=Israel Defense Force) en wonen zij nu in gerustheid in het land. Vergelijk hiermee het woord ‘betach‘ wat veiligheid of gerustheid betekent met het modern hebreeuwse woord ‘bituhon’, wat staat voor ‘militaire zekerheid’. Dus m.a.w. gezegd een ‘gewapende vrede en welvaart’ is het hoogst haalbare voor de Israeli’s in deze tijd, tot op de invasie van ‘Gog en Magog’ en de spectaculaire vernietiging van deze radicale Islamitische macht door God; vandaar ook dat Israel zal weten van die dag af en voortaan, dat God de Here is, en wellicht het moment zal zijn aangebroken dat Hij Israël van Zijn Geest zal schenken (Ezech. 39:8,22). Deze profetie past helemaal in die ‘laatste generatie’ die de komst van Jezus Christus zullen meemaken in het stramien van de heilshistorie, vergezeld gaande met o.a. valse Christussen, oorlogen, aardbevingen, hongersnoden en pestilentiën, en tekenen (eclipsen) aan zon en maan voordat de grote en geduchte Dag des Heren komt.

Shemittah Year Hebrew Calender - zon en maan eclipses 2014-2015

Het is een Dag om te ‘verderven de geslachten die de aarde verderven’, als in de dagen van Noach, -waarbij het wiel een gehele omwenteling gemaakt zal hebben, bij het bazuinen van de zevende engel- (Opb. 11:18).
Tenslotte, de vraag stellen is haar ook beantwoorden. In Genesis 6:3 vertelt God Noach iets wat zeer interessant is namelijk als Hij zegt: ‘Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen 120 jaar zijn. Tussen de 40 en 120 jaar (3×40) zitten de 50 en 70 jaren, die ik benoemd heb in dit artikel. Vanaf 1897, het jaar waarin Theodor Herlz een profetische vergezicht ontvouwde, wordt de klacht vandaag opnieuw gehoord, -nu zij zich misgaan hebben-, en tikt de profetisch tijdklok ons opnieuw naar een jaar wat 120 jaar verder ligt, waar donkere wolken zich samenpakken, voor Israël een ‘must’ om te overleven, en daar laat de ‘Eeuwig Trouwe’ geen enkele twijfel over bestaan, maar wee hen die het veronachtzamen! Bij hen is het motto -Israël moet van de landkaart verdwijnen- gedeeld of ongedeeld, dat is hun streven en de oorzaak van het komende gericht, over Mijn erfdeel! (Joel 3:2). Het is dit jaar 40 jaar geleden dat daar zes jaar na de ‘Zesdaagse-Oorlog’, op zaterdag 6 oktober in het jaar 1973 op een ‘grote Sabbat’ toen Israël op ‘Yom Kippur’ de Grote Verzoendag vierde een grote invasie aan het voltrekken was toen het Egyptische en Syrische leger het land binnentrokken en men werkelijk dacht dat de ‘Gog-Magog’ oorlog (Ezechiel 38-39) begonnen was op het moment dat men in de Synagoge aan het bidden was. Vanaf die dag zijn het nog slechts 42 jaren die hen scheiden van een andere ‘Yom-Kippur’ die zal plaatsvinden in het jaar 2015 op 23 september (Lev. 25:8-10) waarbij ook nog een ‘jubeljaar’ m.b.t. de herovering (re-united) van de stad Jeruzalem geproclameerd zal worden en het ‘t eerste jaar (5776) zal zijn van de volgende 7 jaar die dan weer afgesloten wordt met een sabbatsjaar!
Denk hierbij ook aan de 42 geslachten (3×14) die uitliepen tot op de geboorte van de Messias, en de 42 pleisterplaatsen die Israel passeerde voordat het beloofde land werd ingenomen door Jozua (Matth. 1:17; Num. 33:1-49) en is het moment spoedig aangebroken dat deze planeet die aarde heet door de Rechtmatige Erfgenaam, de Leeuw uit de stam van Juda, de wortel Davids, Messias Jezus heroverd zal worden.

Uit de visioenen in de Apocalyps valt op te maken dat er in de hemel als de tijd ‘vol’ is, de voorbereidingen getroffen worden in het manifest worden van Jezus Messias, die de Losser (Goel) van de wereld is. In het boek Leviticus wordt op een bijzondere wijze gesproken over het ‘Jubeljaar’, dat 50e dat ná de 49 jaar [7x7x360], de zeven jaar weken (7×7 sabbatsjaren) manifest wordt in de ‘volheid’ van de tijd. Het is juist daar waar op een wonderbaarlijke wijze aangaande een stuk Mozaische wetgeving wordt weergergeven, dat ook in het stramien van het verlossingsproces voor wat betreft Israel en de volken zoals beschreven in het boek de ‘Openbaring van Jezus Messias’ (de Apocalyps) dit wordt verduidelijkt, en waar tevens het lot van het gehele bestaan van de wereld en het mensdom in de waagschaal ligt, (Lev. 25:8-10; Openb. 5:1-14).

Het gaat om die met 7 zegels verzegelde ‘Lossersakte’ (boekrol) waarvan gezegd is dat niemand deze kan openen of inzien, … het Johannes is die een LAM ziet staan als geslacht, maar Die tegelijk de Leeuw uit de stam van Juda is en de Spruit van David blijkt te zijn, hetgeen in die zin ook alles te maken heeft met de nog steeds vacante troon in Jeruzalem, de ongedeelde hoofdstad van Israel (Luc. 21:24; Psalm 2:8; 72:8); en juist Hij het is Die waardig is om de boekrol te nemen en zijn zegels te openen (Openb. 6:1). Volgens Joodse traditie wordt er 10 dagen na Rosh Hasjana (Joods Nieuwjaar) het oordeel over de mens verzegeld aan het eind van Jom Kippoer en begint volgens het boek Openbaring de voltrekking van dat oordeel.

