Oct 012014

RevelationScrollSuch a passage as that of Ezekiel twenty-eight superficially addressed to the King of Tyre, but which uses terms like ‘thou art the anointed cherub’, ‘thou sealest up the sum, full of wisdom and perfect in beauty’, make it possible to limit such a passage to the human King of Tyre, and in like manner the language of Isaiah fourteen spoken of as a ‘proverb against the king of Babylon’, can hardly be limited to that earthly king: …

  • How art thou fallen from heaven, O Lucifer, son of the morning! how art thou cut down to the ground which didst weaken the nations! For thou hast said in thine heart, ‘I will ascend unto heaven, I will exalt my throne above the stars of God, I will ascend above the heights of the clouds; I will like the Most High’ (Isa. 14:12-14).

As these words stands they are ominous, but when the air and outer space, projected landings on the moon, or investigating at close range Mars or Venus, are topics in our daily newspapers, together with aerial missiles and the use of the air for defence, offence, and worldwide communication, these call for an examination of the Scriptures that have something to say about this important sphere and its relation of the latter days. There are many prophecies in both the Old Testament and the New, that in earlier times have been scanned by learned and godly men but not apprehended, and have been left to speak when the time foreseen by Omniscience should arrive, and prominent among such foreshadowings are the references to the air found in number of prophetic contexts, but which quite recently have only attracted a passing attention. The series of articles dealing with the book of the Revelation, we wrote concerning the monster that represents the Antichristian Beast in chapter thirteen at the time of the end: …Ephesians_2_1_3

‘We do not wish to be fanciful, yet we are confident that Scripture fully anticipates the end. Military experts, as well as the man in the street, know that the next war is to be a war in the air … we know that the introduction of aerial warfare has broken down all frontiers. That nation, large of small, which has dominion of the air, will conquer the world. Satan, is called …

  • ‘The Prince of the authority ‘power’ of the air’ (Eph. 2:2).

Satan gives his great authority to the Beast, the result being that all the world at once recognize his position and say: ‘Who is able to make war with him?’

We make no foolish claims to the gift of prophecy; we are only pointing out that for over nineteen hundred years, the Scriptures have indicated that the air and its authority will be the arsenal of the future Kingdom of the Beast to which all nations are unwittingly making preparation for their own subjection by the great urge for: …

  1. political
  2. financial
  3. military
  4. and church unity …

repeating in the large, the urge exhibited in the building of the tower of Babel. We cannot make amends for the failure of our forebears, but we can turn to these cryptic references to the air with a desire to learn what their inspired foreshadowing have to teach us as the last days which assuredly are close upon us.

The air above is now the sphere both of offence and defence, so let us therefore give the Scriptures a hearing.

When the vials of God’s wrath are poured out, we read that the fifth angel poured out his vial ‘upon the seat of the beast, and his kingdom was full of darkness’ (Rev. 16:10). The Greek word thronos occurs 46 times, and where we read in Revelation 2:13; 13:2 and 16:10 of  ‘the seat’ of the Beast or of Satan, we should alter that rendering and read ‘throne’ (Gk. thronos), for Satan is a ‘Prince’ though fallen and wicked. The same word archon (prince) used of Christ is used of ‘The Prince of the Kings of the earth’ (Rev. 1:5), and of Satan (Matt. 9:34; 12:24; Mark 3:22; John 12:31; 14:30; 16:11; Eph. 2:2) and we rob ourselves of valuable though terrible teaching by altering either the word ‘throne’ or ‘prince’ out of a false desire to stretch out our hand to stay the ark of God.

Michael had no two thoughts as to the rank of this fallen foe, as Jude 9 reveals. We read no only that one of the vials was poured out upon the throne of the Beast, but also upon ‘the AIR‘ (Rev. 16:17).

Now without the title ‘the prince of the authority of the air’ to guide us, we might wonder why the air we breathe should be thus visited, but knowing this fact, and in the close association with the throne of the Beast in the context (Rev. 16:10), we realize that Satan’s domain is here seen to come under the judgment of the last days. Perhaps we shall perceive a deeper significance in 1 Thessalonians when we read concerning the Second Coming that some will ‘meet the Lord in the AIR‘ (1 Thess. 4:17). It should also be remembered that ouranos translated ‘heaven’ over 260 times in the N.T. is nevertheless translated ‘air’ ten times, as in ‘the fowls and birds of the air’.

This is also true of the Hebrew of the O.T. shamayim, translated nearly 400 times ‘heaven’, is nevertheless translated ‘air’ 21 times, as in Genesis 1:26, even as in Matthew 13:32. The ‘fowls’ that devoured the seed in the parable of Matthew 13:4 are explained in Matthew 13:19 as the agents or the work of the wicked one.

With these passages in mind, and with the present emphasis upon dominion of the air for both offence and defence, let us look a little more closely at other prophetic utterances long neglected and misunderstood. When we read the appalling consequences of the atomic bomb that fell on Hiroshima and then come across the terrible description of the plague spoken in Zechariah 14:12 (and the reader would be well advised to turn to that passage and consult it once more before proceeding) and we read further of ‘everyone that is LEFT of the nations, which come up against Jerusalem‘ in verse sixteen, one begins to wonder whether we have here a prophetic forecast of the results of nuclear warfare, and also in the hurting of the earth, the sea and the trees in Revelation 7:3 which results from the censer filled with fire being cast to the earth (Rev. 8:5). Do we now deny that man’s nuclear weapons could, and possibly will, burn up a third part of the trees, and all the green grass? It is merely an extravagant figure of speech to say that a ‘third part of the ships’ were destroyed? or that the ‘third part of the waters’ become bitter as ‘wormwood’? (Rev. 8:7,11). The very diplomats, who might possibly repudiate such a book as the Apocalypse, are entertaining the possibility of these very quotations, without realizing that they have been accessible to all in the pages of the N.T. for almost 2,000 years. The following analysis may be of help:

Main features of the future …

  • A prince originating in Egypt possesses a great dominion. When this development in the near east takes shape – ‘Know that summer is nigh’. (Daniel 11:5).
  • A marriage alliance between Egypt and Syria for the purpose of making ‘an agreement’ proves a failure. (Daniel 11:6).
  • Conflicts between these two kingdoms will result in dire trouble in the ‘glorious land, which by his hand shall be consumed’ (11:16) and end in a ‘staggering’ defeat (11:19) (Daniel 11:7-19).
  • Satan’s attempt proving abortive, ‘in his estate’ a raiser of taxes arises, who shall exact heavy tribute from Israel and the land of  Palestine / ‘Eretz Israel‘. His end shall be sudden and mysterious: within a few days he shall be destroyed, neither in anger, nor in battle’. (Daniel 11:20).
  • Still undismayed, Satan causes to stand up ‘in his estate’ one who is described as a ‘vile person‘. This one, instead of devastating the land, ‘comes in peaceably’, and ‘obtains the kingdom by flatteries’. After the league made with him he shall work deceitfully with a small people; he shall enter peaceably even upon the fattest places’. After stirring up strife against the king of the south, and apparently involving more than one king (11:27), he returns to his land with great riches, and at length manifests his true intent: ‘His heart shall be against the holy covenant’ (11:28). This covenant is referred to in Daniel 9:27: ‘He shall confirm the covenant with many for one seven’* [The time that elapses from making of the covenant to verse 31 is 3 and a half years. The career of blasphemy of verses 36-45 occupies the other 3 and a half years of the last seven of Daniel 9]. ‘In the midst of the seven years he breaks the covenant, causing sacrifice and offering to cease’, and in its stead initiates (see note of The Companion Bible on Dan. 9:27) the abomination that maketh desolate’.

So, from Daniel 11:28 onwards, he has indignation against the holy covenant, and seeks out those who ‘forsake the holy covenant’ so that he might break it. They ‘pollute the santuary’ (11:31), ‘take away the daily sacrifice’, which had been restored under the terms of the seven years’ covenant with Israel, and place in the temple ‘the abomination that maketh desolate’ (11:31). Those who have become apostate he will corrupt with flatteries, but those who know their God shall be strong and do exploits.

It is necessary to distinguish between the Antichrist and the beast. The Antichrist is the vile person (foreshadowed by Herod in Acts 12) who has to do with Israel, and the breaking of the covenant. The Beast is a vast political power, with whom the Antichrist works, as Herod worked with Rome. Antichrist is not mentioned in the Revelation; his characteristics are given in the first epistle of John. His sphere is a religious one; that of the beast is more political. (Dan. 11:21-35).

The way being prepared by the vile person in the breaking of the covenant, the willful king of Daniel 11:36 arises. He is the king described in Revelation 13, whose sway is not for the whole seven years, but, as Revelation 13:5 shows, for the last three years and a half: …

  • ‘And the king shall do according to his will; and shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished’ (Dan. 11:36).

A reference to 2 Thessalonians 2:2-12 an d Revelation 13:5-7 will remove any doubt that this willful king of Daniel 11:36 is the man of sin himself. While Daniel 11:36,37 states that this king shall magnify himself above every god, verse 38 declares that he shall, ‘in his estate’, honour a strange god, a god of forces, whom he shall acknowledge and increase with glory. This ‘strange god’ is none other than Satan himself. When the Lord Jesus was tempted in the wilderness Satan offered him all the kingdoms of the world, for an act of worship. The beast of Revelation 13 not only received worship and sat on the dragon’s throne, but we read that ‘they worshiped the dragon which gave power unto the beast, and they worshiped the beast, saying, ‘Who is like unto the beast? Who is able to make war with him’? He honours a ‘god of forces’ (Heb. fortresses), and has dealings ‘in the inmost strongholds of a strange god’, so that the cry is raised, ‘Who is able to make war with him‘?

