Sep 152015

The Jubilee (Leviticus 25:1-41). A great deal of that reading is devoted to the laws that were then to come into operation:

‘When ye (the children of Israel) come into the land which I (the LORD) give you … ‘ (Lev. 25:2),

and belong particularly to them. However, like the Passover and Atonement, the Jubilee has far-reaching witness for all those who are redeemed whether they belong to Israel and the Kingdom or the Church of the One Body. If we go to Psalm 89:15 we read of ‘the joyful sound’. When these words were written it did not mean any sort of joyful sound; it meant one particular joyful sound. ‘Blessed’ are the people who know the ‘joyful sound’ of the Jubilee trumpets pealing out. At the end of 49 years the shackles drop, the distance is cancelled, the inheritance that is forfeited is restored and every man returns to his family and his possesions and goes out free. This is a type, which is alluded to in the New Testament. In Acts 3:21 Peter, when speaking of our Lord’s return, says: ‘Whom the heaven must receive until the times of restitution of all things’. We quite miss his meaning if we do not see that this refers to the Jubilee with its restoration of liberty and possesions. This is what will take place for Israel when the Messiah appears for a second time. Again we can see the same theme in the epistle to the Galatians. The apostle Paul says, ‘Stand fast therefore in the liberty wherewith Christ hath made us free, and be not entangled again with the yoke of bondage’ (Gal. 5:1). This has a bearing both on the purpose of the ages and upon the great purpose of redemption.

The repeated words in Leviticus 25 are to be carefully noted. It says that in the year of Jubilee it ‘shall go out’ (verse 28, 31, 33 and 54) or, once, ‘it shall not go out’ (30). Thus, it seems to be continually associated with going out. The English word in the Bible is Jubilee – the Hebrew word is yobel with no ‘e’ on the end of it and that means to go out in all sorts of ways. If Exodus 14:8 is examined it will be found to contain the word Jubilee in a verbal form and it is translated simply ‘went out’:

  • ‘And the LORD hardened the heart of Pharoa king of Egypt, and he pursued after the children of Israel: and the children of Israel went out with an high hand’.

The release, the return of possessions, which is a release, a going-out – but, behind all these elements they needed redemption to set them free.

Again in Exodus 21:2 and 3 we read:

  • ‘If thou buy an Hebrew servant, six years he shall serve: and in the seventh he shall go out free for nothing. If he came in by himself, he shall go out by himself: if he were married, then his wife shall go out with him’.

Thus, during the seventh year there was a miniature Jubilee – if he is a Hebrew servant he goes out then, without having to wait for the seven times seven. So there was an anticipatory Jubilee just as today we have silver weddings as well as golden ones. We also have a diamond Jubilee – an extra one. This one in Exodus is a shorter one, but it carries within it the idea that the end of the seventh period is the day of release. This explains why God worked for six days in Genesis and rested on the Sabbath day. The reason why that was done in that way was because that was the beginning of the whole series of number sevens in Scripture, ending in a Sabbath.

Seven in the Hebrew tongue is the word that is used in Psalm 17:15:

  • ‘I shall be satisfied’.

It is also the word used in Isaiah 53:11:

  • ‘He shall see of the travail of His soul and shall be satisfied’.

The  number seven in God’s Word means satisfaction – a goal has been reached – and that satisfaction is based on redemption:

  • ‘He shall see of the travail of His soul and shall be satisfied’.

That will include Gethsemane, the scourging and the crown of thorns; it will include the horror of crucifixion. Even if you are not satisfied by the results of redemption, blessed be God, He will be.

This is the idea that is behind the Hebrew word yobel – Jubilee – a release based on redemption, which will at last be satisfying.  The first occurrence of yobel in Scripture is in Exodus 19:13:

  • ‘There shall not an hand touch it, but he shall surely be stoned, or shot through; wether it be beast or man, it shall not live: when the trumpet soundeth long, they shall come up to the mount’.

Here the word yobel is translated trumpet. Every person was prevented from getting near because of the holiness of God, Who was giving the law. The trump or rams’ horn that sounded long was there for the first time sounding on Mount Sinai, the mountain of condemnation. The last occurrence of the word is in Joshua 6, where we have the people of Israel now far beyond Mount Sinai over the other side of the Jordan and manifesting the triumphant issue of their redemption. Turning to Joshua 6:4:

  • ‘And seven priests shall bear before the ark seven trumpets of rams’ horns: and the seventh day ye shall compass the city seven times, and the priests shall blow with the trumpets’.

Similarly in Joshua 6:13:

  • ‘And seven priests bearing seven trumpets of rams’ horn before the ark of the Lord went on continually, and blew with the trumpets: and the armed men went before them; but the rearward came after the ark of the LORD, the priests going on, and blowing with the trumpets’.

They walked round the city walls just once for six days and on the seventh day they went round seven times and then the walls collapsed. It must have seemed very strange to the defenders of these walls – they would have been expecting catapults, battering rams, scaling ladders and the artillery the Israelites could muster. Instead these people were marching round the walls blowing little trumpets. This was not a grand orchestra – it would have been nothing like that. However, that was not the idea:

  • ‘not by might, nor by power, but by My spirit, saith the LORD of host’ (Zech. 4:6).

The rams’ horns trumpet was God’s method of showing that now the day of Jubilee has come. This is the last occurrence of the actual sounding of the trumpet of Jubilee in the Scriptures. It is stamped with the same idea – six days and the seventh day and then round seven times – then the enemies’ walls collapsed and the people went into possesion. Then the type breaks down, as all types do, because subsequently the people failed continually.

However, one day the real Jubilee will be brought in and instead of the walls of Jericho going down we will rejoice over the end of another city – Hallelujah, ‘Babylon is fallen, is fallen, that great city’ (Rev. 14:8). It also says in the book of Revelation that upon the sounding of the trumpet:

  • ‘The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of His Christ; and He shall reign for ever and ever’ (Rev. 11:15).

This is the way in which it is written – the whole of Scripture can be said to be a book of Jubilee.

When we turn to the Septuagint we will discover that Jubilee means literally ‘to set at liberty’. The word occurs in Leviticus 25:10, ‘Ye shall hallow the fiftieth year, and proclaim liberty (Gk. aphesis) throughout all the land’. In Isaiah 61:1,2 this is spoken of in a prophetic way, ‘the acceptable year of the LORD’. This can then be linked to the New Testament for Christ quotes part of Isaiah 61 in Luke 4:18-19. The acceptable day of the Lord is also a title of that great day of Jubilee that is coming (Isa. 58:5). Again, in Isaiah 63:4, ‘the year of My redeemed is come’. This is the year of His redeemed, the acceptable year of the Lord. These words, quoted at the beginning of our Lord’s Public Ministry, show that the Isaiah that was used in the time of Christ is identical in its reading with the one we have today. This stands as a rebuke to those who say that we do not have the original of the Old Testament. Here are two verses practically identical word for word. In Luk. 4:18, 19 our Lord could not say that the day of vengeance had come – but he could say that the acceptable year of the Lord had come. Now there are those who say that by computation and by observing some of the Movements in the Gospel’s that our Lord’s Public Ministry commenced in a Jubilee year because in such a year particularly the masses of the people would be on holiday and whenever you turn in the first part of Christ’s Public Ministry there were crowds of people – there was no need to find people to listen to an open-air meeting – they were everywhere. Our Lord referred to ‘the acceptable year of the Lord’ and ‘This day is this Scripture fulfilled in your ears’ (Luk. 4:21) – and plainly that year it was fulfilled. Thus, this word ‘aphesis’ is the word for the day of release, liberty, the Jubilee. It comes into the Epistle to the Ephesians 1:7 ‘in whom we have redemption through His blood, the forgiveness of sins’. The word forgiveness is aphesis – that is the word deliverance and setting a captive free under the terms of the law. We are not Jews and we are not waiting for seventy times seven or seven times seven or any particular time, yet we belong to that company who are sheltered by the blood of the Lamb and as sure as they were set free from their bondage, so shall we be and as sure as they will one day have their possesions restored to them so shall we. Ephesians 1:13, 14 speaks about being sealed with the Holy Spirit of promise, which is the earnest of our inheritance until the redemption of the purchased possession. What does that mean? If we go back to Leviticus 25 we read of the possesion forfeited that was now redeemed and comes back to the original owner in the day of Jubilee. It is much the same thing.  Despite appearances of the contrary we do not build all our doctrine on the types and shadows – they are there to give us a tremendous amount of information which we would do well to ponder..

Aphesis is also found in Hebrew 9:22,  ‘And almost all things are by law purged with blood; and without shedding of blood is no remission’. That word remission is the idea of being set free fom all obligation, sin and everything that goes to make up bondage.’

So we return to the institution of this Jubilee. In Leviticus 25:8 it is written:

  • ‘And thou shalt number seven Sabbaths of years unto thee’.

An English person does not use the word Sabbath when it means seven times something. A sabbath of years – in the prophecy of Daniel we read of seventy times seven – seventy Sabbaths or seven Sabbaths – it arises from the same principle. If you do not know what seven Sabbaths are it says ‘seven times seven’ (Lev. 25:8) and then if you do not know what seven times seven is it says, ‘it shall be unto thee forty and nine years’ (Lev. 25:8). It is absolutely plain. ‘Then you shall cause the trumpet of the Jubilee to sound on the tenth day of the seventh month’ (Lev. 25:9). Which day is that? If we read back we can see that there is an emphasis on the day of atonement where the ceremonial year is set out in Leviticus 23. In verse 24 of that chapter there are instructions for a holy convocation on the 1st day of the month, the feast of trumpets. On the 10th day of this seventh month there shall be a day of atonement. This is one of the most solemn of all Israel’s observances even to this very day. Some people who one would never expect were Jews and do not observe the Sabbath or any other feast day – yet once a year, until he breaks with his people completely, he is there on the day of atonement. So it is on the day of atonement that the Jubilee trumpet sounds. Then we can see the point of Hebrews 9:22 – without the shedding of blood there is no day of Jubilee and so no remission. This would resonate with the Jew for he would know.

