Sep 222015
 

Met de vele artikelen die op deze website te vinden zijn, zijn we tot de conclusie gekomen dat “De zeventig weken van Daniel” niet worden afgesloten met nog één week (van 7 jaar), maar dat er nog 3 weken van de 70 weken van Daniel 9:24-27 op Gods programma staan, voordat Gods voornemen met het volk Israel en de stad Jeruzalem wordt verwezenlijkt.

  • ‘Zeventig weken zijn bepaald over uw volk en uw heilige stad (Jeruzalem), om de overtreding te voleindigen, de zonde af te sluiten (te verminderen), de ongerechtigheid te verzoenen, en om eeuwige gerechtigheid te brengen, gezicht en profeet te bezegelen en iets allerheiligst te zalven’ (Daniel 9:24).

Na de 70 weken zullen 6 zaken definitief voor het volk Israel en de stad Jeruzalem zijn geregeld. De eerste 3 zaken heeft de Messias voor Israel volbracht, toen Hij leed en stierf aan het kruis. Hij legde in Zijn verzoeningsdood het fundament der verlossing, waarop: Israëls overtreding voleindigd zal worden; Israëls zonde zal worden afgesloten; en Israëls ongerechtigheden zal worden verzoend.

De laatste drie zaken van vers 24 zal Hij voor Israel regelen als Hij komt in kracht en heerlijkheid. Dan zal verder voor Israel: een eeuwige (aionische) gerechtigheid worden aangebracht; het profetische woord met zijn vele Messiaanse beloften en zegeningen zal zijn vervulling krijgen; en het heiligdom (de tempel) zal worden gezalfd (ingewijd) door het vervullen van het Huis des Heren met Zijn Heerlijkheid (Ezechiel 43:1-11).

Het probleem met de uitleg van de 70 weken is, dat in Dan. 9:25 men over het algemeen geen onderscheid maakt tussen de 7 weken en de 62 weken. Men gaat er meestal toe over, om de 7 weken en de 62 weken bij elkaar op te tellen en de optelsom hiervan (69 weken) in vers 25 in te lezen. Vervolgens concludeert men dan, dat van de 70 weken er nog maar 1 week overblijft.

De engel Gabriel telt echter nergens in de profetie van Daniel 9 de 7 weken en de 62 weken bij elkaar op. Hij laat daarentegen de 7 weken en de 62 weken als gescheiden perioden achter elkaar staan. De reden van deze scheiding maakt de Statenvertaling duidelijk. Deze vertaling in tegenstelling tot de NBG vertaling, laat duidelijk zien, dat de zeven weken apart staan.

  • ‘Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, de Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken; de straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden’ (Daniel 9:25).

De Statenvertaling maakt duidelijk, waarvoor die eerste periode van 7 weken nodig was. In vers 25b staat: ‘De straten, en de grachten zullen wederom gebouwd worden, doch in benauwdheid der tijden’. Zeven zevens, totaal 49 jaar, duurde het voordat de stad Jeruzalem met zijn straten en grachten herbouwd was. Dit duurde zolang, omdat de herbouw geschiedde in de benauwdheid (NBG: druk) der tijden. De plaatselijke bevolking van het land Israel verzette zich namelijk hevig tegen de terugkeer van de joden en de herbouw van de stad Jeruzalem met zijn muren en zijn tempel. Door allerlei intriges en vijandige schermutselingen werd het werk meer dan eens bemoeilijkt. Dit leidde er zelfs toe, dat het werk werd stilgelegd. Pas na 7 weken (49 jaar) was eindelijk de herbouw van de stad voltooid en stond Israel weer als een volwaardig en te herkennen natie met een eigen hoofdstad en tempel tussen de naties.

De NBG vertaalt vers 25b met: ‘en tweeënzestig weken lang zal het hersteld en herbouwd blijven, met plein en gracht, maar in de druk der tijden’. Jeruzalem is na de herbouw van 7 zevens (49 jaar) wel 62 zevens (434 jaar) herbouwd gebleven, maar de NBG vertaalt helemaal niet wat er in de grondtekst staat! Deze vertaling impliceert dat na die 62 weken Jeruzalem weer verwoest is geworden, maar dat is geenszins het geval. Jeruzalem werd pas in 70 na Chr. weer verwoest. De NBG vertaling voegt zomaar de woorden ‘lang’, ‘blijven’ en ‘maar’ toe, en verbindt ten onrechte dit met de 62 weken. Inderdaad moet men wel onderscheid maken tussen de 7 weken en de 62, maar niet zo.

Gedurende een periode van 49 jaar werd Jeruzalem met plein en gracht herbouwd in de druk der tijden. Pas na die periode was de terugkeer uit de ballingschap voltooid en was de stad Jeruzalem herbouwd. Pas op dat moment ging de 70 weken van start, die na 62 weken (434 jaar) zouden uitlopen op de bekendmaking en de presentatie van Messias, de Vorst, aan het volk Israel in het jaar 27 A.D. (Matth. 3:13-17).