Attacked by the kings of the south and the north, he shall repulse them, and enter into ‘the glorious land’, over-throwing many countries. While in the Holy land unpleasant tidings from the east and the north trouble him, and he vents his fury upon many. He plants his tent between the seas (i.e., the Mediterranean and the Persian Gulf, the extent of Israel’s land being ‘from sea to sea’), and so attempts a further usurpation of the Messiah’s glory. Yet he shall come to his end and none shall help him. Other Scriptures make it plain that this mighty king is smitten of God, e.g., ‘He shall smite the earth (‘earth is erets: some readings give arits ‘the oppressor’) with the rod of His mouth, and with the breath of His lips shall He slay the wicked’ (Isa. 11:4). To the same effect is the statement in 2 Thessalonians 2:8. This brings us to the rising up of Michael, the great tribulation, and the resurrection detailed in Daniel 12:1-3. We desire to impress upon the reader that it is an integral part of prophecy of Daniel 11. The epilogue of the whole book begins at Daniel 12:4.

Let us remind ourselves of the importance of the association between the prophecies of the four chapters 7, 8, 9, and 11. They may be visualized as follows: …

Daniel 7

  • Four beasts. One having ten horns, and developing the man of sin. Destroyed by the Lord Himself.

Daniel 8

  •  Four kingdoms develop out of Greece. The king of fierce  countenance arises from one of these. He is characterized by blasphemy and craft, and he shall be broken without hand.

Daniel 9

  • At the time of the end, a covenant shall be made with Israel for seven years. This shall be broken in the midst, being followed by the placing of the abomination in the holy place.

Daniel 11

  • This chapter associates the four divisions of Alexander’s kingdom with the vile person, who breaks the covenant and sets up the abomination, and the willful king, who comes to this end at the hand of the Lord ‘in the glorious holy mountain’.

Michael, tribulation and resurrection …

  • The opening verses of Daniel 12 belong to the prophecy of Daniel 11, and must not be confused with the epilogue of the book which begins at verse 4.

The eleventh chapter brought us to the last period of seven years, the last ‘week’ of Daniel 9 whereby we must consider: …

  • 7 x 7 weeks = Lo – Ammi; Jerusalem rebuilt (Nehemia 1 & 11)
  • 62 x 7 weeks = The Messiah – Coming and Cut off in A.D. 27-30
  • 5 x 7 = weeks the statement of Paul (Acts. 28:26-28) in A.D. 62-63
  • The Mystery revealed by Paul in Ephesian 3 and Israel Lo – Ammi
  • 62 weeks + 5 weeks = 67 – 70 = 3 x 7 weeks = 21 years
  • 3 weeks are over … 68e week – 69e week – 70e week
  • The last 3 weeks will begin at the 68 week
  • The seven seals – the seven trumpets – and the seven vials
  • The final week of 7 years are the days of Jeremiah 30:4-8.

and the doings of the ‘vile person’ and the ‘willful king’.

  • ‘At the time shall Michael stand up, the great prince which standeth for the children of thy people: and there shall be a time of trouble, such as never was since there was a nation even to that same time: and at that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book. And many of them that sleep in the dust of the earth shall awake, some to everlasting life, and some to shame and everlasting contempt. And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever’ (Dan. 12:1-3).

The statements in these verses are so definite and are quoted so clearly in other parts of Scripture that there is no difficulty in distinguishing the events which will occur at the time of the end. Let us tabulate them:

  1. The end of the ‘warfare great’ [in the air], that eventuates in the destruction of the man of sin, is signalized by the standing up of Michael. We are told in Jude 9 that Michael is the Archangel, and in Daniel 12:1 that he stands for the people of Israel.
  2. When Michael stands up, two unparalleled events take place:
  • a. A time of trouble greater than any other, either before or since.
  • b. A resurrection of the dead.

It is unnecessary to prove that there can be cut one such time of trouble, and that if we read elsewhere of an un-paralleled tribulation it must refer to the same period. Such a reference occurs in Matthew 24:15:21:

  • ‘When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place … flee … for then shall be great tribulation, such as was not since the  beginning of the world to this time, no, nor even shall be’.

When studying Daniel 11, we were directed to 2 Thessalonians 2 for light upon the subject of the ‘willful king’. Now the two epistles addressed to the church at Thessalonica deal with the same theme, the second epistle correcting some misinterpretations of the first. And as we were directed to the second epistle by Daniel 11, so we are directed to the first by Daniel 12: …

  • ‘For the Lord Himself shall descend from heaven (in the air) with a shout, with the voice of the archangel, and with the trump of God’ (1 Thess. 4:16).

The presence of Michael the Archangel (in the air) is always associated with resurrection (Dan. 12:1; 1 Thess. 4:16; Jude 9) or spiritual war (Dan. 10:13; Jude 9; Rev. 12:7). It is utterly impossible to read into any of these passage the hope of the church of the mystery. The Thessalonians knew nothing of such a company, but were clearly told that they belonged to that part of God’s purpose connected with the rise of the man of sin. Matthew 24, and 1 and 2 Thessalonians are intimately connected. Michael stands for Israel. Years after he had written 1 Thessalonians 4:16 Paul could say, ‘For the hope of Israel I am bound with this chain’ (Acts 28:20). The hope entertained throughout the period covered by the Acts is this hope of Israel.

Many that sleep in the dust of the earth shall awake‘. – This is a simple yet full statement, for it includes the whole doctrine of the state of the dead, and the nature of the resurrection. Death is called a ‘sleep’, a term that belongs to both Old and New Testaments, and is found in both the Gospels and the Epistles. This sleep is ‘in the dust of the earth’, a statement void of meaning if the dead are at the same time fully awake in Paradise. Resurrection is the awakening of the sleeper, as in Ephesians 5:14. Comment on these questions would be quite unnecessary if unscriptural doctrines arising out of the idea of the natural immortality of the soul had not darkened the truth of God. The margin of The Companion Bible draws attention to the need for care in handling the verse we are considering. Dr. S.P. Tregelles gives the following translation, which he justifies: …

  • “And many from among the sleepers of the dust of the earth shall awake: these shall be unto everlasting life; but those (the rest of the sleepers, who do not awake at this time) shall be unto shame and everlasting contempt”.
  • “It is clearly not a general resurrection; it is “many from among“; and it is only by taking the words in this sense, that we gain any information as to what becomes of those who continue to sleep i n the dust of the earth”.

The word translated here ‘contempt’ is found again in Isaiah 66:23,24 where it is translated ‘abhorring’: …

  • “And it shall come to pass, that from one new moon to another … shall all flesh come to worship before Me, saith the LORD. and they shall go forth, and look upon the carcases of the men that have transgressed against Me: for their worm shall not die, neither shall their fire be quenched; and they shall be an abhorring unto all flesh”.

These two prophecies are parallel; Daniel 12:2 is to be explained in the light of Isaiah 66:24 and vice versa. Reverting to the great tribulation of Daniel 12:1, we observe that: …

  • “At that time thy people shall be delivered, every one that shall be found written in the book”.

If we turn to 1 and 2 Thessalonians we shall not only read of the man of sin and his destruction, and of that resurrection which is associated with the Lord’s coming and the Archangel, but we shall also see the parallel to the deliverance of Daniel 12:1: …

  • “And to wait for His Son from heaven [the air], Whom He raised from the dead, even Jesus, which delivers us from the wrath to come (that is coming)’ (1 Thess. 1:10).

Jeremiah 30:7 says of this period: …

  • “Alas! for that day is great, so that none is like it: it is even the time of Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it”.

In the structure of the whole book Daniel, … the deliverance of Daniel from the den of lions is placed as an historic foreshadowing of this greater and future deliverance:

  • “And they that be wise shall shine as the brightness of the firmament; and they that turn many to righteousness as the stars for ever and ever” (Dan. 12:3).

The glories of heaven, and the risen saints, whatever their sphere of blessing, are invariably described in terms of brightness. The particular word used here is zohar, which occurs only once elsewhere: …

  • “Then I beheld, an lo a likeness as the appearance of fire: from the appearance of his loins even downward, fire; and from his loins even upward, as the appearance of brightness, as the colour of amber” (Ezek. 8:2).

Daniel had felt all his comeliness turn to corruption at the appearance of the heavenly vision recorded in Daniel 10, but in resurrection glory, both Daniel and those who shall stand with him, will themselves ‘shine as the brightness of the firmament’. There is a special place given here to those who shall remain faithful in the fiercest days of antichristian persecution. In Daniel 11:30-35, where the holy covenant is forsaken and the abomination set up, the people are sharply divided into two classes: …

  1. ‘Such as do wickedly against the covenant’.
  2. ‘The people that do know their God’.

These two classes seems to be again in mind in Daniel 12:2. ‘These’, the first class, shall awake to everlasting life; ‘those’, the second class, to shame and everlasting contempt. The first class is further sub-divided: ‘They that understand among the people shall instruct many’ (Dan. 11:33). It is clear from verses 33 to 35 that this instruction will be given at a time of fierce trial. It will not then be a conventional activity; it will be accomplished at the risk of life itself. Those that awake unto everlasting life will, similarly differ in degrees of glory. All in this company will attain to hayi olam, ‘age-life’, but some among them will shine as the firmament and as the stars. And, as 1 Corinthians 15 shows, ‘one star differs from another star in glory’. Here, then, is the end of ‘warfare great’, an end that God alone could foreshadow or achieve. ‘Weeping may endure for a night, but joy cometh in the morning’. Here, too, is the end of Daniel’s prophecy. The remaining verses of the chapter are in the form of an epilogue which, while containing matter of importance and giving further light upon some of the details, does not include any further prophetic event.  With this epilogue we must conclude the present studies in the book of Daniel.

