Aug 212020
 
RUSLAND IN DE EINDTIJD

RUSLAND IN DE EINDTIJD

Als je de wereldkaart bekijkt springt één land onmiddellijk in het oog; Rusland. Een land dat zich uitstrekt van Wladivostok aan de Grote Oceaan tot Moermansk aan de Atlantische Oceaan. Voor 1991 besloeg de Sovjet-Unie een nog veel groter gebied. De Oostzeestaten, Wit Rusland en de Oekraïne, de Kaukasus en Centraal Azïe behoorden ook tot het land. De plaats op de wereldkaart was nog dominanter.

Aanval van Gog

De profeet Ezechiël heeft een opmerkelijke profetie uitgesproken die zeer waarschijnlijk over Rusland gaat.

  • “(1) Het woord des HEREN kwam tot mij: (2) Mensenkind, richt uw aangezicht tegen Gog in het land van Magog, grootvorst van Mesek en Tubal; profeteer tegen hem, (3) en zeg: zo zegt de Here HERE: zie, Ik zal Gog, grootvorst van Mesek en Tubal! (4) Ik zal u komen halen, haken slaan in uw kaken en u doen uittrekken met uw gehele leger: paarden en ruiters, allen volledig uitgerust, een grote schare, met grote en kleine schilden, allen vertrouwd met het zwaard; (5) ook Perzen, Ethiopiërs en Puteeërs, allen met schild en helm; (6) Gomer en al zijn krijgsbenden; Bet-Togarma ver in het noorden met al zijn krijgsbenden – velen volken met u. (7) Maak u gereed en rust u toe, gij met al de scharen die zich bij u gevoegd hebben; wees gij hun tot een leidsman. (8) Na geruime tijd zult gij een bevel ontvangen; in toekomende jaren zult gij optrekken tegen het land dat zich van de krijg hersteld heeft, een volk dat uit het gebied van vele volken bijeengebracht is op de bergen Israëls, die tot een blijvende wildernis waren geworden, maar het is uit de volken uitgeleid; allen wonen zij in gerustheid … … …” (Ezechiël 38:1-12).

In dit gedeelte zien we een zeer grote aanval door Gog en zijn volkeren op Israël. Israël heeft zich van een oorlog hersteld en leeft in gerustheid in zijn land. Het is daar rijk geworden en Gog is erop uit het land te plunderen. In dit hoofdstuk staan we stil bij de vraag wie Gog en zijn volkeren zijn. In het volgende hoofdstuk proberen we dit gebeuren te plaatsen op de tijdlijn van de eindtijd.

Komt Gog uit Rusland?

Gog is de naam van de leider van het land Magog (letterlijk land van Gog). Volgens Ezechiel 39:2 komt hij uit het verre noorden. Een eerste zeer belangrijke aanwijzing dat dit Rusland betreft. Alleen Rusland en Turkije liggen in het verre noorden t.o.v. Israël. Een andere meer verscholen aanwijzing is het begrip “grootvorst van Mesek en Tubal”. In de grondtekst staat letterlijk “vorst van ROS, Mesek and Tubal”. ROS betekent hoofd in het Hebreeuws. Maar de vertaling naar “hoofdvorst” of “grootvorst” schijnt niet grammaticaal juist te zijn. Kennelijk wordt ROS als eigenaam bedoeld. Als dat zo is hebben we een letterlijke verwijzing naar de Russen. Mesek en Tubal komen qua klank overeen met Moskou en Tobol. Twee belangrijke steden in het huidige Rusland.

Rusland in opkomst / zie ook: http://nl.wikipedia.org/wiki/Rusland

In de tijd van de bijbel bestond er geen georganiseerde natie in het gebied van het huidige Rusland. De Scythen en andere stammen bevolkten het uitgestrekte gebied van het huidige Rusland. Pas ten tijde van de Vikingen werd door hen in 882 het Rijk van Kiew gesticht. Dit was het eerste Russische Rijk en zij onderhield een goede verstandhouding met het Oost Romeinse of Byzantijnse Rijk. Door deze staat beheersten de alomtegenwoordige Vikingers de rivieren door Rusland. De term ROES komt ook van de Vikingers vandaan.

Het sterke Rijk van Kiew werd in de jaren 1236-1242 volkomen vernietigd door de grote invasie van de Mongolen. Zij verwoestten het gehele gebied en namen het op in hun gigantische rijk dat ook Siberië, Centraal-Azië en China omvatte. De Mongoolse tijd maakte Rusland ten opzichte van West-Europa een achterlijk land. Een middenklasse kwam echt nooit goed van de grond. Het bleef eeuwenlang een land van arme boeren en rijke adel en niets daartussen. De huidige falende economische wanverhoudingen in Rusland zijn deels terug te voeren tot de Mongoolse tijd. In de eindtijd is een plundertocht naar het Midden-Oosten noodzakelijk om in de behoeften te voorzien.

In 1480 maakte het vorstendom Moskovië, met als hoofdstad Moskou zich vrij van het Mongoolse juk. In de periode tot 1425 had Moskou al de vorstendommen in haar omgeving onderworpen. Opmerkelijk is de pretentie van Moskou reeds in die dagen dat het “het derde Rome” was, na Rome en Constantinopol. Na de val van Constantinpol in 1453 in handen van de Ottomaanse Turken werd Moskou de zetel van de Oosters-Orthodoxe kerk en erfde het Romeinse keizerschap. Tsaar betekent ook keizer.

Nu begon het met een eeuwenlange opmerkelijke expansie. In de 16e eeuw werd het gebied van de Oeral ingenomen. In de 17e eeuw werd geheel Siberië Russisch. Hier woonden in die tijd nauwelijks mensen. In deze tijd was Rusland een geïsoleerd land dat geen contact had met West-Europa. Polen en Zweden waren sterke vijandige landen die dit contact verhinderen. In het zuiden was het Ottomaanse Rijk een belangrijke tegenstander. Naar het oosten kon het vrij expanderen tot de grenzen van China. Peter de Grote doorbrak het isolement en maakte banden met het westen en hervormde Rusland. De hoofdstad werd naar het westen verplaatst, naar het pas gestichte St. Petersburg. De 18e eeuw leidde successievelijk tot het verdrijven van de Zweden uit het Oostzeegebied, de Turken uit het gebied ten noorden van de Zwarte Zee en de vernietiging van Polen. Opnieuw een enorme gebiedsuitbreiding dit keer naar het westen. Rusland was een grote mogendheid geworden!

De Russen speelden in de tijd van Napoleon een belangrijke rol in Europa. Zij steunden de Oosterijkers en de Pruisen in hun strijd met Napoleon. Uiteindelijk brachten zij Napoleon door het mislukken van zijn veldtocht naar Moskou in 1812 de beslissende nederlaag toe. De overwinning op Napoleon werd beloond met Finland. Inmiddels was het Kaukasusgebied op de Turken veroverd en hadden de Russen in Amerika Alaska gekoloniseerd. (Het is tegenwoordig moeilijk voor te stellen dat het Amerikaanse Oregon in die tijd betwist gebied werd tussen Spanje en Rusland). In die dagen waren de Russische tsaren op het toppunt van hun macht. Op het Wener Congres werd door hen zelfs voorgesteld het zojuist opgerichte revolutionaire Amerika in een gezamenlijke veldtocht te verslaan. Waardoor na de Franse revolutie ook deze revolutie de kop in werd gedrukt en de vorsten van Europa rustig op hun troon konden blijven zitten.

In de 19e eeuw zetten de Russen opnieuw een verdere expansie in. Doel was dit keer om havens te verkrijgen aan warm water. Het land lag ondanks zijn omvang nog steeds geïsoleerd. Nu zien we ook dat Rusland zich meer naar het zuiden in de richting van het Midden-Oosten gaat uitbreiden. In het westen is het gestoten op Pruisen en Oosterijk, in het oosten komen de Verenigde Staten op die in 1867 Alaska kopen.

In deze eeuw wordt Centraal Azië onderworpen. De Russen dringen op tot in Afghanistan en worden rivalen van de Britten die vanuit Brits-Indië expanderen. Met succes slagen de Britten erin de Russen van de Indische Oceaan weg te houden. Ook vallen delen van China onder de Russische invloedssfeer.

Op de Balkan proberen de Russen in een serie oorlogen met de Turken uiteindelijk Constantinopol in handen te krijgen, deze stad was sinds 1453 de hoofdstad van het grote Ottomaanse Rijk dat het hele Midden-Oosten bezet hield. Deze stad beheerst de toegang tot de Zwarte Zee. Ook hier zaten de Engelsen de Russen dwars, zij wilden zelf de Middellandse Zee beheersen als hun toegangsweg naar Brits Indië. Samen met de Fransen voerden zij in de jaren 1853 tot 1856 de Krimoorlog tegen de Russen om de Russische opmars tegen Turkije rond de Zwarte Zee een halt toe te roepen. De bewegingen van de Russen naar het Zuiden in die tijd werden ook door eindtijd onderzoekers nauwlettend gevolgd. Was deze drang een voorbode van een veel grotere poging van de Russen om uiteindelijk het gehele Midden-Oosten in handen te krijgen? Dit in een periode waarin de eerste Joden terugkeerden naar het heilige land.