Zoals voorheen in de jaren 30 A.D. – 70 A.D. ofschoon die bijbelse geschiedenis daarvan aan het eind van Handelingen 28:23-31 in het jaar 63/64 A.D. zo abrupt werd afgebroken met die 67e jaar week, is het eschatologische aspect daarvan van die tijd opnieuw waarneembaar in deze 21e eeuw, waarbij die nog ‘onvoltooide’ Handelingentijd, … het jaar 2014 zich aandient als het surplus van de ‘Feesten des Heren’, en met de constellaties van maan en zon in 2014 en 2015, de aanvang kunnen betekenen van de 68e jaar week, om dan vervolgens met de 7 zegels (68e), de 7 bazuinen (69e) en de 7 schalen (70e), op een totaal van 70 jaar weken deze bepaling te voleindigen zoals de profeet Daniel heeft voorzegd (Dan. 9:24-27), en dan tegelijkertijd zijn aanbeland met als finale patroon, –de twee Beesten, Babel, Jeruzalem, de Tempel, de 144.000 verzegelden uit de stammen van Israel, bij de wederkomst van Jezus Messias (Openb. 6:2-19:21). Dus aanvangende met het begin der weeen (68e), waarvan gezegd wordt dat dit nog niet het einde is (69e), er vervolgens een periode van grote verdrukking (70e) zal zijn in Israel en in de regio van het gehele Midden-Oosten.

******* ******* *******
Daarbij genomen heeft ook het geheimenis waar de apostel Paulus van spreekt, en dat ‘eeuwen en geslachten’ lang verborgen was gebleven in God ook zo z’n afmetingen in de tijd en zal dit geheimenis op een bepaald moment in de tijd ook geopenbaard worden, … in de dag van Christus Jezus (Filip.1:6).
Het is deze hoop der heerlijkheid die ons voor ogen staat, een dimensie die werkelijk alles te boven gaat, om in de toekomende eeuwen (aionen) die overweldigende rijkdom van zijn genade ten toon te spreiden naar zijn goedertierenheid over ons in Messias Jezus (Efz. 2:7; Kol.1:26-27; 3:1-4).
Gerard J.C. Plas

Hebron 1929 – over de vergeten periode van het Palestijns – ‘Israelisch’ conflict

 Artikelen  Comments Off on Hebron 1929 – over de vergeten periode van het Palestijns – ‘Israelisch’ conflict
Oct 042009
 

49e jaargang – oktober 2009 – Artikel 3

Uit een terugblik in de geschiedenis blijkt dat het Palestijns-Israëlisch conflict in West-Palestina (het gebied tussen de Middellandse Zee en de Jordaanrivier) eigenlijk de verkeerde benaming heeft. Het conflict tussen Arabieren en Joden in het gebied begon al in het begin van de twintigste eeuw, tientallen jaren voordat de staat Israël gesticht werd.

Hebron 1929

Hebron 1929

De eerste landelijke geweldsgolf tegen de Joden in West-Palestina dateert van 1920. Palestina stond toen onder Brits mandaatbestuur en zou dat nog tot 1948 blijven. In de periode tussen maart en september 1920 werden in heel het gebied Joodse nederzettingen en woonwijken aangevallen. De in Noord-Galilea gelegen kleine nederzettingen Tel Hai werd door honderden Palestijnen en Syriërs onder de voet gelopen. Daarbij kwam onder andere de legendarische Joodse leider Joseph Trumpeldor om het leven. Ook vier andere Joodse nederzettingen in Noord- Galilea moesten worden ontruimd. In Jeruzalem werden Joodse winkels geplunderd.

