Jul 052015

Occasional reference will be found to what is called ‘Numerics’. In the works of God in nature, number is a prominent factor, so also is it in the Word of truth. Every word, syllable, and letter is found to be subject to a most involved and marvellous law of numerics. Take, for example, the number of occurences of certain words: …

Mercy seat occurs in the Old Testament 27 times (3 x 3 x 3).

Frankincense occurs in Leviticus 7 times elsewhere 14 times 21 times (3×7).

Manna occurs 14 times (2×7).

The ‘sevens’ here are emphasized. We give a brief note on the spiritual significance of numbers (see: Appendix 10 to The Companion Bible. Number in Scripture by Dr. E.W. Bullinger, published by Kregel Publications).

ONE   denotes unity and commencement. First occurrences of words give their essential significance in interpretation.

TWO   denotes division opposition. See the work of the second day. Note use of ‘double’ applied to ‘heart’, ‘tongue’, ‘mind’, &c.

THREE   denotes completeness and ressurection, and when applied to the Godhead speaks of redemtion rather than creation.

FOUR   denotes creation, the world, things under the sun.

FIVE   denotes grace. It is 4 + 1. It is God adding His gifts and blessing His works. The Gematria of charis (grace) is a multiple of five. The Gematria of the Hebrew ‘the heavens’ is also a multiple of five, while the Gematria of the Hebrew ‘the earth’ is a multiple of four.

SIX   is the number of man. Man was created on the sixth day. Anti-christ is 666. Nebuchadnezzar’s image, and Goliath and his armour, are marked by the same number. 6 is one short of 7.

SEVEN   denotes spiritual perfection. Seven is the hallmark upon the Scriptures and the work of the Spirit. He is the Giver of life.

EIGHT   denotes ressurection, regeneration. It is the octave, a new beginning.

NINE   denotes finality of judgment (3 x 3).

TEN   denotes ordinal perfection.

ELEVEN denotes disorder, disorganization, being one short of twelve.

TWELVE   denotes governmental perfection. Twelve tribes, twelve apostles, twelve gates, &c.

THIRTEEN   denotes rebellion and apostasy. The titles of Satan are multiples of thirteen.

Other numbers follow the laws which govern smaller factors. The four perfect numbers (3,7,10 and 12) have for their product the remarkable number 2,520, which is the number of days in the 3 x seven prophetic years (i.e. 3 x 2,520 days) which are yet to run their course in relation to Israel and the nations, and concerning which the Book of the Revelation is written. Three sevens, therefore, remain for the future, and these are dealt as we saw with the book of  Revelation: seven seals, seven trumpets, and seven vials. The final ‘seven’ is concerned with the beast, the false prophet, antichrist and Babylon, as we read in Daniel 9:24-27. (The three and a half years, or months, or 1,260 days, is half of this period, … Dan. 7:25, 9:27, 12:7; Rev. 11:3, 12:6, 13:5).

There is also beyond the evident design exhibited in the number of occurences, the significance of the numbers themselves, as exhibited by what the ancients call Gematria. This is the use of the letter of the alphabet instead of figures. Both in Hebrew and the Greek languages the letters of the alphabet were use to represent numbers. Thus, using the English alphabet, A = 1, B = 2, C = 3. The numerical value of the word ‘cab’ would be C = 3, A = 1, B = 2, = 6. Revelation 13:18 tells us that the number of the beast is the number of man, and is 666; Nebuchadnezzar’s image, which foreshadowed this exaltation of man, was 60 cubits high and 6 cubits wide. Six is the number of man. Cain’s descendants are given to the sixth generation. Athaliah’s reign of usurpation was for six years. Six words are used for ‘man’ in the Hebrew Bible. Six names are found in the Hebrew Bible for the serpent. Six denotes imperfection, whereas seven denotes spiritual perfection. Abraham had 8 sons, and eight is a factor in the Gematria of their names: …

Abraham = 248 (8 x 31) Isaac = 208 (8 x 2 x 13) = 456 (8 x 57).

Jacob = 182 Leah = 36 Rachel = 238 = 456 (8 x 57).

Notice the difference emphasized between Rachel’s two sons and those of her handmaid and Leah’s, …

Joseph = 156 Benjamin 152 = 308 (77 x 4).

Rachel’s maid [Rachel = 238 (7 x 34)].

Bilhah = 42 Dan = 54 Napthali = 570 = 666

Leah’s maid [Leah =36 (6 x 66)].

Zilpah = 122 Gad = 7 Asher = 501  Add Leah = 36 = 666.

The fact that the addition of Leah to the names of the children of her handmaid makes 666 is a commentary in itself. Rachel though received after Leah, was the wife for whom Jacob toiled.

Sufficient has been given to show the Bible Numerics contain a tremendous amount of teaching. The numerics always refer to the original Hebrew or Greek, never to the English version. We would further remark that numerics alone are not to be taken as sufficient of themselves to established a doctrine, but when a doctrine is established by Scripture, the numerics are valuable as confirmatory evidence.

Daniel’s Seventy Weeks

Now from what we have already learned, we shall find it impossible to commence the reckoning of this 490 years (9:24) at a period when Jerusalem is still desolate and Israel ‘Lo-Ammi’ (Jes. 23:15-17, Jer. 25:11, 29:10; Dan. 9:2). Yet this is precisely what the accepted interpretation does. The 490 years are made to start from the going forth of the commandment to rebuild (Neh. 1:1-2:8, 13:6) Jerusalem, in spite of the angel’s warning that the rebuilding would not be completed until another 49 years had gone by.