It is needful for us to know as well. It is not enough to appeal to God’s kindness and get through. He has warned us both doctrinally and in parabolic form. In Matthew 22 we read of one man who gatecrashed into a wedding. The king came in and said, ‘How comest thou in here without a wedding garment?’ The man was speechless and the king said to his servants, ‘Take him away, and cast him into outer darkness; there shall be weeping and gnashing of teeth’ (Matt. 22:13). It is the Lord Who told that Parable. So unless we know the equivalent of the day of atonement, unless we know Him Who died that we might live – so that our sins may be forgiven and access and acceptance granted – we will never be numbered among those people who are blessed by God and who know the joyful sound.

On the other hand every single one of us who put our trust in the Son of God, Who can say the Son of God Who loved me and gave Himself for me – we are already anticipating that joyful sound. The Jubilee awaits us with its redeeming grace, its liberation, its returning of possesion and all those things that made that such a memorable time.

Daniel 9 contains an anticipation in the days to come of the Jubilee. In Daniel 9:24 we read of the seventy weeks – we have already been prepared for the thought that a week or a Sabbath could be used of anything. In English we could not say a week of apples, but in Hebrew they could use the word week, for any period of time as long as the unit was seven times. So seventy weeks or seventy times seven are determined upon thy people and upon the Holy City to finish the transgression, to make an end of sins, to make reconciliation for iniquity, to bring in everlasting righteousness, to seal up the vision and prophecy and to anoint the most Holy. So within seventy times seven all that the Jubilee stands for will be brought about in reality.

There are three stages in this prophecy. We read:

  • ‘Know therefore and understand, that from the going forth of the commandment to restore and to build Jerusalem unto the Messiah the Prince shall be seven weeks, and threescore and two weeks’ (Dan. 9:25).

We have already seen from earlier Scriptures what seven times seven came to. However, here that computation has not been done. So many rush in and tell the Angel – well of course what you really mean is 69 weeks, because it says seven weeks and threescore and two weeks. Yet the Angel did not add those two together and we should pause before we seek to join together what God has divided. In Matthew 19:6 we read:

  • What therefore God hath joined together, let no man put asunder’.

The converse of this must also be true. Not to observe the principle results in a glorious tangle. The Angel meant what he said. From the going forth of the commandment to rebuild and restore Jerusalem you first of all reckon seven weeks and when that seven sevens are over the wall will be built, the people will be restored as a people. Then you start reckoning to the coming of the Messiah – that will be sixty-two sevens out of the total of seventy. Not to do this leaves only one week for the whole of the Revelation, and thus the Acts of the Apostles is wholly outside the period of the seventy weeks, which seems unlikely, given the blessings that were showered on Israel in those years. Assuredly though, the Angel knew what he meant – after 62 weeks Messiah shall be cut-off and have nothing for Himself. The prophecy of Daniel has the Jubilee in view. And the great prophecy of the book of Revelation has the Jubilee in view. When the seventh Angel sound the Jubilee is reached – the Kingdom is set up and Babylon falls – not Jericho this time. That is touched upon by way of application in Ephesian 1:7 where the word aphesis is used, as mentioned above. This speaks of the release from the bondage of sin. This aspect of redemption was paid in blood and offered in weakness. It carries a sense of ‘a discharge’, ‘a setting free as of  a prisoner’. It is also used in the Septuagint (LXX) in Exodus 18:2 of the release of Zipporah, the wife of Moses, and in the LXX of Deuteronomy 15:1-3 of the release of a debt. The second stage of redemption, which is to be accomplished in power, is referred to in Ephesian 1:14 where we have the redemption of the purchased possession. There is a reference here to the Kinsman-Redeemer set forth in type in the book of Ruth. This ‘Redemption of the PURCHASE’ (the translation in The Emphatic Diaglott) is not described nor is it exactly clear what possessions are to be restored to the Church which is His Body. This may well be because they lie in the spiritual realm and words are not adequate to describe them. However, there are some added words in Ephesians 4:30:

  • ‘Grieve not the Holy Spirit of God, wherby ye are sealed unto the day of redemption’.

This has an apparent correspondence with Romans 8:23, ‘the adoption, to wit, the redemption of our body’. Thus, the Holy Spirit, Who can be grieved, seals the believer with the holy promissory spirit (Eph. 1:13), which is the pledge or earnest of the glorious reality yet to be realized in the resurrection life.

The Sealed Book (Revelation 5)

Having described the throne, the living ones, and the elders, and having recorded the utterances of these heavenly beings in chapter four, the apostle recalls our attention to the throne, and what is taking place there.

The right hand of the glorious occupant of the throne held a scroll that had been written inside, and on the back, and which had been sealed with seven seals. What is the meaning of this sealed book? The answer is found by observing what happens when the seals are broken and the scroll unrolled. Chapter 6 describes the opening of six of the seals, and it will be seen  that the sixth seal takes us to the day of judgment (6:12-17),  ‘the great day of His wrath is come’.

The opening of the seventh seal introduces the seven trumpets, and at the beginning of the seventh trumpet ‘the mystery of God shall be finished’ (10:7). When the seventh angel sounds his trumpet, the following words are heard, ‘The kingdoms of this world are become the kingdoms of our Lord, and of His Christ; and He shall reign for ever and ever (unto the ages of the ages)’ (11:15). This is linked with the theme of the seventh seal by the words of verse 18, ‘Thy wrath is come’. It is also the time for the judgment of the dead, the apportioning of rewards, and the destruction of those who destroy the earth. This is none other than ‘the REVELATION of Jesus Christ’, for the wrath is the wrath of the Lamb, the King who reigns is Christ, and all judgment is committed into the hands of the Son.

The opening of the sealed book is linked with the ‘closed book’ of Luke 4, and as we have seen, to the days of vengeance which were and still are, future. This opening of the sealed book also looks back to Daniel 12, where we have Michael the Archangel who stands for Israel, and the book sealed until ‘the time of the end’ (Dan. 12:1, 4, 9).

No one but Christ Himself in heaven or earth or under the earth could assume such an awful responsibility as the letting loose upon this earth the long pent up wrath of God. John wept much when no one was found worthy, not that he was disappointed that the judgments would not fall, but because he knew that these days of vengeance meant redemption for his people.

This twofold theme is developed throughout the remainder of the book, and the right division of the word of Truth, as indicated by the Lord in the synagogue of Nazareth, tells us that when the Revelation is in process of fulfilment, the ‘acceptable year’ will have passed and the ‘day of vengeance’ will have come. The Church occupies a day of grace, and to bring the Church into this setting of judgement is to confuse things that differ.

Three times in the Revelation we read of a ‘strong angel’. In 10:1, ‘another  strong angel’ (R.V.) is seen coming down from heaven; he had in his hand a little scroll opened and sware that ‘time’ (v.6) should be no longer. Then follows immediately the reference to the seventh angel and the finishing of the mystery of God. In Revelation 18:21, ‘a strong angel’ (R.V.) takes up a great millstone, and cast it into the sea, symbolising thereby the sudden destruction of Babylon. In Revelation 5:2, the chapter before us, ‘a strong angel’ proclaims with a loud voice, ‘Who is worthy to open the book, and to loose the seals thereof?’ No one was found in the whole universe ‘in heaven, nor in earth, neither under the earth’ who was worthy. The apostle must have realized the great importance of the scroll which was held in the hand of Him who sat on the trone, for one of the elders said to him, ‘Weep not: behold, the Lion of the tribe of Juda, the Root of David, hath prevailed to open the book, and to loose the seven seals thereof’ (Rev. 5:5). When John looked to the throne once again, in order to see the prevailing Lion, he beheld, ‘and, lo, in the midst of the throne and of the four beast (living ones), and in the midst of the elders, stood a Lamb as it had been slain’. The elder says the LION, but John sees a LAMB (Rev. 5:6).

A close parallel in many ways is found in Daniel 7:9-14. There is seen the throne, and the glory of Him who sat thereon. The books were opened, and:

  • ‘One like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of days, and they brought Him near before Him. And there was given Him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve Him’ (Dan. 7:13, 14).

At this stage it is necessary to give a rendering that shall contain the essential and importance alterations to the Authorized Version in accordance with the readings of the critical Greek Texts.

  • ‘And they sing a new song, saying, Worthy art Thou to take the book, and to open the seals thereof, because Thou was slain, and didst purchase for God, by Thy blood, out of every tribe and tongue and people and nation and didst make them to our God a kingdom and priests, and they reign over the earth’ (Rev. 5:9,10).

A new song! What song is it that Scripture calls new? Psalm 96 commences with the words, ‘O sing unto the LORD a new, song: sing unto the LORD, all the earth’,  and concludes with, ‘for He cometh, for He cometh to judge the earth’. The next Psalm opens with the words, ‘The LORD reigneth’, while Psalm 98 commences with the words, ‘O sing unto the LORD a new song’, and concludes with, ‘for He cometh to judge the earth’. The next Psalm also commences with ‘The LORD reigneth’.

The letters to the seven churches and what John saw, were sent in book form.

Revelation 1:19 has been used as the basis for division of the Revelation in such a way that it has held in its grasp the minds of thousands. This verse is supposed to teach the threefold division of the book:

  • The things which thou hast seen
  • The things which are
  • And the things which shall be hereafter

According to this system of interpretation the message to the seven churches are the things which are, and consequently the seven churches are taken as the history of the professing church down the age, generally indicating the church of Philadelphia as having special reference to the particular persuasion of the writer for the time being.

The future prophetic part of the book, according to this system, commences at chapter 4, where John is told that he will be shown things which must be hereafter. There is another rendering that adheres closely to the literal wording of the passage and also to the sense of the context, which runs as follows:

  • Write therefore what things thou sawest, and what they are, even what things are about to happen hereafter’.