The epilogue (Dan. 12:4-13)

The epilogue of the prophecy of Daniel occupies Daniel 12:4-13. Before setting out the structure of this closing section, attention must be drawn to alternative readings of vers 4: ‘Many shall run to and fro, and knowledge shall be increased‘. The word translated ‘run to and fro’ is the Hebrew shut, which occurs in Amos 8:12: …

  • “And they shall wander from sea to sea, and from the north even to the east, they shall run to and fro to seek the word of the LORD, and shall not find it”.

Daniel 12:4 of Swete’s edition of the LXX reads here: heos an apomanosin, which means: ’till many shall have gone raving mad’. The Companion Bible margin says that with the change of the word from shut to sut (which does not remove any letter of the original text but only a point added by the Massoretic scribes), the word there means to revolt or apostatize. Further, in the clause ‘knowledge shall be increased’ Dr. Ginsburg suggest that hadda’ath should read hara’oth, which changes the word ‘knowledge’ to ‘wickedness‘. The Septuagint translation does not decide the question, for while Theodotion’s version renders the word by gnosis, Swete’s edition (A) reads adikias (‘wickedness’), showing that from very early times the reading was questioned. The reading that we have adopted is the one suggested by Ginsburg and by the editions of the Septuagint mentioned, namely: …

  • “Many shall apostatize, and wickedness shall be increased”.

The first item that demands attention in this epilogue is the double statement concerning the shutting up and sealing the book: …

  • “Shut up the words, and seal the book, even to the time of the end” (Dan. 12:4).
  • “The words are close up and sealed till the time of the end” (Dan. 12:9).

These words have been variously interpreted. Some think they refer to the official seal being set upon the whole book of Daniel at its completion, guaranteeing it to be authentic and canonical.This view does not seem tenable in the light of the added words: ‘even to the time of the end’. Another view is that the prophetic utterances found in Daniel are only to be fully understood in the light of the Book of the Revelation. This is nearer to the truth, but not quite, for it looks to the Lord’s people instead of the Lord Himself. We believe the shut book will be opened together with its seals ‘at the time of the end’ by the Lord Himself, as so graphically stated in Revelation 5 and 6:

  • “And I saw in the right hand of Him that sat on the throne a book written within and on the backside, sealed with seven seals, … the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose (open) the seven seals thereof” (Rev. 5:1,5).

The opening of the seals is described in Revelation 6, which sets forth the features of the time of the end already prophesied in Daniel and by the Lord Himself in Matthew 24: …

  • Revelation 6 … The WHITE horse, The RED horse, The BLACK horse, The PALE horse.
  • Matthew 24 … False christ’s, Wars, Famines, Pestilences.
  • All these are the beginning of sorrows‘.
  • Revelation 6 … The Martyrs, Signs in heaven.
  • Matthew 24 … The martyrs, Signs in heaven.
  • The day of wrath come

That Matthew 24 speaks of the same prophetic period as does Daniel, verses 15-21 make quite clear:

  •  “When ye therefore shall see the abomination of desolation, spoken of by Daniel the prophet, stand in the holy place … then shall be great tribulation” (Matt. 25:15-21).
  •  “There shall be a time of trouble … the abomination that maketh desolate set up” (Dan. 12:1,11).

The closing of the book, moreover, has a significance that is made clear by a reference to Luke 4:16-21. There the Lord read a portion of the prophecy of Isaiah, ceased half way through a verse, closed the book and said: ‘This day is this Scripture fulfilled in your ears’. Upon examination it will be seen that the Lord ended His reading at the words: ‘the acceptable year of the Lord’. Had He read on and included the words: ‘the day of vengeance of our God’, He could not have said: ‘This day is this Scripture fulfilled’, because two distinct dispensations would have been confused, the one of mercy and the other of wrath. The closed book in Luke 4 and in Daniel 12 indicates that an interval must be allowed, and that the prophetic visions of Daniel belong to the yet future, rather than to the time when grace is calling out a church from among Jew and Gentile. The time periods of this closing section are complicated. We have already explained in some other articles the meaning of the words: …

  • “A time, times and half a time”, … (Dan. 5:25-28, 7:25, 9:27, 12:11,12; Rev. 11:3, 12:6).


    Daniel 5:25-28: Menee, menee, tekeel oefarsien

as being the period of three and a half years which runs from the setting up of the abomination ‘in the midst of the week‘ (Dan. 9:27) until the ‘end’. The end deals with the destruction of the desolator, but for those who  are saved and await the the glory of the Lord, there are two short preparatory periods to intervene. The first is the 1290 days, and the second the 1335 days. Now three and a half years are 1260 days (7 x 360 = 2520 x 7 = 17.640 or 7 x 7 = 49 x 360 days!), so that we have two periods extending beyond the close of Daniel’s seventieth week.

Israel are to repent, look upon Him Whom they have pierced, and mourn for Him (Zech. 12:10-14), and it will be remembered that Aaron and Moses were both mourned by Israel for a period of thirty days (Num. 20:29; Deut. 34:8). Blessed is he that comes to the 1290 days, for mourning shall then have passed away. The remaining forty-five days that end with the close of the 1335 days may well be occupied in the returning of the dispersion from among the Gentiles. The Companion Bible suggest that the Psalms that bear these numbers, namely, 30, 45 and 75 have an intended connection with this period. Certainly the sentiment of these Psalms is appropriate to the time whether their numeration be intended or not. This the reader can test for himself.

The prophet Daniel appears to have been reluctant to withdraw, and twice the heavenly visitors says to him: ‘Go thy way’. To none it is permitted to receive all the truth, or to understand it all. Daniel’s work was done, and he is directed to go his way, and rest when his time shall have come, in the sure and certain hope of a blessed resurrection. The callings and the spheres of blessing may differ as much as the earth differs from the heavens, but one feature is constant, and that is that flesh and blood cannot inherent the kingdom of God, and corruption cannot inherit incorruption. We shall not all sleep, but we shall all be changed, whether out hope be with Daniel in his lot, with the Bride in the new Jerusalem, or with the Church at the right hand of God.

From one end of the book to the other one consistent theme is found. The first unfolding shows Gentile dominion from its inception to its destruction, and in the prophetic visions that follow, attention is concentrated upon the ‘end’, the period indicated by the feet and ten toes of the image, ‘the days of those kings’ the ten horns of later visions. While the prophetic vision sweeps the centuries, and comprehends the rise and fall of dynasty and nation, the attention is focused upon the prophetic period of 490 years, and of that the final seven covers the bulk of the prophecy.

We named these studies: ‘The Testimony of Daniel or The time of the end‘, for it is the time of the end that is the dominant factor. The only possible solution of the troubles of Israel and of all the earth is the coming again of their rejected King. Instead of ‘civilization’ growing and developing until it ushers in the kingdom of God, we find it smashed to atoms before the true kingdom can be set up. Instead of faith and knowledge increasing and righteousness covering the earth, we find wickedness increasing until it rivals the days of Noah. Instead of ‘peace and safety’, the astonished prophet learns of ‘warfare great‘. ‘There is, however, a Day coming when it shall be said: …

  • “Comfort ye, comfort ye My people, saith your God. Speak ye comfortably to Jerusalem, and cry unto her, that her WARFARE is accomplished, that her iniquity is pardoned: for she hath received of the LORD’S hand double for all her sins’ (Isa. 40:1,2).

(Passages out of the book ‘The Testimony of DANIEL or The Time of the End’ by CH. H Welch … reset by GJCP)

Actueel in profetie

Irak [Babylon], de Meden (Koerden), ISIS, Turkije, Ararat, Minni en Askenaz …

De Olierijkdom van (Babylon) Irak … Door de verovering van Irak, kregen de vijanden van Saddam Hoessein toegaan tot de rijkdommen van het land.  Irak heeft gigantische aardolie voorraden en de grootste olievelden ter wereld. Deze rijkdom wordt benadrukt in Jeremia 51:13. God spreekt Babylon, het land tussen de Eufraat en de Tigris, als volgt aan: …

  • “U die woont aan grote wateren, die rijk bent aan schatten, uw einde is gekomen, de maat van uw winstbejag” (Jer. 51:13).

Jeremia voorzag dat de vijanden van Babylon resp. Chaldea zich zouden verrijken door de schatten van het land: …

  • “Chaldea zal tot buit worden. Allen die het beroven, zullen verzadigd worden, spreekt de HEERE” (Jer. 50:10).

Jeremia 51:2 bevestigde, met andere  woorden, dat de rijkdommen van Babylon in vreemde handen zouden vallen: …

  • “Ik zal op Babel wanners afsturen, zodat zij het zullen wannen en zijn land leeghalen, want zij zullen er van alle kanten vijandig tegenover staan op de dag van het onheil”.

Sinds de oorlog zijn veel westerse bedrijven in Irak rijk geworden vanwege hun deelname aan de aardolieproductie. Babylon had niet in één klap voorgoed ten onder kunnen gaan, want dan had deze profetie helemaal niet kunnen worden vervuld. De profetie in Jesaja 13 en 14 en Jeremia 50 en 51 moet zich in fasen voltrekken. Jeremia 51:33 wijst op deze gefaseerde vervulling: …

  • “Want zo zegt de HEERE van de legermachten, de God van Israel: De dochter van Babel is als een dorsvloer, het is tijd dat men die aanstampt, nog even, en dan komt voor haar de oogsttijd”.