Pas nadat Israel weer hersteld was in zijn land en met een hoofdstad weer zijn plaats onder de volkeren innam, konden de 70 weken voor Daniel’s volk en stad van start gaan, niet eerder. Men kan dus onmogelijk de 7 weken bij de 62 weken gaan optellen. De 7 weken van herstel en opbouw staan apart en op het moment dat Messias Jezus Zich aan het volk vertoonde en Zijn openbare dienst aanving, waren er dus volgens de profetie 62 weken van de 70 verlopen. Anders gezegd, er waren toen nog 8 weken van de 70 over, niet 1 week van 7 jaar. Dat men in vers 25 de 7 weken en de 62 weken niet bij elkaar mag optellen, bewijst ook vers 26a.

  • ‘En na de tweeënzestig weken zal een gezalfde worden uitgeroeid, terwijl er niets tegen hem is’; (Daniel 9:26a).

Indien werkelijk op het moment van de verschijning van Messias Jezus, de Vorst, 69 weken van de 70 weken verlopen zouden zijn, had vers 26 moeten luiden:

  • ‘En na de negen-en-zestig weken zal een gezalfde worden uitgeroeid’.

Maar dit zegt Gabriel niet, omdat Christus niet na de 69ste week is gekruisigd. Hij is gekruisigd na de 62ste week, dus ergens midden in de 63ste week in het jaar 30 A.D., nadat Hij zo’n drie jaar in het openbaar Zijn dienst had uitgeoefend.

Gods klok voor Israel stopt echter niet met tikken bij het kruis van Golgotha in de 63ste week,  zoals velen denken, omdat Israel dit uitroeien van de Messias, de Gezalfde, vergeven werd. Zodoende kreeg Israel in de Handelingenperiode een tweede kans om alsnog Messias Jezus, de Vorst, te aanvaarden. Het is pas aan het einde van de Handelingenperiode, dat Gods klok stopt met tikken voor Israel en zij in hun Lo-Ammi status terechtkomen. Totaal zijn er dan 67 zevens (469 jaar) verlopen van de 70 weken van Daniel 9 en zijn er nog 3 weken voor de toekomst over. Voor Israel staat nog 21 jaar (3 zevens) op Gods programma, nadat zij in Hand. 28:28 tijdelijk ter zijde zijn gezet.

  • ‘Het zij u dan bekend, dat dit heil Gods aan de heidenen gezonden is;  die zullen dan ook horen! (Handelingen 28:28).

Op het moment aan het einde van de Handelingenperiode waren er totaal 67 weken van de 70 weken verlopen (Dan. 9:24-27):

  1. 62 weken na het herstel van Israel tot op het verschijnen van de Messias aan Israel, waar Hij door de doop van Johannes aan het volk gepresenteerd en bekendgemaakt werd als de Gezalfde, …
  2. 5 weken waarin Israel de genadetijd kreeg hun Messias te aanvaarden, zowel voor als na het kruis, (Hebreeën 2:3-4). Vanaf het moment dat Christus als de Gezalfde Zich aan het volk presenteerde en Zijn openbare dienst aanving, tot aan het moment dat Israel terzijde werd gezet aan het einde van de Handelingenperiode, verliepen 35 jaar.

Het optreden van Johannes de Doper en heel zijn dienst van de doop der bekering had maar één hoofddoel, namelijk opdat Jezus van Nazareth als de Messias aan Israel geopenbaard zou worden.

  • ‘En zelf wist ik niet van Hem, maar opdat Hij aan Israel zou geopenbaard worden, daarom kwam ik dopen met water’ (Johannes 1:31).

Als wij aan Johannes de Doper zouden vragen, waarom hij doopte met water, dan zou hij antwoorden: “Opdat Hij aan Israel zou geopenbaard worden, daarom kwam ik dopen met water. Dat is de hoofdreden. Dit dopen is mij opgedragen. Ik kende Hem niet, maar Hij, die mij gezonden had om te dopen met water, die had tot mij gezegd: ‘Op wie gij de Geest ziet nederdalen en op Hem blijven, deze is het, die met de heilige Geest doopt’. En ik heb gezien en getuigd, dat deze de Zoon van God is. En toen ik aanschouwde, dat de Geest nederdaalde als een duif uit de hemel, en Hij op hem bleef, heb ik bekendgemaakt aan Israel: ‘Zie, het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt. Deze is het, van wie ik zeide: ‘Na mij komt een man, die voor mij geweest is, want Hij was eer dan ik’. En ik heb gezien en getuigd, dat deze de Zoon van God is”.