Instead of the angel saying to Daniel that the 70 x 7 started in the 20th year of Artaxerxes when the commandment was given, he definitely says that from that date we may compute the coming of the Messiah, a somewhat different thing. From the date of the command unto the Messiah was 7 x 7 and 62 x 7, or 483 years, which period was divided by the angel into two, according as it was ‘Lo-ammi’ time or otherwise. The first period of 49 years must not be reckoned at the period severed off upon Israel, or else we shall involve ourselves in confusion.

Where shall we then commence the special period of 70 x 7? When Israel are received back into favour and the temple at Jerusalem again blessed. In the year 405 B.C., when the temple was dedicated at Jerusalem, the 70 x 7 began. It was to be the commencement of a period of ‘Ammi’ years, years when God recognized Israel as His people, a period of 62 x 7, or 434 years, which should reach to the coming of Messiah the Prince. While the crucifixion marks the close of the 69th seven from the going forth of the proclamation, we must remember that it is the 62th from the dedication of the temple, and as this commenced the period of Israel’s restoration, the cruxificion marks the 62nd seven of the 70 sevens that were severed off upon Israel, leaving 8 sevens to run their course, instead of one seven as have been taught (Eight … denotes resurrection, regeneration, a new beginning).

We have shown, in other articles, the prominent position that Israel has in the Acts of the Apostles, yet by following the orthodox view it appears that we are compelled to make a twofold error. First, in spite of the witness of Scripture to the contrary, a period of 49 years, wherein Israel and Jerusalem are out of favour, is introduced into a special period that necessitates Israel and Jerusalem being under favour and security, and it also compels us to blot out the whole of the Acts from this special period wherein Israel and Jerusalem manifestly are still receiving mercy. If the 69th seven ended at the crucificion, there could be no place for Paul’s solemn and formal setting aside of Israel at the end of the Acts.

From A.D. 29-30 (the date of the crucifixion is A.D. 30) to A.D. 63-64, when God finally set aside Israel through the words of Paul (Acts 28:25-28), we have 34 years, where if, we include both the years that began and ended the period, we have another five sevens which ran after the crucifixion. The crucifixion being the 62nd seven, Israel becomes ‘Lo-ammi’ at the end of Acts, in the 67th seven, leaving three sevens to conclude the complete series of 490 years.

We must not therefore speak of the ‘final seven years of Daniel 9’ as though they were all the years that are to run. It is true that the chief interest is centred in the final seven, for therein Antichrist and the Beast are active, but there are other things to be done before that!

There is a suggestive connection to be observed between the final three sevens and the seven seals, seven trumpets and seven vials that occupy the book of the Revelation. It is simply a matter, as it were, of shifting the whole period forward until Israel are a people before God. That period is at the close of the first division, the seven sevens. Since the setting aside Israel in Acts 28:25-28, Israel have been ‘Lo-ammi’. Soon He that scattered them will gather them, and the ‘final three sevens’ will then run their course until the consummation foretold in Daniel 9, when prophecy shall attain its goal, sin shall be sealed and atoned for, righteousness be brought in, and God’s Holy Temple again anointed (Dan. 24-27).

Charles H. Welch – The Testimony of Daniel – Berean Expositor – London – www.bereanonline.org



[Profetieen in het oude- en nieuwe testament over onze (eind)tijd en die door de profeten van Israel het ‘laatste der dagen’ genoemd worden, zijn voor het grootste gedeelte al vervuld en moeten voor het laatste deel nog plaatsvinden in deze 21e eeuw].

De schepping en de geschiedenis zijn doorspekt van Gods ontwerp-intelligentie en Zijn invloed 

God bestaat per definitie door alle tijd en ruimte, maar ook buiten en apart daarvan. Hij heeft de wetten van het universum geschapen. Zijn perspectief van tijd en ruimte is alwetend en Zijn kennis daarvan is almachtig.

Manifestaties van profetie verankerd in de aarde en tijd demonstreren Gods controle over de tijd, ruimte, het opkomen en ondergaan van naties en de vervulling van profetie aangaande Zijn volk Israel en de volken.

Wat blijkt uit de Schrift als het gaat om getallen?

  • Getallen lijken op het eerste gezicht ‘toevallig’;
  • Getallen blijken een bijzondere betekenis te hebben;
  • In de Schriften zijn veel verbanden (ondermeer in getallen) terug te vinden;
  • In de Schrift beschreven profetieen zijn exact uitgekomen;


Relatie getal 7, 360, 2520 in de bijbel

Getallen in de Schrift … het gaat nog veel dieper (zie ook: boekje ‘Getallenin de Bijbel’ van Dr. E.W. Bullinger), maar hieronder wat globale gegevens die uitermate interessant zijn v.w.b. de laatste dagen of ook wel de eindtijd genoemd!