Onder druk van het geweld kondigde Londen maatregelen aan die de Joodse migratie naar Palestina moesten gaan beperken.
Moefti van Jeruzalem Vanaf 1920 is het in het gebied tussen de Middellandse Zee en de Jordaan niet rustig meer geweest. Op 22 augustus is het tachtig jaar geleden dat de tweede landelijke anti-Joodse geweldsgolf werd ontketend. De aanleiding was een reeks incidenten bij de Westmuur in Jeruzalem, in de zomer van 1929. Ondanks de toch al gespannen situatie tussen Joden en moslims had de moefti van Jeruzalem, Mohammed Amin al-Hoesseini, opdracht  gegeven voor het uitvoeren van herstel- en bouwwerkzaamheden in de directe omgeving van de Westmuur, in die tijd alleen toegankelijk via een steegje. Daardoor werd de toegang tot de Joodse heilige plaats verder bemoeilijkt. Tegelijkertijd werden in de aangrenzende Arabische wijk luidruchtige feesten georganiseerd, met de kennelijke bedoeling de bij de Westmuur biddende Joden te storen en te provoceren. De anti-Joodse pesterijen werden vergezeld door ophitsing van
de moslims, met antisemitische propaganda, complottheorieën en religieuze agitatie. Daarbij speelde Al-Hoesseini een hoofdrol. Op 16 augustus werden bij de Westmuur biddende Joden door moslims aangevallen en werden Torarollen in brand gestoken. De Joodse vertegenwoordigers beklaagden zich bij de Britse autoriteiten maar deze handelden niet. Op 22 augustus organiseerde de Joodse jeugdbeweging Betar een demonstratieve mars naar de Westmuur, waar zij volgens Britse ooggetuigen “met Joodse nationale vlaggen zwaaiden en zij een korte toespraak aanhoorden”. De dag daarop, na afloop van het vrijdaggebed, daalde een woeste Arabische menigte van de Tempelberg af en trok een spoor van geweld en verwoesting door de Joodse wijk in de Oude Stad. In de dagen daarna escaleerde het anti-Joodse geweld en verspreidde het zich over het hele land. Tussen 23 en 26 augustus werden door Arabische menigtes 133 Joden vermoord en 339 verwond. De overlevende inwoners van de Joodse wijken van Hebron (Judea), Peki‘in (Galilea) en Beit Shean (Jordaanvallei) vluchtten weg. Ook de Joodse nederzettingen Ramat Rachel (een kibboets ten zuiden van Jeruzalem), Beer Tuvia (Negevwoestijn), Hulda (nabij Jeruzalem) en Mishmar Ha’Emek (nabij Haifa) moesten worden ontruimd. Het aantal Joodse vluchtelingen bedroeg meer dan achtduizend. Bij het geweld kwamen ook 116 Arabieren om het leven. Daarvan werden er 110 door Britse veiligheidstroepen gedood en zes bij een Joodse tegenaanval in Tel Aviv. De rellen hadden een dusdanige intensiteit dat het Britse mandaatbestuur uit voorzorg alle kranten sloot en de telefoon- en telegraafverbindingen met het buitenland verbrak.
Ooggetuigenverslag Hebron
De Nederlands-Canadese journalist Pierre van Paassen was in die periode in Palestina. Hij schreef in zijn boek Days of Our years het volgende verslag over de verschrikkelijke gebeurtenissen in Hebron, die aan 67 leden van de kleine eeuwenoude Joodse gemeenschap het leven kostten. ‘Toen de Arabieren van Hebron op vrijdagavond 23 augustus hun gebedshuis verlieten, werden aan hen vervalste foto’s getoond van een in puin liggende Omar moskee [de zgn. Rotskoepel, WK] in Jeruzalem. Op de foto’s stond geschreven dat het gebouw door de zionisten was gebombardeerd. Een Jood die voorbij kwam op weg naar de synagoge werd met een mes doodgestoken. Toen hij over de moord hoorde, waarschuwde rabbijn Slonim (een man die in de stad geboren was en een vriend van de Arabische hoogwaardigheidsbekleders) de Britse politiecommandant. Maar hem werd gezegd dat hij zich met zijn eigen zaken moest bemoeien. Een uur later werd de synagoge door een bende Arabieren aangevallen en werden de biddende Joden afgeslacht.’ De volgende dag werd de jesjiva,het Joods theologisch seminarium, geplunderd en werden de aanwezige studenten vermoord. Daarop ging een delegatie van Joodse inwoners op weg naar het politiebureau, maar zij kwamen de lynchers tegen, keerden terug en zochten een toevlucht in de woning van rabbijn Slonim. Daar bleven zij tot de avond, toen een bende er voor de deur verscheen. Omdat ze er niet in slaagden de deur in te beuken klommen de Arabieren in de bomen achter het huis, sprongen van daaruit op het balkon en gingen door de ramen op de eerste verdieping naar binnen. Inmiddels was er bereden politie aangekomen – Arabische manschappen in overheidsdienst – en sommige Joden renden de trappen van Slonims huis af en de weg op. Ze klampten zich aan de paardennekken vast en smeekten de politiemannen om af te stijgen en hun vrienden en familieleden in het huis te beschermen.
Vanuit de bovenramen kwam intussen het verschrikkelijke geschreeuw van de oude mensen, maar de politiemannen galoppeerden weg, de jongens op de weg achterlatend. Die werden neergestoken door de Arabieren, die van alle kanten waren aangekomen om aan de bloedorgie mee te doen.’ ‘Wat er in de bovenkamers van Slonims huis gebeurd was, werd duidelijk toen wij daar binnenkwamen en zagen dat de drie meter hoge plafonds onder het bloed zaten. De kamers zagen eruit als een slachthuis. Toen ik de plaats bezocht stond het bloed in een grote plas op de enigszins verzakte vloer van het huis. Klokken, aardewerk, tafels en ramen waren aan diggelen geslagen. Van de spullen die niet waren geroofd was niets heel gelaten, behalve een grote foto van dr. Theodor Herlz, de stichter van het politiek zionisme. Rond de fotolijst hadden de moordenaars het in bloed gedrenkte ondergoed van een vrouw gedrapeerd. Op dezelfde dag van het bloedbad in Hebron waren er Arabische rellen in Jeruzalem waarbij ‘Dood aan de Joden’ werd geroepen en ‘De regering staat aan onze kant’.

Het feit dat Joodse gemeenschappen in het gehele land op hetzelfde moment waren aangevallen, werd door de krant van de moefti, Falastin, geïnterpreteerd als “bewijs van spontaniteit van de Arabische verontwaardiging”.’ Van de 562 Joodse inwoners van Hebron werden er 67 omgebracht en 60 gewond. Overigens werd een deel van de overlevenden door hun islamitische buren gered. Met het bloedbad van 1929 kwam een voorlopig einde aan de Joodse wijk van de stad waar Joden hebben gewoond sinds de dagen van koning Saul, de voorganger van koning David.
uit:

Israël Nieuwsbrief / www.cidi.nl

geschreven door Wim Kortenoeven, thans Kamerlid PVV
met in zijn portefeuille buitenland en ontwikkelingshulp

‘Een verandering van binnen uit’! – editorial

 Artikelen  Comments Off on ‘Een verandering van binnen uit’! – editorial
Jul 032009
 

49e jaargang – juli 2009 – artikel 1

Op 4 april 2009 vond er in de Staat Californie de 2e ‘Epicenter Conference’ plaats in het stadion de Cox Arena van de San Diego State University, die gevuld was met 9.000 aanwezigen. De conferentie die in meer dan 40 landen op on-line te volgen was, en uitgezonden werd door 50 radio stations in de V.S., waarbij nog eens 60 kerken een ‘live’ beeldverslag lieten zien, had als thema ‘Inside the Revolution’, daar het nu 30 jaar geleden is dat in het ‘Epicenter’ van het Midden-Oosten de grondslagen zijn gelegd voor de ‘veranderingen’ die binnen afzienbare tijd staan te gebeuren. De conferentie werd geleid door Joel C. Rosenberg de oprichter van ‘The Joshua Fund’ en de auteur van het boek ‘Epicenter’, waarin hij beschrijft waarom ‘de actuele gebeurtenissen in het Midden Oosten onze toekomst zullen veranderen’! Enkele gastsprekers waren Lt. General (ret.) Jerry Boykin die de nadruk legde op de nog steeds bestaande ernstige bedreigingen voor de U.S.A., haar bondgenoten en voor Israël van de zijde van radicale moslims. Daar was pastor Chuck Smith, de grondlegger van de ‘Calvary Chapel’ van 1.200 kerken verspreidt over de wereld. Hij sprak over Gods eeuwige liefde voor Israël en voor het Joodse volk in het licht van de profetieën uit Ezechiël 36 en 37 betreffende de wedergeboorte van de Staat Israël in de laatste dagen en Gods bescherming voor Israël over een komend kwaad van de zijde van een Russisch-Iranese-Islamitische alliantie (Ezech.38-39). Een krachtig getuigenis was te horenvan Mr. Tass Saada die als een radicaal Moslim en als PLO sluipschutter van Yasser Arafat, maar nu geheel ‘veranderd’ als dienstknecht van Jezus Christus ‘de blijde boodschap’ brengt aan het Palestijnse volk.