De woorden ‘stampen’, ‘oogsten’ en ‘dorsvloer’ staan in de Bijbel vaak symbool voor het oordeel (vgl. Hab. 3:12; Micha 4:12,13; Joel 3:12,13). Jeremia 51:33 bevat dus de volgende uitspraak: Babylon zal eerst door een zwaar oordeel worden ‘platgestampt’. Pas daarna, iets later, zal het definitieve oordeel over dit land worden voltrokken (‘de oogst en het dorsen’). In dit vers worden dus duidelijk twee fasen van elkaar onderscheiden: …

  1. De eerste fase, het ‘aanstampen van de dorsvloer’, is in de gruwelijke Golfoorlog van 1991 en de Golfoorlog van 2003 in vervulling gegaan. Door de 100.000 luchtaanvallen in 1991 en nog eens 30.000 van dergelijke aanvallen in 2003 werden de Irakezen en hun land op een verschrikkelijke manier ‘aangestampt.’
  2. De fase waarin het land totaal wordt vernietigd moet nog aanbreken. Terwijl in het boek Jesaja de twee fasen na elkaar worden behandeld, behandelt het boek Jeremia deze als een eenheid.

 Wie zijn de vijanden van Babylon in de eindtijd? De volken uit de Bijbelse Profetie … zijn weer aanwezig! In de profetische teksten in Jesaja 13 en 14 en Jeremia 50 en 51 worden de vijanden van Babylon (Irak) zo opgesomd, dat we hen in acht groepen kunnen indelen: …

  • een grote groep van verschillende naties (Jes. 13:4 /versregels 3 en 4);
  • een machtige natie van het einde van de hemel (Jes. 13:5 /versregel 2);
  • vele naties van de uithoeken van de aarde (Jer. 13:41 /versregel 3 en 4);
  • verdelgers uit het noorden (Jer. 51:48);
  • een machtige natie uit het noorden (Jer. 50:3; 50:41 /versregels 1 en 2);
  • een groep van machtige naties uit het land van het noorden (Jer. 50:9);
  • de Meden uit Medie, de regio die zij bestuurden (Jes. 13:17; Jer. 51:11; Jer. 51:28);
  • de koninkrijken Ararat, Minni en Askenaz (Jer. 51:27). 

We hebben al gezien dat in de Bijbelse profetie van Jesaja 13:4 nadrukkelijk wordt gesproken over een groep naties (‘verzamelde heiden volken’) die zich in de eindtijd tegen Babylon zal keren. Deze profetie is al op indrukkende wijze in vervulling gegaan in de Golfoorlog, toen meer dan 40 naties zich aansloten bij de oorlogsalliantie. Nog indrukwekkender was de oorlog van 2003, toen in totaal meer dan 60 landen zich bij de geallieerden aansloten. In Jesaja 13:4 slaat deze tekst duidelijk op de oorlog van 1991 – gaat het in de eerste twee versregels over een reusachtige leger (‘veel volk’), dat uit ‘verzamelde heiden volken‘ zou bestaan.

  • “Hoor, rumoer op de bergen, als van veel volk. Hoor, gedruis van koninkrijken, van verzamelde heiden volken; de HEERE van de legermachten monstert de krijgsmacht. Zij komen eraan, uit een ver land, van het einde van de hemel: de HEERE en de instrumenten van Zijn gramschap, om heel het land te  gronde te richten”.

In vers 4 wordt echter een ‘krijgsmacht‘ genoemd die uit een ver land, ‘van het einde van de hemel‘ zou komen. De vervulling van deze profetie heeft duidelijk gemaakt dat het hier om de VS gaat, die verreweg de meeste militairen leverde. Het is echter veelbetekenend dat Jeremia in aanvulling hierop nog spreekt van meer deelnemers aan de oorlog, die ook uit de verst gelegen plaatsen op aarde zouden komen (Jer. 50:41): …

  • “Zie, er komt een volk uit het noorden, een grote natie, en talrijke koningen worden opgewekt van de uithoeken van de aarde”.

De uitdrukking ‘talrijke koningen … van de uithoeken van de aarde’ is op indrukwekkende wijze vervuld wanneer je bijvoorbeeld denkt aan alle landen die aan het einde van het vasteland van de aarde liggen en die de oorlog tegen Irak hebben gesteund door het leveren van soldaten (in 1991 en 2003):

  • Australië, de Dominicaanse Republiek, El Salvador, Estland, Fiji, de Filipijnen, Groot-Brittanie, Honduras, Japan, Letland, Litouwen, Micronesië, Nederland, Nieuw-Zeeland, Portugal, Spanje, Thailand en Zuid-Korea …

In Jeremia 51:48 wordt in het meervoud gesproken over vijanden die uit het noorden zouden komen: …

  • “Hemel en aarde en al wat daarin is, zullen juichen over Babel, want vanuit het noorden zullen de verwoesters eropaf komen, spreekt de HEERE”.

De vijanden uit het noorden die deelnamen aan de Golfoorlog van 1991 waren Turkije, Syrie en de Sovjet-Unie. In de Golfoorlog van 2003 deden er duidelijk meer landen uit het noorden mee: Turkije, Azerbeidzjan, Armenië, Georgië en Oekraïne. Van deze noordelijke naties speelde er één een belangrijke rol, en niet alleen op papier. Dat was Turkije. Turkije speelde al in 1991 een grote rol. Het legerde zo’n 100.000 soldaten rond de noordgrens met Irak. Daardoor was Irak gedwongen voldoende soldaten in het noorden te stationeren. Irak wist immers niet hoe de oorlog precies zou gaan verlopen. Hierdoor konden veel soldaten niet deelnemen aan de eigenlijke gevechten in Zuid-Irak en Koeweit, wat een verzwakking van de positie van Irak tot gevolg had. Verder speelde Turkije ook op logistiek gebied een belangrijke rol: het land zorgde ervoor dat Amerika over voldoende soldaten beschikte, en vormde een belangrijk steunpunt voor de Amerikaanse luchtmacht. Sinds 1990 was Incirlik Air Base een belangrijke vliegbasis voor de Amerikaanse luchtmacht. Naast Incirlik deden ook andere plaatsen dienst als basis voor de Amerikaanse luchtmacht, te weten Batman en Diyabakir. Hier werden bovendien tot wel 90 atoomwapens van het type B61 opgeslagen. In de Bijbeltekst wordt weliswaar over meerdere verwoesters uit het noorden gesproken, maar er wordt in het bijzondere gewag gemaakt van ‘een grote natie’ (Jer. 50:41):

  • “Zie, er komt een volk uit het noorden, een grote natie, en talrijke koningen worden opgewekt van de uithoeken van de aarde“.  

Deze profetie slaat op Turkije (Beth-Togarma). Daarbij moet je bedenken dat in de profetieën die in de toekomst nog vervuld zullen worden, één natie uit het noorden een bijzondere rol zal spelen (Jer. 50:3; Ezech. 38:5-7 en 39:2-4; Dan. 11:15-20). In Jesaja 13 en 14 en Jeremia 50 en 51 wordt een volk genoemd dat eruit springt. Het gaat om de Meden (Jes. 13:17; Jer. 51:11,28). Zij zullen bij de definitieve verwoesting van Babylon (Irak) een grote rol spelen.

De Meden komen

Wie zijn tegenwoordig de Meden? De Koerden vinden het niet moeilijk om deze vraag te beantwoorden. Zij identificeren zich vol trots met de oude Meden. Dat betekent natuurlijk niet dat er geen andere etnische minderheden zijn die afstammen van de Meden. Ook betekent het niet dat er in het verleden geen vermenging is geweest van de Meden met andere volken. De taal van de Koerden, die verschillende dialecten heeft, hoort bij de zogenaamde Noorwest-Iraanse taalgroep, waartoe ook de oude taal van de Meden behoorde. De Koerden houden vol dat ze al 3000 jaar in Koerdistan leven. Niet zonder trots denken ze terug aan hun voorouders, die in 539 v.Chr. samen met de Perzen onder koning Kores het oude Babylonische wereldrijk veroverden (Dan. 5:28; vgl. verder Esther 1:19; 10:2). In de tijd dat Kores de Pers hoofdbestuurder was van het Medo-Perzische Rijk, was ‘Darius de Meder’ onderkoning van Babylon (Dan. 6; 9:1). Ik wil in het bijzonder Koerdische lezers erop wijzen, dat de wortel van de Meden volgens de Bijbel ligt bij Madai, de zoon van Jafeth (Gen. 10:2; 1 Kron. 1:5). In het Nieuwe Testament komen we de naam ‘Meden’ ook tegen, en wel in de samenhang met de Medische Joden die als bezoekers naar Jeruzalem waren gekomen voor het Pinksterfeest (Sjawoe’ot) (Hand. 2:9). Het aantal Koerden wordt vandaag geschat op ongeveer 36 miljoen. Het volk is de op drie na grootste etnische groep in het Midden-Oosten, na de Arabieren, de Perzen en de Turken. Volgens The World Factbook van de CIA maken de Koerden in Turkije 20% uit van de bevolking, in Irak 15-20%, in Syrie mogelijk 80%, in Iran 7% en in Armenie 1,3%. In Turkije vormen de Koerden dus de op één na grootste etnische groep. Zij moeten daar verplicht in militaire dienst. Daaruit volgt dat in de profetie de rol van de Meden deels overlapt met die van de Turken. Laten we eerst eens kijken naar de uitspraak van de profeet Jesaja met betrekking tot de Meden: hoofdstuk 13:1-5 houdt verband met de oorlog van 1991. In de verzen 6-16 wordt, zoals we hierna nog uitgebreider zullen bekijken, uitgeweid over de ‘Dag van de Heere’. Vanaf vers 17 begint de beschrijving van de slotfase van het oordeel over Babylon. Daar zegt de Here God (Jes. 13:17-20a): …

  • “Zie, Ik zal de Meden tegen hen opzetten, die zilver niet achten en op goud niet belust zijn. Maar hun bogen zullen jongens verpletteren, zij zullen geen medelijden hebben met de vrucht van de buik, hun oog zal geen kind ontzien. Babel, het sieraad van de koninkrijken, de luister en de trots van de Chaldeeën, zal zijn als toen God ondersteboven keerde Sodom en Gomorra. Niemand zal er verblijven nooit meer, en niemand, van generatie op generatie, zal er wonen”.