Het grote Rusland kende nog steeds grote problemen. Het grootste deel van de bevolking was rechteloos. Boeren waren lijfeigenen van de adel. De economische problemen waren talrijk. De Joden werden vaak als uitlaatklep van deze spanningen ingezet door de regering. Er werden progroms georganiseerd in Joodse wijken. Vele honderdduizenden Joden vertrokken uit Rusland naar Amerika en het beloofde land. De nederlaag tegen Japan in 1905 liet zien dat Rusland over zijn hoogtepunt heen was. De revolutie diende zich steeds meer aan.

Eerste Wereldoorlog: revolutie in Rusland

Ook Oostenrijk-Hongarije was beducht voor het voortschrijden van de Russische macht. Met name het plan-Slavisme, het Russische streven om alle Slavische volken in één rijk te verenigen, stond op gespannen voet met de belangen van de Donau-Monarchie. Deze spanning leidde tot het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog. Deze oorlog kende meer verliezers dan winnaars. Het Ottomaanse Rijk werd aan het einde van deze oorlog verdeeld waardoor de huidige landen van het Midden-Oosten ontstonden. De Joden kregen door de verklaring van Lord Balfour zicht op een nationaal tehuis in Israël.

Voor Rusland betekende de Eerste Wereldoorlog een nieuw beproeving. Ondanks belangrijke successen tegen Oostenrijk moest het leger Polen in 1915 prijsgeven. Het was nauwelijks in staat de troepen aan het front van de nodige voorraden te voorzien. De omstandigheden voor de bevolking gingen door de oorlogssituatie nog meer achteruit. In februari 1917 viel het bewind van de tsaar, in oktober 1917 werd het nieuwe bewind op zijn beurt verjaagd door de communisten onder Lenin. Dezen sloten in maart 1918 vrede met Duitsland in Brest-Litovsk. Zij gaven daarbij veel terrein in het westen op. Dit moest wel omdat het land in staat van burgeroorlog verkeerde tussen de bolsjewieken en hun tegenstanders, de Witten. Hierdoor konden de Duitsers ongehinderd de Oekraïne bezetten.

De burgeroorlog duurde tot 1922. Opnieuw vielen miljoenen slachtoffers en sloeg de honger genadeloos toe. De communisten wonnen de strijd tegen de Witten. Rusland was het bolwerk geworden van het wereldcommunisme. Met grote inzet begonnen de Russen eerst onder Lenin en daarna onder Stalin met de technische modernisering van hun land, dat nu de Sovjet-Unie heette. Deze naam liet zien dat naast Rusland ook andere sovjetrepublieken aan het rijk konden worden toegevoegd. Uitgezonderd Polen, de Baltische staten en Finland omvatte dit land alle gebieden van het Tsaristische Rusland. Na de geforceerde modernisering, die ten koste ging van vele levens van dwangarbeiders, was de Sovjet-Unie opnieuw een grote mogendheid geworden, die spoedig van zich zou doen spreken in de Tweede Wereldoorlog.

Op dit punt verlaten wij even de geschiedschrijving van Rusland om verder te kijken naar de bondgenoten welke beschreven zijn in de profetie van Ezechiël. In de komende jaren wordt de relatie met deze bondgenoten steeds zichtbaarder.

De bondgenoten van Gog

In het gedeelte lazen we dat een grote schare van volken met Gog meedoet in de aanval op Israël:

  • ‘(5) . . . ook Perzen, Ethiopiërs en Puteeërs, allen met schild en helm; (6) Gomer en al zijn krijgsbenden; Bet-Togarma ver in het noorden met al zijn krijgsbenden – vele volken met u’.

We zullen deze achtereenvolgens doornemen. Een aantal volken komt de lezer direct bekend voor.

Perzen: De Perzen zijn duidelijk te lokaliseren. Het huidige Iran heette tot voor kort Perzië. Het kent sinds de val van de sjah in 1979 een streng islamitisch bewind. Heden ten dage is het goed voor te stellen dat dit land optrekt tegen Israël.

Opmerkelijk is ook de verbetering van de relatie tussen Moskou en Iran. De laatste jaren levert Rusland veel wapens en in de kwestie Afghanistan hebben Iran en Rusland samen de oppositie tegen het Talibaan-bewind gesteund. Vanuit deze ontwikkeling is het goed voorstelbaar dat beide landen samen optrekken. Voor 1979 was het land onder de sjah een bondgenoot van Israël.

Ethiopiërs: Op het eerste gezicht zijn de Ethiopiërs ook duidelijk te plaatsen. Het huidige Ethiopië is een land dat al duizenden jaren als zelfstandige natie bestaat. In de grondtekst is sprake van Kushieten“. Dit gebied omvatte in de oudheid met name Soedan. Beide landen zijn de laatste decennia nogal eens van politieke koers gewijzigd. Momenteel is Ethiopië het meest gematigd, maar gaat gebukt onder grensincidenten met Somalië. Soedan kent inmiddels ook een radicaal islamitische beweging die wordt geholpen door Iran om de opstand in het zuiden de baas te blijven en is dus fel tegen Israël.

Puteeërs: De Puteeërs worden ook wel vertaald als Libiërs“. Libië is een land dat inmiddels ook op de kaart is verschenen. Dit is op zich al opmerkelijk genoeg, omdat het gebied daarvoor nooit zelfstandig was, maar van buiten af werd geregeerd. De Libische leider Gadaffi heeft een aantal jaren een behoorlijke radicale koers gevolgd; tegenwoordig na de dood van Gadaffi, gaat de burgeroorlog in Libië door, en wordt de strijd meer verplaatst naar het oosten in het voordeel van de Libische regering. Het bijbelse Put strekte zich overigens veel verder naar het westen uit. Ook het huidige Algerije valt hier onder. De opkomst van het Islamitische fundamentalisme in Algerije en de verschrikkelijke burgeroorlog laten zien dat ook dit land zich aan het bewegen is. Uiteindelijk zal het met Gog tegen Israël oprukken.

Gomer en al zijn krijgsbenden: Gomer is in tegenstelling tot de vorige volken heel wat moeilijker exact te plaatsen. Gomer was een van de zonen van Japhet, een van de drie zonen van Noach. We weten via de Joodse geschiedschrijver Josephus, dat Gomer naar Europa trok. Gomer moeten we dus plaatsen in Europa. Zijn naam lijkt door te klinken in Germanen hetgeen dus op Duitsland zou wijzen. Een andere verbastering van de naam kan wijzen op de Kelten die vanuit Zuid-Duitsland zijn getrokken naar de omringende landen (Gallië, Galicia, maar ook Galatië in Turkije). Een andere Turkse tak van Gomer kunnen de Cimmeriërs zijn waar ook het woord Gomer in doorklinkt. De verwijzingen zijn echter duidelijk naar het gebied van Duitsland, met een mogelijke verwijzing naar Turkije waar in het binnenland van Anatolië, Cimmeriërs en Galaten wonen.

Togarmah: Een andere onbekende is Togarmah. Wel staat er in Ezechiël dat we Togarmah ook in het verre noorden moeten zoeken. Vanuit historisch, volkenkundige bronnen zijn een aantal lijnen te trekken die hierbij aansluiten. De Armeniërs noemen zich volgens een traditie de zonen van Hiak, die weer een zoon van Togarmah was. Joodse schrijvers noemen vaak de Turken, Togarmah. Ook de Zwarte Zee werd Togarmah genoemd. De beroemde Joodse historicus Josephus noemde in de oudheid, de Phrygiërs de zonen van Togarmah. Deze leefden ten noorden van de Zwarte Zee, maar een gedeelte is in de richting van Turkije getrokken. Een andere bron verwijst Togarmah naar Germanië, Duitsland dus. Dit ligt echter niet ver ten noorden van Israël en wijzen we dus verder af. Kortom, we moeten Togarmah bij de Zwarte Zee plaatsen. Dit kan zijn ten noorden, het huidige land Oekraïne, ten westen het huidige Armenië of ten zuiden in Turkije.

We zien samenvattend de volgende landen als bondgenoten van Rusland optreden in de eindtijd: {Ezechiël 38:1-6} / zie voor: Iran en Turkije

http://nl.wikipedia.org/wiki/Iran

http://nl.wikipedia.org/wiki/Turkije

  • Iran – : Perzen
  • Ethiopië en/of Soedan – : Ethiopiërs
  • Lybië en/of Algerije – : Puteeërs
  • Duitsland? – : Gomer
  • Turkije? – : Gomer/Togarmah
  • Armenië? – : Togarmah
  • Oekraïne? – : Togarmah

1939: Het Molotov-Ribbentrop pact / zie ook: http://nl.wikipedia.org/wiki/Geschiedenis_van_Rusland

Een andere verliezer van de Eerste Wereldoorlog was Duitsland. Het land werd door het verdrag van Versailles zwaar vernederd door Frankrijk en Engeland. In 1933 namen de nationaal-socialisten de macht over in een Duitsland gevoed door de frustratie van Versailles. Hitler moest niets hebben van het communisme en had als ideaal Oost Europa te veroveren voor de Duitsers. Dit moest echter wachten totdat stuk voor stuk alle gebieden waar Duitsers woonden aan het Groot-Duits Rijk waren toegevoegd.