Het is dit jaar precies 30 jaar geleden dat na de verdrijving van de ‘Shah’ uit Perzie, Ayatollah Khomeini, Iran uitriep als werelds eerste ‘Islamitische Republiek’, d.w.z. het eerste land in de historie dat geleid wordt door de ‘Sharia wet’ de wetten van de Koran. Joel C. Rosenberg beschrijft in zijn nieuwste boek ‘Inside the Revolution’, dat de regering Carter in 1979 zich volkomen verkeek op de explosie van deze Islamitische revolutie in Iran. Rosenberg beargumenteerd in zijn boek dat daar nu drie bewegingen zijn die klaar staan  om de wereld eens en voor altijd te veranderen, ‘for good or for evil’: a. the radicals, b. the reformers, c. the revivalists,… maar, uiteindelijk het toch God zelf is die zijn plan volvoert met het huidige Iran,…Elam (Jer.49:34-39).

Nu 30 jaar later stelt Rosenberg de vraag? Begrijpt de regering Obama in Washington wel wie de leiders van Iran vandaag zijn. Begrijpen zij de ‘eschatologie of -eindtijd theologie-’ aangeklampt door de heersende en hoogste leider Ayatollah Ali Khamenei en de Iraanse President Mahmoud Ahmadinejad. Deze Ahmadinejad is een fanatieke gelovige in ‘moslim profetieën’ v.w.b. de spoedige komst van de ‘moslim messias’ benoemd als de ‘Madhi’. Hij gelooft dat hij door Allah gekozen is om de komst van de ‘Madhi’ te verhaasten door het beginnen van een mondiale oorlog richting Jeruzalem.
Zo voert de administratie in Washington een politiek die zeer revolutionair is.

  1. Vertrouwende op Iran als partner in de strijd tegen Al Qaida in Afghanistan en Pakistan.
  2. Het houdt Israël af van het recht op zelfverdediging tegen deze atomaire dreiging uit Iran.
  3. Wil men ten koste van Israëls veiligheid op de Westbank (Judea en Samaria) een Palestijnse Staat creëren met Oost Jeruzalem als haar hoofdstad naar het model van een twee staten oplossing.

De tijd is ‘running out’ voor Israël, maar ook voor Amerika, Europa, Rusland en de V.N. want wie Israël aanraakt, raakt Zijn oogappel aan (Zach.2:8). Ten principale is het een ‘geestelijke strijd om de macht over de stad Jeruzalem’, deze heeft na 1967 revolutionaire vormen aangenomen toen Oost en West Jeruzalem in de ‘zesdaagse oorlog’ op 7 juni 1967 herenigd werden en onder Israëlisch bestuur kwam, en als zodanig tot een lastige steen is geworden, die alle (christelijke) natiën moeten heffen (Zach.12:3;Dan.2:45). Laat mij nog eens het belang benadrukken van een gebeuren dat plaatsvond in het jaar 484 BC toen de profeet Ezechiël geïnstrueerd werd de stad Jeruzalem te tekenen op een tichelsteen, in staat van beleggering. Ezechiël moet dan a.h.w. de belegering uitbeelden, want vervolgens gebood God hem: ‘lig neder op uw linkerzijde en leg daarop de ongerechtigheid van het huis Israëls… want Ik heb u gegeven de jaren hunner ongerechtigheid, naar het getal der dagen, DRIEHONDERD EN NEGENTIG dagen, dat gij de ongerechtigheid van het huis Israëls dragen zult. Als gij nu dezen voleinden zult, lig ten (omkering) andere male neder op uw rechterzijde en gij zult de ongerechtigheid van het huis van Juda dragen VEERTIG dagen; Ik heb u gegeven elke dag voor elk jaar’ (Ezech.4:4-6). “Ik heb u gegeven elke dag voor elk jaar”, de volledige periode van straf is dus 390 + 40 = 430 jaren, te beginnen bij de belegering van Jeruzalem, in 586 BC. Van deze 430 jaren moeten we 70 jaren van straf in Babylon aftrekken (Jer.29:10;2Kron.36:21), zodat een periode van 360 jaren van verdere bestraffing overblijft. Na afloop van die 70 jaren bekeerden zich sommige Joden. Dus de overgebleven 360 jaren hebben betrekking op hen die nog in ballingschap bleven, maar na deze 360 jaren, dus in 156 BC waren de in ballingschap verkerende Joden nog steeds onboetvaardig. Er moet dus een factor aan deze profetie worden toegevoegd, wil hij zinvol zijn. God hield deze ontbrekende jaren opzettelijk verborgen omdat Hij deze kennis pas in de eindtijd wilde openbaren! In het boek Daniël lezen we dat ‘deze dingen verborgen blijven tot de eindtijd’ (Dan.12:4,9). Voorafgaande aan Ezechiël, in de context van Israëls uiteindelijk terugkeer naar het land lezen we in Jeremia, ‘in het laatst der dagen zult gij dat inzien’ (Jer.30:24). De ontbrekende factor wordt gevonden in Leviticus 26, met een context die overeenkomt met Ezechiëls profetie, te weten ‘vijandige belegering’ (vs.30-32) en ‘verstrooiing onder volken’ (vs.33). In dit gedeelte over bestraffing voor ‘ongehoorzaamheid’ (vs.14-39) vinden we 4 maal deze ‘ontbrekende factor’, ‘indien gij desondanks niet naar Mij luistert, zal Ik u 7 maal tuchtigen over uw zonden’ (vs.18,21,24 en 28). Eerder vonden we al dat 360 jaren, te rekenen vanaf 516 BC, ons in een ‘profetisch niemandsland’ brengen. Maar als we de verborgen factor erbij halen wordt het alle maal glashelder. ‘Ik zal over u, naar uw zonden, zevenvoudig slagen toedoen’ (Lev.26:21), 360 x7=2520 jaren. Dus met andere woorden gezegd, beginnen de ‘tijden der heidenen’ vanaf 586 voor Christus= 70+2520=2590 zonnejaren (365,24 dagen per jaar).

