Dec 122017

Do you know the story of how a little-known document issued in Great Britain 100 year ago helped set the stage for a key fulfillment of Bible prophecy?

“Those stones are the most important find you have made there this summer”. My Israeli dig supervisor was pointing to the large Herodian building stones that had formed the foundation of King Herod’s expansion of the Temple Mount in Jerusalem. Those stones were tangible proof of the first-century monarch’s rule over the Jewish state.

They stand today as evidence for any visitor to see that the biblical and historical record is true. There was a Jewish state in the land in the first century, ruled over by Rome. In spite of attemps to deny it and rewrite history, a Jewish temple stood on the mount. All of this is a critical piece of proof that helps establish the legitimacy of the state of Israël.

The year was 1971, and I was a student volunteer working to clear away, 2000 years of accumulated debris at the base of the Temple Mount in Jerusalem. This was only four years after the Israëlis gained control of the Temple Mount in their lightning quick victory in the 1967 Six-Day War.

Israël archaeologists were racing to dig through nearly 20 centuries of rubble and expose the historical record of a Jewish presence in Jerusalem. At the time I didn’t realize the importance of this political fact. But I do now!

Why is the existence of the state of Israël important to you? It matters because the modern state of Israël is one of God’s markers of His promises, both physical and spiritual, in today’s world. The Jewish State is a remnant of a once-large group who held the promises God made to Abraham.

That a remnant of the people of God chose for a special purpose still exists in the land promised to Abraham is a sign to all mankind that God will fulfill the greater spiritual promises of that agreement. You need to understand not only how the state of Israël came to be but also why it is a critical dimension of understanding God’s purpose and plan.

The promise of a Jewish homeland

Nov. 2, 2017, marks the 100-year anniversary of a puplic letter sent to a prominent British Jew, Lord Rothschild, by Arthur James Balfour, the British foreign secretary. The letter, thereafter called the Balfour Declaration, committed the government of Great Britain to the creation of a “national home for the Jewish people” in what was then called “Palestine”, the biblical land of Israël.

Palestine at this time was a part of the crumbling Ottoman Empire. Allied leaders recognized that with the conclusion of World War I the map of the Middle East would be redrawn, and governance of lands would be distributed among the Allied nations. Great Britain was laying claim to Palestine and committing itself to allowing further Jewish immigration into that area.

Here is the critical text from that 1917 document: “His Majesty’s Government view with favour the establisment in Palestine of a national home for the Jewish people, and will use their best endeavours to facilitate the achievement of this object, it being clearly understood that nothing shall be done which may prejudice the civil and religious rights of existing non-Jewish communities in Palestine, or the rights and political status enjoyed by Jews in any other country”.

The Balfour Declaration was debated and discussed in the years after its issuance. Some questioned its legitimacy, and subsequent British governments even ignored its intent. Sympathizers with Arab claims to the landrejected the right Great Britain to promise the land to the Jewish people.

However, the League of Nations included the text of the declaration in its 1922 grant of a Palestine mandate to Britain, thus granting legitimacy among the international community to what Great Britain promised. In 1947 the United Nations General Assembly by resolution endorsed the division of Palestine into two states, one Jewish and the other Arab. Thus a line of international legitimacy can drawn from 1917 to 1948.

On May 14, 1948, the state of Israël declared its existence as the first Jewish state in the land since the Roman destruction of Jerusalem and the loss of Jewish sovereignty beginning in A.D. 70. Neighboring Arab nations immediatly attacked Israël, beginning a long period of war, peace agreements and failed efforts to reconcile the Arab and Israëli interests in the region.

The promises to Abraham

Today the state of Israël is the only stable democratic nation in the Middle East. To maintain its precarious existence it must remain constantly on alert to terrorism, military attacks and political hostility from neighboring states and even the at times vague and fickle support from America, the first nation to acknowledge Israël’s existence.

As my archaeological experience in Jerusalem from years ago testifies, the legitimacy of the Jewish state is a serious matter. Yet most do not understand the historic and prophetic role the state of Israël fills in the plan of God. Let’s review that.