Alford, Rotherham, Moses Stuart and Dr. Bullinger, among others, have given this as the meaning. That the expression, ‘and what they are’, is a good rendering, meaning ‘what they represent or signify’, may be seen in the very next verse. The seven stars ARE the angels, and the seven lampstands signify the seven churches. Verse 19, therefore, instead of indicating a threefold division of the Revelation, testifies to its unity. John is told to write the things which he sees, say what they signify, and to know that these visions which he interprets are the things that are to take place hereafter. Verse 20 immediately begins to do this for us.

Revelation 22:7, 9, 10 shows that the Book of the Revelation is ‘Prophecy’, and inasmuch as the plagues written in the book are to be added to any who would dare to add to the things that are written therein (Rev. 22:18), and any who took away from the words of the book of this prophecy, ‘God shall take away his part out of the Book of  Life, and out of the holy city, and from the things which are written in this Book’ (Rev. 22:19), shows that those thus warned will be living at the time the prophecies of this book are being fulfilled.

We commend the most prayerful and patient, reverent and learned approach to ‘this book’, not only the Book of the Revelation, but to all the books which constitute THE BOOK which we know as the Bible. Although we all agree that Christ is our one foundation, and redemption by the shedding of His precious blood our salvation, nevertheless, without ‘The Book’, what should we know today of Christ and His finished work?

We see that ‘The Book’ and the Saviour bear the one most wonderful name ‘THE WORD’, and by the grace of God, we make our stand for the absolute integrity of both the written and the living Word, enshrined as the testimony is for all time in THE BOOK.

Bible Study: Charles H. Welch out ‘the Berean Expositor – London.



In januari van 2007 schreef ik in het contactblad VVI nr. 1 – 47e jaargang, een artikel over de stad Jeruzalem als het ‘Brandpunt van de (heils)geschiedenis, wetenschap en Bijbelse profetieën’, en waar ook alle berekeningen voor wat betreft de Sabbatsjaren en Jubeljaren in het jaar 1967 samenkomen en hun eindpunt vinden.

Hun samenhang met deze historische gebeurtenissen vormen het sterke bewijs dat Gods hand geschiedenis heeft geschreven vanaf het begin en door alle eeuwen heen. Een voorbeeld hiervan wil ik aanreiken naar aanleiding van een profetie uit het boek Ezechiel hoofdstuk 4:1-6. Het is een Schriftgedeelte dat betrekking heeft op Israël en Juda en in het verlengde daarvan de stad Jeruzalem, dat door de heidenen vertrapt zal worden, totdat de tijden van de heidenen vervuld zullen zijn (Luk. 21:24).

Het artikel is ontleend uit een boekje van dhr. J. de Voogt met als titel ‘Bijbelse getallen en de eindtijd’.

Het geheel heeft betrekking op een tijdsperiode waarin Jeruzalem onder niet-Joodse macht is of zou kunnen zijn. Dat gebeurde voor het eerst tijdens de Babylonische ballingschap (van 605 – 536 v. Chr.). Nebukadnessar, koning van Babylon, belegerde Jeruzalem driemaal (605, 597 en 586 v. Chr.). Vele Joden werden gevangen genomen, waaronder Daniël, en later ook Ezechiel. Daniël onthult het karakter van de Tijden der Heidenen en Ezechiel onthult de chronologie ervan.

De sleutel tot de “Tijden der Heidenen”, die Jeruzalem overheersen en vertrappen, wordt gevonden in de profetieën van Ezechiel. Het centrale thema van dit boek is de vernietiging van Jeruzalem (hfdst.1-24) die in 586 v. Chr. plaatsvond. In Ezechiel hoofdstuk 4 vinden we de sleutel tot de tijdsperiode waarin de niet-Joden Jeruzalem beheersen; anders gezegd, hoe lang de kinderen Israëls zouden worden verdreven en verstrooid onder de volken, naar wier land Ik hen zal verstoten (Ezech. 4:13).

In de eerste vier verzen wordt Ezechiel geïnstrueerd de stad Jeruzalem te tekenen op tichelstenen, in staat van belegering. Dan moet hij die belegering a.h.w. uitbeelden. Vervolgens gebood God hem: ‘en u, ga op uw linkerzij liggen en leg daarop de ongerechtigheid van het huis van Israël. Zoveel dagen als u erop ligt, zult u hun ongerechtigheid dragen. En Ik leg u de jaren van hun ongerechtigheid op overeenkomstig het aantal dagen: DRIEHONDERDNEGENTIG dagen dat u de ongerechtigheid van het huis van Israël dragen zult. Hebt u dit voltooid, dan moet u vervolgens op uw rechterzij gaan liggen. Dan zult u VEERTIG dagen de ongerechtigheid van het huis van Juda dragen. Voor elk jaar leg Ik u een dag op’ (Ezech.4:1-6).

Hier is dan het profetische plaatje:

  •       390 dagen – ongerechtigheid van Israel
  •         40 dagen – ongerechtigheid van Juda
  •   =  430 dagen – volledige periode van straf

“Ik heb u gegeven elke dag voor elk jaar” (vers 6).

De volledige periode van straf is dus 430 jaren, te beginnen bij de belegering van Jeruzalem in 586 v. Chr. Van deze 430 jaren moeten we 70 jaren van straf in Babylon (Jer. 29:10, 25:11; 2 Kron. 36:21) aftrekken, zodat een periode van 360 jaren van verdere bestraffing overblijft. Na afloop van deze 70 jaren was er die nodige bekering onder sommige Joden.

De overgebleven 360 jaren hebben betrekking op de Joden die in ballingschap bleven. Maar na deze 360 jaren, dus in 156 v. Chr., waren de verbannen Joden nog steeds onboetvaardig.

Er moet dus een additionele factor aan deze profetie worden toegevoegd, wil hij zinvol zijn. God hield deze ontbrekende jaren opzettelijk verborgen omdat Hij de kennis pas in de eindtijd openbaar wilde maken. Vandaar ook dat in dat andere profeten boek Daniel die kernachtige woorden te vinden zijn: ‘want deze woorden blijven geheim en verzegeld tot de tijd van het einde’. (Dan. 12:9).

In het boek voorafgaand aan Ezechiel, in de context van Israëls uiteindelijke terugkeer naar het land, lezen we: ‘aan het einde van de dagen, zult u dat begrijpen’ (Jer.30:24). We moeten dus afwachten dat er in de eindtijd verheldering zal komen, geen nieuwe openbaring (Openb. 22:18-19). ‘Maar u, Daniel, houd deze woorden geheim en verzegel dit boek tot de tijd van het einde. Velen zullen het onderzoeken en de kennis zal toenemen’. (Dan. 12:4).

‘Het is Gods eer een zaak verborgen te houden, maar de eer van koningen een zaak te doorgronden’ (Spr. 25:2).

De ontbrekende factor wordt gevonden in Leviticus 26, met een context die overeenkomt met Ezechiels profetie, te weten vijandige belegering (verzen 30-32) en verstrooiing onder de volken (vers 33). In dit gedeelte over bestraffing voor ongehoorzaamheid (verzen 14-39) vinden we vier keer de ontbrekende factor – ‘als u dan ondanks dit alles nog niet naar Mij luistert, dan zal Ik u vanwege uw zonden zeven keer erger straffen’ (vers 18, 21, 24 en 28).

Eerder vonden we al dat 360 jaren, te rekenen van 516 v. Chr., ons in een profetisch niemandsland brengen. Maar als we de verborgen factor erbij halen wordt het allemaal helder als glas. ‘Dan zal Ik u overeenkomstig uw zonden zeven keer harder slaan’ (Lev. 26:21) … dus 360 x 7 = 2520 jaren. Dus met andere woorden gezegd beginnen de “tijden der heidenen” vanaf 586 voor Christus:

  • de 70 jaren van straf in Babylon + 2520 jaren van 7 x 360 (Lev.26:21) = 2590 zonnejaren (365.24 dagen per jaar).

Nu komt een wonderbaarlijk feit te voorschijn indien we deze 2590 jaren als profetische jaren (van 360 dagen) beschouwen en omrekenen naar zonnejaren. We krijgen dan 2590 x 360/365.24 = 2552 zonnejaren. Tellen we die eveneens op bij 586 v. Chr. dan vinden we:

  • 586 v. Chr. + 2552 zonnejaren = 1967 A.D.

Het jaar waarin Israel op 7 juni het oude stadsdeel van Jeruzalem en het tempelplein heroverde op de Jordaniers (Arabieren) in de Zesdaagse Oorlog van 1967.

[It was the shofar  … (citations of: ‘SIX SDAYS’ how the 1967 war shaped the middle east’ by Jeremy Bowen.)

‘The streets of West Jerusalem were almost deserted, exept for occasional  army jeeps carreering round corners and up the empty avenues. One of them was Goren’s jeep. They raced through the city towards the Mandelbaum gate, the crossing point between the two sides of Jerusalem, where they abandoned the jeep. Goren was carrying scrolls of the Jewish bible, the Torah, and a shofar, a bugle made from ram’s horn which Jewish tradition dictated should be blown at auspicious occassions. The two journalists followed, ducked along the line of the city wall, working their way down the St Stephen’s Gate.’

‘Coming up not far behind Gur and his men were Uzi Narkiss and the IDF’s deputy chief staff, Chaim Bar Lev. As they were about to follow his troops through St Stephen’s Gate into the Old City, Narkiss radioed Gur to find out where he was. Gur came up with what, for Israelis, are the most famous few lines of the 1967 war. ‘The Temple Mount is ours. Narkiss did not believe him. ‘I repeat,’ said Gur, ‘the Temple Mount is ours. I’m standing next to the Mosque of Omar [the Dome of the Rock] now. The Wailing Wall is a minute away.’