Moshe Dayan

Moshe Dayan

Nu komt een wonderbaarlijk feit te voorschijn indien we deze 2590 jaren als profetische jaren (van 360 dagen) beschouwen en ‘omrekenen naar zonnejaren’, dan krijgen we 2590×360/365,24=2552 zonnejaren! Tellen we die eveneens op bij de 586 BC, dan vinden we op ‘miraculeuze wijze’ 586 BC + 2552 zonnejaren=het jaar 1967 AD waarin Israël het oude oostelijk deel met Tempelplein en Olijfberg op 7 juni 1967 heroverde op de Arabieren tijdens de ‘Zesdaagse oorlog’! Doch het was Moshe Dayan die binnen 24 uur het Tempelplein terug gaf aan de ‘waqf’, om een ‘internationale crisis’ te voorkomen, of was die ‘volheid der tijd’ nog niet gekomen? God houdt zich aan zijn Thora, ‘want het getuigenis van Jezus is de Geest der profetie, aanbid God’ (Matth.5:18; Opb.19:10). Dit ‘profetisch gebeuren in de heilshistorische weg van Israël’, wordt dan tevens het punt van de onomkeerbaarheid, de strijd om Jeruzalem is begonnen als in de dagen van Ezra en Nehemia. De stad Jeruzalem wordt herbouwd en haar Tempel zal spoedig verrijzen, ook hier beleven we a.h.w. een ‘omkering van binnenuit’. Het gevecht om Jeruzalem is een strijd van de radicale Islam, het Christelijke Westen, en de Israëli’s die in hun laatste archeologische ontdekkingen in Jeruzalem de historische waarheid van hun Bijbel bevestigd zien, ‘niet door kracht noch door geweld, maar door mijn Geest! zegt de Here der Heerscharen (Zach.4:6). Jeruzalem: centrum van geloof, of een apocalyptische trekker? Beide! Maar het lijkt er veelal op dat dit laatste het geval zal zijn. Zeventig weken zijn bepaald over uw volk en over uw stad Jeruzalem, zo spreekt het apocalyptische boek Daniël (Dan.9:24- 27). Als het ware is daar nu de hand van God te zien, die na de herovering van Jeruzalem op 7 juni 1967 weer telt naar de jaarweken uit Daniël 9. Dus 7×7 weken=49 jaar x 360 dagen tot herstel en herbouw van de Tempel we dan uitkomen op 23 september 2015 exact, de dag waarop Israël haar ‘Grote Verzoendag viert! Het is dan ook in 2015 precies 42 (6×7) jaar geleden dat op zaterdag 6 oktober 1973 op de Grote Verzoendag de ‘Yom Kippur oorlog’ uitbrak. Als treffende symboliek voor de 42 jaar (42 maanden) als uiterste verdrukking vóór de verlossing mag ik wijzen op de 42 pleisterplaatsen die het volk Israël in de woestijn naar het beloofde land passeerde (Num.33), en het 42e geslacht (3×14) waaruit volgens Matth.1 de Messias is voortgekomen.