het getal 360

  • 1 zonnedag wordt gemeten in 360 graden.
  • de getallen 3, 4, 5, en 6 zijn aan elkaar verbonden door een volmaakte wiskundige reeks, waarbij het onderlinge verschil het getal voor eenheid is, namelijk 1. Het product van deze 4 getallen geeft ons de bekende verdeling van de cirkel in 360 graden (3 x 4 x 5 x 6 = 360). Dit getal stemt echter overeen met het belangrijkste profetische en bijbelse jaar van 360 (profetische) dagen. Door het getal 360 op zijn beurt weer te vermenigvuldigen met 7 krijgen we het getal van de chronologische volmaaktheid (7 x 360 = 2520).
  • 360 kun je delen door 1,2,3,4,5,6, … 8,9 en levert hele getallen als antwoord; echter: 360 gedeeld door 7 levert geen heel getal op … om die reden alleen al een bijzonder getal.

het getal 7

  • 7 als getal van volmaaktheid/volkomenheid komt in de bijbel veelvuldig voor.
  • 77,77 x 7 x wiskundig getal pi = afstand tussen aarde en maan.
  • de val van Jericho (Jericho betekent maan): het volk Israel moest 7 x rond de stad Jericho lopen waarvan 6 dagen in stilte (6 x 360 graden = 2160 graden).
  • 2160 x het wiskundige getal pi =  de omtrekmaat van de maan.

het getal 2520

  • 7 jaar (1 x een profetisch jaar van 360 dagen) = 2520 dagen.
  • 2520 x wiskundig getal pi = de gemiddelde diameter van de aarde.
  • Gods tempel uit het oude testament op het tempelplein in Jeruzalem heeft een prominente betekenis in de bijbel in relatie tot het getal 2520.
  • de ‘kubusmaat 25,20 inch’ was in de bijbel de principe eenheidsmaat voor het ontwerp voor de ark van het verbond en de tempel.
  • Israelitische maat ‘kubus’ in de tijd van de bijbel was gelijk aan onze moderne 25.20 inch.
  • De door God opgegeven maten van de ark eindigen met de beschrijving in Exodus 25:20 (niet toevallig weer 2520) en natuurlijk wist God al van tevoren hoe wij onze tekstdelen in de bijbel zouden nummeren.
  • Het tempelplein ligt 2520 feet (engelse maat ‘voet’) boven zeeniveau.


Relatie getal 7, 539 en 2520 in de Bijbel


77 x 7 = 539


  • Het jaar 539 voor Christus, op 12 oktober: de val van het Babylonische rijk van koning Belsazar (zoon van Nebukadnesar als troonopvolger) door de profeet Daniel voorzegd aan koning Nebukadnesar van het Babylonische rijk (Dan. 2:31-45). Babel wordt door de Perzische koning Cyrus ingenomen.
  • 539 statische mijlen: afstand van het oude Babylon tot op het tempelplein. [Met Jezus geboortejaar als uitgangspunt blijken geografisch -‘geschiedenis-profetie-afstanden’- tot het tempelplein weer te geven in ‘statische mijlen’ in relatie tot de tijd voor Jezus geboorte en ‘nautische mijlen’ na Jezus geboorte.
  • 539 nautische mijlen tot op het tempelplein vanaf het eiland Patmos vanwaar Johannes de Openbaring of Apocalyps schreef over ‘het laatste der dagen’ of eindtijd).
  • In het Oude Testament (voor Jezus geboorte) geeft God aan de profeet Daniel een algehele profetie over het toenmalige Babylonische rijk, de rijken daarna tot en met de Europese Unie als één der laatste rijken verenigd met een Arabische alliantie. Het is dus een profetie over het Oude en Nieuwe Testament heen. In het Nieuwe Testament (laatste bijbelboek ‘Openbaring of Apocalyps’) is de profetie over het laatste der dagen van deze boze eeuw (aioon) beschreven door Johannes, die hij ontving op het Griekse eiland Patmos.
  • met het getal 539 als afstanden tussen: Babel tot op het tempelplein Jeruzalem = 539 statische mijlen (vanuit de Oudtestamentische profetie). Patmos tot op het tempelplein Jeruzalem = 539 nautische-zeemijlen (vanuit de Nieuwtestamentische profetie).

Conclusie: de Bijbel legt dus zelf de link tussen het Oude en Nieuw Testament in relatie tot de ‘laatste dagen’ of ook wel eindtijd genoemd.


  • Bijbelse profetie vinden we in het boek Daniel (5:24-28). In deze gebeurtenis schrijft een hand tekens op de muur tijdens een feest van koning Belsazar. Naast de uitleg van de profetie over het toenmalige rijk, de val daarvan en de geprofeteerde opkomst en val van de daarna komende rijken, staan de geschreven woorden (‘mene, mene, tekel ufarsin’) voor geldwaarden als eenheden van vroegere Chaldese gewichten en maten; mene (1000), mene (1000), tekel (20) ufarsin (500), opgeteld 2520.
  • In een profetie uit het boek Ezechiel gaat het erover dat Ezechiel van God de opdacht krijgt om 390 dagen op zijn linkerzij en 40 dagen op zijn rechterzij te gaan liggen als teken van de duur (een jaar voor elke dag) van ongerechtigheid (heerschappij over het land Israel ontnemen en verstrooiing van de Joden onder de volken) die God aan Israel gaat opleggen.

Conclusie: God voorzegd hier indirect het jaar 1948 (oprichting van de staat Israel) en het jaar 1967 (Zesdaagse oorlog met de verovering en hereniging van het oostelijk en westelijk deel van stad Jeruzalem)

Een kort overzicht over de jaartallen in en met de relatie tot de profetie aan de profeet Ezechiel . . .