Maar ondanks dat Johannes de Doper met zijn waterdoop dit hoge doel diende en Jezus van Nazareth aan Israel openbaarde als de Gezalfde des Heren, namen de zijnen (het volk Israel) deze Messias niet aan (Joh. 1:11). Niet voor het kruis, maar ook niet na het kruis in de Handelingen der Apostelen, toen het volk Israel het kruisigen van de Leidsman ten leven vergeven werd, omdat zij het uit onkunde gedaan hadden (Hand. 3:17).

Vijf weken verliepen er totaal vanaf Messias’ doop c.q. openbaarmaking aan Israel tot aan het einde van de Handelingenperiode in Handelingen 28:28. Vijf weken of te wel 35 jaar kreeg Israel de tijd hun Messias te aanvaarden. Toen na deze genadeperiode zij zich nog steeds als volk verhardden en zij het bloed van het nieuwe verbond opzettelijk vertraden, werd het oordeel van Jesaja 6 over hen uitgesproken in Handelingen 28:26-27. Israel wordt daar voorlopig ter zijde gezet en houdt op een kanaal van zegen voor de volkeren te zijn. Het Heil Gods, Jesjoea Messias, gaat buiten Israel om tot de heidenen, en Israëls hoop, zegeningen en beloften, verbonden aan het nieuwe verbond en het koninkrijk der hemelen worden opgeschort.

Op dit punt in Hand. 28:28 stopt Gods tijdklok te tikken voor Israel. De bediening van de verborgenheid van de Apostel Paulus begint en een verborgen tussenperiode doet zijn intrede in de 70 weken van Daniel 9, nadat 67 weken (62+5) zijn verlopen. In deze verborgen tussenperiode leven wij nu nog steeds. Toch staan er nog 3 weken op Gods programma voor Israel, waarin Israel zal functioneren als Gods kanaal van zegen voor deze wereld. Want het Heil Gods is uit de Joden (Joh. 4:22). 21 jaar lang zal Israel weer na hersteld te zijn in de zeer nabije toekomst, als Gods volk mogen gaan wandelen en werken in de dienst van God op aarde, voordat Hij komt in heerlijkheid.

De toekomstige herstelperiode van Israel

Dit relaas vormt een tweede conclusie, namelijk niet alleen dat er nog 3 weken voor Israel op Gods programma staan, maar ook dat aan die 3 weken een periode van herstel voor Israel aan vooraf is gegaan! Denk aan de grote toestroom van duizenden Joden uit zovele landen vanaf het begin van de 20e eeuw en daaruit voortvloeiende oprichting van de staat Israël in 1948 en de herovering van Jeruzalem in 1967; daar waar sinds 1967 de gehele stad Jeruzalem onder Israëlisch bestuur staat en Jeruzalem is uitgeroepen als de ondeelbare hoofdstad van de staat Israel (Luk. 21:24).

We ontdekten, dat de 70 weken van Daniel 9 niet zomaar plotseling begonnen, maar dat er eerst een herstelperiode van de stad Jeruzalem van 7 weken aan voorafging, waarin het volk terugkeerde naar het land en waarin Jeruzalem, inclusief de muren van de tempel werden herbouwd.

Zo vinden we vandaag feitelijk het grondbeginsel van het ‘duality principle’ terug in de 20e en deze 21e eeuw! Het boek Prediker zegt: ‘Wat geweest is, dat zal er zijn, en wat gedaan is, dat zal gedaan worden; er is niets nieuws onder de zon’ (Pred. 1:4-9). Het verleden zal onvermijdelijk terugkeren in de toekomst. Ook de profeet Jesaja spreekt hierover als men hem vraagt naar de afloop van de geschiedenis met de woorden: ‘Geeft te kennen, hoe het vroeger was, opdat wij het overdenken en kennis nemen van de afloop’ (Jes. 41:22,23; 46:9-10; 1 Cor. 10:11).

Zo konden de 70 weken uit Dan. 9:24-26 niet eerder beginnen nadat Jeruzalem herbouwd, tempel en muren ingewijd en de vloek van Babel verwijderd waren, hetgeen 7 weken van 7 jaar dus 49 jaar duurde (Ezra 4:1-6:22; Neh. 12:27-13:31).

Nu doet zich het bijzondere feit voor als we het ‘duality principle’ toepassen op de tijdsspanne van heden, we vanaf de 7e juni 1967 als de derde dag van de ‘Zesdaagse Oorlog’ waarop Israel de stad Jeruzalem heroverde, we te maken krijgen met de 7 x 7 = 49  jaren (dus 7 weken van jaren), we vervolgens aansturen op een ‘Jubeljaar’ dus het 50e, … dat is dan 49 profetische jaren van 360 dagen (7×7=49 x 360 = 17.640 dagen of 7 x 360 = 2520 x 7 = 17.640) we dan opzienbarend uitkomen op 23 september 2015, als zijnde een ‘Jom Kippur’ op de 10 Tishri 5776.