‘Yossi Ronen, the young reporter from army radio who was with Shlomo Goren, said the Rabbi ‘did not stop blowing the shofar and reciting prayers. His enthusiasm affected the soldiers and from every dircetion cames cries of “Amen!” The paratroopers burst into song, and I forgot I was supposed to be an objective reporter and joined them in singing “Jerusalem of Gold” . . . the commanders gave short, emotional speeches. ‘Narkiss remembered his failure to capture the Old City in 1948. ‘Never has there been such a thing, for those standing here right now . . . We kneel before history.’]

Vrijwel alle uitleggers – ook degenen die aan Israel geen plaats meer konden of kunnen inruilen in de heilsgeschiedenis – zijn onder het beslag gekomen van deze historische gebeurtenissen, hetgeen kan worden samengevat als ISRAEL: HET GROTE TEKEN in de apocalyptische tijden!

Ook is daar de vraag gerezen nu Israel de stad Jeruzalem opnieuw onder de jurisdictie van de soevereine Joodse staat heeft gesteld, ‘wordt de tempel nu herbouwd’. De herbouw van de tempel te Jeruzalem is – het is te verstaan – altijd een “onmogelijke” Joodse verwachting genoemd in de ogen van de christenheid. Toch is deze herbouw, vooral in het licht van het herstel der Joodse natie, in onze tijd al veel minder een illusie dan voor enkele decennia scheen. Wie had vroeger ooit gedacht dat er nog eens een Joodse staat zou zijn met Jeruzalem als hoofstad! En het ligt in die lijn der menselijke verwachting dat er binnen afzienbare tijd er weer een tempel zal verrijzen. Daarbij wil ik onder de aandacht brengen een recent verschenen boek van de autheur David Flynn: TEMPLE at the CENTER OF TIME, Newton’s Bible Codex Deciphered And The Year 2012. (ISBN-10: 0981495745 – paper)

Dit probleem is voor vele christenen zo groot en verwarrend, dat ik in kort bestek iets wil weergeven van de Joodse gedachte over de herbouw van de tempel. Hoe groot ook de problemen zijn en hoe uiterst voorzichtig deze heilige grond wordt benaderd, zij bewijzen wel dat de gedachte aan herbouw onder de Joden leeft.

Een en ander is ontleend aan beschouwingen van Rabbi Mordechai HaCohen, een autoriteit op het terrein van rabbinale wetenschappen, de Joodse geschiedenis en de heilige plaatsen. Aan “Christian News from Israel” ontleen ik:

  • De inname van de Oude Stad van Jeruzalem door de Israëlische strijdkrachten (IDF) in de Zesdaagse Oorlog (1967) was een gebeurtenis van enorme betekenis voor de Joden over de gehele wereld. Het was de vervulling van een tweeduizendjarige droom, die de plaats van de Heilige Tempel opnieuw onder de jurisdictie van een soevereine Joodse staat heeft gesteld.
  • Sedert het jaar 70 A.D. hebben de Joden gebeden dat de dag moge komen, waarop zij zouden kunnen terugkeren naar Jeruzalem en haar ruïnes wederom zouden kunnen opbouwen. De bevrijding van 1967 heeft hun eindelijk deze mogelijkheid gegeven. Zij bracht ook de primordiale vraag: Zal de tempel spoedig herbouwd worden? Om deze vraag te beantwoorden, moeten wij begrijpen welke plaats de tempel in de Joodse traditie inneemt en moeten wij de halachische (Joods-wettelijke) literatuur over zijn herbouw nagaan.
  • De Tempelberg in Jeruzalem is te allen tijde de heiligste van de heilige plaatsen voor het Jodendom geweest. Zijn intrinsieke en eeuwige heiligheid werd hem door God bij de Schepping gegeven. Volgens de traditie was het hier waar Kain en Abel hun offers brachten, waar Noach God dankte voor zijn redding, waar Abraham zich gereed maakte Izaak te offeren.
  • In de verstrooiing werd de tempel nooit vergeten. Nog niet één moment lieten de Joden, waar zij ook woonden, de hoop varen en staakten zij hun gebeden voor zijn heroprichting en de herleving van de heilige liturgie.
  • In de extra dienst voor de feestdagen, de “Musaph”, wordt aldus tot God gesmeekt: “Herbouw Uw huis als in den beginne, en vestig Uw heiligdom op zijn plaats; toon ons zijn herbouw en laat ons ons verheugen in zijn herstel.”
  • Joden bidden met het gelaat naar Jeruzalem en het Heilige der Heiligen.
  • Herinneringen aan de verwoesting van de tempel worden overal in de Joodse gewoonten levendig gehouden. Een klein deel van elk huis wordt ongeverfd gelaten; de vrouwen mogen niet al hun sieraden tegelijk dragen; de bruiloftsceremonie omvat een gebaar van treurnis. Tot op de huidige dag, telkens te middernacht, behalve op de sabbat, zijn er bepaalde groepen van de Joden die de ramp bewenen.

Wij kunnen daarom gemakkelijk de intensiteit en omvang van de emotie begrijpen die het wereld Jodendom beving, toen de Tempelberg opnieuw toegankelijk en in toegewijde Joodse handen was. Maar dit gebied werd niet aangewezen als de plaats voor een derde tempel. Behalve tot de westelijke muur werd door het Opperrabbinaat aan iedere Jood de toegang tot de Tempelberg ontzegd, stellig ook om politieke redenen, daar op het tempelplein de moslims twee moskeeën gebouwd hebben.

Rabbi HaCohen zet daarna uiteen dat er wel zeven benaderingen zijn voor de herbouw van de tempel, waaronder twee die ieder menselijk aandeel afwijzen en de herbouw geheel en al verwachten van God en de Messias.

  • Een enigszins afwijkende opvatting houdt in, dat de offers moeten worden hervat en dat de komst van de Messias hierdoor verhaast zal worden; een andere visie leert dat de tempel zal worden herbouwd door een profeet van God. De herbouw mag niet geschieden tenzij er een duidelijke profetische opdracht is. Ook moet er vrede heersen en de meerderheid van het Joodse volk moet blijvend in Israel wonen.
  • Duidelijk in de minderheid zijn de aanhangers van de zesde denkrichting, die aandringen op herbouw van de tempel en hervatting van de offers in de onmiddellijke toekomst, vóór de komst van de Messias – aldus Rabbi HaCohen. Zij geloven dat een nauwgezette bestudering van het bronnenmateriaal zal aantonen hoe deze monumentale onderneming moet worden verwezenlijkt. Evenals Israëls verlossing geleidelijk zal voortgaan, zo zal dit ook geschieden met de herbouw van de tempel.
  • De aanhangers van de zevende opvatting geloven dat gebedsdiensten moeten worden georganiseerd op het gebied van de tempel. Zij stellen dat allen het erover eens zijn, dat bepaalde gedeelten van de Tempelberg mogen worden bezocht en zij voeren hiervoor ook historische voorbeelden aan. Tussen 636 en 1080 A.D. hielden de Joden regelmatig diensten in een synagoge die op het gebied van de tempel stond. Opmerkelijk in dit verband is een uitlating van de Askenasische Opperrabbijn van Israel, Gorén, dat Joden weer toegang tot een gedeelte van het tempelplein behoren te hebben. Geen plaats ter wereld is evenwel delicater dan juist dit plateau in het hart van Jeruzalem. Want waar eens de tempel stond, wordt nu Allah vereerd en staan de islamitische heiligdommen, de El Aqsa-moskee en de zgn. Moskee van Omar. Een hardnekkig, maar niet geverifieerd gerucht gaat, dat in de Verenigde Staten een pre-fabricated tempelgebouw in delen gereed ligt!

[The return of the Jews to Zion is, for millions of evangelical Christians, especially in the United States, one of the decisive positive signs of the approaching redemption. The creation of Israel in 1948, followed by its conquest of the Promised Land and the reunification of Jerusalem in 1967, were good tidings!]

Hier volgen enkele reacties uit het Arabische kamp:

The scale of the Arab defeat in 1967 did, however, act as a stimulant for the Islamicizing of Arab anti-Semitism.

Palestinian leaders with the same confidence. In their narrative the demonization of world Zionism and Israel as sanatic forces with extraordinary influence in international politics is normal and, at times, reminiscent of the protocols scenario.

But as we have shown, neither the emergence of Israel as a state in 1948 nor the Six-Day War (both seen as traumas and catastrophes by most Palestinians) were the root cause of their anti-Jews sentiments.

The disaster of June 1967 encouraged the more conservative fundamentalists to sharpen the traditional image of zionism and the Jews into something so utterly vile and perverse that could only merit total eradication.

At the heart of PA hate speech is the total rejection of Israel as the “thieving enemy”. In a broadcast at the beginning of 2006, a leading PLO official described the Six-Day War, for example, as proof that the Zionists were waging a crusade against the whole Arab nation and “planning a Jewish State that will stretch from the Nile to the Euphrates.

Islamic anti-Semitism is further exacerbated by the belief that both history and Allah are on its side. Islamists are convinced that they are riding the wave of the future. Following the bankruptcy of secular-nationalist and Arab socialist ideologies in 1967, the road seemed clear for an Islamic revival.

The Six-Day War provided a great boost to the demonology of Zionism and the Jews, especially among Muslim fundamentalists. There was a deep sense of humiliation over the loss of Islamic territory in 1967 and the capture of the holy city of Jerusalem by the Israelis.


De boekrol met de zeven zegelen

Bekend is dat de juiste vertaling “boekrol” moet zijn. De overige “varianten” zijn inhoudelijk niet zo belangrijk.