The book of Genesis records a dual promise to Abram – later know as Abraham – that included possesion of the land now called Israël and a vast multitude of descendants. The promise also contained a spiritual dimension that was fulfilled in another of Abraham’s descendants, Jesus Christ.

Through Him is the promise of spiritual salvation to all races and peoples regardless of their physical descent. These promises to Abraham are at the heart of that part of the Bible we call the Old Testament and are expanded in the New Testament through the message of and about Jesus Christ and the Kingdom of God.

The physical promises to Abraham’s descendants began to be fulfilled when the 12 tribes of Israël were miraculously delivered from Egyptian slavery and brought to the Promised Land by Moses and Joshua. Ancient Israël grew stronger under King David and Solomon and later fractured into two nations, the kingdom of Israël and the kingdom of Judah.

However, both nations came to a point where they were weakened and eventually overcome and deported by the stronger nations of Assyria and Babylon. The Bible details Israël and Judah’s decline and fall and specifically and repeatedly shows it was due to sin and breaking of the agreements made by the people’s forefathers with God. History shows the kingdom of Judah, what we can refer to as primarily a Jewish state, came to a conclusion in or about 587 B.C. when the Babylonian king Nebuchadnezzar sacked Jerusalem and took most of the Jews captive to the area of Babylon (2 Kings 25:7-11).

But the story of the presence of God’s people in the land does not end there.

The return to the land

The Jewish state was restored in part during the time of the Persian king Cyrus the Great. Persia took a different national policy toward captive nations by allowing people to remain in their land.

Nehemia 1 contains Cyrus’ decree allowing Jewish captives to return to Jerusalem to rebuild the temple to God and inhabit the city (Nehemiah 1:1-4). The story of the return of this remnant of Israël is told in the books of Ezra and Nehemia and Malachi.

Through much difficulty the Jewish state was reborn and endured through the Persian and Greek periods and into Roman times. It is a remarkable and little understood portion of biblical record.

As foretold far earlier through the prophet Isaiah in chapter 44:24-28, God directed through Cyrus the return of Israël to the land during this period. God’s plan was linked to the presence of His people in the land promised to Abraham.

Prophecies concerning Jesus Christ’s first coming are found throughout the Old Testament, even to the naming of the city in which He would be born (Bethlehem). He was born of the line of David, a Jew. All this had to occur as foretold, and the place where this would happen would be in the land promised to Abraham, the ancient land of Israël. God restored a Jewish state in the land to fulfill messianic prophecies and provide the environment for the birth of both His Son and His Church.

We read of this through the New Testament Scriptures. The presence of the people of Abraham in the land is clear. We read the incontrovertible evidence in the Bible. What today’s archaeologists have unearthed in the land proves this fact beyond doubt. It is only political scheming that attempts to deny this truth.

The Jewish state lasted until A.D. 70, when Rome destroyed Jerusalem and the temple and dispersed many Jews after a revolt that had begun a few years earlier. From A.D. 70 to 1948, although there was a scattered Jewish presence in the land, there was no sovereign nation here composed of the descendants of Abraham through Israël and Judah, those who held the Abrahamic blessing promised centuries before by God.

What does this mean for today?

Fast-forward to our modern times and we can begin to understand why the state of Israël is important to the purpose of God and why the Balfour Declaration of 100 years ago was a key step in this history.

The Bible contains prophecies of the time of the end, prior to Christ’s second coming, that must include a Jewish state – a remnant of the ancient nation of Israël – in Jerusalem and the land of Israël.

One prominent prophecy was made by Jesus Christ Himself on the Mount of Olives – His Olivet Prophecy in Matthew 24. In answer to the question from His disciples, “What will be the sign of Your coming, and of the end of the age?” (Matthew 24:3), Jesus began to list a number of events.