Dit zeer bijzondere tijds verschijnsel zal zich in de heilshistorie van Israel waarvan Israëls profeten gesproken hebben never en nooit meer voordoen! De Eeuwige Israëls heeft gesproken en wel aan de vóóravond van Rosh Hasjana op 29 september 2008, toen er zichtbaar voor de hele wereld op de ‘index’ van Wall Street er een getallen reeks verscheen van -777.68 punten en de financiële wereld in elkaar stortte. Hierbij gaan de gedachten terug naar de koning der Chaldenen ‘Belsazar’ die daar op een wand vingers van een mensenhand ziet verschijnen met het opschrift ‘mene, mene, tekel ufarsin’ hetgeen plaatsvond in 539 BC (7×77) het jaar waarin Juda’s ballingschap beëindigd werd (Dan. 5:1-30).

Was dit wellicht de aanduiding dat de nog 3 openstaande jaar weken van 7 (21 jaar) van de 70 weken uit het profetenboek Daniel beginnende met de 68e week in de nabij toekomst vervuld zullen worden, als het gaat om de 7 zegelen, de 7 bazuinen en de 7 schalen uit de Apocalyps! (zie ook: Dan. 10:2-3, 13; Ezech. 4:6b).

Uit de visioenen in de Apocalyps valt op te maken dat er in de hemel als de tijd ‘vol’ is, de voorbereidingen worden getroffen in het openbaar worden van Jezus Messias, die de Losser (Goel) van de wereld is. In het boek Leviticus wordt er op een bijzondere wijze gesproken over het ‘jubeljaar’, dat 50e dat ná de 49 jaar [7x7x360), de zeven jaar weken (7×7 sabbatsjaren) manifest wordt in de ‘volheid’ van de tijd. Het is juist daar waar op een wonderbaarlijke wijze aangaande een stuk Mozaïsche wetgeving wordt weergegeven, dat ook in het stramien van het verlossingsproces v.w.b. Israël en de volken zoals beschreven in het boek ‘de Apocalyps’ dit wordt verduidelijkt! (Lev. 25:8-10; Openb. 5:1-14). Het gaat om die met 7 zegels verzegelde boekrol of “lossersakte” waarvan gezegd wordt dat niemand deze kan openen of inzien en het Johannes is die een LAM ziet staan als geslacht, maar die dan tegelijk de Leeuw uit de stam van Juda blijkt te zijn, hetgeen in die zin ook weer alles te maken heeft met de nog steeds vacante troon in Jeruzalem, die ongedeelde hoofdstad van Israel (Luc. 21:24; Psalm 2:8; 72:8); en juist Hij het is Die waardig is om de boekrol te nemen en de zegels te openen (Openb. 6:1).

Zo is er een kwadraat van zeven. Dat geeft vele mogelijkheden van ontmoeting. Daarom zien we vaak op oude tekeningen – en zelfs in grotten vindt men dat – dat de mensen naar het lijkt een soort schaakboord wilden tekenen. Er was een weten, dat aangaf hoe eigenlijk geteld moest worden en kon worden. Men wilde helemaal geen schaakbord en ook geen hinkelbaan tekenen.

Die zeven maal zeven wordt dan dus de toestand negenenveertig en dat is de grenstoestand tussen de veertig en de vijftig, alles wat de veertig voorbij is {40 + 1 t/m 40 + 9}. Daarna wordt iets nieuws geboren, die vijftig. Dan is de zeven vervuld met zeven maal zeven, dus met negenenveertig. Die vijftig behoort niet meer tot de wereld van de zevende dag, is dus voorbij die wereld, het begin eigenlijk van het tellen van de achtste dag. Die zou dan in totaal 8×8=64 worden. Vijftig valt dus buiten deze toestand van het nu, kan hier niet zijn, valt buiten dit nu, buiten deze wereld; het is een andere toestand.

Daarom wordt ook in de Bijbel gezegd: tel zeven maal zeven jaar, maar in het vijftigste jaar keert alles terug tot zijn oorsprong. Alles wat verloren was gegaan, wat weg was, wat knecht was, alles keert tot zijn oorsprong en wordt vrij. Er is een wereld voorbij; een nieuwe wereld komt, de toestand van voorheen bestaat niet meer. De gebondenheid van een knecht aan zijn heer bestaat niet meer, het is voorbij, men is niet meer gebonden aan herinneringen die drukken, niet aan complexen, zou je in moderne termen zeggen, aan schulden, niet alleen van geld, maar ook andere, men is vrij daarvan, alles keert terug tot een toestand van zelf zijn, van vrijheid.