Verzegelde boekrol, van binnen en van buiten beschreven …

De boekrol is niet het boek “Openbaring” als zodanig (22:18), ook niet het Boek des Levens (3:5; 13:8; 17:8; 20:12, 15; 21:27), noch de gerichtsboeken (20:12) die pas aan het einde geopend worden, en tenslotte ook niet het geopende boekje in de hand van de engel, dat Johannes moet opeten (10:2, 8-11). De boekrol laat zich in bepaalde opzichten vergelijken met die uit Ezech. 2:8-10. Daar is ook sprake van een boekrol, van binnen en van buiten beschreven. Ook die boekrol ligt op een uitgestrekte hand, maar wordt direct door de profeet ontrold, zonder dat er verbroken zegels genoemd worden. De inhoud wijst mede door de samenhang van de tekst, op oordeel en gericht: klaagliederen, treurzangen en weeklachten.

Voordat Ezechiel tegen het weerspannige volk Israel moet profeteren, moet hij die geopende boekrol opeten …

Hoewel er dus enige overeenkomst is, onderscheidt de boekrol die in Openbaring 5 gezien wordt, zich met name door de zegeling en de noodzaak het document te ont-zegelen. Het valt direct op dat met die ont-zegeling van de boekrol het gehele verdere openbarings-proces van Jesjoea Messias en alles wat daarmee samenhangt, gemoeid is. De voortgang der gebeurtenissen gaat gepaard aan het ont-zegelen van dit document. Uit het vervolg blijkt dat alles daarvan afhangt. Bij Ezechiel gaat het om de overdracht van het Woord van God, van God naar de mens, vandaar het ‘eten’ (één maken); daar gaat het om overdracht van kennis en weten. In de scéne met de boekrol uit Openbaring 5 valt de nadruk op de waardigheid, de bevoegdheid, het recht, de zegelen te openen. Bij het vooruitziende op wat volgt in het tafereel, wordt het openen van de zegels zelfs het allesbeslissende en onmiddellijk in verband gebracht met de macht van Hem die is geslacht (5:9). Deze gegevens wijzen sterk heen naar offer en verworven recht!

Uit het feit dat telkens bij de opening der zegels de gerichten voltrokken worden, de vijanden worden verdelgd, en de macht van Jesjoea meer en meer openbaar wordt en dus de wereld meer en meer zichtbaar in Zijn macht komt, kan reeds worden afgeleid dat de boekrol geen profetie is, zelfs geen toekomst profetie als zodanig. De veelgehoorde verklaring dat deze boekrol inzage geeft in de toekomst en de wijze waarop de Messias recht zal doen, richten en verlossen, kan niet juist zijn, aangezien dát nu juist de inhoud en de ‘functie’ van het boek de “Apocalyps” zélf is.

Ten onrechte wordt dikwijls de ontzegeling van de boekrol in verband gebracht met de Goddelijke uitspraak aan Daniel, wanneer hij vraagt waarop al de profetieën die hij vernomen heeft, zullen uitlopen, en hem gezegd wordt dat “deze dingen” verborgen én verzegeld blijven tot de eindtijd (Dan. 12:4-9). Men zegt dan dat hier een tegenstelling is met de uitspraak van Openb. 22:10, waar Johannes een tegengestelde opdracht ontvangt: “Verzegel de woorden van de profetie van dit boek niet, want de tijd is nabij”. Het is natuurlijk juist dat hier een tegenstelling is, temeer waar reeds in de aanhef van “Openbaring” gezegd wordt dat de dienstknechten getoond moet worden hetgeen spoedig geschieden moet, omdat de tijd nabij is (1:1). Moest de profetie van Daniel verzegeld worden tot de eindtijd; de profetie “van” Johannes moet juist niet worden verzegeld; omdat deze profetie geheel en al de eindtijd aangaat en de eindtijd ook nabij is.

Maar hier gaat het onmiskenbaar om het boek “Openbaring” als zodanig en niet om de boekrol met de zeven zegelen. Dat boek is immers verzegeld en reeds dát gegeven is voldoende bewijs dat de verzegelde boek niet vereenzelvigd mag worden met het gehele boek “Openbaring” of de “Apocalyps”, dat zeer bepaald niet verzegeld is! De verzegeling van de boekrol, waarvan sprake is in hoofdstuk 5 van het op zichzelf on-verzegelde boek “Openbaring”, moet dus wel iets heel bijzonders inhouden.

Er is -zoals reeds opgemerkt- een -meer- betekenis, een andersoortige betekenis te hechten aan de verzegelde boekrol, van binnen en van buiten beschreven. Er worden bij het verbreken van elk zegel besluiten, opdrachten, bevelen, “wetten”, uitgevoerd. Sommigen denken aan een testament dat ten uitvoer gelegd wordt, en dat is zeker niet zonder zin, want is de volkomen verlossing niet beloofd als een erfenis?

  • ‘Een onvergankelijke, on-verderfelijke, onaantastbare erfenis is voor u weggelegd in de hemel. In Gods kracht geborgen door het geloof wacht gij op het heil, dat al gereed ligt om op het eind van de tijd geopenbaard te worden” (1 Petr. 1:4, 5; Will.Vert. Zie ook Rom. 8:17; Gal. 3:29; 4:7; Tit. 3:7). Zo zijn de gelovigen ook verzegeld tot de dag der verlossing (Efz. 4:30). En de apostel Paulus schrijft in zijn brief aan de gemeente te Rome:

“Ook de schepping verlangt vurig naar de openbaring van Gods kinderen. Want zij is niet zonder hoop, want ook de schepping zal verlost worden uit de slavernij der vergankelijkheid … wij weten immers dat de hele natuur kreunt en in barensweeën lijdt, altijd door. En niet alleen zij, ook wijzelf, die toch reeds de eerstelingen van de Geest hebben ontvangen, ook wij zuchten over ons eigen lot, zolang wij nog wachten op de verlossing van ons lichaam” (Rom. 8:19, 23; Will.Vert.)

Gegeven alles wat met de boekrol op de rechterhand van God samenhangt: dat niemand waardig is deze boekrol te nemen en de zegels te openen, dan het geslachte Lam, en dat het openen der zegelen de eindgerichten ten gevolge heeft, die even zovele fasen zijn in een proces van in bezit nemen van de de aarde -bezet gebied- door Christus Jezus, doet veel recht aan de visie dat de boekrol een testament is. Het is ook ondenkbaar dat Johannes zou wenen, als het om verzegelde profetie zou gaan. Hem worden immers alle dingen getoond die moeten geschieden. Blijkbaar weet Johannes dat de verzegelde rol een allerbelangrijkst, het allesbeslissende document is, waarvan de opening voorwaarde is voor het gehele verdere gebeuren van “de openbaring van Jesjoea Messias”!

Een Testament!

Geeft ook de beschrijving van de boekrol aanleiding om aan een testament te mogen denken? In die zin, dat er bij vervreemding van erfenissen in Israël een akte werd opgemaakt, welke voorzag in de lossing na een bepaalde tijd. Een bezitting kon niet langer vervreemd blijven dan tot het Jubeljaar, waarin een vervreemd goed weer aan de oorspronkelijke eigenaar of diens erfgenaam terug moest keren. Op deze verordening was een andere gegrond, die aan de naaste bloedverwanten van hen, die om welke reden ook, zijn bezitting aan een ander had moeten overdoen, het recht verleende om in zijn plaats te treden en die te “lossen”, terug te kopen en in bezit te nemen te een of andere tijd, maar binnen een bepaalde termijn.

Als een erfdeel op deze wijze werd overgedaan door zijn rechtmatige bezitter, dan werden er twee documenten gemaakt en daarop werd de akte van overgang geschreven en de daaraan verbonden bepalingen. Het ene stuk bleef open, naar het andere werd verzegeld. Deze akten of pandbrieven gingen over naar hem die het eigendom kreeg. Zo kreeg de verzegelde rol de betekenis van een vervreemd erfdeel. Dat mocht en kon echter worden gelost door de oorspronkelijke eigenaar, in de bepaalde tijd. Als nu iemand volgens recht de oorspronkelijke eigenaar vertegenwoordigde, en dus het recht had de zegels open te breken, en op deze wijze terug te kopen wat vervreemd was, werd hij de Goel of losser genoemd. Het erfdeel werd dan als gelost beschouwd, zodat hij het recht had erover te beschikken en in het vruchtgebruik daarvan te treden (zie: Ruth 4, m.n. over Boaz). Voor de lossingswetten zie: Leviticus de hoofdstukken 25 en 27. Een sprekend voorbeeld van een lossingsprocedure, waar deze als profetische daad geldt, vinden we bij de profeet Jeremia. Vlak voor de inneming van Jeruzalem, als Juda naar Babel gevoerd zal worden, verzoekt Jeremia’s neef de profeet het veld van zijn neef, bij Anathoth te kopen, want Jeremia heeft het recht van lossing. Jeremia weet dat dit van de HERE is en hij koopt dit veld. Hij onderschrijft de akte en verzegelt die en laat getuigen verklaren, dat hij de koopsom betaald heeft. De profetische symboliek is treffend:

‘Zo zegt de HEERE van de legermachten, de God van Israël: Neem deze brieven, deze koopbrief – de verzegelde en deze opengelaten brief – en doe ze in een aarden pot, zodat ze vele dagen in goede staat blijven. Want zo zegt de HEERE van de legermachten, de God van Israel: Er zullen weer huizen en akkers en wijngaarden gekocht worden in dit land.’ (Jer. 32:14, 15).

De grondgedachte achter het gehele beginsel van de lossing is, dat Israël geen absoluut eigendom mag bezitten. Het land is van de HERE (Lev. 25:23 e.v.); en bovendien is Israel zelf in slavernij geweest en een Israëliet zal derhalve geen land in bezit houden dat door iemand, om welke reden dan ook, verkocht moest worden. Met het Jubeljaar vindt een grote terug keer van vervreemde bezittingen naar de oorspronkelijke eigenaars of erfgenamen plaats. Maar zoals -gezegd- een losser, een bloedverwant, kan ook vóór het Jubeljaar de vervreemde eigendommen terugkopen, met een los-prijs!