In deze verzen verdienen de volgende bijzonderheden de aandacht: …

  1. De Meden respectievelijk Koerden zullen tegen Babylon worden opgezet. Dit is op de volgende manier in vervulling gegaan: Nadat het Ottomaanse Rijk door de geallieerden in de Eerste wereldoorlog was verwoest, gaf men de Koerden aanleiding hoop te koesteren op een eigen staat Koerdistan. Maar in de onderhandelingen na deze verschrikkelijke oorlog kwam er voor de Koerden niets uit. Zij voelden zicht terecht bedrogen. Dit leidde ertoe dat de Koerden uit hun lange slaap ontwaakten en voor hun etnische rechten begonnen te vechten, jammer genoeg niet alleen op een rechtmatige manier. Sinds de jaren ’20 van de vorige eeuw zetten zij zich met alle mogelijke middelen in voor hun eisen. Sinds die tijd heeft een uitgesproken nationalistisch bewustzijn het volk uit de slaap gehaald.
  2. De afschuwelijke volkenmoord die Saddam Hoessein in de voorbije jaren beging door honderdduizenden Koerden de dood in te jagen, waarbij hij zelfs het  gebruik van gifgas niet schuwde, heeft de Koerden als het ware wakker geschud en in het bijzonder tegen Irak, het moderne Babylon, opgezet. Ook de profeet Jeremia sprak over dit ‘ontwaken van de Meden’ [respectievelijk Koerden] (Jer. 51:11). -Slijp de pijlen scherp, vul de kokers! De HEERE heeft de geest van de koningen van Medie opgewekt, want Zijn plan met Babel is om het te gronde te richten, …
  3. Volgen Jes. 13:17 zullen de Meden niet naar Babylon komen om zich te verrijken. In vers 18 wordt hun houding beschreven ze zijn wreed en meedogenloos. Jesaja maakt duidelijk dat het in hun laatste vernietigende oorlog tegen Babylon niet om ‘goud’ en ‘zilver’ gaat. De Meden zijn niet uit op bezittingen, maar op bittere, meedogenloze wraak, dit, zoals we kunnen weten, vanwege het onbeschrijfelijke onrecht dat Babylon (Irak) het volk heeft aangedaan.
  4. De Meden zullen bondgenoten zijn van de vijanden van Babylon. Al in de Golfoorlog van 2003 waren de Koerden een belangrijke bondgenoot in de anti-Irak-coalitie. Ze werden bewapend en speelden zo een belangrijke rol bij de verovering van het land. In 2003 werd Irak vanaf drie fronten ingenomen, te weten vanuit het noorden, het westen en het zuiden. Door de samenwerking van het Amerikaanse leger met de Koerden werd Noord-Irak veroverd! Daarmee hebben we al iets kunnen zien van wat in Jesaja 13:17,18 wordt beschreven.
  • “Zie, Ik zal de Meden tegen hen opzetten, die zilver niet achten en op goud niet belust zijn. Maar hun bogen zullen jongens verpletteren, zij zullen geen medelijden hebben met de vrucht van de buik, hun oog zal geen kind ontzien”.

Wat in de daarop volgende verzen 19 en 20 volgt, staat allemaal nog in de toekomst te gebeuren. Ook uit Jeremia 51:27-29 komt naar voren dat er een intensieve samenwerking zou zijn tussen de anti-Irak-coalitie en de Koerden. De Koerden zouden worden gemotiveerd om mee te vechten: …

  • “Hef een banier omhoog in het land, blaas de bazuin onder de heiden volken, zet de heiden volken in tegen de stad, (d.w.z. tegen Babylon) roep tegen haar op de koninkrijken van Ararat, Minni en Askenaz. Stel tegen haar een legeroverste aan, laat paarden oprukken als ruige sprinkhanen. Zet de heiden volken tegen haar in, de koningen van Mediezijn landvoogden en al zijn machthebbersja, heel het land van zijn heerschappij. Dan zal het land beven en pijn lijden, want de gedachten van de HEERE tegen Babel staan vast, om van het land Babel een woestenij te maken, zodat er geen inwoner meer is”.

In verband met de uitspraak ‘heel het land van zijn heerschappij‘ is het vermeldenswaardig dat de Koerden sinds 1991 verregaande autonomie hebben in Noord-Irak. Ook de nieuwe Iraakse wet leent de Koerden in het noorden van het land een ruime mate van zelfbeschikking. De koninkrijken Ararat, Minne en Askenaz. In Jeremia 51 vers 27 worden dus drie bondgenoten (koninkrijken) in de oorlog tegen Babylon (Irak) genoemd: …

  1. Ararat
  2. Minni
  3. Askenaz

De naam ‘Ararat‘ duidt in de Bijbel zowel op (a) een gebergte, de plaats waar de Ark van Noach bleef vastzitten (Gen. 8:4), als op (b) een land (2 Kon. 19:37; Jes. 37:38) resp. een koninkrijk (Jer. 51:27). 2 Koningen 19:37 en Jesaja 37:38 verhalen dat de zonen van de Assyrische koning Sanherib na de moord op hun vader naar het ‘land Ararat’ vluchtten. In het Assyrisch noemde men dit land ‘Urartu’, zoals blijkt uit spijkerschrift inscripties. Het Rijk van de Urarteers omvatte in de eerste eeuw v.Chr. grote delen van Kaukasie, in het gebied van het oude Armenie tussen de Zwarte Zee en de Kaspische Zee. In de Septuagint, de oudste vertaling van het OT in het Grieks uit de 3e eeuw v.Chr., werd het ‘land Ararat‘ in Jesaja 37:38 ‘Armenie‘ genoemd. Daarbij moet je bedenken dat Armenie in de klassieke oudheid vele malen groter was dan het dwergstaatje Armenie dat wij nu kennen. In de Golfoorlog van 2003 maakte de Republiek Armenie deel uit van de ‘Coalition of the Willing’, en zond soldaten naar Irak. ‘Minni‘ duidde in het eerste millenium v.Chr. op een gebied tussen het Vanmeer en het Urmiameer, het leefgebied van de Mannaeers (of: Mannai). Het centrale gebied met de antieke Mannai-steden Hasanlu en Mahabad lag in de provincie Azerbeidzjan in Iran, en strekte zich noordelijk uit tot aan de rivier de Koera, waarvan het laatste deel door de Republiek Azerbeidzjan stroomt. Het  gebied van het oude koninkrijk Minni valt samen met het tegenwoordig nog iets grotere leefgebied van de Azeri’s. West Azerbeidzjan is slecht een provincie van Iran, maar de Republiek Azerbeidzjan is een soevereine staat. In de Golfoorlog van 2003 maakte de Republiek Azerbeidzjan deel uit van de ‘Coalition of the Willing’ en zond militairen uit naar het Iraakse oorlogsgebied. De naam ‘Askenaz’ wordt in verband gebracht met de in spijkerschrift inscripties gevonden naam voor de Scythen (vgl. Kol. 3:11; zie ook: Ezechiel 38,39), ‘Ashguzai’ resp. ‘Ishkuzai’. Het wilde ruitervolk van de Scythen leefde in de tijd van Jesaja in het gebied van het huidige Oekraïne en in Zuid-Rusland, tussen de zwarte Zee en de Kaspische Zee. In de Golfoorlog van 2003 maakte ook de Oekraïne deel uit van de alliantie van de VS tegen het Irak van Saddam Hoessein, en zond soldaten uit naar het oorlogsgebied.

De koning van Babylon in de eindtijd

In Jesaja 14:3-23 wordt de val en de daaropvolgende dood van de koning van Babylon in de eindtijd beschreven. Het welsprekende woordgebruik  in deze passage heeft geen betrekking op een koning uit vroeger tijden. In de geschiedenis van het oude Babylon is er geen heerser geweest op wie deze woorden zouden hebben kunnen slaan. Jesaja sprak over een heerser wiens val verband houdt met de definitieve ondergang van Babylon. De profeet noemt het gedicht in de verzen 4b-23 een ‘spotlied op de koning van Babel’ (Jes. 14:4). In de tijd van het Messiaanse koninkrijk, wanneer Israel en ook de rest van de wereld volledig tot rust zullen komen (Jes. 14:3,7) onder de Vredevorst Jezus (Jeshua Messias) (vgl. Jes. 9:5,6), zal men het gedicht plechtig voordragen (Jes. 14:4), en terugdenken aan het kwaad dat Babylon Israel heeft aangedaan.