Frankrijk en Engeland die zware verliezen hadden geleden in de Eerste Wereldoorlog hadden geen zin in een nieuwe oorlog met Duitsland en lieten Hitler aanvankelijk begaan. Toen Tsjecho-Slowakije aan de beurt was, leek voor Frankrijk, Engeland en Rusland de maat vol. Dit land zou niet worden prijsgegeven aan de Nazi’s. In München werd in augustus 1938 echter toch een akkoord bereikt tussen Frankrijk, Engeland en Duitsland over de Duitsers in Tsjechië. Sudetenland werd aan Duitsland toegevoegd, de rest van Tsjecho-Slowakije kreeg garanties van Engeland en Frankrijk. De rest werd echter, tegen de afspraken in, in maart 1939 door Duitsland op verzoek van de Tsjechische president bezet. In München was Rusland niet uitgenodigd. Stalin voelde zich daardoor verraden door het westen.

Het volgende doel van Hitler was Polen. Hier gaven de Britten en Fransen geen krimp. De corridor en Dantzig werden niet opgegeven. Een aantal maanden bleef het rustig. In die maanden werden door de ministers van buitenlandse zaken van Rusland en Duitsland, Molotov en Ribbentrob in het diepste geheim onderhandeld. Er kwam een complot tot stand dat miljoenen het leven zou kosten. Beide verliezers van de Eerste Wereldoorlog hadden besloten alle landen, die na die oorlog tussen hen waren ontstaan, onderling te verdelen. De Baltische staten en Oost Polen kwamen aan Rusland. West-Polen en Warschau aan Duitsland. Dit stond in een geheim onderdeel. Publiekelijk was het Molotov-Ribbentrob Pakt een non-agressie verdrag tussen beide mogendheden.

Nu had Hitler de handen vrij om Polen aan te vallen, hetgeen op 1 september 1939 gebeurde. Frankrijk en Engeland verklaarden Duitsland de oorlog. De Tweede Wereldoorlog was begonnen. Op 17 september 1939 bezetten de Sovjets Oost-Polen. In 1940 volgden de Baltische staten, Estland, Letland en Litouwen. Het lot van de door de Russen bezetten gebieden was aanvankelijk wreder dan de Duitse bezetting van West-Polen. De leidinggevende klasse werd verbannen naar Siberië of gedood.

In november 1939 viel Rusland Finland binnen met als doel een aantal grensgebieden in handen te krijgen. Deze aanval verliep aanvankelijk slecht voor de Russen. De moedige Finnen vernietigden een aantal Russische divisies. De Fransen en Britten probeerden Finland te helpen, maar de verbindingen met dit land waren slecht. Toch kwam het ondanks het Russische optreden niet tot een oorlog tussen Frankrijk en Engeland en Rusland. Finland sloot in maart 1940 een wapenstilstand met de Russen. In mei en juni 1940 werd West-Europa door de Duitsers bezet. Frankrijk sloot een wapenstilstand met Duitsland. Engeland vocht alleen door. Italië had inmiddels ook de kant van de Duitsers gekozen en was de strijd aangegaan met de Britten.

Hitler probeerde Rusland ertoe te bewegen naar het zuiden aan te vallen richting het Midden-Oosten, Perzië en India. Dit zou hen in conflict brengen met de Engelsen. Als de samenwerking tussen Duitsland, Italië en Rusland had doorgezet, kwam er een constellatie tot stand die vrijwel geheel overeenkwam met die genoemd in Ezechiël 38. Immers Italië bezat in Afrika Ethiopië en Libië als kolonie en Perzië was pro-Duits. Als deze keten de Joodse kolonisten in Israël had aangevallen, dan werd het heel moeilijk om dit tegen te houden buiten Gods hulp.

Het was echter nog niet zover. Rusland had meer interesse in de Roemeense provincie Bessarabië dan in een opmars tegen de Britten richting de Indische Oceaan, zoals het van plan was in de negentiende eeuw. Dit ergerde Hitler; hij besloot een bondgenootschap met Roemenië en besloot om Rusland aan te vallen. Het Molotov-Ribbentrop pact werd door Duitsland geschonden. De Russisch-Duitse samenwerking was van korte duur geweest, maar was van ingrijpende invloed.

1941 – 1945: Oorlog met Duitsland

Op 22 juni 1941 vielen de Duitsers en hun bondgenoten massaal Rusland aan. De samenwerking was ten einde. Rusland had Frankrijk en Engeland in de steek gelaten en werd nu door de Duitsers bedrogen. Het stond er de komende drie jaar praktisch alleen voor tegen de Duitsers.

In de eerste maanden veroverden de Duitsers de Baltische staten, Wit-Rusland en Oekraïne. Meteen na de verovering van deze gebieden werden veel Joden door de SS-Einsatzgruppen bijeengedreven en vermoord, daarbij vaak bijgestaan door de plaatselijke bevolking. Zo bleven de Joden in Israël veilig, maar werden de Joden in Europa op afschuwelijke wijze vervolgd. Zes miljoen Joden kwamen in Europa om het leven.

De Sovjetlegers leden in de eerste maanden miljoenenverliezen tijdens de omsingelingsslagen die de Duitsers wonnen. De Duitsers werden op 5 december 1941 echter door de Russen verdreven voor de poorten van Moskou. Hun spion in Japan was achter de Japanse plannen voor de aanval op de VS gekomen en zodoende konden divisies uit Siberië worden weggehaald om een tegenaanval te doen. In de zomer van 1942 volgde een nieuwe Duitse stormloop in de richting van Stalingrad en de Kaukasus. De slijtageslag in Stalingrad eindigde in een belangrijke overwinning voor de Russen die het Duitse zesde leger van 330.000 man omsingelde en vernietigden. De Russen hadden in deze slag echter bijna een miljoen man verloren. Hoe zwaar deze verliezen ook waren, de Russen konden deze vervangen en de Duitsers niet. In de zomer van 1943 zetten de Duitsers hun laatste grote offensief in tegen Koersk. Deze slag liep dood tegen een Russische meerderheid. De Russische zware industrie was achter de Oeral weer opgebouwd en bleek in staat geweest te zijn veel meer tanks te produceren dan de Duitsers. Een opmerkelijke prestatie voor een relatief achterlijk land als Rusland.

Dit was het definitieve keerpunt voor de strijd aan het oostfront. De verliezen bij de Duitsers stegen. De meerderheid van de Sovjets groeide voortdurend. Fasegewijs trokken zij nu naar het westen en veroverden uiteindelijk Berlijn in mei 1945. Toen hadden de Russen een gebied in handen tot de Elbe. Oost-Duitsland, Tsjecho-Slowakije, Polen, Hongarije, Roemenië en Bulgarije werden satellietstaten van de Sovjet-Unie. De Baltische landen werden helemaal opgeslokt.

Nog even leek aan het eind van de oorlog Rusland een mindere grootmacht te zijn. De VS zetten namelijk de atoombom in tegen Japan. Hierdoor hadden de VS in feite de hegemonie over de wereld. Binnen een paar jaar hadden de Russische geleerden ook deze achterstand weggewerkt. We zien dus dat ten koste van een enorm aantal mensenlevens (naar schatting 20 miljoen Russen verloren het leven in WO II) de Sovjet-Unie uitgroeide tot de tweede grote wereldmacht. Engeland en Frankrijk verzwakten door WO II en de kolonisatie die daarop volgde tot tweederangs mogendheden.

1948 – 1989: Koude Oorlog

De periode van de koude oorlog brak aan. Door het risico van een atoomoorlog, kwam het niet tot een regelrechte oorlog tussen het westen en de Sovjet-Unie. Wel probeerde de Sovjet-Unie haar invloed sfeer verder uit te breiden. In 1949 werd een belangrijk succes geboekt door de overwinning in China van de communisten. De VS formeerde een keten van bondgenootschappen, die de Sovjet-Unie en China in moest dijken.

In het hoofdstuk over de Suez Crisis van 1956 zien we dat de Sovjet-Unie er in slaagde om met Egypte een belangrijke vriendschap op te bouwen, gevolgd door een aantal andere Arabische landen als Syrië en Irak. De VS leunen in deze regio op Israël, Jordanië, Saoedi-Arabië, Turkije en Perzië.

In de zeventiger jaren verlaat Egypte het Russische kamp en gaat een meer pro-westerse koers varen. Het wordt de belangrijkste Arabische bondgenoot van de VS. Het sluit zelfs vrede met Israël in 1979. Nu moet de Sovjet-Unie andere bondgenoten zoeken. Zo ontstaat in die periode en verzameling van radicale landen, die sterk overeenkomt met het bondgenootschap van Ezechiël 38. Laten we het rijtje eens aftikken.

Libië: De kolonel Moeammar El Khadaffi neemt in 1970 het bewind van koning Idris over. Zijn grote voorbeeld is Nasser van Egypte. De sovjets hebben er een radicale medestrijder bij. Khadaffi schrikt niet terug voor het steunen van terreur zoals aanslagen op Amerikaanse doelen in Europa en de aanslag op het vliegveld boven Lockerbie. De aanvallen van de VS in 1986 (waarbij een dochter van Khadaffi omkomt) brengen het land tot een minder extreme koers.

Algerije: Sinds de onafhankelijkheid in 1962 heeft het land een linkse dictatuur en goede banden met Moskou.