De status quo vanaf het jaar 1967 lijkt zich in het ‘Midden-Oosten’ te conformeren aan ‘t profetisch perspectief wat zich aandient als een tijd die “vol” raakt waarin de ‘HEERE van de legermachten zegt: Nog één ogenblik, en dat is een korte tijd, dan zal Ik de hemel, de aarde, de zee en het droge doen beven’ (Haggai 2:7).

Het lijkt verantwoord en zinvol, de verzegelde boekrol uit de Apocalyps als een lossers akte te beschouwen. De losser is de grote Goel (losser), de bloed-verwant bij uitstek, het Lam, dat de losprijs betaald heeft van het door de zonde van Adam en al zijn nakomelingen vervreemde erfdeel, en dat betekent hier vrijwel: alles!

Hierbij kunnen wij ook niet buiten het belangrijke gegeven dat de satan de vorst van deze wereld is, en dat de wereld nog in zijn macht is. De Here Jezus Zelf heeft niet geaarzeld de duivel met deze titel aan te spreken (Joh. 12:31; 14:30; 16:11). Zijn rijk is trouwens niet beperkt tot onze aarde, maar is verder verbreid.

  • ‘Want wij hebben de strijd niet tegen vlees en bloed, maar tegen de overheden, tegen de machten, tegen de wereldbeheersers van de duisternis van dit tijdperk, tegen de geestelijke machten van het kwaad in de hemelse gewesten’ (Efz. 6:12).

Deze openbaring van de apostel Paulus is na de overwinning van Jesjoea op Golgotha, wel een vast bewijs dat satan weliswaar overwonnen is door Jesjoea Messias, maar dat openbaring  van deze overwinning, het waar en werkelijk worden  in de “tijd” nog moet geschieden!

“Nu zien we nog niet dat alle dingen Hem zijn onderworpen” (Hebr. 2:8b). Er ligt een lange tijd tussen de “lossing” van de vervreemde eigendommen en het “effectief” worden van deze lossing door de Losser!

Toch ligt de “lossers-akte” op de hand van de duivel, aan wie alles door de gevallen mens verkwanseld is. Dat komt omdat de satan nooit anders dan werktuig in de handen van de Almachtige is (Job), waarmede overigens zijn eigen verantwoordelijkheid geen ogenblik wordt verdoezeld. In eerste en laatste instantie is “het land MIJN” (Lev. 25:23), is de ganse schepping van God. De satan heeft zichzelf wel tot vorst van deze wereld gemaakt, maar niet anders dan omdat deze wereld de duisternis liever heeft gehad dan het licht. En de grote meerderheid der mensheid zijn “collaborateurs”, in het “bezette gebied” van deze wereld.

Reeds na Zijn hemelvaart was de Here – Messias Jezus alle macht in hemel en op aarde gegeven, maar dat houdt niet in dat deze macht nu ook “openbaar” werd, of dat deze macht ook “openbaring” werd. De Here Jezus zag de satan reeds uit de hemel vallen. Deze profetie wordt eerst vervuld onder het zevende zegel, in het “gezicht” van de vrouw. In het grote troongezicht, waartoe ook “de boekrol” nog geheel en al behoort, ligt de verzegelde boekrol op de als het ware open rechterhand  van de Almachtige, uitsluitend te nemen voor wie deze boekrol wáárdig is, dat wil zeggen wie er werkelijk recht op heeft.

Zou men kunnen stellen dat het “waardig zijn” de Troon van de Onbeschrijflijke zó dicht te naderen dat men ook maar iets uit Zijn hand zou mogen nemen, op zichzelf uitsluitend aan de Godheid, dus hier aan de Zoon, kan toekomen, dan is deze gedachtegang stellig in overeenstemming met de Heiligheid Gods. Toch is hier óók duidelijk een voorwerp in het geding, namelijk de boekrol. Te duidelijk wordt het begrip “waardig” in de samenhang van de tekst met de “boekrol” als zodanig verbonden, om dit gegeven over het hoofd te kunnen zien. De sterke engel roept namelijk:

“Wie is waardig de boekrol te openen en haar zegels te verbreken?”

De “waardigheid” wordt hier direct in verband gebracht met het verbreken en het openen van de boekrol. Die boekrol vertegenwoordigd dus een zodanige waarde dat geen enkel schepsel deze waardigheid bezit! Dit bewijst dat degene die wél waardig bevonden wordt deze boekrol te ontzegelen en te openen, dan ook in een zeer bijzondere betrekking tot de boekrol moet staan. Slaan wij dan bovendien acht op het loflied dat wordt gezongen als het Lam de boekrol uit de rechterhand van de Vader heeft genomen: want U bent geslacht en hebt ons voor God gekocht met Uw bloed (vs. 9) dan is die koop toch wel een heel duidelijke heen wijzing naar de lossing.

In het “Wie is waardig de boekrol te openen en zijn zegelen te breken?” is een “adembenemend” moment in de voorbereiding der gerichten gekomen. “Niemand in de hemel, noch op aarde, noch onder de aarde kan de boekrol openen en zijn zegelen verbreken.”  Zo “vlak” voor de ontsluiting van de geschiedenis, direct vóór de ontknoping, daagt een geweldige engel met de roep van een heraut, ieder schepsel uit, de boekrol, de “pandbrief” of de lossersakte te openen.

Wanneer ooit dan wordt hier de hopeloze positie van de mens en wereld onderstreept. Nergens ook wordt scherper getekend dat alle pogingen van de mens om het verloren paradijs te herwinnen of zelf het Koninkrijk der Hemelen op aarde te scheppen, vergeefs zijn. Er is niemand die de zegels kan verbreken om zo de vrijkoop te bewerkstelligen. Ten diepste wordt de mens in dit fragment van “Openbaring” voor het blok gezet. Zelfs de engelen zijn hier “niet bij machte” noch de  sterkste wezens “onder de aarde”. De gehele schepping staat hier in verlegenheid. Blijkbaar mondt het heerlijke Troongezicht uit in één duizelingwekkende beschaming voor alle schepselen, want er is niemand.

En als er niemand waardig is, als er niemand “bij machte is” juist déze boekrol te openen en zijn zegelen te breken, dan is er geen hoop voor de wereld. De Almachtige heeft zijn boekrol voor de lossing van het vervreemde eigendom wel in Zijn eigen macht, zoals alle dingen in Zijn macht zijn, maar die macht moet ook voorzien in een Losser, een Losprijs. De duivel gaat anders maar weer zijn gang: De geschiedenis blijft dan een “repeterende breuk”, I’histoire se répéte, de eeuwen van het “verborgen Koninkrijk” blijven hun “eindeloze” gang gaan en de “openbaring van Jezus Messias”, de openbaring ook van de Zonen Gods en de openbaring van Israel en de heidevolken blijven uit.

Zó klemmend is deze “situatie” (we spreken hier natuurlijk steeds in termen van menselijke tijd) dat zelfs Johannes weent! Het heeft geen zin ons te verdiepen in de vraag of zelfs Johannes dan niet wist dat er tóch verlossing, toch redding was? “Leed” zelfs Johannes dan aan een bewustzijnsvernauwing, toen hij weende omdat niemand waardig was? Het is van het grootste belang dat in het gehele troongezicht als het ware “met opzet” één “voorstelling”, één beeld ontbreekt tot op het moment, dat een der oudsten als het ware “terloops” de aandacht op Hem vestigt.

Johannes heeft de Zetelende, de “IEMAND” op de troon gezien; hij heeft de ouderlingen gezien, de vier dieren heeft hij gezien, de engelen heeft hij gezien, maar in hoofdstuk 4 wordt niemand anders genoemd. Dat is vanzelfsprekend in een normaal “zien” op aarde onmogelijk. In het “aardse” zien zou Johannes als het ware bij de vier “dieren” nog een vijfde “dier” hebben gezien, namelijk het Lam, maar hij zág dat eerst niet. Pas als een der ouderlingen Johannes erop wijst dat er in het midden van de Troon, en van de vier dieren, en in het midden van de ouderlingen (in de kring van de ouderlingen) (midden tussen) een LAM staat, maar toch als geslacht, ziet Johannes dat LAM. Het LAM, staande als geslacht, kán en mág nú pas gezien worden, want anders zou niet zo scherp en op zo’n ontstellende wijze geopenbaard kunnen zijn, dat er niemand was die waardig was (die bij machte was) de zegelen te verbreken en het boek te openen. Daarom is het geslachte Lam als het ware nog verborgen gehouden in het ene, grote Troongezicht.

Nu zegt de oudste: ween niet, zie de Leeuw uit de stam van Juda, de wortel Davids heeft overwonnen . . . om de boekrol te openen, om de zeven zegelen open te breken . . . een Lam, staande als geslacht.

Er is geen twijfel mogelijk: hier wordt de Messias Jesjoea aangeduid.

  • Eerst werd gevraagd: wie is waardig?
  • Nu wordt geantwoord: Die heeft overwonnen.
  • De leeuw van Juda, de wortel Davids.
  • Koninklijke titels, messiaanse titels.


Is het aftellen begonnen?

Als dat zo is dan zou de volgende vraag relevant kunnen zijn! Hoeveel tijd wordt er de gemeente van Christus Jezus, Israel en de heidevolken nog toegemeten alvorens de zegels van de “lossersakte” in de Apocalyps [naar Mozaïsche wetgeving, Lev.25:8-10]  worden losgemaakt? (6:1).

Tijdens de ‘Zesdaagse Oorlog’ is het de opperrabbijn Shlomo Goren geweest die op de derde dag van de oorlog op de 7e juni 1967 toen daar in het Midden-Oosten de hereniging (re-united) van Oost en West Jeruzalem plaatsvond, bij de Klaagmuur en het tempelplein begonnen is met het blazen op de schofar, en in het verlengde van de ‘Yom Kippur Oorlog’ van 6 oktober 1973 is die schofar feitelijk niet meer tot rust is gekomen.

Uit de visioenen in de Apocalyps valt op te maken dat er in de hemel, als de tijd “vol” is de voorbereidingen getroffen worden in de openbaarwording van Jezus Messias, die de Losser (Goel) van de wereld is!