Het is het volkomen verlaten van een wereld die in het boze ligt (Gal. 1:4). Daarom zegt men dat dit de toestand vijftig is, die van een heel ander kaliber, een heel andere hoedanigheid is. Dat is, zegt men, daarom de achtste dag, dat wat nu nog altijd toekomst is. We bereiken in dit nu eigenlijk nooit een toekomst, want het moment dat nu komende is, wordt realiteit. Zo is die vijftig een betreden van een andere wereld. En daarom heet degene die ons als leider die andere wereld laat betreden JEHOSHOEA (Jehoshu-ah=bevrijder-bevrijding), verbasterd tot Jozua. Dit woord schrijft men in het Hebreeuws zo, dat het aanvangt met JEHO, 10-5, het begin van de naam Heer. SHOEA, 300-70, is bij wijze van spreken een achtervoegsel (Matth. 1:21; Luc. 1:31-33).

Zo moest elk vijftigste jaar (= elk Nun = Jubeljaar) het land worden herverdeeld; en ook in het laatste der dagen zien we straks deze profetie ten volle vervuld worden (Ezech. 48:1-35; Openb. 7:1-8). Het was onder leiding van Jehoshuah de zoon van Nun, (vijftig) dat Israël uit de Egyptische systeemstaat en na jaren van ontheemd zijn en ontbering in de woestijn het beloofde land werd binnengeleid. Hoe groots zal straks ZIJN TOEKOMST zijn, als de IK BEN DIE IK BEN (Gen. 12:1-3; Exod. 3:14)!

De zevende dag eindigt met het getal 7 x 7, de voltooide 7, de uitkomst 49. Met de 50 vangt de achtste dag aan. Jozua (Jehoshuah) is dus hij die staat aan het begin van de achtste dag en hij draagt over naar een andere wereld.

Jozua staat ook nog in de zevende dag; hij is zelfs in de zesde te vinden; hij komt immers uit “Mitsraim”, uit Egypte, het land van de knechtschap. De gehele wereld is hij meegegaan en hij blijkt degene te zijn, die de mensen zal brengen in het Beloofde Land. Dit weten, volgens de Joodse traditie, kon en moest in de mens levend zijn. Het is het weten van Jozua, die aan het einde van de zevende dag staat en de mens naar de achtste dag overbrengt. Het is de naam van Hem, die de achtste dag opent.

In de eerste zeventien verzen (Matth. 1:1-17) wordt daar het volgende verteld: tot op dat moment zijn er 42 geslachten. Een opmerkelijke verklaring. Op de weg door de woestijn uit Egypte naar het Beloofde Land, wordt halt gehouden en de Tabernakel opgericht (Num. 33:1-56). Dan rust God. Zoals we weten geeft God aan wanneer er gerust wordt en Hij geeft evenzo aan, wanneer men verder moet trekken. 42 maal slaat men in de woestijn de legerplaats op. Daarna, bij de 42e keer, om zo te zeggen de laatste maal, vindt de overgang naar de nieuwe wereld plaatst. Het is voor ons merkwaardig te horen, dat Jozua (Jehoshuah) na de 42 rustplaatsen als leider optreedt (Ap. 6:1-2). Als we dus zeggen, dat deze 42 rustplaatsen parallel staat met de 42 geslachten, dan gaat het op en het stemt met het oude Weten overeen.

De 42 zijn de uitdrukking van Gods aanwezigheid (Immanentie) in onze wereld. God is tijdens de tocht door deze 42 rustplaatsen en generaties steeds aanwezig en verschijnt ook. En de tocht door de woestijn groeit naar het punt toe, waarop de Verlossing (Goel) kan komen; dat er weer verkondigd wordt: <nu is ook het moment voor de mens daar, nu kan ik hem erkennen>. De 42 geslachten worden verdeeld in drie groepen van 14. Precies de zelfde indeling als die van de legerplaatsen in de woestijn, in 3 x 14. De grote caesuur, de snede in de tocht door de woestijn  bij de 42 legerplaatsen, volgt op het moment, dat de Boodschappers, die hun geloof verloren hebben, terugkeren. De caesuur, de rust, is bij de 14 tegenover de 28, dus 1 x 14 tegenover 2 x 14 legerplaatsen.

Dit gegeven vinden we ook terug in de 42 jaren die er liggen tussen de Jom Kippoer oorlog van 6 oktober 1973 en de Jom Kippoer van 23 september 2015 als het passeren van een tijdsbarrière, weergegeven in het getal 42, bedoeld als overgang van de zevende dag naar de achtste dag die van het komende Messiaanse rijk ofwel het Koninkrijk der hemelen genoemd, dus niet een Rijk in de hemel of die hemel zelf, maar een rijk op aarde, geheel gekenmerkt door hemelse wetten.