Een satanisch mens

In de verzen 12-15 gaat de profeet – zonder onderbreking – over van de beschrijving van de koning van Babylon op de beschrijving van de zondeval van satan (vgl. 1 Joh. 3:8; 1 Tim. 3:6). Hetzelfde gebeurt in principe in Ezechiel 28. In elk hoofdstuk gaat het over de vorst resp. de koning van Tyrus. Verrassend genoeg wordt in de verzen 14 en 16 plotseling van de heerser over Tyrus gesproken als van een ‘cherub‘. Cherubim horen bij de machtigste engelen, die volgens het scheppingsplan troonwachters van God waren in het hemelse heiligdom. Achter de aardse monarch ging een bovennatuurlijke vorst schuil, die het hart van de koning van Tyrus had vervuld met hoogmoed en zondig zelfvertrouwen. Hij bracht hem ertoe tegen God, de Schepper en Heerser van het heelal, op te staan (vers 2). De  koning van Tyrus was bezeten door satan. Bezetenheid betekent identificatie (eenwording) met een boze geest. Daarom wordt de aardse regent van Tyrus in de 6e eeuw v.Chr. – Ethbaal II – op een lijn gezet met satan. Deze identificatie leidt ertoe dat er geen onderscheid meer wordt gemaakt tussen beide personen. Ook in Jesaja gaat het over een eenwording als gevolg van bezetenheid. Ditmaal betreft het de koning van Babel. Omdat ook deze koning bezeten is, gaat de profeet in dit tekstgedeelte, eveneens zonder onderbreking, van de beschrijving van de ‘mens’ over op de beschrijving van satans zondeval (Jes. 14:12 vv.; vgl. 1 Tim. 3:6; 1 Joh. 3:8). Ook dictators als Saddam Hoessein, en vele andere leiders in het Midden-Oosten, naast figuren als Hitler, Stalin en Mao en vele anderen lieten zich volop in met het satanische kwaad!

 De definitieve val van Babylon

De profetie over Babylon voltrekt zich in fasen. Vanaf het jaar 1882 tot nu zijn vele profetieën in vervulling gegaan. Babylon, Zuid-Irak, zal zodanig worden verwoest dat dit gebied uiteindelijk niet meer zal kunnen worden bewoond …

  • “Babel, het sieraad van de koninkrijken, de luister en de trots der Chaldeeën, zal zijn als toen God onderste boven keerde Sodom en Gomorra. Niemand zal er verblijven, nooit meer, en niemand, van generatie op generatie, zal er wonen” (Jes. 13:19,20).
  • “Daarom zullen er wilde woestijndieren met hyena’s wonen, struisvogels zullen er wonen. Er zal voor altijd niet meer in worden gewoond, van generatie op generatie zal het niet worden bewoond. Zoals Sodom en Gomorra en de naburige plaatsen ervan ondersteboven heeft gekeerd, spreekt de HEERE, zo zal niemand daar wonen en geen mensenkind erin verblijven” (Jer. 50:39,40).

Terrorisme …

In Lukas 21:11 wordt een teken aangekondigd dat in de andere evangeliën niet wordt genoemd: …

  • “en er zullen grote aardbevingen zijn in verschillende plaatsen, hongersnoden en besmettelijke ziekten. Er zullen ook verschrikkelijke dingen [OEV: ‘verschrikkingen‘] … plaatsvinden”.

Het in het Nederlands met ‘verschrikkelijke dingen’ vertaalde Griekse woord phobetra betekent: …

  1. vreselijke gebeurtenissen of
  2. afschrikwekkende methoden

Als we dan van de tweede betekenis uitgaan, dan betekent het woord precies wat wij in het Nederlands tegenwoordig met ‘terreur’ of terrorisme’ omschrijven. Terreur stamt af van het Latijnse woord ‘terror‘ en betekent ‘verschrikking’. Wij drukken er het gebruik van afschrikwekkende methoden waarmee angst en paniek worden gezaaid mee uit. Het internationale terrorisme is een verschijnsel van de 20e eeuw. Er zijn respectievelijk in het bijzonder drie extreme vormen: …

  • het linkse marxistisch georienteerde terrorisme
  • het nationalistische rechtse terrorisme
  • het moslimterrorisme

Het moslimterrorisme van de moderne tijd (Hezbollah; Fatah; ISIS; Al Qaida; Hamas) kan in vijf verschillende fasen worden ingedeeld. Elke nieuwe fase was heviger dan die daarvoor: …

  • 1e fase: van 1920: moslimterreur vanwege de vestiging van de Joden in Palestina (Eretz Yisrael);
  • 2e fase: vanaf 1947: moslimterreur vanwege de oprichting van de staat Israel;
  • 3e fase: vanaf 1967: moslimterreur als compensatie voor het verliezen van de ‘Zesdaagse-Oorlog’;
  • 4e fase: vanaf de ‘Jom Kippoer-Oorlog’ in 1973 – de olie ingezet als chantage middel, moslimterreur jegens Israel en de westerse wereld;
  • 5e fase: moslimterreur tussen soennieten en sjiieten en anders denkenden, het invoeren van de sharia en het kalifaat afbakenen.

De lange en wrede geschiedenis van terroristische oorlogen en aanslagen van 1882 tot nu is volgens Lukas 21:11 een zeer pijnlijke eindtijdwee! De recente gebeurtenissen van een massaslachtig van tienduizenden Yezidi’s in een alsmaar toenemend onstabiel en versnipperd Irak (Babylon) waarbij de strijd tussen de radicale soennitische fundamentalistische ISIS strijders met de Koerden [peshmerga’s strijders] zich als een voldrongen feit voortsleept en waar de tegenstellingen tussen de Koerden en sjiieten en soennieten in snel tempo toenemen.Thans worden de Koerden, militair gesteund. Een machteloze en wankelende sjiitische premier Nuri al-Maliki die inmiddels is afgetreden en opgevolgd door Al-Abadi geven de burger(s) niet veel hoop op enige rust en stabiliteit in deze regio die zeer rijk is aan oliebronnen en oliereserves. Met een verscheurd Syrie waar de burgeroorlog zich heeft versplinterd in een veelheid van radicale jihadistische moslim strijders, die de Hezbollah strijders in de Libanon in deze afschuwelijke burgeroorlog meesluren. Met de verkiezing van premier Recep Tayyip Erdogan als president van Turkije vreest de oppositie dat Turkije rechtstreeks de oorlog wordt ingesluurd. Erdogan is, net als de jihadisten van ISIS, een soenniet. Een kwestie die nog altijd niet is opgelost is de Koerdische kwestie. De meeste Koerden wonen nog altijd in Turkije. Niet alleen in zuidoost-Turkije, maar in de steden als Istanbul, Izmir en Ankara, waar ze heen zijn gedreven nadat in de jaren ’80-’90 hun dorpen werden platgewalst door het Turkse leger in de strijd tegen de PKK. De Koerden in Turkije zijn kwaad op Erdogan omdat hij zich stil blijft houden over ISIS, dat tegen de Koerden strijd in Noord-Irak. Daarom is het mogelijk dat Erdogan veel goodwill zal kweken bij de Koerden als hij inziet dat hij beter een Koerdistan dan een islamitische terreurstaat aan zijn grens kan hebben. De Amerikaanse regering heeft de EU-landen nadrukkelijk gevraagd om wapens te leveren voor de veelal licht bewapende peshmerga’s strijders in vergelijking met ISIS, in de hoop dat de Koerden de oprukkende ISIS strijders te kunnen stoppen. ISIS is steenrijk, ze werden  puissant rijk door plundering, chantage, bankovervallen, gijzelingen en het veroveren van steden en olievelden. ISIS is de criminele multinational onder ‘s werelds terreurbewegingen met een geschat vermogen van 2 miljard dollard. Deze Islamterroristen begonnen vijf jaar geleden met geld binnenhalen. Toen al was de bedoeling daarmee geavenceerde wapens te kopen en rekruten te werven, onder meer door een propagande offensief op internet. In alle uithoeken van Irak, werden burgers, politici en bedrijven met maffiamethoden afgeperst. Resten nog de donaties aan de gewelddadige ISIS-soennieten uit bevrienden landen. Betrokken regeringen ontkennen in alle toonaarden, maar de geheime dienst CIA rapporteerde eerder dat ISIS vele miljoenen ontvangt vanuit de Golfstaten, Saoedie-Arabie, Koeweit en Qatar. Zelfs sympathiserende Turken zouden donaties doen aan deze terreurbeweging, net als welgestelde Indonesiers. ISIS wordt geleid door Abu Bakr al-Baghdadi die zowel tacticus als militair leider in het veld is, en heeft zijn ISIS organisatie grote aantrekkingskracht op jonge jihadstrijders uit alle uithoeken van de wereld.

Oorlogsverklaring richting ISIS …

De Nobelprijswinnaar President Obama stort zich in de tweede week van september a.h.w. noodgedwongen met een (mondiale) oorlogsverklaring richting ISIS. Zijn speech tot het Amerikaanse volk was vol retoriek en sterk gepresenteerd. De uitglijder van een week eerder, waarin hij beweerde ‘nog geen strategie te hebben’ moest worden weggepoetst. Ook de Britse premier Cameron zegt alles op alles te zetten om de daders van deze gruwelijke onthoofdingspraktijken te pakken. Toch blijft een mondiale aanpak vol risico’s met zich mee te brengen daar je je als het Westen je afhankelijk maakt van eventuele steun uit Teheran, Damascus, Ankara en Riyad; hetgeen nu niet bepaalt je trouwste vrienden – bondgenoten zijn, laat staan van Israel, die op technologisch gebied, met haar inlichtingendiensten weer alles in het werk moeten stellen om deze internationale terreurorganisaties-cellen te bestrijden.