Het was dan ook na die 42e pleisterplaats dat de Here de opdracht gaf om de Jordaan over te trekken, de bewoners te verdrijven, het beeldhouwwerk te vernietigen en het land in bezit te nemen. Zoals het er staat ‘elke plaats die uw voetzool betreden zal, heb Ik u gegeven’, (Joz.1:1-6). Het zal dan ook DE Gezalfde ‘Yeshua’ zijn, die mogelijkerwijs in 2015 het door Hem geloste erfdeel, dat is Israël en de gehele wereld door gerichten heen in bezit gaat nemen (Openb.5:1-14;11:15). Op z’n minst mogen we hier denken aan het Jubeljaar dat dan z’n beslag krijgt naar het woord uit Leviticus 25:8-13. Zal dat dan het moment zijn waarop de leeuw uit de stam van Juda, de wortel Davids die overwonnen heeft de boekrol en haar verzegelde zeven zegels gaat openen? Doch nu zijn er geen 70 weken meer te gaan, daar 62 + 5= 67 weken tot op Handelingen 28:28 hun loop reeds voltooid hebben, maar nog 3 overeenkomend met de 7 zegels, de 7 bazuinen, en de 7 schalen! Velen hebben geconcludeerd de 7 en 62 weken te kunnen optellen en vertellen de engel, wel, natuurlijk wat u werkelijk bedoelt zijn 69 weken, omdat het zegt 7 weken en 62 weken. Doch de engel telt deze twee niet op, en is het geoorloofd om hetgeen God gescheiden heeft samen te voegen (Matth.19:6).
Dus moet het omgekeerde ook waar zijn! De engel bedoelde wat hij zei! Dat 7 weken (7×7) bestemd zijn voor de herbouw van Jeruzalem met haar muren en dat ‘Israël’ weer zal worden als ‘Ammi’ Mijn volk! Vanaf dat moment kunnen we tellen tot op de Messias en dat zijn 62 weken – dat zijn dan 62 weken van het totaal de 70 weken! Als we dat niet doen dan leert een eenvoudig reken sommetje dat er dan één week overblijft voor het gehele boek van de ‘Openbaring van Jezus Christus’ (70-69) en het boek de Handelingen de Apostelen geheel buiten de periode van de 70 weken vallen, m.i. onhoudbaar (Jes.6:9,10;Matth.13:13- 15;Joh.12:39,40;Hand.28:28). Zowel de profetie uit het boek Daniël als de profetie uit Openbaring (Revelation) hebben een ‘Jubeljaar’ in hetvooruitzicht! Terug naar ‘Inside the Revolution’, je zou hierbij ook nog kunnen denken aan ‘inside the revelation’ ‘revelation’, wat openbaring of bekendmaken in zich draagt. Velen hoor je vandaag spreken over de tekenen des tijds. ‘Let op de vijgeboom en op al de bomen. Zodra zij uitlopen, weet gij uit u zelf, omdat gij ziet, dat de zomer reeds nabij is’ (Luk.21:29-30). Verder zegt deze profetie dat er tekenen zullen zijn aan zon, maan en sterren (Jes.13:10; Ezech.32:7; Joel2:31; Openb.6:12-13; 8:12). Voor wat betreft deze tekenen is het van belang om te letten op de Bijbelse Feestkalender ofwel ‘de gezette hoogtijden des Heren’ (Lev.23).
De apostel Paulus spreekt over tijden (chronos) en gelegenheden (kairos), door Hem ingesteld en die elk jaar weer terugkeren! Het waren voor Israël de ‘tijden en gelegenheden’ waarin Hij zich als de ‘Eeuwig Trouwe’ aan hen openbaarde! Zo zullen er vanaf de 14 Nissan 2014 (Pascha/5774) tot op de 15 Tishri 2015 (eerste dag van het Loofhuttenfeest/ 5776) zich zes maan en zonsverduisteringen (eclipsen) voordoen, dus juist op ‘die gezette hoogtijden des Heren’! (nr.1/09) Deze ‘tekenen’ zijn volgens Mark Biltz ‘aanwijzingen’ en waarschuwingen voor Israël en de volkeren (Gen.1:14). Juist, in dat niet verstaan door openbaring, ‘door een woord van Christus’ of ‘woord van God’ (Rom.10:17; Efz.6:17) waar hier ‘t griekse woord ‘rhema’ gebruikt wordt, is er voor wat betreft ‘de profetische rede over het herstel van het Koninkrijk aan Israël’ (Matth.24 en Luc.21), in tegenstelling tot het ‘geschreven Woord’ (logos) veel minder geloof in datgene wat de profeten van Israël gesproken hebben, aangaande deze laatste dingen, in het laatst der dagen! Men ziet dan vaak over het hoofd, dat  het ‘getuigenis van Jezus’ -de geest der profetie is-, en men geneigd is om deze ‘profetie over Israël en de volkeren’ uit psychologisch drijfveren als maar voor zich uit te schuiven!
‘Inside the Revolution’ -verandering of omwenteling van binnen uit-, …zou het dan toch iets te maken hebben met de tijdsfactor waarin we leven. Het jaar 1967 (7.6.67=26) waarin de ‘Zes daagse oorlog uitbrak was geen toevallige gebeurtenis en ook de ‘Yom Kippur oorlog’ uit 1973 (6.10.73=26) niet, het is een spreken van de Eeuwige de ‘God van Israël’. (De naam Here bestaat nl. uit vier letters, jod, hee, waw, hee, dus de 10-5-6-5=26). God spreekt nóg steeds door Zijn liefde en genade, en vele moslims uit de Islamitische wereld komen tot geloof in Hem, daar zij nu reeds inzien dat Hij het is, vol ‘van genade en waarheid’! Dit gebeuren is de ‘verandering van binnen uit’! In Ezechiel 39:21-22 zegt God: ‘Zo zal Ik mijn heerlijkheid onder de volken brengen, en zullen alle volken het gericht zien dat Ik voltrokken heb, en de hand die Ik op hen heb gelegd. Het huis Israëls zal weten, dat Ik de Here hun God ben, van die dag af en voortaan’; en verder lezen we dat Hij Zijn aangezicht niet meer voor hen zal verbergen, wanneer Ik mijn Geest over het huis Israëls heb uitgestort (vs.29). Wat vertelt dit ons? Het zegt ons dat het oordeel over Gods vijanden in overeenstemming is met Genesis 12:1-3… ’Hij zal zegenen wie Israël zegent, en zal vervloeken wie Israël vervloekt’. Maar het zegt tevens dat de oorlog van ‘Gog en Magog’ het sleutel moment zal zijn, van een ‘groot geestelijk ontwaken’ en wel in het ‘Epicenter’ van het Midden- Oosten en de gehele wereld! Het klinkt paradoxaal, maar eigenlijk zit de geopolitieke wereld hierop te wachten! Voor alsnog zullen de ‘vier hoornen’ (het kwartet) waaronder de V.S., de V.N., Europa en Rusland proberen om in de Westbank het ‘Bijbelse hartland’ van Judea, Samaria en Jeruzalem onrust te stoken door hen te verstrooien, zodat aan de naam van Israëls God niet meer gedacht wordt (Psalm 83:5; Zach.1:17- 21). De voormalige premier Blair en nu de speciale afgezant ‘Routekaart voor vrede in het Midden Oosten’ verklaarde begin Mei (‘New Mideast Peace Plan Unveiled in Weeks’) u zult binnen 5 of 6 weken een duidelijk beeld hebben betreffende de inhoud van dat nieuwe plan. Waar zijn we dat woord weken ook alweer eerder tegen gekomen? Zo mogen we het jaar 1979 toevoegen aan een proces dat zich nu 30 jaar later a.h.w. uitkristalliseert naar een volheid in de tijd, ‘profetie’ die zich zeer spoedig laat vervullen, zij wordt reeds aan zijn dienaars getoond, niet slechts verteld. Het lijkt er veel op dat die tijd naderbij komt, namelijk ‘de openbaring van Jezus Christus’ zelf (Openb.1:1-3)!

Shalom!
Gerard J.C. Plas

Jeruzalem het ‘epicenter’ en de onvoorwaardelijke liefde – editorial

 Artikelen  Comments Off on Jeruzalem het ‘epicenter’ en de onvoorwaardelijke liefde – editorial
Jul 032008
 

48e jaargang – april 2008 – artikel 1

Op 10 april 2008 vond er in de Congres Hall van het Internationale Conventie Center te Jeruzalem “The Epicenter Conference” plaats. Deze conferentie georganiseerd door Joel C. rosenberg had ten doel om Joodse en christelijke leiders vanuit de gehele wereld in de ‘Heilige Stad Jeruzalem’ samen te brengen om daar het 60 jarige bestaan, de ‘profetische wedergeboorte’ van de Staat Israel te vieren, (Ezechiel 36 en 37).