Ethiopië: In 1974 wordt de pro-westerse keizer Haile Selassie verdreven van de troon in Ethiopië. Opvolger Mengistu Haile Mariam vestigt een communistische militaire dictatuur die volledig leunt op Moskou. Buurland Somalië is op dat moment al een Sovjet-bondgenoot. In 1978 valt Somalië Ethiopië binnen om de door Somali’s bewoonde Ogaden woestijn te veroveren. Dit dwingt Moskou tot een keuze. Zij kiezen voor Addis Abeda. Met Cubaanse steun worden de Somaliërs in 1979 verjaagd. Somaliërs in 1979 verjaagd. Somalië kiest op haar beurt voor het westen.

Soedan: Soedan is in deze periode sterk georiënteerd op Egypte. Ook zij gaan na een radicale periode een gematigde koers volgen onder president Numeiry. Soedan steunt de verzetsstrijd in Eritrea tegen Ethiopië.

Iran: Het meest opmerkelijke is het verloop in Iran. De sjah wordt in 1979 verdreven door een opstand van radicale Sjiietische moslims onder leiding van Chomeini. De staat wordt een radicale islamitische republiek. Die, in tegenstelling tot de sjah, vijandig is ten opzichte van Israël en het westen. Hierdoor moet het qua bewapening meer leunen op Moskou met wie het redelijke banden ontwikkelt (ondanks het uitroeien van de communistische Toedeh partij).

Gomer (Duitsland? / Turkije?): Oost-Duitsland rust onder het Sovjet juk. West Duitsland is een NAVO lid, evenals Turkije. Wel wordt door Robert de Telder al aangekondigd in 1984 dat gezien de grenzen van het oude Romeinse Rijk en de rol van Gomer in Ezechiël 38 dat een Duitse hereniging moet komen, waarbij dit nieuwe Duitsland uiteindelijk samen met Rusland optrekt. In 1989 is het zover.

Togarmah: De Oekraïne en Armenië zijn allebei lid van de Sovjet-Unie.

Samenvattend zien we een opmerkelijke ontwikkeling in de zeventiger jaren richting de constellatie van Ezechiël 38. Dit, gevoegd bij een aantal bijbelse argumenten waar we in een volgend hoofdstuk bij stil staan, leverde het beeld op dat de aanval van de Sovjet-Unie op Israël het volgende profetische gebeuren zou gaan worden na de stichting van de staat Israël. In feite bleek deze opmars aanstaande te zijn. In 1982 vonden de Israëli’s bij hun inval in Libanon een gigantische ondergrondse wapenvoorraad van de Russen bij de stad Sidon. Deze was voldoende om een half miljoen man uit te rusten. In zijn boek “Magog 1982, cancelled!” stelt dr. Allen Lewis dan ook dat de invasie in Libanon een Russische invasie wellicht voorkomen heeft.

1989-1991: De val van de Sovjet-Unie / zie ook: http://nl.wikipedia.org/wiki/Geschiedenis_van_Rusland

De Sovjet-Unie was een militaire reus maar een economische dwerg. Toen Reagan in het begin van de jaren tachtig de bewapening van de VS ging opvoeren kon de Sovjet-Unie niet volgen. De planeconomie was niet in staat deze inspanning te leveren. Vandaar dat Gorbatsjov streefde naar hervorming en openheid om de economie te versterken en via ontspanning de bewapeningswedloop af te remmen. Hij bracht echter een aantal krachten in beweging die niet meer waren te stoppen. Te beginnen met Hongarije en Polen werden de communistische bewinden gedemocratiseerd. Er was een gat gekomen in het IJzeren Gordijn.

Nu Oost-Duitsers zo naar buiten konden vluchten, kwam ook daar de zaak in beweging. Oost-Duitsland moest toegeven, op 9 november 1989 (precies 50 jaar na de Kristalnacht!) viel de Berlijnse muur. Duitsland mocht weer één land worden. Is Gomer tot stand gekomen?

Daarna vielen snel de andere dominostenen: Tsjechoslowakije, Bulgarije en Roemenië. Het pact van Warschau werd opgeheven.

Het aftakelingsproces hield even halt aan de grenzen van de Sovjet-Unie. Wel werd het roerig in Litouwen en de Kaukasus. In augustus 1991 volgde een staatsgreep van een aantal reactionaire communisten tegen Gorbatsjov. De coup verloor snel aan kracht. Jeltsin, leider van de deelrepubliek Rusland speelde bij het neerslaan van de coup een belangrijke rol. Hij leidde het proces naar een niet communistische toekomst dat zich snel voltrok. Alle staten binnen de sovjet-Unie kregen zelfstandigheid. Wel gingen zij economisch en militair samenwerken in het GOS (Gemenebest van Onafhankelijke Staten). Georgië wilde eerst geen deel uitmaken van het GOS, maar werd door de steun van de Russen aan opstandelingen in de republiek tot aansluiting verplicht.

Door het uiteenvallen van de Sovjet-macht, verloren ook de buitenposten hun ondersteuning. De regimes moesten het nu zelf zien te redden. In mei 1991 viel het communistische regime in Ethiopië. Het pro-Russische bewind in Afghanistan had zich sinds het vertrek van de Russische troepen in 1988 opmerkelijk goed staande weten te houden tegen de aanvallen van de Moejaheddin. Zij viel pas in het voorjaar van 1992 als een van de laatste domino’s.

De val van de Sovjet-Unie was een van de belangrijkste gebeurtenissen van de twintigste eeuw. Het wordt ook wel een eindpunt van deze eeuw genoemd, net zoals 1914 het eindpunt was van de negentiende eeuw. Er begon een tijd waarin de diverse landen hun eigen koers gingen varen en waarin het westen oppermachtig was maar deze positie niet uitbuitte om haar wil op te leggen aan de rest van de wereld.

De ontwikkelingen binnen Gog’s bondgenootschap in de jaren 1991- 2001

Het uiteenvallen van het Sovjet-blok was een ontwikkeling die de opzet van het bondgenootschap, zoals beschreven in Ezechiël 38, doorkruiste. Hadden vele onderzoekers van het profetische woord het bij het verkeerde eind gehad door te wijzen op de spoedige vorming van dit blok en de aanval hiervan op Israël? Werd de ontwikkeling naar de eindtijd weer een tijd uitgesteld? Of wellicht vinden de gebeurtenissen van Ezechiël 38 pas later in de eindtijd plaats, zoals vlak voor de Wederkomst van Christus of zelfs pas aan het einde van het duizendjarig vrederijk. We zullen de diverse standpunten hieromtrent uitvoerig wegen in een apart hoofdstuk. Nu leek de ontwikkeling naar een wereldregering en het herstel van het Romeinse Rijk meer imminent.

Toch was in de tien jaren na de omwenteling een aantal ontwikkelingen gaande die bleven wijzen op de actualiteit van het bondgenootschap genoemd in Ezechiël 38. We zullen ze één voor één toelichten. We zien in de zuidelijke landen van het blok een ontwikkeling naar het islamitische fundamentalisme en een versterking van de onderlinge samenwerking. In het noorden weet Rusland zich te handhaven en zoekt toenadering tot Duitsland.

De as Soedan – Iran: De eerste lijn is de positie van het islamitische fundamentalisme in het Midden-Oosten. Iran was sinds 1979 een voorvechter van het fundamentalisme. Door de steun aan Irak, slaagden de gematigde regimes in de Arabische wereld erin de verspreiding van de Islamitische revolutie van Chomeini in te dammen. Anders lag dit in Soedan. Hier nam Omar El Beshir de macht over en met hem de fundamentalistische islamitische stroming binnen Soedan. Deze werd goede maatjes met Iran. In het voorjaar 1992 werd met Iraanse steun een groot offensief ingezet tegen de opstand in Zuid Soedan waarbij de meeste steden werden heroverd. Vele christenen verloren het leven door deze samenwerking. Eens echter zal het regime in Khartoem de strijd in het zuiden moeten staken om met Iran op te marcheren naar Israël. Eigenlijk is het regime ook wel bereid het zuiden los te laten om een eigen zuiver islamitische staat in het noorden van Soedan op te richten.

Opkomst fundamentalisten in Algerije: Vanuit Soedan en Libië werden de islamitische fundamentalisten in Algerije ondersteund. Zij hadden de verkiezingen van 1991 gewonnen maar werden door ingrijpen van de militairen verhinderd de macht over te nemen. Een bloedige burgeroorlog, waarin de fundamentalisten hun ware demonische gezicht lieten zien, was begonnen. Vele burgers werden zo maar afgeslacht in diverse terreuraanslagen. Bijna 100.000 mensen vonden de dood. De militairen slaagden erin door deze ontmaskering Algerije voorlopig uit het extreme blok te houden.

Strijd in de Kaukasus: In de republieken in de Kaukasus werd in deze jaren een serie oorlogen uitgevoerd. We noemen de strijd tussen Armenië en Azerbeidzjan om Nagorno Karabach, de afscheidingsstrijd van Abchazië in Georgië en de oorlogen in Tsjetsjenië. Zonder nu op al deze conflicten in te gaan, is het eindresultaat dat alle Kaukasus republieken in het GOS zijn gebleven en dat Rusland zijn greep op de Kaukasus heeft behouden. Controle over de Kaukasus is van wezenlijk belang voor de opmars van Ezechiël 38.