‘Dit zal voor het huis Israels een teken zijn. En gij, ga op uw linkerzijde liggen en leg daarop de ongerechtigheid van het huis Israels; naar het getal der dagen dat gij daarop liggen zult, zult gij hun ongerechtigheid dragen. En Ik leg u de jaren van hun ongerechtigheid op, naar het getal der dagen: driehonderd en negentig dagen. Zo zult gij de ongerechtigheid van het huis Israels dragen. Als gij dit hebt volbracht, zult gij opnieuw gaan liggen, op uw rechterzijde; dan zult gij de ongerechtigheid dragen van het huis van Juda: veertig dagen; voor elk jaar leg Ik u een dag op’ (Ezech. 4:4-7).

  • 390 dagen * = 390 jaar.
  • 40 dagen * = 40 jaar.
  • 390 + 40 = 430 jaar de door God opgelegde straf (dus geen beschikking van de Joden over het land Israel).
  • 430 – 70 = 360 (70 jaar = de aftrek periode van ballingschap als reeds door de Joden voldane ‘ballingschap schuld’ (Jer. 29:10, 25:11; 2 Kron. 36:21). De bijbel zegt in het boek Leviticus dat schuld verzevenvoudigd moet worden als de Israelieten blijven zondigen. Dit was ook zo omdat niet allen uit de ballingschap terugkeerden naar het land Israel, na hiervoor opdracht te hebben ontvangen van koning Cyrus in het jaar 537 voor Christus.
  • 360 jaar * 7 (7 vanwege vermenigvuldiging van schuld) = 2520 strafjaren (Lev. 26:18, 21, 24 en 28, 30-33).

2520 Joodse jaren (Joods jaar heeft 360 dagen per jaar) = 2483 jaar, 9 maanden en 14 dagen omgerekend naar onze kalenderschaal (365 dagen per jaar).

  • 606 v.Chr. – 1e belegering van Israel door de Babyloniers; Syrie en Israel komen in 605 v.Chr. onder Babylonische overheersing; Israeli’s worden weggevoerd in ballingschap naar Babel.
  • 606 + 70 = 536 v.Chr. Israeli’s (niet allen) keren vanuit de ballingschap terug naar Israel. Dit na het bevel een jaar eerder in 537 v.Chr. van koning Cyrus.
  • 587 v.Chr. – Jeruzalem en de tempel worden verwoest.
  • 587 + 70 = 517 v.Chr. – jaar waarin gestart werd om de herbouw van de tempel af te ronden. Dit na het bevel van koning Darius in 518 v.Chr. In 516 v.Chr. was de tempel gereed.
  • 536 v.Chr. (niet alle Israeli’s keren terug naar Israel) + 2484 (afgerond) = 1948. De Israeli’s hebben weer een officieel thuisland, namelijk het land Israel, zij kunnen na 2483 jaar, 9 mnd en 14 dagen weer over het eigen land regeren.
  • 517 v.Chr. (start herbouw tempel) + 2484 (afgerond) = 1967 (Het Oostelijk deel van Jeruzalem wordt heroverd op Jordanie en komt onder Israelisch bestuur, dit is ook precies 2483 jaar, 9 mnd en 14 dagen in relatie tot de tempelberg. De tempelberg is gelegen in Oost-Jeruzalem.

P.S. In het bovenstaande wordt met afrondingen gerekend. Het is met 2483 jaar, 9 mnd en 14 dgn dus feitelijk 2483,79 jaar waarbij de uitkomst 1948 en 1967 in respectievelijk mei en juni van die jaren uitkomen. Het voert te ver om de exacte startmomenten van de gebeurtenissen in de telling te verwerken. Wel is het zo dat door exact vanaf de maand van het betreffende jaar te rekenen de uitkomst ook exact in mei 1948 en juni 1967 uitkomt.

Conclusie: God voorzegd in de profetie van Ezechiel exact het herstel van:

  1. de natie Israel in 1948
  2. het herstel van Jeruzalem in 1967 (Zesdaagse oorlog; verovering van Oost-Jeruzalem, Jeruzalem is voor het eerst weer een ongedeelde stad, met de in Oost-Jeruzalem gelegen tempelberg en Olijfberg).

Als God in de tijd van het Oude Testament daar openbaring over had gegeven, had men kunnen weten dat in 1948 het land zou worden teruggegeven. Zo ook in onze tijd. Doordat God al aan de profeet Daniel (12:4) had laten weten dat in ‘het laatste der dagen’ de kennis zou vermeerderen en dat tot de eindtijd dingen verborgen zouden blijven, zien wij nu dat God inzicht geeft en ‘puzzelstukjes’ op hun plaats gaan vallen.

RELATIE VAN GETALLEN 40, 50, 70, 100 en 120 in  de bijbel:

  • 40 jaar: het is een periode van beproeving.
  • 50 jaar: na een periode van 50 jaar breekt het Jubeljaar aan.
  • 70 jaar: na 70 jaar worden ‘profetieen’ vervuld.
  • 100 jaar: een lange periode waarin God afrekent met …
  • 120 jaar: de langste periode waarin God afrekent resp. met Israel en de volkeren.

Onderstaande jaartallen zijn zeer opmerkelijk met de belangrijkste data in de thans recente geschiedenis van Israel, van zowel de aanloop naar de stichting van de staat Israel, als vanaf het moment dat Israel in 1948 als natie opnieuw een feit werd, en Jeruzalem in 1967 heroverd werd.