[Volgens Joodse traditie wordt er 10 dagen na Rosh Hasjana het oordeel over de mens verzegeld aan het eind van Jom Kippoer en begint volgens het boek de Openbaring de voltrekking van dat oordeel (Openb. 6:2 – 19:21). {On Rosh Hasjana it is written and on the day of the fast of Yom Kippur it is sealed … who shall live and who shall die, … who by water and who by fire, who by sword … – FROM THE YOM KIPPUR PRAYER BOOK}]

{De getallen 3,4,5 en 6 zijn aan elkaar verbonden door een volmaakte wiskundige reeks, waarbij het onderlinge verschil het getal voor eenheid is, namelijk: 1. Het product van deze 4 getallen geeft ons de bekende verdeling van de cirkel in 360 graden (3 x 4 x 5 x 6 = 360). 360 is, (met uitzondering van het getal 7), deelbaar door alle 9 cijfers, waarbij na deling telkens een heel getal de uitkomst is. Er is eigenlijk niemand die kan vertellen waarom de grote hemelcirkel (de dierenriem of zodiak) nu eigenlijk in 360 delen is verdeeld en niet in een ander aantal. Dit getal stemt echter overeen met het belangrijke profetische en Bijbelse jaar van 360 dagen, dat in eerste instantie aan Noach werd gegeven en later ter hand genomen is door de Babyloniers en de Egyptenaren. Door het getal 360 op zijn beurt weer te vermenigvuldigen met 7 krijgen we (weer) het getal van de chronologische volmaaktheid (7 x 360 = 2520). Dit getal -2520- is wellicht het meest opmerkelijke van alle getallen omdat het:

-de samenvatting is van alle primaire rechtlijnige vormen;

-het product is van de 4 volmaakte getallen: 3 x 7 x 10 x 12 = 2520 en

-het de kleinste gemene veelvoud is van alle 10 cijfers van ons notatiesysteem, want de kleinste gemene veelvoud van 1,2,3,4,5,6,7,8,9 en 10 is 2520².

Het is een dag waarop na die 49 jaren het ‘Jubeljaar’ aanbreekt dus de 10e dag van de 7e maand Tishri de ‘Jom Kippur’ of de grote verzoendag, het jaar van de vrijgekochte des Heren, hetgeen reeds genoemd dus verwijzende naar de ‘lossersprocedure’ uit het visioen in de Openbaring of Apocalyps (Lev. 25:8-10; Openb. 5:1-14; Hebr. 9:12).

Met dit gegeven ligt het alleszins voor de hand dat de nu nog 3 openstaande weken van de 70 weken uit Daniel 9, omstreeks die tijd hun loop gaan krijgen, en aan zullen vangen bij de 68e week die feitelijk overeenkomen met de 7 zegels, de 7 bazuinen en de 7 schalen uit de Apocalyps waarvan gezegd wordt bij het begin der weeën, dat dit nog (69e) niet het einde is (Matth. 24:6), er vervolgens een periode van grote verdrukking (70e) volgt in het land Israel met inbegrip van het gehele Midden-Oosten.

Bloed rode manen

In profetisch perspectief associëren rabbijnen zonsverduisteringen met gebeurtenissen in de wereld en maansverduisteringen met gebeurtenissen die het Joodse volk, en sinds 1948 de staat Israel, aangaan. Als een maansverduistering plaatsvindt bij volle maan – de schaduw van de aarde bedekt dan de maan -, dan krijgt de maan door het wat om de aarde heen komt een bloed rode kleur. In 2014 zijn twee totale (bloedrode) maansverduisteringen te zien en in 2015 opnieuw. Astronomen noemen dat een tetrad. Het is zeer uitzonderlijk als in twee achtereenvolgende jaren tweemaal een bloedrode maan te zien is.

Wat nog meer bijzonder is: alle vier de momenten vallen op een Joodse feestdag en Joodse-Israëlische feesten zijn de voorboden van wat komen gaat (Kol. 2:16-17):

  • ‘dit alles is slechts een schaduw van wat komt’.

Het betreft de eerste dag van Pesach (Exod. 12:1-18) respectievelijk de eerste dag van Sukkot (Lev. 23:33-34).

Naast de vier bloedrode manen zijn er in 2015 tevens twee zonsverduisteringen te zien. Ook deze vallen op twee bijzondere Joodse dagen, te weten op de eerste dag van het religieus Nieuwjaar (Exod. 12:2 – tellen vanaf het uur van de bevrijding) en op de eerste dag van Rosh Hasjana, het burgerlijk nieuwjaar (Lev. 23:24 – oproep om van harte Gods wil te volbrengen).

En dan te bedenken dat er in de 16e, 17e, 18e en 19e eeuw niet één keer een tetrad te zien was. Pas in de twintigste eeuw was er weer een tetrad te zien. Dat was voor het eerst in 1949 en 1950 dus vlak na de uitroeping van de staat Israel op 14 mei 1948, en daarna in 1967 en 1968 dus gelijktijdig met de herovering van de stad Jeruzalem op 7 juni 1967. In al deze gevallen was er een bloed rode maan te zien op een Joods-Israëlische feestdag; zon en maansverduisteringen die samenvielen met grote (toekomstig) profetische manifestaties die het volk van Israël aangaan!