Poetin

http://nl.wikipedia.org/wiki/Vladimir_Poetin

Onder Jeltsin gaat het voortdurend slechter met Rusland. De economie holt achteruit. De vrije markt economie wordt niet gedragen door een stevige middenklasse. Deze ontwikkeling is overigens in lijn met Ezechiël 38. Gog komt naar Israël om te plunderen en er is noodzaak om dat te doen. God wordt immers door God gehaald uit het verre noorden naar de bergen Israëls.

De val van de Sovjet-Unie heeft lands trots gekrenkt. Eind 1999 lanceert Jeltsin zijn opvolger Poetin. Na een serie aanslagen op flatgebouwen, waarschijnlijk door Tsjetsjenen, wordt Poetin belast met het neerslaan van de Tsjetsjeense autonome republiek , die zich overigens inmiddels tot een ware bandieten staat heeft ontwikkeld. Stap voor stap wordt dit karwei geklaard. Poetin neemt met de millennium wisseling de macht over van Jeltsin. Op economisch gebied zit het Poetin mee door een sterke stijging van de olieprijs.

In de buitenlandse politiek voert hij een opmerkelijke koers. Hij is vroeger spion geweest in Duitsland en dat geeft hem een bijzonder hart voor de relatie met dit land. Hij zegt zelfs dat Duitsland de voornaamste bondgenoot is van Rusland“. Hij spreekt in het Duits de bondsdag toe. Na de val van de muur zijn Oost-Duitsland, Polen, Tsjechië en Hongarije binnen de NAVO terechtgekomen. Poetins beleid is niet om met bondgenoot Wit-Rusland een sterk front op te bouwen aan de Poolse grens maar het bondgenootschap van binnen uit te ondermijnen door aan te pappen met Duitsland en hiertoe misschien wel zelf lid te worden van de NAVO.

Na 11 september 2001

Rusland steunde de VS na de aanslagen van 11 september. Zij waren immers zelfs door de Tsjetsjeense terreur bedreigd. Poetin ziet een gouden kans door deelname aan het bondgenootschap tegen terrorisme zich steviger te koppelen aan de NAVO en de relatie met Duitsland te verbeteren. Op 28 mei 2002 wordt in Rome(!) een samenwerkingsovereenkomst getekend tussen Rusland en de NAVO waardoor het land kan meestemmen in belangrijke NAVO beslissingen.

Door de hang naar het westen eist Rusland zijn plaats in het te herstellen Romeinse Rijk. Hiermee zijn we weer terug in 1453. Toen Constantinopol viel, ging de keizerkroon door naar Moskou.

Een nieuwe kans krijgt Poetin tijdens de Irak Crisis in het voorjaar van 2003. De VS proberen in de Veiligheidsraad mandaat te verkrijgen om Irak aan te vallen. Duitsland is vanaf het begin tegen de oorlog. Frankrijk dreigt met een veto in de Veiligheidsraad. Poetin speelt het spel slim. Hij steunt Frankrijk en Duitsland waarmee hij opnieuw de band met Duitsland verstevigt. Verder wordt de NAVO ondermijnd door dit meningsverschil. Wel laat hij in het debat Frankrijk voorop lopen waardoor de relatie met de VS niet op scherp komt.

Opvallend in deze crisis is dat ook de band tussen Turkije en de VS schade lijdt door de steun van de VS aan de Koerden. Is dit het eerste teken dat Turkije aan het schuiven is naar het toekomstige bondgenootschap rond Rusland?

De mening van een aantal landen is dat de VS buiten de VN om een aanvalsoorlog heeft ontketend tegen Irak. (Weet wel dat Irak een aantal resoluties had geschonden, zoals het wapenstilstandsverdrag van 1991, waardoor hervatting van de strijd gerechtvaardigd was). Hierdoor is volgens hen een precedent geschapen, waar de coalitie onder leiding van Rusland van gebruik kan maken om ook eenzijdig aan te vallen, maar nu richting Israël.

Zo zien we diverse ontwikkelingen die banden scheppen tussen de toekomstige bondgenoten. Op een moment in de eindtijd is het zover. Er zal een nieuwe leider opstaan in Rusland, waarschijnlijk met een naam de Gog in zich draagt.

Het bondgenootschap zal zich gereedmaken en optrekken naar Israël. Daar zullen de gecombineerde legers echter door de Heer zelf worden verslagen. Israël en de volkeren zullen dan weten dat de Heer de HEERE is. Op welk punt in de eindtijd dit gebeurt, zullen we het in het volgende hoofdstuk hebben. We zien in de recente geschiedenis dat het bondgenootschap zich begint te formeren. Als het in deze dagen tot stand zou komen zou het een combinatie zijn van fundamentalistische staten, Rusland en Duitsland dat optrekt tegen de Joodse staat. We zullen zien!

EZECHIËL 38 EN 39, DE AANVAL UIT HET NOORDEN -En zijn plaats binnen het profetische raamwerk-

De profeet Ezechiël heeft in de hoofdstukken 36 en 37 het herstel van Israël beschreven en de terugkeer naar het land. In hoofdstuk 38 en 39 lezen wij over een enorme aanval van een bondgenootschap van volkeren tegen dit herstelde Israël. Het is goed dit te lezen in voorbereiding op de volgende studie waarin we een poging doen om deze gebeurtenissen te plaatsen op de profetische tijdbalk.

De profetie bevat bijzonder veel detail. Uit het verre noorden (Ezechiël 38:15) komt de leider Gog. Dit duidt op het huidige Rusland, het enige land dat ver ten noorden van Israël ligt. De leden van de coalitie komen uit alle windrichtingen. De Perzen uit het oosten, de Ethiopiërs uit het zuiden en de Puteërs ook Libiërs genoemd uit het westen. De studie van de volkeren welke meedoen met Gog is boeiend en actueel. Veel van deze volkeren (bijv. de Perzen) zijn de laatste decennia een anti-Israël koers gaan varen. Voor de lijn van de actualiteit naar eindtijd is het gedrag van deze volken volken een heel belangrijke.

Israël leeft ten tijde van de aanval “in gerustheid, allen zonder muur, grendels of poorten.” Israël heeft zich hersteld van een oorlog (vs 8) en heeft zich gevestigd vanuit vele volkeren op de bergen Israëls (vs 8). Israël is de puinhopen in haar land weer gaan bewonen (vs 12). Dit is heel opmerkelijk dat er een omstandigheid komt dat Israël welvarend in gerustheid leeft. De rust rond Israël is al een stuk dichterbij gekomen door de vrede met Egypte en Jordanië. Momenteel echter met Hamas in Gaza en Hezbollah in de Libanon is deze gerustheid nog niet aangebroken; ofschoon het in “gerustheid” wonen, dit Hebreeuwse woord (betach) nog iets méér inhoudt, later meer daarover!

Een aantal landen, Seba, Dedan en de handelaars en machtigen van Tarsis zijn niet gecharmeerd van de aanval. Zij vragen zich af of deze landen niet de rijkdom van Israël willen plunderen. In onze dagen denken we aan de olie en gasrijkdommen van het Midden-Oosten die in de komende decennia een steeds groter deel van de nog resterende wereldvoorraad gaan uitmaken.

De Heer zelf rekent met de aanvaller af direct na een aardbeving, door “het zwaard (…), de pest en door bloed; stromende regen en hagelstenen, vuur en zwavel.” (vs 21-22). De afrekening is duidelijk van bovennatuurlijke aard. Tegenwoordig verslaat Israël haar vijanden met haar oorlogsmachine. In de strijd tegen Gog moet de Heer zelf in actie komen op een wijze die laat zien dat het God is die handelt. Dit blijkt ook de bedoeling van God met dit alles te zijn. Hij wil zich bekendmaken aan Israël en de volkeren. (Ezechiël 39:7). De overwinning van God op Gog is een belangrijke stap in het bekeringsproces van het Joodse volk.

Na de nederlaag wordt het land gereinigd van de resten van Gog’s leger. Er wordt een graf gemaakt voor de gevallen soldaten van Gog ten oosten van de Dode Zee (Ezechiël 39:11). Zeven (7) maanden duurt de reiniging. Er wordt daar zelfs een stad gebouwd genaamd “Menigte” (39:16). De resten van het leger zijn zo talrijk dat Israël nog 7 jaar haar vuren kan branden met de restanten (Ezechiël 39:7).

De strijd om de toekomst begint / VS betrouwbare bondgenoot van Israël??

http://nl.wikipedia.org/wiki/Amerikaanse_presidentsverkiezingen_2020

Het lijkt erop dat de eerste toekomstige oorlog die in het land Israël uitgevochten zal worden een oorlog zal zijn die bekendstaat als de oorlog van Gog en Magog, die omschreven wordt in Ezechiël 38-39. Echter, aangezien Gog de heerser over de plaats Magog is, is de term de profetie van Gog beter. Deze oorlog lijkt plaats te vinden in de eschatologische toekomst, want in de bijbel staat: In toekomende dagen zal het geschieden . . . (Ezechiël 38:16). Wanneer dit echter precies zal plaatsvinden is een discussiepunt. De plaatsing van het gedeelte over Gog en Magog in het deel van Ezechiël dat gaat over het herstel (hoofdstuk 33-48) zou kunnen betekenen dat het in het duizendjarig rijk zal plaatsvinden (zie Openbaring 20:8) of in een tijd die daar vlak aan vooraf gaat. In dat geval zou het voor de Verdrukking kunnen plaatsvinden, tijdens de Verdrukking of erna. Om deze reden is de chronologische plaatsing van deze oorlog één van de moeilijkste zaken in profetische interpretatie. Ik denk aan een plaatsing ervan voor de Verdrukking omdat dit het beste lijkt te kloppen met de meeste tijdsvoorwaarden die omschreven staan in Ezechiël 38:8-11 met betrekking tot een volk in de toekomende jaren uit het gebied van vele volken bijeengebracht naar een land dat tot een blijvende wildernis . . . [was] gewordenmaar nu bewoond is en “uit de volken uitgeleid is en nu in gerustheidleeft met begerenswaardige economische bronnen. Al deze omschrijvingen kunnen slaan op het hedendaagse Israël.