In verse 15-16 He said, “When you see the ‘abomination of desolation’, spoken of by Daniel the prophet, standing in the holy place …, then let those who are in Judea flee to the mountains”. His disciples knew what He was referring to. This was a reference to an event in 168 or 167 B.C. when the Syrian king Antiochus Epiphanes desecrated the Jerusalem temple by offering swine’s blood on the holy altar. He ended for a time the daily sacrifices at the temple and sought to stamp out all presence of the faith of God among the Jews. He didn’t succeed, but he did for a time impose a kind of a holocaust on the nation.

In referring to these events, Christ was saying there would be a similar end-time occurence, For this to happen as Jesus foretold, there would have to be in Jerusalem a restored system of sacrifices on a consecrated altar as described in the biblical laws of Old Testament. This of necessity would require a Jewish presence and a form of the faith as practiced under that ancient system. This could not happen without a Jewish national state in that land.

Jesus referred to the prophet Daniel. In the prophecy of Daniel 7 we find what is called the “70 weeks prophecy”, which gives amazingly precise information about the holy city and the coming of Christ at His appearance and even to His second coming. It is an intricately complex prophecy but includes unmistakable references to “sacrifices and offerings” and “abominations” and “one who makes desolate”.

Taken together with Christ’s statements, it is understood that this prophecy stretches from the sixth century B.C. to the time of Jesus Christ’s return. Again, the presence of sacrifices can only be possible within the context of a restored Jewish state in the land.

A key event of prophecy

Many other prophecies referencing Jerusalem and Judah can be understood and fulfilled only with an end-time Jewish state in the ancient land. 

The creation of the state of Israël in 1948 is a key event in not only modern history but also prophetic history. It is a signpost in the long story of God working with the descendants of Abraham, Isaac and Jacob, the 12 tribes of Israël, as part of His grand purpose to bring salvation to all nations through Abraham’s promised “seed”, Jesus Christ (Genesis 22:18; Galatians 3:16).

While salvation, the passage to immortal glory in the family of God, is a promise for all people, God chose to work through the family of one man to make this possible. Jesus Christ was born as a descendant of Abraham, and His sacrifice and ressurection are the means for forgiveness of sin and the path to eternal life.

Israël and Jews have been connected to not only Great Britain but America as well. The three are connected by bonds that go deeper than modern history. They are connected through the promises made by the Creator God to Abraham, the father of the faithful. Those promises, both spiritual and physical, are sure and just. Space here does not permit a complete explanation of this truth, but you can read about it in our free study guide The United States and Britain in Bible Prophecy.

Many sense this connection to a certain degree, feeling it is of God. It causes people to feel that as Israël goes, so goes America. Does God favor and protect Israël and America? The question has been raised by the eminent American scholar Walter Russell Mead. In a piece for The American Interest on May 25, 2011, titled “The Dreamer Goes Down for the Count”, he wrote about the relations between the two nations. Mead glimpsed that the connection between the two is indeed something special.

He wrote: “The existence of Israël means that the God of the Bible is still watching out for the well-being of the human race. For many American Christians who are nothing like fundamentalists, the restoration fo the Jews to the Holy Land and their creation of a successful, democratic state after two thousand years of oppression and exile is a clear sign that the religion of the Bible can be trusted”.

Indeed, the “religion” of the Bible can be trusted – as the truthWhen connected to events in the modern world, we achieve a deeper level of understanding. The Balfour Declaration of 1917 was a key step in creating today’s state of Israël. It is well worth noting at this centenary point.

The state of Israël today sits in precarious yet important juncture of world affairs. Few understand the role of the Jewish state from the dimension described in this article.

Fifty years ago one observer peered through the fog of misunderstanding and commented on the importance of Israël. The moral and social philosopher Eric Hoffer wrote: “As it goes with Israël so it will go with all of us. Should Israël perish, the holocaust will be upon us” (“Israel’s Peculiar Position”, The Los Angeles Times, May 26, 1968).

Although Israël faces many enemies, we need not fear that the state of Israël will vanish. The Bible shows it will play a key role in the time leading up to the return of Jesus Christ!