Joel C. Rosenberg is de oprichter van ‘The Joshua Fund’ en de auteur van het boek ‘Epicenter’, waarin hij beschrijft waarom ‘de actuele gebeurtenissen in het Midden-Oosten onze toekomst zullen veranderen’. De conferentie zelf telde 2000 aanwezigen en was ‘live’ te zien op een ‘videostream’ vanuit Jeruzalem.

Daarbij waren een aantal gastsprekers uitgenodigd die zich ten doel stelde om:

  1. de geopolitieke bedreigingen door de radicale Islam te onderzoeken;
  2. de christenen wereldwijd te mobiliseren om te bidden voor de vrede van Jeruzalem;
  3. om in onvoorwaardelijke liefde en standvastigheid Israel te ondersteunen bij humanitaire en praktische hulp aan armen en slachtoffers die te lijden hebben van oorlog en terrorisme’!

Enkele van die gastsprekers waren pastor Chuck Smith uit zuid-Californie, pastor Skip Heitzig uit New Mexico, een knessit lid MK Gideon Sa’ar, Lt.Gen. Jerry Boykin uit de V.S., en oud premier Benjamin Netanyahu. Op de agenda stond o.a. een discussie over profetieen uit Ezechiel 38-39 die de opkomst voorzeggen van een ‘Russische tsaar’ die zowel diplomatiek als strategisch een verbond aangaat met niet enkel Iran (Perzie) maar ook met Lybie (Put) en andere islamitische staten. Benadrukt werd dat de profeet Ezechiel na de schildering van Gogs verraderlijke aanval en de vernietigng door Gods hand, nadrukkelijk zegt: ‘en die van het huis Israels zullen weten dat Ik, de HERE, Uw God ben, van die dag af en voortaan‘, (Ezech. 39:22).

En zowaar was daar president Putin op 16 april jl. als eerste Russische President in het Noord-Afrikaanse land Lybie, om daar te onderhandelen met de Lybische leider Moamer Kadhafi over de verkoop van $ 2.5 miljard aan wapentuig in de strijd tegen Israel! De vraag is nu zijn deze ontwikkelingen in het Midden-Oosten een bewijs dat de profetieen aangaande Ezechiel 38-39 dichtbij een vervulling zijn? Joel C. rosenberg zegt hierover dat een definitieve conclusie nog te voorbarig is daar er in de geopolitieke wereld (een wetenschappelijke benaderingswijze binnen zowel de politieke geografie als de internationale betrekkingen), meer openbaar moet worden. Denk bijvoorbeeld aan het vinden van grote olie- en gasvoorraden in Israel, of de rijkdommen aan koper en fosfaten in de Dode Zee, (Ezech.38:12).

Op 9 mei jl. vond er op het Rode plein in Moskou naar aanleiding van Ruslands traditionele ‘Victory Day’ een grote militaire parade plaats. Dit is geen ‘wapengekletter’ vertelde Putin aan journalisten een dag tevoren en wij bedreigen geen enkele natie. Oh, werkelijk? Waarom dan die miljarden aan dollars aan wapentuig voor Israels vijanden en de strategische verbonden gesloten met Iran, Soedan, Lybie en Syrie? Het is toch wel heel merkwaardig als ik dit schrijf op 8 mei jl. de dag waarop Israel haar 60ste verjaardag viert er een dag eerder op 7 mei de ‘ogenschijnlijke overdracht’ plaatsvond waarop Putin zijn ‘presidentschap’ overdraagt aan Dmitry Medvedev. Putin zelf is van plan om zijn rol als ‘premier’ op te waarderen, waarmee zijn positie bijzonder krachtig zal worden. In een aantal internationale nieuwsbladen wordt al gesproken over ‘de tsaar Putin’.

Een ding is duidelijk dat deze ontwikkelingen in het Midden-Oosten zich zullen afspelen na vele dagen en in het laatst der jaren, (Ezech.38:8; Matth.24:4-28). Zo mogen we het herstel van Israel in onze dagen zien als in een breder kader geplaatst en wel in de ‘wederoprichting aller dingen, waarvan God gesproken heeft bij monde van zijn heilige profeten’, dus met andere woorden gezegd wordt hier ‘recht’ gedaan in een tijd waarin juist de ‘ongerechtigheid’ vermenigvuldigd wordt en de liefde van de meeste verkilt, (Matth.24:12; Hand.3:21)! Ook kunnen we hier nog denken aan die ‘laatste generatie’ waarop Jezus doelde in zijn profetische rede: ‘want zoals het was in dagen van Noach, zo zal de komst van de Zoon des mensen zijn, (Matth.24:37).

Daar in Genesis 6 vers 3 vertelt God Noach iets wat zeer interessant is namelijk als Hij zegt: ‘Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen 120 jaar zijn’.

Dus om het bij de actualiteit van vandaag te houden zullen er na vele dagen en in het laatst der jaren hierbij denkend aan een volheid van tijd in de wedergeboorte van de Staat Israel, het zijn als in de dagen van Noach ‘als waren zij etende en drinkende, huwende en ten huwelijk gevende’, waar overigens niets mis mee is!

Op het Joodse Pesach vraagt de oudste zoon tijdens de ‘Pascha maaltijd’ aan zijn vader: ‘Waarom verschilt deze avond van alle andere avonden’?
Waarop de volgende vragen gesteld kunnen worden: ‘Waarom is juist deze periode in de geschiedenis zo verschillend van al die andere tijdperken die achter ons liggen’? Jezus sprak in zijn profetische rede over oorlogen, aardbevingen en hongersnoden die daar zullen zijn in het laatste der dagen, en ze zijn er overvloedig geweest in die 2000 jaar! Maar waarin onderscheid zich dan deze tijd van andere tijden?