In het boek Leviticus wordt er op een heel bijzondere wijze gesproken over het Jubeljaar, het 50e dat na 49 jaar [na zeven maal zeven sabbatsjaren] manifest wordt om de volheid van de tijd! Het is daar in hoofdstuk 5 van de Apocalyps waar op een wonderbaarlijke wijze aangaande een stuk Mozaïsche wetgeving wordt weergegeven, dat ook in het stramien van het verlossingsproces voor wat betref Israel en de heidenvolken zoals beschreven in het boek “Openbaring van Jezus Christus” dit wordt verduidelijkt, en waar tevens het lot van het gehele bestaan van de wereld in de waagschaal ligt (Lev. 25:8-10; Openb. 5:1-14). Zo suggestief en overtuigend treedt de onwaardigheid van alle schepselen hier aan het licht, dat de apostel Johannes in dit visioen huilt. De oorzaak van dit wenen kan ons pas duidelijk worden als we beseffen dat Johannes in dit visioen in de geest in de hemel aanwezig is, in de tegenwoordigheid van God. Daar waar God Zelf is, wordt gezegd dat niemand waardig is. De ongeopende lossersakte, waarvan gezegd is dat niemand deze kan openen; het Johannes is die een geslacht Lam ziet staan, de Leeuw uit de stam van Juda, die de Spruit van David blijkt te zijn, hetgeen alles te maken heeft met de nog steeds vacante troon in de stad Jeruzalem (Ps. 2:8; 72:8). Nadat adembenemende moment van stilte (5:5), is daar het Lam dat het eerste zegel opent! (6:1).

  • The year of Jubilee proclaimed!

De ‘Yom Kippur’ van 2015 op 23 september kan wel eens van grote betekenis zijn in het manifest worden van dat kleine boekje de “Apocalyps”, dat in de eerste eeuwen van onze jaartelling ontstond, maar dat de toets der eeuwen heeft doorstaan; en waarom is déze Apocalyps wél in de Bijbel opgenomen? Het zijn vragen die alleen vanuit het boek “de Openbaring van Jezus Christus” zelf kunnen worden beantwoord; beter: vanuit de gehele Heilige Schrift en haar samenhangen, en dan in een vast geloof aan de waarheid van alle Bijbelse profetie, die reeds op zoveel punten vervuld werd!


The five different times – of last generations: 40 – 50 – 70 – 100 – 120 years!

1897 – 2017 = 120 years (Gen.6:3).

  • 40   = Testing
  • 50   = Jubilee-Release of Debt
  • 70   = Prophecy Complete
  • 120 = Global Judgement; fulfilment of the earth cycles

Be distinguished by:

  1. 1897 the first Zionistcongres to 14 May 1947-48 Independence day = 50 + 70 = 2017/8 ( 120 )
  2. 1897 to 7 june 1967 Jerusalem re-united = 70 + 50 = 2017 ( 120 )
  3. 1897 to 29 november 1947 U.N. vote = 50 + 70 = 2017 ( 120 )
  4. 1917 to Balfourdeclaration/Allenby to 7 juni 1967 =  50 + 50 = 2017 ( 100)
  5. 1917 + 100 years – 4e generation (Gen.15:13,16) = 2017 ( 100 )
  6. 1947/8 to the Camp David agreement 1977/8 = 30 years and 40 years of testing = 30 + 40 = 2017/8 ( 70 )
  7. 1947/8 ( 70 years of exil ) complete = 2017/18
  8. 1977/8 40 years of testing (the second time – Moses) = 2017/8
  9. 1897 – 1937 =40 years
  10. 1937 – 1977 =40 years
  11. 1977 – 2017 = 40 years

7 juni 1967 + (7 x 7 = 49 x 360 days as prophetic years = 17.640 days (1+7+6+4 = 18) (1 + 8) = 9). Het cijfer 9 = de Hebreeuwse drukletter ‘teth’ = baarmoeder met als begrip duisternis, . . . van duisternis naar licht! Na het cijfer 9 verschijnt de 10 = de Hebreeuwse drukletter ‘jod’ = (rechter) hand (van boven).

  • Na 400 jaren van Turkse overheersing 1517 – 1917 Jeruzalem bevrijdt (8 x 50 )!
  • Dan is Jeruzalem eigenlijk 50 jaar niemandsland tot op 7 juni 1967! (1917-1967).
  • Nu bevinden we ons in die 9e cycles met een aanscherping in de tijd 2015!
  • Totaal verstrijken daar 430 jaren 1517 – 1917 = 400 + 30 (1917 – 1947 V.N. mandaat!) (Zie ook: Exod. 12:40 ‘het verblijf dat de Israëlieten in Egypte gewoond hadden is 430 jaar).

Na de 70 jaren (Jer. 25:11;Dan. 9:2); 7 x 7 weken [jaar] = 49 jaar waren aangezegd voor de herbouw van de muren en Tempel van de stad Jeruzalem! (Ezra en Nehemia). Zeventig weken zijn bepaald (Dan. 9:24)! Het zou exact 62 weken (62 x 7 = 434 jaar) weken na deze renovatie duren voordat de ‘Messias’, de Prins zou gaan optreden, dus in het jaar 27 A.D.! (Dan. 9:25-26). Deze 70 weken worden afgebroken, maar niet bij het kruis van Golgotha in het 30 A.D. … maar lopen door tot het jaar 63/63 A.D. (vergelijk: Hand. 28:26-28; Jes. 6:9-10; Matth. 13:14-15; Joh. 12:40). Een rekensommetje leert dan 62 + 5 (62 – 27 A.D. = 35 (5 x 7) = 67 weken voltooid! Feitelijk zijn daar dan nog 70 – 67 = 3 weken [jaren] van 7 jaar (21) te gaan!

De start van deze 3 weken [jaar] van in totaal 21 jaar zullen naar alle waarschijnlijkheid aanvangen vanaf de ‘Yom Kippur’ op 23 september 2015 waar de tekst uit de Apocalyps uit Openbaring 5:4-5 een prachtig hemels schouwspel weergeeft! Een buitengewoon verrassend aspect naar Mozaïsche wetgeving dient zich aan voor de uitleg [van deze] in de Apocalyps voorkomende ‘lossersakte’ in het licht van de 7 x 7 (sabbatsjaren) weken gerekend vanaf de hereniging (re-united) van Oost en West Jeruzalem op 7 juni 1967!

  • Het boek met de zeven zegels is een Lossersakte. Wél heeft Christus de losprijs reeds betaald met Zijn eigen bloed, maar zoals de Mozaïsche Wet ook luidde, pas ná een bepaalde tijd kwam het vervreemde eigendom weer in handen van de oorspronkelijke eigenaar en diens erfgenamen (Lev. 25:8-10).

Hierbij mogen we aantekenen dat het Joodse kalender jaar 5800 aanvangt in 2038/39 A.D. In het jaar 5800 zit de naam Noach verborgen als de ‘noen-cheth’ de 50 en de 8 dus 58, met de betekenis van ‘deze zal ons troosten …’ (Gen. 5:29), dat ons uiteraard bepaalt dé Zoon des Mensen! Het blijkt nu dat als de 3 overgebleven weken [jaar] van in totaal 21 jaar dus ergens rond het jaar 2015/16 A.D. beginnen, we dan ergens in de afloop daarvan uitkomen rond het jaar 2038/39 A.D. … (Matth. 24:38-39). Een nieuwe eeuw (aioon) breekt aan . . . die van het Messiaanse rijk!

Dan is daar nog het jaar 2012! ‘TEMPLE AT THE CENTER OF TIME’ [Newton’s Bible Codex Deciphered and the year 2012) by David Flynn- 2008. Vele Israëli’s geloven dat de Tempel binnen een aantal jaren herbouwd zal worden; een recente enquete 43.2 % heeft dat inmiddels uitgewezen. Ook het boek de Apocalyps voorziet in het aanwezig zijn van een Tempel. (Openb. 11:1-2).

Een Engelsman zei: ‘Most Christians live by logos faith: Logos is the written Word of God – the letter of the Word. Until the Holy Spirit breathes upon the written Word and imparts the knowledge and understanding to our spirits, we are living by the letter of the Word and not by the revelation faith!

  • Het woord van de HEERE kwam tot mij: Wat ziet u, Jeremia? Ik zei: Ik zie een amandeltak. [het Hebreeuwse woord voor amandeltak klinkt als het Hebreeuwse woord voor ‘waken’] Toen zeide de HEERE tegen mij: Dat hebt u goed gezien, want Ik waak over Mijn woord om dat te doen (Jer. 1:12). (Amandeltak = sjakeed – Sjien, Kof, Dalet / Waken = sjokeed – Sjien, Kof, Dalet).

Na die verschrikkelijke Holocaust vindt daar ineens op 14 mei 1948 de oprichting van de Staat Israël plaats!

  • ‘Wie heeft ooit zoiets gehoord? Wie heeft iets dergelijks gezien? Zou een land geboren kunnen worden op één dag? Zou een volk geboren kunnen worden in één keer? Maar Sion heeft nauwelijks weeën gekregen, of zij heeft haar zonen al gebaard. (Jes. 66:8).

1948 – 2017/8 There is a period of 70 years – ‘Prophecy – Complete’? … and that it ends at the same time as the 120 – year cycle of global judgment (Gen. 6:3) … 1897 – 2017!