By Darris McNeely – World News & Prophecy /


CHANUKAH 1917 – 2017


JERUZALEM – VROEGER, vandaag en in de toekomst …

Binnen de beperking van mijn eigen leven zijn er twee data, die de loop van de geschiedenis hebben veranderd. Bij elke gelegenheid was Jeruzalem het centrum van een groot drama, dat het einde van een tijdperk aanwees.

De eerste gelegenheid was 9 december 1917. De legers van Generaal Allenby namen onder merkwaardige omstandigheden Jeruzalem in. De Turken hadden 400 jaar lang over Palestina (Israël)  geregeerd en de Engelse  Generaal Allenby had zich op een zware slag voorbereid om Jeruzalem op de Turken te veroveren. Tot zijn verbazing gaven de Turken de stad over. Jeruzalem was de enige vijandelijke vesting die zich in de eerste Wereldoorlog overgaf zonder dat er een schot gelost werd.

De val van Jeruzalem op 9 december 1917 tijdens het Chanukah feest (Joh. 10:22) was niet alleen een belangrijk keerpunt in de oorlogsgeschiedenis. Het wees ook een belangrijke datum aan op de Hebreeuwse kalender: de 24ste Kislev. We moeten Haggai 2:19-20 lezen om de geestelijke betekenis van de 24ste Kislev te ontdekken.

Op die dag kwam het woord des HEREN tot Haggai: ” ……. Bedenkt toch wat voorafgegaan is aan deze dag, de vier en twintigste der negende maand (Kislev), van de dag aan, waarop de tempel des HEREN gegrondvest werd. Bedenkt: Is er nog zaad in de schuur? Ja, ook de wijnstok, de vijgenboom, de granaatappelboom en de olijfboom hebben niet gedragen. Van deze dag aan zal Ik zegenen”.

God hield zijn belofte en zegende 2500 jaar geleden hun pogingen om de tempel en Jeruzalem te herbouwen. Het is niet zonder betekenis dat Hij ook deze datum uitkoos om de 400 jaren [1517-1917] van Turkse overheersing van Palestina (Israël) te beëindigen. Hij zegende de pogingen van de Joodse pioniers die terugkeerden om hun vaderland weer op te bouwen en zich weer in Jeruzalem te vestigen.

De grondslag voor de stichting van de moderne staat Israël werd nu 100 jaar [1917-2017] geleden gelegd toen de poorten van Jeruzalem geopend werden voor de zonen van Zion.

De 2e datum die een bijzondere betekenis heeft is de 7e juni 1967, 50 jaar later. Tijdens de Zesdaagse-oorlog werd Jeruzalem bevrijd van de heidense overheersing, die de bestemming van de stad gedurende 2500 jaar had bepaald.


Omdat Jeruzalem thans niet meer door de heidenen wordt overheerst, zal het goed zijn de betekenis van de term “heiden” te verduidelijken. Van Dale’s woordenboek omschrijft het woord “heiden”, “een ieder die niet in de ware God gelooft”. Een ander woordenboek zegt: “iedereen, behalve een Jood”. In zijn profetie: “Jeruzalem zal door de heidenen vertrapt worden totdat de tijden der heidenen zullen vervuld zijn” wil Israëls Messias zeggen dat de niet-Joden Jeruzalem zouden overheersen TOTDAT hun tijden vervuld zijn.

Vanaf de Messias tot ’67 overheersten een reeks niet-Joodse volken de Heilige Stad. Deze datum heeft een nieuw tijdperk ingeluid. Ofschoon Jeruzalem op 7 juni 1967 van heidense in Joodse (Israëlische) handen overging, is de Heilige Stad het middelpunt geworden van vele debatten en kritiek; voorstellen pro en contra. Op 6 december 2017 [18 Kislev 5778]  verklaarde de Amerikaanse President Donald Trump, dat Jeruzalem de hoofdstad van Israël is, dus precies 100 jaar nadat de Engelse Generaal Allenby de stad Jeruzalem veroverden op het Turks-Ottomaanse rijk.