Opmerkelijk, daarnaast en doorslaggevend is dat de profeet na de schildering van Gogs verraderlijke aanval en de vernietiging in het open veld door Gods hand, nadrukkelijk zegt: En die van het huis Israëls zullen weten dat Ik, de HERE, Uw God ben, van die dag af en voortaan (Ezechiël 39:22). Het is deze uitspraak die onmogelijk van toepassing kan zijn op de Gog en Magog -volken van Openbaring 20, want deze oorlog breekt uit aan het einde van het duizendjarig of messiaanse rijk, waarin Israël geheel en al de HERE kent en dient. Tot op de invasie van Gog en Magog en de spectaculaire vernietiging van deze geweldige macht door God, Israël nog niet weet dat de HEER hun God is. Maar van die dag af zal Israël het weten. En voortaan. Dat wil zeggen, na de spectaculaire ervaring met Gog en Magog zal Israël ook niet meer terugvallen in ongeloof of een te formalistische godsdienst. Dat houdt in dat de HEER na het gebeuren met Gog met Israël iets zal doen, waardoor Zijn volk Hem nooit meer zal verlaten. De profeet Ezechiël schets het herstel van Juda en Israël, beide huizen, als een proces in twee fasen: eerst een vleselijk en dan een geestelijk herstel (Ezechiël 37).

Ook lost dit tijdsmodel het probleem op van hoe Israël de overwonnen wapens en de gesneuvelden van Gog en zijn bondgenoten van de hand doet (Ezechiël 39:9-16). Volgens de Joodse wet moeten doden onmiddellijk begraven worden omdat de dode lichamen een bron van rituele verontreiniging vormen. Maar vanwege het enorme aantal lijken zal de begrafenis zeven maanden lang duren (Ezechiël 39:9). Als deze strijd tijdens de Verdrukking plaats zou vinden (zelfs tijdens de eerste 42 maanden van zogenaamde vrede), zouden de mensen geen tijd hebben om deze taak uit te voeren voordat de vervolging van de Antichrist de Joodse bevolking de woestijn in drijft (Mattheus 24:16-22; Openbaring 12:6) of andere dwingt om zich te verdedigen tegen zijn aanval op de heilige stad (Zacharia 12:7-8; 13:1; 14:2; Openbaring 11:2). Als deze oorlog echter plaatsvindt voordat de Verdrukking begint, zou er genoeg tijd en vrijheid zijn om deze taak te volbrengen volgens de halachic voorschriften.

Ongeacht het specifieke tijdstip van dit eschatologische conflict is het duidelijk dat deze oorlog zal plaatsvinden in het land Israël (Ezechiël 38:9-12; 14, 16, 18-19; 39:11) en specifiek op de bergen Israëls(het Bijbelse hartland van Judea en Samaria?) (Ezechiël 38:8; Ezechiël 39:2, 17). De indringers zijn een verbond van buitenlandse natiën vanuit “ver in het noorden” (Ezechiël 38:6, 15), het land van Gog, de grootvorst van Rosh, Mesek en Tubal (Ezechiël 38:2-3, Engelse versie). Rosh (een zelfstandig naamwoord) werd oorspronkelijk geassocieerd met de stam van Ros/Rus, die zijn naam ontleende aan een variëteit van topografische gebieden die nu de Oekraïne en Rusland vormen. Op historische, geografische en toponomische gronden kan deze identificatie het best gemaakt worden met het huidige Russische volk. Zelfs de naam Rusland lijkt af te stammen van de term Rosh. Daarom, ondanks de weerstand van sommige moderne critici tegen deze mening, lijkt het erop dat de profetie van Ezechiël 38-39 een profetie van de Russische invasie van Israël vormt.

De andere noordelijke natiën die een verbond gesloten hebben met Gog (Mesek, Tubal, Gomer, Bet-Togarma) worden in deze fase vergezeld door natiën die de andere drie zijden van het kompas vertegenwoordigen: Perzië (Iran) vanuit het oosten, Ethiopiërs vanuit het zuiden en Puteeërs (Libië) vanuit het westen, wat dit een wereldwijde aanval maakt. Andere landen die volgens deze tekst de oorlog tegen Israël steunen zijn Seba (Yemen). Dedan (Saoedi-Arabië) en de handelaars en al de machtigen (een economische unie) van Tarsis (het westen).

De profetie van Gog en de huidige omstandigheden

http://en.wikipedia.org/wiki/Samson_Option

http://en.wikipedia.org/wiki/The_Samson_Option:_Israel%27s_Nuclear_Arsenal_and_American_Foreign_Policy

Net zoals de moderne Israëlische staat past bij de omschrijving die in Ezechiël staat voor het Israël uit de eindtijd die deze oorlog zal ondergaan, zo voldoen deze moderne landen aan de details van Israëls vijanden (of potentiële vijanden) die allianties voor een invasie kunnen vormen en hebben gevormd en daar ook de economische bronnen voor hebben. Als de oorlog van Gog voor een tijd als de onze is voorzegd en Rusland en de islamitische landen erbij betrokken zijn, kan het verklaren waarom Rusland vandaag de dag in economisch opzicht zo afhankelijk is en waarom de islam het Midden-Oosten in economisch opzicht overheerst door hun controle over de enorme olievoorraden. De economische problemen en politieke instabiliteit?? van Rusland {Putin nu sterk in het zadel} … hebben het aantrekkelijk gemaakt om economische en militaire verbonden aan te gaan met islamitische machten – dezelfde machten die blijven oproepen tot de verwoesting van Israël.

Sinds de val van de communistische Sovjet-Unie zijn bijvoorbeeld zes van de voormalige Sovjetrepublieken in het zuiden (maar ten noorden van Israël) onafhankelijke islamitische natiën geworden: Azerbeidjan, Oezebekistan, Kirgizië, Turkmenistan en Tatarije. Zoals hoofdredacteur Mortimer Zuckerman van U.S. News & World Report opmerkte:  

  • Rusland heeft een economische duikvlucht genomen, die de samenhang van de centrale staat bedreigt en de mogelijkheid van de regering om hun arsenaal nucleaire, chemische en biologische wapens te beheersen. Die kunnen nu elk moment op de zwarte markt komen voor criminelen . . . En als de staat helemaal uiteenvalt, kunnen we te maken krijgen met het apocalyptische scenario van ultra-nationalisten of een andere groepering die de heerschappij over de nucleaire wapens, die verspreid zijn over 39 verschillende Russische districten, opeist. Rusland is of wordt een tragedie op weg naar een catastrofe die ons allemaal kan treffen.

Israël is zonder twijfel één van de meest ontwikkelde en verwesterde landen in het Midden-Oosten en de technologische prestaties en natuurlijke bronnen ervan (water, waardevolle chemicaliën en mineralen in de Dode Zee, en de thans on-en-aangeboorde oliebronnen) kunnen het tot de grote buit maken die deze natiën volgens Ezechiël 38:13 willen roven.

http://nl.wikipedia.org/wiki/Rusland

http://nl.wikipedia.org/wiki/Israël

Het hedendaagse Turkije (Bet-Togarma) heeft een militair verbond met Israël en het Turkse miljoenenleger is één van de factoren die zowel Egypte als Syrië (waar Israël aan grenst) op afstand houden. Turkije is echter een islamitisch land en als het gevraagd zou worden deel te nemen aan een islamitische alliantie van de grootte die voorzegd wordt door Ezechiël, dan zal het wel moeten gehoorzamen.

In het recente verleden werd gedacht dat er een lijn gevormd was tussen Rusland en de Midden-Oosten landen Irak, Iran, Syrië, Soedan en Ethiopië met als doel het overwinnen van de Verenigde Staten en hun Zionistische bondgenoot in het Midden-Oosten, Israël. Rusland heeft al allianties gevormd met Iran, Syrië, Pakistan, Libië en Turkije. Verder hebben de Centraal-Aziatische republieken Kazachstan, Turkmenistan, Tatarije, Oezbekistan en Kirgizië een militair ondersteuningsverdrag getekend met de Russische Federatie.