Het is frappant dat juist in 2014 met de aanvang van de 4 maaneclipsen (tetrad) de voorzegde Bijbelse profetie aangaande deze volken met name de Koerden (Meden), en koninkrijken als Ararat, Minni, en Askenaz  in deze regionen in het Babylon [Irak] van het Midden-Oosten zich als een voldrongen feit zijn gaan manifesteren. Wordt hiermee de eindvervulling van de ‘profetie’ in het dichterbij brengen van het ‘Messiaanse Rijk’ ofwel ‘Het Koninkrijk der hemelen’ bespoedigd. Welnu: dit ‘Rijk der hemelen’ is niet een Rijk in de hemel of die hemel zelf, maar een rijk op aarde, geheel gekenmerkt door hemelse wetten. En dat is niets minder dan het Messiaanse Rijk zelf met het ‘aanwezig‘ (gr. parousia) zijn Hemzelf de ‘King of Kings and the Lord of Lords’, Jeshua Hamashiach (Openb. 19:16).

Het is deze expansie die opdoemt aan de horizon van het Midden-Oosten betreffende de vervulling van de ‘profetie’, die als een lamp schijnt in duistere plaatsen en meer inzicht geeft in hetgeen voor ons ligt. Om in het verlengde daarvan hetzij binnen afzienbare tijd een ‘valse messias’ voor te stellen, onder de figuur van een ruiter op een wit paard, wat zich dan zal manifesteren bij de ontzegeling van het eerste zegel uit de Apocalyps, en vervolgens de laatste 3 jaar weken uit Daniel 9 hun intrede doen! (Openb. 6:2).

(passages uit: Leven we werkelijk in de eindtijd? – Roger Liebi – reset GJCP)




Faces of the fallen: A tribute to 64 soldiers and 3 (67) civilians killed during operation “Protective Edge” 

  • No weapon formed against you shall prosper, and every tongue which rises against you in judgment You shall condemn. This is the heritage of the servant of the LORD, and their rightousness is from Me‘, ‘says the LORD“. (Isaiah 54:17).

Although Zeachariah 12:2-4 will be known by many, it would be worthwhile reading again along with Luke 21:25 …

  • “And there shall be signs in the sun, and in the moon, and in the stars; and upon the earth distress of nations, with perplexity; the sea and the waves roaring; …

Today August 11th is the 35th day of Operation Protective Edge, launched to combat rocket fire from Gaza. The occasion which ignited the outbreak of hostilities seems a distant memory but we must not forget that it started with the murder of three Israeli teens on the 12th June as they were hitchhiking back to Hebron. Sadly, the revenge attack on a young Arab boy swiftly overtook the press coverage, followed by thousands of rockets being fired at its southern  communities. This resulted in wholesale evacuation of some 400,000 citizens in the south to safer parts of Israel. Israel’s response increased gradually until there was no alternative but to enter the Gaza strip to neutralise the terror tunnels built for years under the border that were now being used to launch new and ferocious terror and kidnapping attacks upon Israel.

Sixty four Soldiers, three Israelis civilians and perhaps near 2000 Palestinians (Arabs) have since been killed with thousands more wounded and traumatised – and no prospect of peace in sight. The question is, will there be an end to this conflict? Is there a connection with other events happening in the wider world? And what is God saying to Israel and to the world that needs to be heard?


Lahav Harkov – a reporter for the Jerusalem Post interviewed several war correspondents for foreign Media outlets. His conclusion was clear, that media minders only wanted certain aspects to be shown. One reporter said, “I saw a good amount of buildings releasing rocket fire towards Israel. However, the fighters were more or less ghosts in living rooms. Not to mention the fact that on more than one occasion of venturing towards a possible Hamas spot, by the time we got there the building was dust, rubble and bodies.

He continued, “The situation on the ground is a humanitarian apocalypse consisting of buildings becoming time bombs, the streets becoming morgue runways … As far as threats go, a fighter inside Gaza city threatened to shoot me in the head if I didn’t stop taking pictures of a group of cars with tarp-covered trunks parked behind a building.”


With the focus on Israel, it has been difficult to draw attention away to the huge catastrophe unfolding Iraq. So lamented Canon Andrew White, popularly known as the “Vicar of Baghdad.”

As the orgy of condemnation against Israel in the wake of the Gaza was continues, Christians in Iraq are doing their best to be heard above the din while they still have a voice. The radical Sunni movement ISIS, has been happy to have the Gaza war as cover as it completes its conquest of northern Iraq. “We can do anything now the world is looking only to Gaza,” an Islamic State official reportedly said recently. And in a single day last week, the militants of the Islamic State killed no fewer than 1,500 people in Iraq, nearly the same number of people that were killed in the entire month-long Gaza war. “It is as if hell has broken out there and nobody cares,” Canon White said in an impassioned plea published by the Anglican Communion News Service.

The United Nations’ Special Rapporteur on minority issues, Rita Izsák, has appealed to the world to act and yet, the UN continues to focus “disproportionate (they like the word) attention” on Israel and its conflict with Hamas, a fact that had Israeli Ambassador Ron Prosor fuming as he addressed the UN General Assembly. Pray that he will continue to speak with wisdom and passion.


  • Woe to those who call evil good, and good evil, who change darkness into light, and light into darkness, who change bitter in sweet, and sweet into bitter!” (Isaiah 5:20).

Navi Pillay, UN High Commisioner for Human Rights accuses Israel once again of war crimes. This time her complaint is that “No protection (Iron Dome) has been provided to Gazans against the (Israeli) shelling.” It is like saying that Hamas rockets intercepted 90 percent of the Israeli (Iron Dome) missiles. Hillary Clinton in attempting to explain that Hamas fires its rockets from urban areas because “Gaza is pretty small” is like saying that the airplanes flew into New York’s Twin Towers because they were too high.

  • He who sits in the heavens shall laugh, the Lord shall hold them in derision … then He shall speak to them in His wrath and distress them in His deep displeasure … ” (Psalm 2:1-5).

These UN representatives represent a degenerate civilization that has lost its healthy senses; a civilization increasingly unable to distinguish between good and evil; a cicilization that even turns good to evil and evil to good.

  • But you Lord are a shield for me, my glory and the one who lifts up my head.” (Psalm 3:3).


An early, unconfirmed report on the Internet had a Gaza resident attributing the lack of Hamas accuracy to Israel’s God moving the rockets off-course to protect His people. “We do aim [our rockets], but their God changes their path in mid-air,” a Hamas commander was said to have told someone who wondered why Gaza-based militants can’t seem to hit their targets.

Israel’s Iron Dome anti-missile system in contrast has been extremely successful during the current Gaza war, but on occasion it can and does miss incoming terrorists rockets. But even when malfunctions have happened, as in one case when two missiles failed to intercept, a strong wind blew the missile into the sea.

Lastly, Col. Ofer Winter, Commander of the Givati Infantry Brigade, described a mysterious fog that favorably covered him and his troops as they advanced on an enemy position in mornig light, after their nighttime raid was postponed.

Earlier in the war, it was disturbing to hear that Col. Winter had sparked a heated national debate when he encourage his troops to lead the charge against enemy that “curses, defames and abuses the God of Israel.” Col. Winter concluded his letter by praying that the “Lord your God go with you, to fight for you against your enemies and to save you.

Pray that Israel may recognize the spiritual dimension of this war and may earnestly seek the Lord for what He is saying to them (Ps. 50:15Hosea 5:15).

May they know that ” … when a man’s way are right with the Lord He makes even His enemies to be at peace with him.” (Proverbs 16:7).

T H E  M E D I A W A R

As Operation Protective Edge enters the next stage how are we to assess the other war that’s going on in the Media, where “Truth” is once again the first and perhaps the biggest casualty?

According to the report from Israel’s Government Press Office the conflict in Gaza brought an additional 705 journalists to Israel from 42 countries to cover the story compared to 303 foreign journalists who arrived in Israel during Operation Pillar of Defense in November 2012. These 705 joined approximately 750 foreign journalists who are stationed in Israel on a regular basis making it the most highly reported country in the world!


According to Polina Garaev whose article was published on 7th August in YNET News, since the Gaza op started, the IDF released scores of video of pilots calling off strikes and Israel urging Gazans to evacuate, but foreign reporters told her that in Europe a photo of dead Palestinians is worth more than a thousand Israeli words. Israel’s critics abroad refuse to let the facts throw them off.

In every European country Israel has had problems in convincing the public of the rightness of their cause. Mikkel Andersson, a Danish journalist says, “They assume that if so many die from Israeli attacks, it necessarily implies callousness or intent.” No matter what excuses are put forward, even to admit to making mistakes, when a picture of four dead children on a beach appears, it only serves to inoculate the world against all reason.


Following the ceasefire that went into effect on the 5th August, the press office said it had gathered testimony from foreign journalists regarding harassment by Hamas activists while trying to carry out their assignments. “Journalists said that during their coverage of the fighting they received threats and – in several cases – were the victims of violence that included destruction of their equipment because they had documented criminal activity by Hamas such as the launching of rockets from the heart of civilians areas“.

The Indian broadcaster NDTV filmed a HAMAS cell preparing and firing a rocket next to their hotel inviting Israel retaliation. They were prevented from showing the film until outside of Gaza.


To Israelis, it might seem as an utterly bizarre conclusion, but to the world the Gaza operation would have probably been perceived as fas more justified if it weren’t for the Iron Dome system and if Hamas had succeeded in launching a truly devastating attack on civilians. “I believe that the inventors of the Iron Dome deserve a Nobel prize, but PR-wise, it definitely put Israel at a disadvantage,” so said Ester Voet, director of CIDI – an independent Dutch news organization.


Breitbart – a Canadian News outlet has conclusive evidence that supports the following assertions:

  1. Hamas restricts media access and threatens journalists. (Reported above)
  2. Hamas’ military headquarters are located underneath a hospital.
  3. Hamas shoots peace protesters.
  4. Hamas falsifies casualty numbers.
  5. Hamas built its terror tunnels thanks to dual-purpose aid.
  6. Hamas killed children in building the terror tunnels. (Journal of Palestine Studies Vol 41 P6).
  7. Hamas uses women , children and the mentally ill as human shields.
  8. Hamas routinely uses UN facilities and Red Crescent ambulances to hide terrorists and weapons.
  9. Hamas’ goal is the total destruction of Israel and the murder of Jews everywhere.