Ongeveer 480 jaar voor de geboorte van de Messias Jesjoea profeteerde Zacharia: “Zie, Ik maak Jeruzalem tot een schaal der bedwelming voor alle volken in het rond; ja ook tegen Juda zal het gaan bij de belegering van Jeruzalem. Te dien dage zal Ik Jeruzalem maken tot een lastige steen, die alle natiën moeten heffen ……. ” (Zach. 12:2,3).

Het is nu overduidelijk dat er een zeer grote impasse is bereikt in de geschiedenis van Jeruzalem. Sinds 7 juni 1967 is de Heilige Stad een lastige steen geworden en haar toekomst is nu een der ernstigste geschilpunten in het Midden-Oosten, en van de vijf wereld continenten?!


Op het Tempelterrein zou zomaar een nieuwe tempel gebouwd kunnen worden. Wanneer dit zou kunnen gebeuren is voor velen nog een geheimenis, zo ook zegt ons de 2e Thessalonicenzen brief [2:4]. Het zou kunnen gebeuren dat de tijd van … … … …


“Daarom, zeg tot het huis Israëls: Zo zegt de Here HERE: niet om uwentwil doe Ik het, o huis Israëls, maar om mijn heilige naam, dien gij ontheiligd hebt onder de volken in wier gebied gij gekomen zijt”.

“Ik zal mijn grote naam die onder de volken ontheiligd is, die gij te midden van hen ontheiligd hebt, heiligen; en de volken zullen weten, dat Ik de HERE ben, luidt het woord van de Here HERE, wanneer Ik Mij voor hun ogen aan u de Heilige zal betonen”.

“Ik zal u weghalen uit de volken en u bijeen vergaderen uit alle landen, en Ik zal u brengen naar uw eigen land. Dan zal Ik rein water over u sprengen, en gij zult rein worden van al uw onreinheden en val al uw afgoden zal Ik u reinigen; een nieuw hart zal Ik u geven en een nieuwe geest in uw binnenste; het hart van steen zal Ik uit uw lichaam verwijderen en Ik zal u een hart van vlees geven. Mijn Geest zal Ik in uw binnenste geven en maken, dat gij naar mijn inzettingen wandelt en naarstig mijn verordeningen onderhoudt. Gij zult wonen in het land dat IK uw vaderen gegeven heb; gij zult Mij tot een volk zijn en Ik zal u tot een God zijn”. (Ezech. 36:22-28).

De uiteindelijke heerlijkheid zal over Israël komen wanneer haar geslachten, de Messias zullen herkennen zoals er staat in Zach. 12:10 “Ik zal over het huis van David en over de inwoners van Jeruzalem uitgieten de Geest der genade en der gebeden; zij zullen hem aanschouwen, die zij doorstoken hebben, en over Hem een rouwklacht aanheffen als de rouwklacht over een enig kind, ja, zij zullen over hem bitter leed dragen als het leed om een eerstgeborene.”

De profeet Hosea spreekt ook van Israëls berouw en terugkeer tot God met de volgende woorden: “Ik zal heengaan, Ik wil wederkeren naar mijn plaats, totdat zij zich schuldig gevoelen en mijn aangezicht zullen zoeken, wanneer het hun bang te moede is, zullen zij verlangend naar Mij uitzien”. (Hosea 5:15).

Uit: ISRAËL – Het wonder van de 20e eeuw – hfdst. 4 / Melbourne, 1969 – Joseph H. Hunting / aangepast in december 2017


De Messias bij Chanoeka – De messiaanse betekenis van Chanoeka

Voor de wet was het niet nodig dat de Joden naar de Tempel in Jeruzalem gingen, want dit was niet een van de bedevaartfeesten. Ieder mag het in zijn eigen plaats vieren, en niet als een heilige tijd. Jesjoea was daar wel, zodat Hij deze acht feestdagen voor een goed doel kon gebruiken.

“En Jezus liep rond in de tempel, in de zuilengang van Salomo. De Joden dan omringden Hem en zeiden tegen Hem: Hoelang houd U ons in het onzekere? Als U de Messias bent, zeg het ons vrijuit. Jesjoea antwoordde hun: Ik heb het gezegd en u gelooft niet. De werken die IK doe in de Naam van Mijn Vader, die getuigen van Mij. Maar u gelooft niet, want u bent niet van mijn schapen, zoals Ik u gezegd heb. Mijn schapen horen naar Mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij”. (Joh. 10:23-27).