Ecologische rampen [uit: Joodse feesten en vasten – Dr. G.H. Cohen Stuart]

In de Openbaring van Johannes spelen ecologische rampen een belangrijke rol. Het voltrekken van het oordeel begint na het openen van de boekrol die beschreven (was) van binnen en buiten, wel verzegeld met zeven zegels (Openbaring 5:1). Volgens Joodse traditie wordt het oordeel over de mens verzegeld aan het einde van Grote Verzoendag (Yom Kippur). Omdat belangrijk is hoe ieders toekomst verzegeld wordt, wens je elkaar voor Grote Verzoendag gmar chatima tova: ‘moge voor jou het einde een goede handtekening of een goede verzegeling zijn.’

Direct na de verzegeling op Grote Verzoendag begint volgens het boek Openbaring de voltrekking van dat oordeel. Openbaring 6 begint te verhalen van de rampen die de mensheid over zichzelf heeft afgeroepen. De zegels worden geopend. In Openbaring 6 komen bij de opening van de eerste vier zegels alleen mensen om. Er is daarbij sprake van oorlog, hongersnood en ziekte. Mensen komen om door het zwaard, honger, zwarte dood en door wilde dieren. Bij het vijfde zegel vragen de martelaren aan God om hun dood te wreken. In Openbaring 6:11 lezen we dan: …

  • ‘En aan elk hunner werd een wit gewaad gegeven, en hun werd gezegd, dat zij nog een korte tijd moesten rusten, totdat ook het getal vol zou zijn van hun mede-dienst knechten en hun broeders, die gedood zouden worden evenals zij’.   

Bij het zesde zegel ontrolt zich voor je oog een ecologisch en kosmisch drama aan zon, maan en sterren, gewassen. De gehele schepping betaalt de prijs van menselijk wangedrag. Openbaring 6:12-14 vertelt: …

  • ‘ En ik zag, toen Hij het zesde zegel opende, en daar geschiedde een grote aardbeving, en de zon werd zwart als een haren zak en de maan werd geheel als bloed. En de sterren des hemels vielen op de aarde, gelijk een vijgenboom zijn wintervijgen laat vallen, wanneer hij door een harde wind geschud wordt. En de hemel week terug als een boekrol, die wordt opgerold, en alle berg en eiland werd van zijn plaats gerukt’.

Op dit schijnbaar willekeurig gekozen moment krijgt een engel opdracht in te grijpen. Hij roept het proces een halt toe: …

  • ‘En ik zag een andere engel opkomen van de opgang der zon, hebbende het zegel van de eeuwige God; en hij riep met luider stem tot de vier engelen, aan wie gegeven was de aarde en de zee schade toe te brengen, en hij zeide: Brengt geen schade toe aan de aarde , noch aan de zee noch aan de bomen, voordat wij de knechten van God aan hun voorhoofd verzegeld hebben’ (Openbaring 7:2-3).

Tijdens de nu volgende adempauze wordt met de knechten van God Soekkot gevierd (Openbaring 7:9-17). Pas na afloop van dit hemelse Soekkot krijgen in Openbaring 8:7-12 de engelen toestemming om de ramshoorn van rampspoed te blazen. Tot aan Soekkot (loofhuttenfeest) mag alleen sprake zijn van een oordeel dat de mensen individueel treft. Op Soekkot wordt beoordeeld in hoeverre de schepping mede de prijs zal hebben te betalen voor het wangedrag van de mens. Als de mens onvoldoende heeft gekozen voor een weg van herstel is de schade aan de natuur onvermijdelijk geworden. Vanaf Openbaring 8 wordt beschreven wat de gevolgen zijn als de mensheid zich (in meerderheid) niet door Gods waarschuwingen tot de orde heeft laten roepen.

De mens die rampen over zichzelf en de wereld heeft afgeroepen kan door tesjoeva die rampen een halt toeroepen. Door tesjoeva kan zelfs de apocalyps vooralsnog worden voorkomen of stopgezet. Wat tesjoeva inhoudt blijkt uit Jeremia 31:18-19, de laatste worden van de profetenlezing op de tweede dag van Rosh Hasjana: Bekeer mij, dan zal ik mij bekeren, want Gij, Eeuwige, zijt mijn God. Want nadat ik tot inkeer ben gekomen, heb ik berouw gekregen. Tesjoeva is terugkeer naar de door God gegeven levensweg om weer te gaan leven volgens God – in de Torah gegeven – leefregels.