Deze landen zijn allemaal islamitisch en zijn wellicht in het bezit van nucleaire wapens. Libië wordt (werd) verondersteld de grootste vooruitgang geboekt te hebben in het Midden-Oosten wat betreft het nucleaire programma en Iran heeft inmiddels een zeer ver gevorderd ontwikkeld programma. Pakistan heeft nucleaire wapens getest en andere landen hebben massavernietigingswapens gekocht van Rusland, Noord Korea en China. Ook Irak had een ontwikkeld nucleair programma totdat het werd binnengevallen door de Verenigde Staten. Deze feiten tonen aan dat er op dit moment omstandigheden bestaan om de profetie van Gog te vervullen. Kan de oorlog tegen het terrorisme, die nu in dit gebied uitgevochten wordt, een katalysator vormen die veel van deze landen samen zal voegen om in de toekomst Israël aan te vallen, het onderwerp van hun haat?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Iran

Zal Gog Jeruzalem aanvallen?

http://nl.wikipedia.org/wiki/Jeruzalem

Gemotiveerd door een verlangen om Israëls economische bronnen te plunderen, wordt over de invasie van Gog gezegd dat het tegen een natie is “die op de navel der aarde woont” (Ezechiël 38:12). Ezechiël 5:5 gebruikt deze uitdrukking als verwijzing naar de heilige stad: “Dit is Jeruzalem. Midden onder de volken heb Ik het gesteld, met landen eromheen.” Volgend op dit idiomatische gebruik, staat in Tanhuma 106: “Israël ligt in het midden van de aarde en Jeruzalem ligt in het midden van het land van Israël.” Gebaseerd op deze associatie heeft de traditionele Joodse interpretatie de profetie van Gog geaccepteerd als dezelfde aanval op Jeruzalem en de tempelberg die omschreven wordt in Zacharia 12-14.

Het is echter moeilijk te bepalen of deze uitdrukking door de vijand gebruikt wordt om te spotten met Israëls vertrouwen gebaseerd op diens verkregen rijkdom, of als verwijzing dat het onderwerp van hun aanval Jeruzalem is. Bij dat eerste zou het gevoel kunnen zijn “[Israël] denkt dat het de beste van de wereld is”, een beschuldiging die vandaag de dag door de vijanden van Israël gedaan wordt. Als het het tweede is, zou er misschien gezegd kunnen worden dat de bron van die rijkdom verbonden is aan de tempelberg. Hoewel een dergelijke discussie aantrekkelijk is in het licht van de huidige discussie over de strijd om de tempelberg, vindt het, naar mijn mening, geen steun in de Bijbel. In Ezechiël 38:11 staat specifiek dat de aanval uitgevoerd wordt op “een land van dorpen . . . allen zonder muur, grendels of poorten.” Jeruzalem is echter een uitzondering, omdat het al sinds vroege tijden gekenmerkt wordt als een ommuurde stad met poorten, torens en wallen (Psalm 24:7; 48:12; 51:18; 100:4; 122:2,7; Jesaja 62:6), een onderscheid dat vandaag de dag nog steeds gemaakt wordt wat de oude stad betreft. Verder, hoewel de bergen Israëlswaar de indringers een nederlaag lijden (Ezechiël 39:4; zie ook 38:21) de bergen die Jeruzalem omringen kunnen omvatten, bevinden deze bergen zich ook in het noordelijk deel van Israël. Aangezien de aanval uit het verre noordenkomt (Ezechiël 39:2), lijkt het aannemelijker dat de verwoesting plaatsvindt waar de invasie eerst plaatsvindt – in de [noordelijke] bergen Israëls“.

Het verband van de profetie met de tempelberg

Hoewel ik niet voldoende steun vind voor het idee dat de oorlog van Gog gericht is op Jeruzalem en de tempelberg, geloof ik dat het een cruciaal verband kan houden met de tempelberg en dat het de start kan zijn van het profetische proces dat leidt tot de herbouw van de Tempel. Als steun hiervoor valt het op dat de profetie van Gog tussen twee andere belangrijke profetieën over de toekomstige Tempel staat (Ezechiël 37:26-28 en Ezechiël 40-48). Deze plaatsing is niet toevallig, zoals sommigen beweerd hebben (als een niet-chronologisch tussenvoegsel of van een latere auteur of bewerker). In plaats daarvan biedt het de theologische verzekering dat de Tempel die in Ezechiël geïntroduceerd en gedetailleerd omschreven wordt in hoofdstuk 40-48 nooit opnieuw ontheiligd zal worden (zoals bij vroegere Tempels wel gebeurd is). Het feit dat Gog verslagen zal worden is het bewijs dat Israëls God beloofd heeft zijn land te beschermen tegen toekomstige invallen, zoals tijdens de Verdrukking zal gebeuren en opnieuw in de laatste eindtijd invasie (Openbaring 20:6-9).

De overgang naar de Tempel uit de Verdrukking

De profetie van Gog kan ook een overgang vormen naar de periode van Verdrukking die genoemd wordt in Daniëls profetie van de 70 weken, evenals een mogelijke aanleiding voor het enigmatische verbond dat in deze tekst voorzegd wordt (Daniël 9:24-27). Om dit uit te leggen, als de volgende oorlog die van Gog en Magog is, en er goddelijke interventie ten behoeve van Israël plaatsvindt, zal de islamitische wereld waarschijnlijk geen nieuwe gewelddadige acties meer beginnen tegen Israël en zich terugtrekken om de openbare schande te verwerken. Dat is precies wat er gebeurde na elk van de grootschalige Arabische aanvallen op Israël in de afgelopen oorlogen waarin ze vernederd verslagen werden, en vooral na de Zesdaagse Oorlog, waarin de luchttroepen van zowel Egypte als Syrië vernietigd werden. President Nasser van Egypte wilde zelfs zijn ambt neerleggen als gevolg van de nederlaag van zijn land in de oorlog. Dus na de oorlog van Gog en Magog is het goed mogelijk dat de islamitische dreiging verdwijnt en er zal ook(?) een politiek machtsvacuüm ontstaan als gevolg van de opname van de gemeente, ofschoon daar geen eensluidende gedachten over zijn. Hierdoor zullen er op dat moment ook machtsverschuivingen tussen de natiën van de wereld plaatsvinden, hetgeen leidt tot oorlogen die de Antichrist zijn macht geven (Daniël 7:23-25; 11:40-45; Openbaring 6:2).

Zoals al eerder gezegd, is het mogelijk dat de oorlog van Gog en Magog de overgang vormt naar de periode van Verdrukking, genoemd in Daniëls profetie van de 70 weken (Daniël 9:24-27). Een gevolg van de oorlog zou een nieuwe wereldalliantie zijn die de verantwoordelijkheid op zich neemt voor de globale stabiliteit in de nasleep van de politieke en religieuze crisissen als gevolg van de nederlaag van de Russische en islamitische troepen. Daniël 7:23-24 geeft aan dat er eerst een wereldoverheid zal ontstaan, maar dat die zich vervolgens zal onderverdelen in tien overheden. Als, zoals gesuggereerd, de oorlog van Gog en Magog plaatsvindt voordat de Antichrist aan de macht komt, zal er geen centraal figuur zijn om een wereldoverheid in stand te houden en zal het al snel verdeeld worden in een confederatie van tien natiën. Een ander gevolg van de oorlog van Gog en Magog kan een globale erkenning zijn van Israël, hetgeen leidt tot onderhandelingen die zorgen voor een genormaliseerde relatie tussen Israël en de opkomende leider van de wereldoverheid, de Antichrist. Israëls verbazingwekkende overwinning op de Russisch/Arabische alliantie zal er ten slotte voor zorgen dat Israël gezien wordt als een macht om rekening mee te houden. En omdat Israëls wonderlijke verlossing mogelijk gemaakt werd door Israëls God (in elk geval vanuit Israëls standpunt), zou het globale beleid van de Antichrist concessies naar Israël moeten omvatten die de God van Israël eerbiedigen.

Kan er een meer toepasselijk eerbetoon aan Israëls God denkbaar zijn dan die van de herbouw van de Joodse Tempel, die Zijn goddelijke aanwezigheid onder Zijn volk vertegenwoordigd? Het verbond” van Daniël 9:27a tussen de Antichrist (een vorst, vers 26) en Israël (velen) lijkt te resulteren in de herbouw van de Tempel en Daniël 9:27b impliceert dat datzelfde verbond verbroken zal worden door de ontheiliging van de Tempel door de Antichrist, waardoor stopzetting van de tempeldienst noodzakelijk zal zijn.

Het doel van de Antichrist van dit verbond met Israël maakt zeker deel uit van een misleidend plan om zichzelf een politieke positie in Jeruzalem te verschaffen om de gruwel der verwoestingin de Tempel te introduceren en goddelijke autoriteit over zichzelf uit te roepen (Mattheüs 24:15; Marcus 13:14; 2 Thessalonicenzen 2:4; zie ook Openbaring 11:2), en om het satanische doel van Joodse genocide uit te voeren (Mattheüs 24:16-22; Openbaring 12:13). Het verlangen van de Antichrist om een verbond met Israël te sluiten kan echter ook een goede politieke strategie op dat moment zijn (voor hem), omdat Israël een positie van wereldwijd respect verkregen heeft als gevolg van de wonderbaarlijke overwinning in de oorlog van Gog en Magog. Elke toekomstige zet die de Antichrist zou doen om zijn leiderschap te verzekeren, zou goedgekeurd worden met Israël in zijn zak. Daarom, als een maffioos met een afpersingsbende, is het mogelijk dat de Antichrist, door dit verbond, een speciale garantie van veiligheid biedt die Israël een onafhankelijkheid zal verschaffen als nooit tevoren. Het zal ook de eerste keer in de moderne geschiedenis zijn dat Israël van de internationale onderhandelingstafel opstaat en iets krijgt in plaats van iets geeft! Dit verbond zal voor Israël een tijd van schijnvrede inluiden die, in contrast met de oorlogen, epidemieën en hongersnoden waar de rest van de wereld onder lijdt (Openbaring 6:1-6), veel Joden (Israëli’s) ertoe zal verleiden te denken dat het beloofde Messiaanse tijdperk begonnen is.