Hij had het hun verteld, maar zij geloofden niet. Waarom zou het hen dan nog een keer moeten worden verteld? Om hun nieuwsgierigheid te bevredigen?


Het thema van Chanoeka is een wonder. Tijdens Chanoeka sprak Jesjoea over Zijn wonderen: “Als IK niet de werken van Mijn Vader doe, geloof Mij dan niet, maar als Ik ze doe en u Mij niet gelooft, geloof dan de werken, opdat u erkent en gelooft dat de Vader in Mij is en Ik in Hem”. (Joh. 10:37-38). Jesjoea wilde dat de mensen van zijn tijd de wonderen zouden zien en daardoor in Hem zouden geloven. Zijn wonderen wijzen op zijn goddelijke en messiaanse identiteit. Op deze manier verpersoonlijkt Jesjoea de boodschap van Chanoeka: God was actief betrokken bij de zaken van zijn volk. Chanoeka herinnert ons eraan dat God is een God van wonderen, niet alleen qua concept en religieuze idealen. Hij heeft zich in de menselijke geschiedenis begeven en doet dat ook vandaag nog. Ieder van ons die Jesjoea kent, kan spreken van het werken van God in ons leven (Gilman 1995).

Jesjoea is het Licht van de Wereld

Jezus sprak drie preken uit waarin hij zegt dat hij het “licht van de wereld” is, en alle drie kunnen zijn uitgesproken tijden Chanoeka, het feest van het Licht. (Het is niet duidelijk uit de tekst wanneer dit incident is gebeurd, maar het was in de tijd tussen het Loofhuttenfeest en het feest van de Toewijding (Chanoeka); beide vieringen zijn gericht op het licht). “Jesjoea dan zei tegen hen: Nog een korte tijd is het licht bij u; wandel zolang u het licht hebt, opdat de duisternis u niet overvalt. En wie in de duisternis wandelt, weet niet waar hij heen gaat. Zolang u het licht hebt, geloof in het licht, opdat u kinderen van het licht mag zijn. Deze dingen sprak Jesjoea. En Hij ging weg en verborg Zich voor hen”. (Joh. 12:35-36).

Vlak voordat Jesjoea aankondigde dat Hij het Licht van de wereld was, had Jesjoea het geweten van degene die de overspelige vrouw beschuldigden, aan het daglicht gebracht. Lees het verhaal in Johannes 8. Johannes registreert ook dat Jesjoea daar een blinde man geneest (Joh. 9:1-12) op ongeveer hetzelfde moment (Joh. 8:12 en 9:5) dat Jesjoea van zichzelf verklaarde het Licht van de wereld te zijn. “Ga heen, was u in het badwater Siloam (wat vertaald wordt met: Uitgezonden). Hij dan ging weg en waste zich en kwam ziende terug”. (Joh. 9:5-7).

Einde der tijden

Het verhaal van Chanoeka kan worden vergeleken met eindtijdsgebeurtenissen, beschreven in de boeken van Openbaring en Daniel. Antiochus is een type van de antichrist. Net zoals dat gebeurde onder het bewind van Antiochus, profeteerde Daniel in 9:27. “Hij zal voor velen het verbond versterken, één week lang. Halverwege de week zal hij slachtoffer en graanoffer doen ophouden. Over de gruwelijke vleugel zal een verwoester zijn, zelfs tot aan de voleinding, die, vast besloten, uitgegoten zal worden over de verwoeste”.

Dezelfde krachten die door Antiochus worden gepromoot, zijn vandaag de dag in de wereld aanwezig. Wereldwijd immoraliteit en afgoderij zijn de norm. We moeten ervan wegkomen en afgescheiden zijn. “Of welk verband is er tussen de tempel van God en de afgoden? Want bent de tempel van de levende God, zoals God gezegd heeft: Ik zal in het midden wonen en onder hen wandelen, en Ik zal hun god zijn en zij zullen Mijn volk zijn. Ga daarom uit hun midden weg en zonder u af, zegt de Heere, en raak het onreine niet aan, en Ik zal u aannemen”. (2 Cor. 6:16-17). De bedreiger staat te wachten om de huidige cultuur te verteren.