De specifieke bijbelse periodes kunnen alleen maar betrekking hebben op deze jaartallen in onze recente geschiedenis. Alle combinaties zijn niet mogelijk, óf omdat de tijd voor vervulling reeds verstreken is, óf omdat ze niet overeenkomen met de cruciale momenten die de geboorte van de staat Israel als natie markeren.

Hieronder wordt duidelijk dat de bovengenoemde periodes van 40, 50, 70, 100, en 120 jaar maar op één manier toegepast kunnen worden, en dat zij allen naar hetzelfde jaar verwijzen: 2017-2018.

  1. 1897 + 120 jaar = 2017
  2. 1917  + 100 jaar = 2017
  3. 1947/8 + 70 jaar = 2017/8
  4. 1967 + 50 jaar = 2017
  5. 1977/8 + 40 jaar = 2017/8

(Het Hebreeuwse burgelijke kalender jaar begint in september met het ‘Rosh Hasjana’ op de 1e Tishri en het religieuze jaar begint in april op de 1e Nisan).

Al deze periodes komen dus ongeveer uit op het jaar 2017. Dit gegeven past in het totale ‘profetische’ plaatje zoals we later zullen zien.

1897 – Het eerste Zionisten congres gehouden door Theodor Herlz vindt plaats in Basel, Zwitserland. Hier werd de allereerste aanzet gegeven om de Israeli’s terug te laten keren naar hun thuisland.

1987 + 120 jaar = 2017

1917 – Op 2 november 1917 wordt de Balfour-declaration afgekondigd, waarin de Israeli’s officieel het internationale recht verkrijgen om terug te keren naar hun eigen land om daar een eigen staat te stichten; vervolgens is het de Engelse generaal Edmund Allenby die op 9 december aan de vooravond van ‘Chanuka’ de stad Jeruzalem op de Turken verovert. Waarom 100 jaar betrokken wordt op het jaar 1917? Omdat het in de bijbel de eerste vermelding is (Gen. 15:13,16) van de lengte van een generatie Israelieten, en het jaar 1917 de eerste officiele aanzet was tot de oprichting van een Joodse staat.

1917 – 100 jaar = 2017

1948 – De stichting van de staat Israel vindt plaats op 14 mei 1948; officieel reeds goedgekeurt door een VN-resolutie op 29 november 1947. Na zo’n 2500 jaar verbannen te zijn geweest beginnen de Israeli’s weer terug te keren naar hun door God gegeven thuisland. Waarom 70 jaar toegepast op 1948? Omdat 70 jaar betrekking heeft op de totale vervulling van een profetie, vanaf het begin (de daadwerkelijke geboorte) tot aan het eind. Het is ook het eerste getal dat gebruikt wordt in relatie tot Israel’s eerste jaren na het binnengaan in het beloofde land, een periode waarin ze een onafhankelijke theocratische monarchie werden met een koning en een priesterschap. 70 als het getal van vervulling van profetie. Het land Israel zou weer worden teruggegeven aan het Israelische volk 2485 jaar na het jaar 537 v.Chr., dus in 1948 A.D.

1948 + 70 jaar = 2017

1967 – In de Zesdaagse oorlog herovert Israel Oost-Jeruzalem op Jordanie en krijgt voor het eerst sinds de ballingschap in Babylon controle over oude (oost) en nieuwe (west) stadsdeel van Jeruzalem. Een jaar van bevrijding (jubeljaar) en blijdschap. Het getal 50 refereert naar het jubeljaar, dat iedere 50 jaar behoord gevierd te worden. Israel zal uiteindelijk geheel bevrijd worden van de druk der heidenen door de terugkomst van hun Messias Jezus (Openb. 11:15-19).

1967 + 50 jaar = 2017

1977 – Volgens de Joodse historie en cultuur wordt een man volwassen als hij 30 is. Dit is ook de vereiste miniumleeftijd voor het Levitische priesterschap waarvan het Oude Testament overspreekt. Uitgaande van de ‘geboorte’ van Israel, welke plaatsvond op 14 mei 1948, komen we uit in het jaar 1977-1978 waarin Israel volwassen werd. In 1977 werd Menachin Begin premier van Israel; in 1978 tekende hij het Camp David vredesakkoord met de Egyptische president Sadat. Heel de Arabische wereld reageerde furieus omdat een belangrijk Arabisch land voor het eerst vrede had gesloten met Israel. President Sadat werd er om vermoord. Het vredesakkoord wekte de woede op van Yasser Arafat, leider van de Palestijnse terreurorganisatie PLO, en in 1978 zette hij daarom een terreurcampagne in gang. Nadat Israel in 1977-1978 volwassen werd op de ‘leeftijd’ van 30 jaar, begon een periode van beproeving met het uitbreken van een aantal intifada’s en de (geestelijke) strijd om het bijbelse hartland Judea en Samaria en de stad Jeruzalem. Zoals we al eerder zagen duurt een bijbelse periode van beproeving 40 dagen of 40 jaar.