Het antwoord is de Staat Israel! Want het enige document op deze planeet wat zonder omhaal van woorden zegt dat (het land) Israel in het laatst der dagen zal worden herboren en dat na vele eeuwen van ballingschap de Joden zullen terugkeren naar het heilige land is de Bijbel. en deze ‘Bijbelse profetie’ wordt door de wereld niet geloofd en door vele christenen in onze dagen niet herkend en erkend!
Waarop ik de vraag wil stellen! Zou Jezus dan toch iets hebben willen openbaren voor wat betreft de generatie van de vijgenboom’, die gelijkend als in de dagen van Noach (misschien) een periode van 120 jaar zal zijn in het kader van een hersteld Israel, waarin genoeg speelruimte was en zal zijn in het voortgaan van de ‘profetie’, ‘want het getuigenis van Jezus is de geest der profetie’ (Matth.24:32,37; Luk.21:29-31; Opb. 19:10).

Laat mij hier de vijf verschillende tijden van 40, 50, 70, 100 en 120 jaar die een sleutel kunnen zijn tot het verstaan van een ‘laatste generatie’ aan u doorgeven, geactualiseerd door belangrijke tijdsmomenten in het gebeuren rondom een hersteld Israel! (zie ook: april 2008 artikel 1).

1897 + 120 jaar = 2017. Noach bouwt de ark, waarna er een nieuwe goddelijke orde aanvangt. (Gen.6:3).
1977/8 (het jaar waarin Israel haar volwassenheid bereikt 1947/8 + (30 jaar) + 40 jaren van beproeving = 2017/8 (De ‘Camp David’ akkoorden gesloten in 1978).
1967 (het jaar dat Jeruzalem werd heroverd door Israel) + 50 jaar (jubeljaar/bevrijding) = 2017.
1947/8 (het jaar dat Israel volkenrechtelijk werd herboren) + 70 jaar (gevangenschap/vervuld) = 2017/8
1917 (het jaar van de Balfour-declaration) + 100 jaar /Gen. 15:13, 16/4e generatie = 2017.
1897 (het jaar van het eerste zionistencongres in Bazel) + 120 jaar = 2017.

Buiten alle twijfel is het voor het oog der ‘christelijke en islamitische naties’ waarneembaar geweest dat het voor deze herboren Joodse staat in die bijna voltooide 120 jaar een weg van erop of eronder is geweest. Dit gold zeker na de oliecrisis van 1973 waar de ‘olie’ als chantagemiddel gebruikt, Israel weinig vrienden overhield.
En juist in deze tijd bij een toename van kilheid en ongerechtigheid ontstaat daar opnieuw een neiging van ‘indoctrinatie’ die tot nalatigheid leidt!
Dus met andere woorden gezegd als Israel nu maar doet in de ogen der naties in hun goed vinden en het leeft naar de voor ons in het westen geldende ‘christelijke regels’ van normen en waarden’, ja, pas dan kan er sprake zijn van een ‘onvoorwaardelijke liefde’ voor Israel, is dan de vaak achterliggende redenatie.
Kan hier soms sprake zijn van een ‘projectie van het eigen geloofsleven’, en moet men daarop niet de vraag stellen of men zelf wel overtuigd is van die ‘onvooraardelijke liefde van God’, als het gaat om de verzoening, verlossing en vergeving, die tot de gehele volheid van God leidt welke zich belichaamd heeft in Jezus de Messias, (Kol.1:19-20; 2:9-10).
Het gaat uiteindelijk inde ‘profetie’ van de volheid der heidenen naar de volheid van Israel, en van de volheid van israel naar de volheid der heidenen, (Rom.11:12, 25-26)!
De vervulling van de Pinksterbelofte (Sjawoe’ot) over de ‘gemeente van de eindtijd’ brengt met zich mee… ontsteekt… de ‘volheid’ die ook voor Israel komt!
Die twee ‘volheden’ als die van de heidenen en die van Israel zijn aan elkaar gekoppeld!
Daarom was die conferentie in het ‘Internationale Conventie Center’ in Jeruzalem zo belangrijk waar 2000 Joodse en christelijke leiders uit de gehele wereld bij elkaar waren om hun ‘onvoorwaardelijke liefde’ en ondersteuning aan en voor Israel te uiten!
Daar in het ‘Epicenter’ van de aarde te Jeruzalem kan ‘de Eeuwige’ opnieuw Zijn Geest aan ons kwijt, want dan zegt de Heere: “dan gaan ze met die gaven die Ik wil geven niet hun eigen zaakjes opbouwen maar dan gaan ze Jeruzalem opbouwen! En als ze Jeruzalem ermee willen opbouwen, dan bouwen ze aan Mijn Koninkrijk, en zal het ‘Evangelie van het Koninkrijk’ weer gepredikt worden in de ganse wereld vanuit Jeruzalen!|
(Let wel, vooralsnog ‘provisorisch’, daar het in en rondom Jeruzalem in het ‘eindtijd scenario’ nog een tijd zal zijn van benauwdheid, maar uiteindelijk de ‘lichtstad’ zal worden voor de koningen der volkeren, die hun rijkdommen zullen inbrengen ter ere van de ‘Heilige Israels’, Joel 3:1-3; Jes.60:1-3, 9-11).

En zo blijkt uit de hele ‘heilsgeschiedenis’ of beter gezegd: ‘het geschiedend gebeuren van God gekenmerkt te worden door het begrip ‘vereenzelviging’ dat wil zeggen zich een weten met een gebeuren dat is geschied: ‘de uittocht’ (de Exodus) – de opstanding van Christus Jezus ‘uit de doden’ en dit gebeuren vond plaats te Jeruzalem!

volheid in Christus Jezus

volheid in Christus Jezus

Zo zijn er vanaf de ‘wedergeboorte van de Staat Israel’ al duizenden christenen uitgetrokken ‘uit hun eigen diensthuis’,… richting Jeruzalem! Het is de ‘volheid’ die we vinden in de woorden van Efz. 2:13-18 waar we lezen: ‘om in Zichzelf die twee (zij die veraf en die dichtbij waren) tot een nieuwe mens te scheppen, en die twee tot een lichaam verbonden, weder met God te verzoenen, Jood en heiden die twee tot een nieuwe mens, die twee tot een Lichaam, het Lichaam van Christus Jezus.

Sjalom!

Gerard J.C. Plas

Translate »