Hoe achtte Jesjoea het Chanoeka-feest?

Velen geloven dat onze Messias, het “Licht van de wereld” was en het feest van het licht, Chanoeka vierde. De Bijbel spreekt niet specifiek over de datum van Jesjoea’s geboorte. Het was niet tijdens de wintermaanden, want de schapen water in de wei (Lucas 2:8). Een studie over de tijd van de conceptie van Johannes de Doper onthult dat hij werd verwekt ongeveer op Sivan 30, de elfde week (Luc. 1:8,13,24). Door het toevoegen van veertig weken, voor een normale zwangerschap, blijkt dat Johannes de Doper werd geboren op of omstreeks het Pascha (Nisan 14). Zes maanden na Johannes’ conceptie werd Maria zwanger van Jesjoea (Luc. 1:26-33). Daarom moet Jesjoea zes maanden na Sivan 30 verwekt zijn in de maand Kislev (December) – Chanoeka. Werd het “Licht van de wereld” verwekt op het feest van het licht? Als we vanaf Chanoeka, dat begint op 25 Kislev, en acht dagen duurt, de negen maanden van Maria’s zwangerschap doortellen, komen we op de geschatte tijd van de geboorte van Jesjoea, tijdens [Rosh Hasjana – GJCP] het Loofhuttenfeest.

Geschreven door Robin Sampson – 12 december 2017 



God knows it; Bible believing Christians know it and US President Donald Trump knows and will declare it so. The reaction in the Arab world is entirely predictable but wether ‘unpreditable’ Trump does so or not, makes no difference to God.

In Isaiah 62:1 – 7 the Lord has long declared. “For Zion’s sake will I not hold my peace, and for Jerusalem’s sake I will not rest, until her righteousness goes forth as brightness, and her salvation as a lamp that burns … I have set watchmen upon your walls, O Jerusalem. They shall never hold their peace day nor night. You who make mention of the LORD, do not keep silent, and give him no rest, till he establishes and till He makes Jerusalem a praise in the earth”. 

There is no city that has a greater impact on the world than Jerusalem. Ezekiel 5:5 says “Thus says the Lord God; This Jerusalem: I have set it in ther midst of the nations and countries that are round about her”. 

In  the mid-19th century, with the decline of the Ottoman Empire, the city was a backwater, with a population that did not exceed 8,000. Today, it’s a vibrant, well-populated and extremely popular place to visit and if you can afford it, to live.

During its long history, Jerusalem has been attacked 52 times, captured and recaptured 44 times, besieged 23 times, and destroyed twice. The oldest part of the city was settledd in the 4th millennium BC, making Jerusalem one of the oldest in the world. Since the unification of the City in the 6-Day War of 1967, the historical and earthly city of Jerusalem, has become a place not just to visit but once again, a place to worship – just as in the days of David, Solomon and Hezekiah.

This is the city Isaiah envisioned as the world’s centre, where the nations will be taught the Law of the Lord, and would beat their swords into ploughshares, and learn war no more. And this is the city that Jeshua wept over and foretold it would be ruled by Gentiles for a season of time.

The prophet Zechariah in Chapter 1:12-16 makes very clear that he too is passionate about Jerusalem, pleading with God to have mercy on its inhabitants. He knows Gods’ heart and proclaims that “He is zealous for Jerusalem and for Zion with great zeal”. And what is more, “I am exceedingly angry with the nations at ease…as He declares His intention to return to Jerusalem with Mercy”. There is no doubt that God is very jealous for this unique city and He who touches his nation and city, touches the centre of Gods affections.