1077/8 + 40 jaar = 2017/8

Een van de conclusies is:

Terugkijkend op de heilsgeschiedenis die zich thans aan Israel voltrekt is God totaal ‘in control’ en gaan de ontwikkelingen nauwkeurig volgens Zijn plan. Naar de toekomst toe moeten we dus deze zelfde conclusie trekken. Door onderzoek te doen in het Woord van God en God te vragen ons de ogen te openen voor wat aan wijsheid en waarheid in Zijn Woord is terug te vinden en Zijn ‘tijden en gelegenheden’ te ontdekken.

Kunnen wij dan exact een datum gaan vaststellen wanneer de laatste drie ‘jaarweken’ volgens de bijbel beginnen en daarmee ook de laatste van 7 jaar de 70e weken bepalen van deze huidige crisis in het Midden-Oosten.

  • ‘Doch van dien dag en die ure weet niemand, ook niet de engelen der hemelen, dan Mijn Vader alleen’ (Mattheus 24:36). 


Door het gebruik van ‘oida’ in Mattheus 24:36 en Marcus 13:32 laat de tekst zich in essentie lezen als: ‘Maar van die dag en die ure weet niemand intuitief, ook de engelen in de hemel niet, alleen de Vader’. (‘ook de Zoon niet’ staat NIET in de originele grondtekst!) Jezus zei dus niet dat de tijd van Zijn wederkomst niet geweten kon worden, maar alleen dat het niet direkt duidelijk zou zijn en dat er moeite voor zou moeten worden gedaan om het te weten en te begrijpen. De Vader is de Enige die dit tijdstip intuitief, automatisch ‘weet’ – anderen kunnen dit alleen ‘weten’ door middel van onderzoek en studie. Dat het aanstaande is, voor de deur staat.

Vanuit de Griekse grondtekst wordt dus duidelijk dat het argument van veel christenen dat we de ‘tijd niet kunnen weten’, slechts van toepassing is op diegenen die het tijdstip van Zijn komst niet WILLEN weten, er geen moeite voor willen doen. Voor degenen die er wél studie van maken, zoals reeds aan de profeet Daniel voorzegd werd (‘velen zullen onderzoek doen, en de kennis zal vermeerderen’ – Dan. 12:4) kan bij benadering dit ‘weten’ dus wel degelijk ‘geweten’ worden. En naarmate deze grootse gebeurtenis steeds dichterbij komt, wordt steeds duidelijker wanneer ‘deze dag en die ure’ ongeveer zal zijn. ‘Weten’, waarmee door onderzoek en studie kan worden bevestigd ‘hoe laat het is’ door dit te toetsen aan de tekenen die in onze tijd gebeuren waarvan de Schriften spreken.

Waar Jezus het woord ‘ginosko’ gebruikt voor ‘weten’, gaf Hij aan dat de kennis beschikbaar was en volledig begrepen kon worden. Daar waar Hij ‘oida’ gebruikte, gaf Hij aan dat de kennis niet intuitief begrepen kan worden, maar dat er moeite voor zou moeten worden gedaan om het te verkrijgen en te begrijpen.

De dag of het uur is niet precies bekend, maar kunnen aan de hand van de tekenen van de tijd aan de hand van de Bijbelse profetieen wél weten in welke periode deze dag zal vallen! Tenslotte spreekt de bijbel over dag en uur en niet over jaar en maand.


We ontdekten, dat de 70 (jaar) weken van Daniel 9 niet zomaar plotseling begonnen, maar dat er eerst een herstel periode van de stad Jeruzalem van 7 weken aan voorafging, waarin het volk terugkeerde naar het land en waarin Jeruzalem, inclusief de muren van de tempel werden herbouwd.

Zo vinden we vandaag feitelijk het grondbeginsel van het ‘duality principle’ terug in de 20e en 21e eeuw! Het boek Prediker zegt: ‘Wat geweest is, dat zal er zijn, en wat gedaan is, dat zal gedaan worden; er is niets nieuws onder de zon’ (Pred. 1:4-9). Het verleden zal onvermijdelijk terugkeren in de toekomst. Ook de profeet Jesaja spreekt hierover als men hem vraagt naar de afloop van de geschiedenis met de woorden: ‘Geeft te kennen, hoe het vroeger was, opdat wij het overdenken en kennis nemen van de afloop’ (Jes. 41:22,23; 46:9-10; 1 Cor. 10:11).

Zo konden de 70 weken uit Daniel 9:24-27 niet eerder beginnen nadat Jeruzalem herbouwd, tempel en muren ingewijd en de vloek van Babel verwijderd waren, hetgeen 7 weken van 7 jaar dus in totaal 49 jaren duurde (Ezra 4:1-6:22; Neh. 12:27-13:31).

Nu doet zich het bijzondere feit voor als we het ‘duality principle’ toepassen op de tijdsspanne van deze eeuw, we vanaf 7 juni 1967 als de derde dag van de ‘Zesdaagse Oorlog’ waarop Israel de stad Jeruzalem op de Jordaniers heroverde, we opnieuw een periode van 49 jaren tegenkomen (dus 7 weken van 7 jaren), we vervolgens aansturen op een ‘jubeljaar’, dus het 50e, … dat is dan 49 profetische jaren van 360 dagen (7 x 7 = 49 x 360 = 17.640 dagen of 7 x 360 = 2520 x 7 = 17.640) en we opzienbarend uitkomen op 23 september 2015, als zijnde een ‘Jom Kippur’ op de 10 Tishri 5776.

Dit zeer bijzondere tijdsverschijnsel zal zich in de heilshistorie van de stad Jeruzalem waarvan Jezus en de profeten gesproken hebben never en nooit meer voordoen (Luk.21:24)!