Onder het nieuwe verbond met de Antichrist zou Jeruzalem een nieuwe status als wereldhoofdstad kunnen krijgen. In de afgelopen tientallen jaren hebben verschillende vredesvoorstellen, waaronder een plan van het Vaticaan, internationalisering van de stad Jeruzalem voorgesteld. Rabbi Nachman Kahane, die één van de geestelijke krachten was achter de organisatoren van de moderne Tempelbeweging, zei in een interview in 1989 tegen me dat hij dacht dat de beste oplossing voor de huidige controverse over Jeruzalem was dat Joden, christenen en moslims op gezamenlijke grond samen zouden komen om Jeruzalem tot een religieuze wereldhoofdstad te maken. Op dezelfde manier vertelde vertelde Simon Peres, hoofd van Israëls Arbeiderspartij, in juli 2003, toen hem door Russische diplomaten in training gevraagd werd hoe hij het Israëlisch/Palestijnse conflict zou oplossen, over zijn plan om de heilige plaatsen heilig te verklaren voor Joden, christenen en moslims, in Jeruzalem als wereldhoofdstad.Met dit plan zou de tempelberg internationaal bestuurd worden, waarbij een secretaris-generaal van de VN als burgemeester zou dienen. Ik noem deze voorbeelden alleen om een suggestie te doen over de vorm die het verbond met Jeruzalem in het licht van de huidige gebeurtenissen aan zou kunnen nemen. Welke vorm het uiteindelijk ook zal krijgen, orthodoxe Joden zullen waarschijnlijk de leiding over de tempelberg krijgen, hetgeen hen in staat zal stellen hun Tempel te herbouwen en de offerdiensten in ere te herstellen.

http://en.wikipedia.org/wiki/Simon_Peres

zie: wikipedia.org>wiki>_United_St… (United States recognition of Jerusalem as capital of Israël)

In deze tijd zal de Antichrist zijn macht vergroten door de tien koningen van de confederatie de oorlog te verklaren (Daniël 11:40-45) en drie van hen te vermoorden (Daniël 7:24b; Openbaring 17:12-13). Wanneer hij eenmaal de top van zijn politieke macht bereikt heeft, zal hij een vergelijkbare religieuze macht proberen te verkrijgen door de activiteiten van zijn valse profeet (Openbaring 13:11-17). Om de grootst mogelijke verklaring te kunnen doen aan een wereld die nog maar een paar jaar eerder getuige geweest is van de macht van Israëls God, zal de Antichrist Hem schijnbaar proberen te belasteren door een open aanval op het symbool van Zijn autoriteit, de Tempel.

De aanval van de Antichrist op de tempelberg

Zowel in het Oude als het nieuwe Testament wordt de ontheiliging van de herbouwde Tempel voorzegd, evenals een enorme oorlog waarbij de legers van de Antichrist Jeruzalem veroveren en controle krijgen over de tempelberg. De eerste aanval van de Antichrist op de heilige stad, de tempelberg en het Heilige der Heiligen in de Tempel zal blijkbaar een complete verrassing voor de Joden zijn. Misschien komt de Antichrist onder valse voorwendselen naar Jeruzalem, bijvoorbeeld voor een inspectie, met zijn gebruikelijke militaire entourage. Dan, misschien wel terwijl de priesters met hun dagelijkse taken bezig zijn, zal een eenheid van soldaten van de Antichrist de tempelberg aanvallen, de priesters en de Levieten verbannen en het gebied innemen. Teksten zoals Jesaja 66:1-6; Daniël 9:27; Mattheus 24:15; Marcus 13:14; 2 Thessalonicenzen 2:4 en Openbaring 11:1-2 zeggen ons dat de Antichrist de heilige stad 42 maanden lang bezet zal houden (de tweede helft van de Verdrukking), de priesters en aanbidders uit de Tempel verdrijft, een einde maakt aan het offersysteem en zelf plaatsneemt in het Heilige der Heiligen. De actie van de Antichrist zal de Tempel onbruikbaar maken vanwege rituele onreinheid, hetgeen zal blijken uit de stopzetting van het offersysteem zoals voorzegd in Daniël 9:27. Het zichzelf vestigen van de Antichrist in de Tempel wordt de gruwel der verwoesting genoemd (Mattheüs 24:15; vergelijk Daniël 9:27). De apostel Paulus voorzegt deze gebeurtenis ook in 2 Thessalonicenzen 2:4. Paulus zegt dat de Antichrist (die in 2 Thessalonicenzen 2:3 de mens der wetteloosheidgenoemd wordt) de ultieme belediging zal begaan door zichzelf te verheffen boven de enige ware God door zichzelf te zetten in de heiligste plaats van de Tempel van God. Op deze daad wordt gedoeld in Daniël 11:36, waar we over de Antichrist lezen: “Hij zal zich verhovaardigen en zich verheffen tegen elke god, zelfs tegen de God der goden zal hij ongehoorde woorden spreken.”

Daniël 11:45 merkt op dat de Antichrist als een gevolg van deze invasie: “zijn staatsietenten [zal] opslaan tussen de zee en de berg van het heilig Sieraad.” Dit is een omschrijving van het inrichten van een militaire en politieke basis door de Antichrist in Jeruzalem (tussen de Middellandse Zee en de Dode Zee) en in het bijzonder op de tempelberg (de berg van het heilige Sieraad). Wanneer de Antichrist de tempelberg eenmaal in handen heeft, is het mogelijk dat Jeruzalem het politieke en religieuze centrum van zijn heerschappij wordt en de plaats van waaruit de valse profeet werkt en het teken van het beest instelt als een teken van trouw aan de regering en godheid van de Antichrist (Openbaring 13:16-17). Op dat moment zullen de daden van de Antichrist voor orthodoxe en Messiaanse Joden aan de ene kant de vervolging van hun Joodse volk inluiden (Jesaja 66:5-6; Mattheüs 24:16-22) die de rest van de Verdrukking zal kenmerken (en zorgt voor nationaal berouw en de terugkeer van de Messias om zijn rechtvaardige overgeblevene te redden) en aan de andere kant zal een ondergrondse opstand beginnen tegen het beleid van de Antichrist door een toegewijde groep Joodse rebellen wiens voornaamste doel het terugwinnen van de tempelberg zal zijn (Zacharia 12:8-13:2; 14:4). De details van deze opstand en het einde ervan in de strijd van Armageddon zijn te vinden in Zacharia 12-14.

De strijd om de tempelberg tijdens de Verdrukking

Als we de gebeurtenissen uit Zacharia 12-14 vergelijken met die in het boek Openbaring, dan lijkt het erop dat de Antichrist zijn leger verzamelt in de Vallei van Jizreël (Openbaring 16:14-16) en dat zijn vijanden een aanval zullen doen op zijn commerciële centrum, Babylon en dat zullen verwoesten (Openbaring 18:1-24). Hierna, gemotiveerd door een verlangen om het volk van God te vernietigen, zal de Antichrist zijn troepen naar het zuiden … … … wordt vervolgd!

**********************

ISRAËL en de KERK / Tijdschrift voor Bijbelse Bezinning en

toerusting van de Christelijke gemeente . . . op aanvraag te

verkrijgen bij Christenen voor Israël / http://www.christenenvoorisrael.nl

**********************

Nieuws items:

http://cidi.nl

http://likud.nl

http://israeltoday.nl

http://wimjongman.nl

http://www.prophecytoday.uk

**********************

Woord studies:

http://www.morgenrood.nl

http://www.everread.nl

http://www.levendwater.org

http://www.amen.nl

**********************

Study books Dr. E.W. Bullinger

http://fellowshipbiblechurchorlando.org/bullinger

**********************

Study books Charles H. Welch / Stuart Allen

http://www.bereanonline.org

**********************

Overige sites:

http://pillaroffire.nl

http://gemeenteshamar.nl

http://hetzoeklicht.nl

http://www.israelendebijbel.nl

http://www.middernachtsroep.nl

http://ebenhaezer.nl

http://deheerezalvoorzien.nl

http://goedbericht.nl

http://www.goednieuwsbediening.nl

**********************

HADDERECH

Maandblad van de Nederlandse Vereniging van J

JESJOEA HAMMASJIACH BELIJDENDE JODEN

http://www.hadderech.nl

**********************

Form The U.S.A. / Pastor Mark Biltz

STORE: BOOK VERSIONS . . .

Blood Moons – Decoding The Imminent Heavenly Signs

God’s Day Timer – The believer’s Guide To Divine Appointments

Decoding The Antichrist And The End Times – What The Bible Says And What The Future Holds

Decoding The Prophet Jeremiah – What An Ancient Prophet Says About Today

http://esm.us

**********************

Covid -19

http://maurice.nl

**********************

Gerard J.C. Plas

Be Sociable, Share!
 Posted by at 18:32

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

Translate »