¨ The Lord will comfort Zion and will again choose Jerusalem”, says Zechariah 1:17. But before God completes His redemptive plan for the nation of Israël, just as Jeshua predicted in Matthew 23:37 – 24:14, Jerusalem will be again at the centre of conflict. But it is Zechariah in Chapter 12 who gives the clearest picture of the position of Jerusalem in “that day”. The world’s spotlight will be turned to this city and “All Nations” shall come up against this “Burden stone” in order to heave it away but will be utterly destroyed in the process.

So, please pray for the Peace of Jerusalem at this very important time. But remember that it is a lot easier to pray for people if you have some connection with them.

HOW TO PRAYLearning from Jehoshaphat in 2 Chronicles 20.

  • Enemies were approaching who disputed the right to the Lan (20:1). Nothing new!
  • The King “fears” (20:3) but doesn’t run away. He fears God more and seeks Him.
  • Humbles himself and proclaims a fast.
  • Asks God for help (20:5)

Having done this he acknowledges God and remember what He has done for them. He knows Israël’s history (20:7) and knows the Temple represents God’s presence among them (20:8-9). He also knows that Israël had been ethical as it entered the Land.

But Jehoshaphat also recognised Israël’s limitations (20:12). He didn’t boast of their own power. Rather, he listened to the “true prophet” Jahaziel who told him “The Battle is not yours but the Lord’s (20:15). As a result, they would not need to fight in the battle, “Position yourselves, stand still and see the salvation of the Lord who is with you”. (20:17-18). The response to victory was worship (20:19) just as when the Lord comes in the mighty power to destroy all His enemies that we can’t possibly defeat ourselves.

What is happening over Jerusalem today is the beginning of the final act described in 2 Thessalonians 2:8, “And than the lawless one will be revealed, whom the Lord will consume with the breath of His mouth and estroy with the brightness of His coming”.    

By Derek Rous /



Israel today 2017-5778 / Video van de dag: 


Prophetic Times / Israël 1948 – 2018 / / Live-Stream met Pastor Mark Biltz.

See: Resources / Newsletter – September and December 2017 / The populair Biblical calendars.  

There a 3 blood moons or total lunar eclipses coming in a row starting next year on TuB’Shevat, 

then TuB’Av, the 15th of AV, and again on TuB’Shevat in 2019!

‘So in summary: TuB’Shevat is a signal of a change in season, the annual time to inspect the trees for fruit, (think humans) and we have a blood red moon. We also read the Scriptures about blossoming of the fig tree where a major sign was given with Israël becoming a nation and it just so happened it was springtime 70 years ago! Now let’s bring this all together. In Revelation we read about a red horse: Revelation 6:3,4 ‘When he opened the second seal, I heard the second living creature saying, “Come!” Another came forth, a red horse. To him who sat on it was given power to take peace from the earth, and that they should kill one another. There was given to him a great sword’.

We are about to end the Hebrew  year 5777 which represents a great sword. Just as there are three sevens, I believe God’s sword was raised over us 3 times. This was the year the sword was raised as a warning to repent as given to Baalam (Numbers 22:31-34) … [from the September newsletter]


VIDEO CLIPS: Profetische Perspectief …

Watchman on the wall of Jeruzalem by Mr. Bart Repko/


Studie boeken bij:






Biblical Prophecy:

Why Rome is Not Mystery Babylon / The Underground with Joel Richardson …




Zie voor dagelijks nieuws uit het Midden-Oosten:


WEG UIT BABYLON: Laat Jeruzalem in uw hart opkomen!

Zie artikel: Van wie is het land volgens de volken?

Aanbevolen lectuur:

  • En zo zal heel Israël zalig worden / Gods plan voor en door de 12 stammen van Israël  
  • Wetticisme / Wiens sabbatsgebod onderhouden wij – door Michael S. Fryer
  • Weg uit Babylon!


Het andere nieuws / E.J. Bron

********************************** / De Weg


ASTRONOMY ISRAËL / Super Blue Blood Moon on 31 January 31, 2018



wekelijks magazine vanuit het hartenland (op aanvraag!)



Gerard J.C. Plas






Be Sociable, Share!
 Posted by at 17:50

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>



Translate »