Een evenzo bijzonder verschijnsel deed zich voor op 29 september van 2008 aan de vooravond van ‘Rosh Hasjana’, toen er zichtbaar voor de social media wereld op de ‘index’ van Wall Street er een getallen reeks verscheen van –777.68 punten en in een fractie van enkele seconden de gehele financiele wereld in elkaar stortte. Hierbij gaan de gedachten terug naar de koning der Chaldeeen ‘Belsazar’ die in zijn paleis op een wand vingers van een mensenhand ziet verschijnen met het opschrift ‘mene, mene, tekel ufarsin’ hetgeen plaatsvond in het jaar 539 BC (7 x 77) het jaar waarin Juda’s ballingschap beeindigd werd (Dan. 5:1-30).

Was dit wellicht de aanduiding dat de nog 3 openstaande jaar weken van (3 x 7 = 21 jaar) van de 70 weken uit Daniel 9:24-27, beginnende met de 68e week in de nabije toekomst haastig vervuld zullen worden, als het gaat om de 7 zegelen, de 7 bazuinen en de 7 schalen uit de Apocalyps.

Uit de visioenen in de Apocalyps valt op te maken dat er in de hemel als de tijd ‘vol’ is, de voorbereidingen worden getroffen in het openbaar worden van Jezus Messias, die de Losser (Goel) van de wereld is. In het boek Leviticus wordt er op een bijzondere wijze gesproken over het ‘Jubeljaar’, dat 50e dat ná de 49 jaar [7x7x360], de zeven jaar weken (7 x 7 sabbatsjaren) manifest wordt in de ‘volheid’ van Israels heilshistorie. Het is juist daar waar op een wonderbaarlijke wijze aangaande een stuk Mozaische wetgeving wordt weergegeven, dat ook in het stramien van het verlossingsproces v.w.b. Israel en de volken zoals beschreven in het boek de ‘Apocalyps’ dit wordt verduidelijkt! (Lev. 25:8-10; Openb. 5:1-14). Het gaat om die met 7 zegels verzegelde boekrol of ‘lossersakte’ waarvan gezegd wordt dat niemand deze kan openen of inzien en het Johannes is die een LAM ziet staan als geslacht, maar die dan tegelijk de Leeuw uit de stam van Juda blijkt te zijn, hetgeen in die zin ook weer alles te maken heeft met de nog steeds vacante troon in Jeruzalem, die ongedeelde hoofdstad van Israel (Luc. 21:24; Ps. 2:8; 72:8); en juist Hij het is Die waardig is om de boekrol te nemen en de zegels te openen (Openb. 6:1).

[Volgens Joodse traditie wordt er 10 dagen na ‘Rosh Hasjana’ het oordeel over de mens verzegeld aan het eind van ‘Jom Kippur’ en begint volgens het boek de Openbaring de voltrekking van dat oordeel (Openb. 6:2 – 19:21). {On Rosh Hasjana it is written and on the day of the fast of Yom Kippur it is sealed … who shall live and who shall die, … who by water and who by fire, who by sword -FROM THE YOM KIPPUR PRAYER BOOK-}].

Het is een dag waarop na die 49 jaren het ‘Jubeljaar’ aanbreekt dus de 10e dag van de 7e maand Tishri de ‘Jom Kippur’ of de grote Verzoendag, het jaar van de vrijgekochten des Heren, hetgeen reeds genoemd, en dus verwijzende naar de ‘lossersprocedure’ uit de visioenen in de Apocalyps! (Lev. 25:8-10; Openb. 5:1-14; Hebr. 9:12).

Met dit gegeven ligt het alleszins voor de hand dat de nu nog 3 openstaande weken van de 70 weken uit Daniel 9, omstreeks die tijd hun loop gaan krijgen en aan zullen vangen bij de 68e week die feitelijk overeenkomt met de 7 zegels, de 7 bazuinen en de 7 schalen uit de Apocalyps, waarvan gezegd wordt bij het begin der weeen, dat dit nog (68e, 69e) niet het einde is (Matth. 24:6), ofschoon er vervolgens een periode op volgt van grote verdrukking (70e) die niet eerder in de heilsgeschiedenis van Israel en de volken plaatsvond.


De getallen 3,4,5 en 6 zijn aan elkaar verbonden door een volmaakte wiskundige reeks, waarbij het onderlinge verschil het getal voor eenheid is, namelijk: 1. Het product van deze 4 getallen geeft ons de bekende verdeling van de cirkel in 360 graden (3 x 4 x 5 x 6 = 360). Het getal 360 is, (met uitzondering van het getal 7), deelbaar door alle 9 cijfers, waarbij na deling telkens een heel getal de uitkomst is. Er is eigenlijk niemand die kan vertellen waarom de grote hemelcirkel (de dierenriem of zodiak) nu eigenlijk in 360 delen is verdeeld en niet in een ander aantal. Dit getal stemt echter overeen met het belangrijkste profetische en bijbelse jaar van 360 dagen, dat in eerste instantie aan Noach werd gegeven en later ter hand genomen is door de Babyloniers en de Egyptenaren. Door het getal 360 op zijn beurt weer te vermenigvuldigen met 7 krijgen we (weer) het getal van de chronologische volmaaktheid (7 x 360 = 2520). Dit getal –2520– is wellicht het meest opmerkelijke van alle getallen omdat het:

  • de samenvatting is van alle primaire rechtlijnige vormen;
  • het product is van de 4 volmaakte getallen 3 x 7 x 10 x 12 = 2520;
  • en het kleinste gemene veelvoud is van alle 10 cijfers van ons notatiesysteem, want de kleinste gemene veelvoud van 1,2,3,4,5,6,7,8,9 en 10 is 2520. (dit wil zeggen dat 2520 door elk van deze 10 getallen te delen is, waarbij de uitkomst telkens een hel getal is).
  • de bijbelse profetie geeft als volgt: ‘een week lang’ [2520 dagen], ‘in de helft van de week’ [1260 dagen] (zie: Dan. 9:27; 7:25; 12:7; Openb. 11:3; 12:14; 13:5).


In profetisch perspectief associeren rabbijnen zonsverduisteringen met gebeurtenissen in de wereld en maansverduisteringen met gebeurtenissen die het Joodse volk betreffen en sinds de jaren 1948 en 1967 de staat Israel aangaan. Als een maansverduistering plaatsvindt bij volle maan -de schaduw van de aarde bedekt dan de maan-, dan krijgt de maan door het licht wat om de aarde heen komt een bloed rode kleur. In 2014 zijn twee totale (bloedrode) maansverduisteringen te zien en in 2015 opnieuw. Astronomen noemen dat een tetrad. Het is zeer uitzonderlijk als in twee achtereenvolgende jaren tweemaal een bloedrode maan te zien is.

Wat nog meer bijzonder aan deze gebeurtenis is: is dat alle vier de momenten op een Joods-Israelische feestdag vallen.

Het betreft de eerste dag van ‘Pesach’ (Exod. 12:1-18) respectievelijk de eerste dag van ‘Sukkot’ (Lev. 23:33-34).

Naast de vier bloedrode manen zijn er in 2015 tevens twee zonsverduisteringen te zien. Ook deze vallen op twee bijzondere Joods-Israelische feestdagen, te weten op de 1e Nisan dat is de eerste dag van het religieus nieuwjaar (Exod. 12:2 – tellen vanaf het uur van de bevrijding) en op ‘Rosh Hasjana’ de 1e Tishri van het burgelijk nieuwjaar (Lev. 23:24 – oproep om van harte Gods wil te volbrengen).

En dan te bedenken dat er in de 16e, 17e, 18e en 19e eeuw niet één keer een tetrad te zien was. Pas in de 20e eeuw was er weer een tetrad te zien. Dat was voor het eerst in 1949 en 1950 dus vlak na de uitroeping van de staat Israel op 14 mei 1948, en daarna in 1967 en 1968 dus gelijktijdig met de herovering in 1967 van het oostelijk stadsdeel van Jeruzalem tijdens de  ‘Zesdaagse oorlog’, waar zich ook de tempelberg en de Olijfberg bevinden. In all deze gevallen was er een bloed rode maan te zien op Joods-Israelische feestdagen: Zon en Maansverduisteringen die samenvielen met grote (-en toekomstige) profetische manifestaties die het volk Israel en de volken zullen aangaan! (www.elshaddaiministries.us)

Een volheid van tijd dient aan. In Genesis 6:3 vertelt God Noach iets wat betrekking heeft op onze tijd, als Hij zegt: ‘Mijn Geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen 120 jaar zijn’. De enige remedie was om haar te vernietigen (de facto) daar zij reeds vernietigd was (de jure). Zo zien we dat bij het bazuinen van de zevende engel, ‘het wiel een gehele omwenteling heeft gemaakt’ daar we in de Apocalyps het volgende lezen . . .

  • ‘En de zevende engel blies de bazuin en luide stemmen klonken in de hemel, zeggende: Het koningschap over de wereld is gekomen aan onze HERE en aan zijn Gezalfde, en Hij zal als koning heersen tot in alle eeuwigheden … wij danken U, Here God, Almachtige, die is en die was, dat Gij uw grote macht hebt opgenomen en het koningschap hebt aanvaard; en de volken waren toornig geworden, maar uw toorn is gekomen en de tijd voor de doden om geoordeeld te worden en om het loon te geven aan uw knechten, profeten, en aan de heiligen en aan hen, die uw naam vrezen, aan de kleinen en de groten en om te verderven wie de aarde verderven’ (Openb. 11:15-18).







Gerard J.C. Plas




Be Sociable, Share!
 Posted by at 06:46

  One Response to “Bible Numerics … four perfect numbers (3,7,10 and 12) have for their product the remarkable number 2,520”

  1. ‘Maar van die dag en die ure weet niemand, ook de engelen in de hemel niet, alleen de Vader’.

    Dit is een uitspraak die gedaan werd tijdens de Joodse verlovingstijd. Als men vroeg: is alles gereed? Dan antwoordde de bruidegom met deze zin.
    Het is zeer de moeite waard om je eens te verdiepen in de Joodse bruiloft zoals die plaatsvond in de tijd dat Jezus op aarde was:


    De verduisteringen in 2015 komen overeen met de Joodse bruiloft (pesach: verloving, rosh hashana: ophalen bruid, loofhuttenfeest: intrek in liefdeskamer bruid en bruidengom)

    Bid dat de Heilige Geest je hierin mag onderwijzen.

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>



Translate »