In a Western world that has not been involved in a major home war in living memory and has little understanding of how brutal and imprecise combat can be, HAMAS’s greatest weapon is world sympathy. In this situation, when all that the world can see is pictures of suffering children, truth has little change of being appreciated. In the end, however –


  • He is the Rock, his work is perfect: for all his ways are judgment: a God of truth and without iniquity, just and right is He.” (Deut. 32:4) and instead of terrorists emerging from tunnels, “Truth shall spring out of the earth; and righteousness shall look down from heaven.” (Psalm 85:11).


On a visit to a Birmingham synagogue to support the Jewish community, the representative from the Israel Embassy shared much of the real position which in his estimation was falling on deaf ears in the UK (and other Europe countries). The media response was no surprise. However, his greatness sadness was the hostility that came from those in ‘Christian’ Churches who had no sympathy for the plight that Israel faced.

Throughout the world, and not just in Muslim capitals, the Jewish Communities are bracing themselves for further attacks upon their synagogues, schools and homes. Israeli businesses are being targeted by boycotts. Every-where, Israel is being perceived as “The Problem”. Please pray for their safety and for Jerusalem, that God will shield them from the worst assaults but that they will call upon the LORD in the day of trouble for He will deliver them and they will glorify Him (Psalm 50:15).

But how must true Chrsitians act who love the God of Israel, support Israel and the Gospel of Jesus (Jeshua) to Israel:

  • Know and Love the Truth themselves – Ps. 86:11; Zec. 8:3; John 8:32; Isa. 42:4 
  • Preach and Live out hte Truth – 1 Tit. 2:7; Eph. 6:14; Gal. 3:1

Lastly, despite the overwhelming odds that “seem” to be against the Lord and against His people, let us not be discouraged in well-doing as we make our stand for the Lord; the prophet Isaiah says this: …

  • He shall not fail nor be discouraged, till he has set judgment in the earth; and the isles shall wait for his law.” (Isa. 42:4)

Friends, there will come a day when justice will shine forth. Our God, the God of Israel shall come and shall not keep silent. (Ps. 50:2).  … Blessings!

(Derek Rous / PFI Autumn Magazine 2014 – www.prayer4i.org – reset GJCP)

De gezette hoogtijden des Heren in 2014 en 2015 (Lev. 23) …

Op 25 en 26 september dit jaar wordt het Joodse Nieuwjaar (Rosh Hasjana) gevierd, het begin van het jaar 5775. En het gaat vooraf aan het uitbundige Loofhuttenfeest (Sukkot) van 9 tot 15 oktober. Van belang hierbij is om te letten op het Loofhuttenfeest wat uitziet naar het Messiaans rijk ofwel het Koninkrijk der hemelen. Van belang hierbij  is om te letten op het Loofhuttenfeest waarbij op 8 oktober de 14 Tishri de tweede lunar eclips plaatsvindt, op een totaal van 4 (tetrad) in 2014 en 2015, en dit fenomeen in deze 21e eeuw zich op de ‘gezette hoogtijden des Heren’ niet meer voordoet! Dit door God Zelf ingestelde Loofhuttenfeest heeft behalve het geestelijk en historisch aspect i.v.m. de komende intocht in het beloofde land en het binnenhalen van de oogst, ook nog een psychologisch en mondiaal effect, daar het accent van de Loofhut op het ‘dak’ lag, gemaakt van takken en loof waardoor men als het ware de hemel – de wereld van God opnieuw kon waarnemen en er zichtbaar mee verbonden was. Zeven dagen woonde men in dat tijdelijk huis (hut) als beeld van de tijd van de ballingschap waaruit men door God was verlost. Symbolisch gezien is het tevens een beeld van de gelovige die vanuit de verbinding met God eveneens op weg naar het beloofde land, hetwelk zijn uiteindelijke vervulling vindt in het toekomende Messiaanse rijk (Zach. 14:16-19).

Twee principes staan hier dus duidelijk als tegenstellingen tegenover elkaar: …

  1. Het open dak … als een heenwijzing naar de God van Israel.
  2. Het gesloten dak … als een heenwijzing naar de afgoden der volken.

In het profetisch perspectief hiervan zien we hoe ‘Gog’ (= dak) en ‘Magog’, slechts vanuit het tijdruimtelijke causaal wordt gedacht en gehandeld, deze ‘dakvolkeren’ (Ezechiel 38 en 39) vanuit hun ongelimiteerde zekerheid van hun -mens- zijn optrekken tegen de God van Israel als demonstratie van het niet erkennen van het wezenlijke, geopenbaard in het volk Israel als drager van Gods beloften die werden toegezegd aan de aartsvaders Abraham, Isaak en Jakob.

Is de Handelingen-tijd weer teruggekeerd … ?

Als daar in de eerste eeuw van onze jaartelling in de jaren 30-70 A.D. het (apocalyptisch) verwachtingspatroon van een herstelt Koninkrijk voor Israel zeer groot is (Hand. 1:6); blijkt uit de Bijbelse geschiedenis daarvan dat aan het einde van Handelingen 28:23-31 in het jaar 63-64 A.D. dit verwachtingspatroon abrupt te zijn afgebroken in de(ze) 67e jaar week. Toch is het eschatologische aspect van die verwachtingsvolle (eind)tijd naar de komst van de Messias opnieuw groot in deze zo pas begonnen 21e eeuw en waarbij die nog onvoltooide Handelingentijd zich a.h.w. in 2014 en 2015 zich aandient als het surplus van de ‘Feesten des Heren’, w.o. een ‘jubeljaar’ [dat 50e jaar dat ná de 49 jaar {7×7=49×360=17.640 dagen}, de zeven jaarweken (7×7 sabbatsjaren) manifest wordt in de ‘volheid van de tijd’], zon en maan eclipsen, het aanvangen met de 68e jaar week om dan vervolgens met de 7 zegels (68e), de 7 bazuinen (69e) en de 7 schalen (70e), op een totaal van 70 jaar weken deze bepaling te voleindigen! (Dan. 9:24-27).

De beroemde Joodse geleerde uit Jeruzalem David Flusser die in het jaar 2000 stierf, gelooft, dat de profetische woorden van Jezus Messias uit Lucas 21:24 met de inname van Jeruzalem op 7 juni 1967 vervuld werd: … ‘Jeruzalem zal door de heidenen vertrapt worden, totdat de tijden der heidenen zullen vervuld zijn. En er zullen tekenen zijn aan zon en maan en sterren …’

  • ‘De Engel Die met mij sprak, zei tegen mij: Predik: Zo zegt de HEERE van de legermachten; Met grote na-ijver zet Ik Mij in voor Jeruzalem en voor Sion. Maar Ik ben zeer toornig op die zorgeloze heiden volken. Ik was een weinig toornig maar zij hebben geholpen het erger te maken (ten kwade). Daarom, zo zegt de HEERE: Ik ben naar Jeruzalem teruggekeerd met barmhartigheid; Mijn huis zal erin gebouwd worden, spreekt de HEERE van de legermachten, en het meetlint zal over Jeruzalem uitgespannen worden’ (Zach. 1:14-16).
  • ‘Verder moet u voor uzelf zeven sabbatsjaren tellen, zeven keer zeven jaar, zodat de perioden (letterlijk dagen) van de zeven sabbatsjaren negenenveertig jaar voor u zijn. Dan moet u in de zevende maand, op de tiende dag van de maand, bazuingeschal laten klinken. Op de Verzoendag moet u de bazuin in heel uw land laten klinken. U moet het vijftigste jaar heiligen en vrijlating in het land uitroepen voor alle bewoners ervan. Het is jubeljaar voor u: ieder zal terugkeren naar zijn eigen bezit en ieder zal terugkeren naar zijn familie’ (Lev. 25:8-10).

Met de Jom Kippur (grote Verzoendag) van 2015 eindigt een cyclus, ‘the Shemitah year’, het is het zevende jaar van een 7 jaar cyclus. ‘The seven-Shemitah cycle’ van 49 jaar brengt ons naar het ‘Jubeljaar’! Wat zal het ons brengen? En in het verlengde daarvan Israel en de volken in het licht van deze profetie? Is hiermee de periode aangebroken waarin de HERE Zich zal openbaren in Zijn Koningschap over de natiën en als Bevrijder van Bezet Gebied …

revelation1_8AOHet religieus Israëlitische jaar in 2015 begint met een totale (total Solar eclipse) zonsverduistering op 29 Adar of de 1e Nisan. Deze ‘total Solar eclipse’ zal een waarschuwingsteken zijn aan de volken rondom Israel van oordeel. Het is de Eeuwige God Jahweh (JHVH), als de Zijnde de ‘Ik Ben die Ik Ben’ (Exod. 3:14) die hier spreekt! HIJ, Die zich aan Abraham, Isaak en Jakob; aan Mozes en de profeten bekend gemaakt heeft … en Jesjoea zei tegen hen: Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Vóór Abraham geboren was, ben Ik (Joh. 8:58); de Alfa en de Omega, het Begin en het Einde, zegt de Heere, Die is en Die was en Die komt, de Almachtige (Openb. 1:8).

www.elshaddaiministries.us (zie: september -2014 newsletter!)

Gerard J.C. Plas

Be Sociable, Share!
 Posted by at 01:49

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>



Translate »