*******************************************

Actueel / Informatief … geschreven op Yom Kippur/Grote Verzoendag 23 september 2015 / 10 Tishri 5776.

Wie is hij, op dat witte paard? Mattheus 24:4,5 – 6,7 – 7,7 – 9-28 – 29,30 en Openbaring 6:1,2 – 3,4 – 5,6 – 7,8 -9-11 – 12-17 zijn identiek aan elkaar!

  • ‘En ik zag hoe het Lam het eerste van de zegels opende en ik hoorde een van de vier dieren met een stem als van een donderslag zeggen: Kom en zie! En ik zag en zie, een wit paard, en Hij Die erop zat, had een boog. En hem was een kroon gegeven en hij trok uit, overwinnend en om te overwinnen …’ (Openb. 6:1-2; 3-17).
  • ‘En Jezus antwoordde en zei tegen hen: Pas op dat niemand u misleidt. Want velen zullen komen onder Mijn Naam en zeggen: Ik ben de Christus; en zij zullen velen misleiden …’ (Matth. 24:4-5; 6-14).

*******************************************

Is Paus Franciscus de valse profeet?

Zie artikel reeks: van dhr. Franklin ter Horst / www.franklinterhorst.nl

*******************************************

Lisa Haven News … (Sanhedrin Passes Judgment on Pope and Obama)

CHRISTIAN, END TIME, AND CONSPIRACY NEWS!

By Lisa Haven

I find it ironic that two widely discussed “Antichrist types” Pope Francis and President Obama, are meeting on the widely discussed day, Wednesday, September 23rd. Not only does this meeting land on the Jewish Holyday known as ‘Yom Kippur‘, a day of severe repentance from wrong doings and atonement for sins, but it is also the 266th day of the year, which just so happens to line up with Pope Francis being the 266th Pope. Is this all just one big fat coincidence? Or is there a deeper meaning behind this meeting? What exactly will these two devils be discussing? All that and more is exposed in the video below …

www.lisahaven.news

*******************************************

www.thesanhedrin.org

www.stevequayle.com

www.shoebat.com

www.joelstrumpet.com

www.elshaddaiministries.us – LiveStream

  • Livestream Current Message
  • Hot Topics / Current Events

www.levendwater.org

  • Brochure reeks 1 t/m 31
  • boeken (G.J. Pauptit – S. van Mierlo)
  • books ( Charles H. Welches – Stuart Allen – E. W. Bullinger)

www.timesofisrael.com

www.hallindsey.com

www.studiehuisreshiet.nl

http://www.hebreeuwseacademie.nl

http://www.joelrosenberg.com

www.overcomertrust.org.uk

*******************************************

Gerard J.C. Plas

 

 

Be Sociable, Share!
 Posted by at 00:10

  2 Responses to “De 3 laatste jaar weken (3×7=21 jaar) uit Daniel 9 zijn voor Israel aangevangen op woensdag 23 september 2015 de 10e Tishri 5776 … (777.68)! Two Devils Converging On September 23rd – What They Discuss Will Have Serious Implications … Sanhedrin Passes Judgment on Pope and Obama! New World Religion Ignited of Ground Zero Ceremony / by Lisa Haven”

  1. Mooi uiteengezet! U ziet hetzelfde als wat Isaac Newton al zag: 62 en 7 weken is gescheiden. Ik heb dit ook al eens uitgezocht. Zie mijn post hierover: http://faithbasedworks.wordpress.com/2011/03/03/the-70-years-prophecy/ Scroll down en zie de resources van Newton! Moge de ware Vredestichter spoedig komen! Shalom, Jos

  2. As quite some time has passed it is, as it always is, Lisa Haven is wrong again. She writes under the direct revelation of her dialogue with God yet she has been continually wrong. 2015 was wrong then 23 September 2016 was to see the end of everything. Major shifts and the coming of Messiah. It’s October and the 23rd came and went without any of the dooms day scenarios presented by her and other like minded “Christian” authorities.
    Daniel’s 70 weeks were completed when Peter went to the gentiles and Paul was converted and became the apostle to the gentiles, thus sealing the last of the prophetic pronouncements of salvation coming to those outside the ranks of the Jews. As for Noah and the pronouncement of 120 years, was only 100 years older when he went into the ark and last time I looked God has not stopped contending with man. The 120 years were Jubilee years totaling 6000. The abomination which makes desolate seen sitting where it shouldn’t be is the Dome of the Rock upon the very place of God’s chosen turf for his temple, completed 1290 years after the third year of Jehoichin (605 BC) when the sacrifice was taken away by God and the Babylonian army. The blessed event Daniel is waiting for, which will be when he is again standing among the living at the resurrection of the dead in Christ, happens in 2019, being 1335 years after the completion of the building of the Masque in 684 AD. It was dedicated at the start of the calendar year 685 but completed in 684.

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

Translate »