[Op wonderbaarlijke wijze geeft een stuk Mozaïsche wetgeving de gelijkenis weer en ook het stramien van het verlossingsproces aangaande Israel en de volken, wat ook in het boek de “Openbaring van Jesjoea Messias” is opgenomen. De wet van Mozes bepaalde dat iedere vijftig jaar, in het Jubeljaar, verkocht land aan de oorspronkelijke eigenaar of diens erfgenamen moest worden teruggeven. De losprijs werd betaald door de Losser, een naaste bloed-verwant van de man die uit armoede, of om andere redenen, zijn grond, of een deel daarvan had moeten verkopen. Deze inzettingen hebben een rijke profetische strekking. Wezenlijk is dat land Israel (de wereld) van de Here is en dat het verkochte erfdeel weer aan de Eigenaar moet worden teruggeven. Het is de Messias Jesjoea, Die daarvoor, als de naaste bloedverwant, met Zijn bloed betaald heeft. Daarom is Hij de grote “Losser” (Goel), die in de volheid van tijd (na zeven maal zeven sabbatsjaren) Israel en de wereld weer loskoopt. In het ligt van deze losser-procedure krijgt het visioen van Openbaring 5, de opening van de boekrol met de zeven zegels, een buitengewoon verrassende en voor de uitleg van het laatste Bijbelboek bepalende betekenis in het licht van de 7 x 7 (sabbatsjaren) weken gerekend vanaf de hereniging (re-united) van Jeruzalem op de 7e juni 1967 tot aan de ‘Yom Kippur’ van 2015 op 23 september! (lev. 25:8-10). Het boek met de zeven zegels is een Lossersakte. Wél heeft Messias Jesjoea de losprijs reeds betaald met Zijn eigen bloed, maar zoals de wet ook luidde, pas ná een bepaalde tijd kwam het vervreemde eigendom weer in handen van de oorspronkelijke eigenaar en diens erfgenamen. Bij de ‘lossing’ door Messias Jesjoea gaat het om de gehele wereld. In Openbaring hoofdstuk 5 staat dat niemand waardig is de zegels van de boekrol te openen; uitsluitend de Messias, die immers de losprijs heeft betaald, mág en kán dit volbrengen. Nérgens wordt zó indringend de hopeloze positie van de mensheid duidelijk, als in dit gedeelte van de ‘Openbaring’. Nérgens ook wordt duidelijker geïllustreerd, dat de pogingen van de mens het verloren paradijs terug te winnen, vergeefs zijn. Ten diepste wordt de mens in dit fragment van “Openbaring” voor het “blok” gezet. Niemand is immers waardig de zegels van de Lossersakte te verbreken (óók de hemelse wezens niet), dan Hij, Die de losprijs betaald heeft. Het betekent de definitieve afrekening met alle illusies van vredesbesprekingen, utopieën, ideologieën én religies, om deze planeet die aarde heet met de mens te verlossen en te brengen in een paradijselijke toestand; met de intentie buiten Hem om, … maar Die nu juist wel waardig is! Na dit adembenemende moment, waarin zelfs God zwijgt, blijkt plotseling de alles overtreffende betekenis van Jesjoea’s offer! Na het recht en de waardigheid die Messias Jesjoea Zich verworven heeft, de zegels van de Lossersakte te verbreken en dáármee de wereld in bezit te nemen, is de toe-eigening nog geen werkelijkheid. Willen wij de zware gerichten en rampen die over de mensen en de wereld komen in de Dag des HEREN nóg wat dieper peilen dan als strafgerichten, dan moet óók de noodzaak in het oog worden gevat, dat de eindgerichten zuiveringsprocessen zijn, om de indringers en onrechtmatige bezitters te verdrijven. Want satan en zijn trawanten én zijn collaborateurs uit de mensenwereld, hebben de losprijs van Messias Jesjoea nooit aanvaard en weigeren het losgekochte eigendom, d.i. letterlijk álles, prijs te geven. Het losgekochte eigendom moet worden veroverd, zowel op de machten buiten de mens als op de machten in de mens (Lev. 25:8-10, 23-25; Jer. 32:6-12, 14-15; Openb. 5:1-14)].


Wat is preciesde Shemittah”? (Deuteronomium 15:1,2,9; 31:10 – sh’mit-tah)

‘September 2015 – Something Wicked This Way Comes’zie blokje: video

In de Thora werd het volk Israël geboden om het land om de zeven jaar een jaar braak te laten liggen. Er zou geen zaaien en geen oogsten zijn, en dit is iets wat God zeer serieus nam. In feite was de niet-naleving van deze sabbatsjaren een van de belangrijkste redenen die wordt aangehaald in de Schriften, waarom het volk werd verbannen naar Babylon in 586 v. Chr. (Jer. 29:10). Op de laatste dag van het Shemittah-jaar had het volk van Israël de opdracht gekregen om afstand te doen van schulden. Wij vinden het volgende in Deuteronomium 15:1 …

  • Na verloop van zeven jaar moet u kwijtschelding verlenen. Dit nu is wat de kwijtschelding inhoudt: iedere schuldeiser die iets aan zijn naaste geleend heeft, moet hem dat kwijtschelden. Hij mag van zijn naaste of van zijn broeder geen betaling eisen, aangezien men een kwijtschelding heeft uitgeroepen voor de HEERE”

Dit gebeurde aan het eind van elke zeven jaar in de twaalfde maand Elloel 29 – de dag voor Rosh Hasjana die altijd op de 1e dag van de maand Tishri valt. 

Maar wat heeft dat met ons te maken vandaag?

Nu, als je terug gaat naar de laatste dag van het Shemittah-jaar in 2001, vindt u uit dat er een absoluut afschuwelijke beurskrach was.

Op 17 september 2001 (Elloel 29 op de Joodse kalender), waren we getuige van de grootste eendaagse beurskrach in de Amerikaanse geschiedenis tot die tijd. De Dow Jones viel een verbazingwekkende 684 punten, en het was een record dat precies zeven jaar bleef staan tot aan het eind van het volgende Shemittah-jaar.

Aan het eind van het volgende Shemittah-jaar, dat in 2008 plaatsvond, was er een andere gruwelijk beurskrach. Op 29 september 2008 daalden de Dow Jones met 777.68 punten, wat tot vandaag nog steeds de dag van de grootste eendaagse beurskrach aller tijden blijft. Het blijkt dat 29 september 2008 gelijk was aan Elloel 29 op de Joods-Israëlische kalender – de exacte dag waarop de Thora vraagt de schulden vrij te geven.

Dus op de allerlaatste dag van de laatste twee Shemittah-jaren crashte de beurs zo ver dat het een gloednieuwe all-time record stelde.

En nu zijn we bijna aan het eind van het lopende Shemittah-jaar. Zou het mogelijk zijn dat we een nieuwe historische markt-crash zullen zien? De auteur Jonathan Cahn van het boek ‘het geheimenis van de Shemittah’, heeft er terecht op gewezen dat we God nooit in een box moeten zetten. Enkel omdat iets is gebeurd in het verleden, betekent niet dat het weer zal gebeuren. Maar wij moeten niets uitsluiten hoe dan ook.

Het Shemittah-jaar waar we nu in zitten eindigt op 13 september 2015 – en dat valt op een zondag, dus de markten zijn dan die dag gesloten.

Maar waar het om gaat in de Shemittah, is dat we niet zomaar kijken naar een bepaalde dag. Ook is het zeer interessant om op te merken dat er tevens een zonsverduistering zal zijn op 13 september 2015. In de afgelopen eeuw zijn er twee andere momenten geweest dat een zonsverduistering tegelijk met het einde van een Shemittah-jaar viel. Dat was in 1931 en 1987, en zoals Jonathan Cahn aan WND vertelde, waren die zonsverduisteringen voorbode van financiële rampen.

In 1931 vond een zonsverduistering plaats op 12 september – het eind van een “Shemittah”-jaar. Acht dagen later verliet Engeland de gouden standaard en begonnen de marktencrashes en de val van de banken in de wereld. Het luidde ook de grootste maand lange crash in van de beurs in de Wall Street-geschiedenis.

In 1987 vond een zonsverduistering plaats op 23 september – opnieuw het einde van een “Shemittah”-jaar. Minder dan 30 dagen later kwam de “Black Monday”, de grootste crash in de Wall Street-geschiedenis.

Is Cahn bezig met het voorspellen van kommer en kwel op 13 september 2015? “Een duidelijk patroon is wel vast te stellen”, zegt hij. “Ik geloof niet dat het toeval is wat er gebeurde op Elloel 29 in 2001 en 2008. Hij is voorzichtig om een voorspelling te doen als hij zegt: “In het verleden luidde dit het ergste van de Wall Street- geschiedenis in. Wat zal het dit keer brengen in deze tijd? Nogmaals, zoals voorheen, dit fenomeen behoeft zich niet bij de volgende convergentie te manifesteren. Maar, op hetzelfde moment, en nogmaals, is het verstandig om dit op te merken”.

De stad Jeruzalem in de 20e en 21e eeuw.

Herstel / restauratie van de stad Jeruzalem …

Een eerste proces van herstel van de stad Jeruzalem vindt plaats ná het Shemittah-jaar 1916-1917. 

  1. Op 9 december 1917 wordt Jeruzalem bevrijdt op de Ottomaanse Turken door de Engelse General Allenby.
  2. Op 2 november 1917 verschijnt ‘The Balfour-declaration” – ‘a national home for the Jewish people’.

Een tweede voortgaand proces van herstel vindt plaats ná het Shemittah-jaar 1965-1966.

  1. Op 7 juni 1967 tijdens de ‘Zesdaagse oorlog’ vindt de hereniging van Oost en West Jeruzalem plaats (ondeelbare hoofdstad).

Een derde proces van herstel zou te maken kunnen hebben met de herbouw van de Tempel? (Ap. 11:1-14). Dit zou plaats kunnen vinden ná het Shemittah-jaar 2014-2015 dus in 2015-2016.

Beiden jaren, 1917 en 1967 zijn verhalend in de Joods/Israëlische heils-geschiedenis en eindtijd profetie, van zeer grote betekenis. We vinden in deze Shemittah jaren ook het principe terug van de 49 jaren die uitlopen op het 50e dus een Jubeljaar (Leviticus 25:8-10; 23; Deuteronomium 32:43).


THE RAPTURE THEORY – ITS SURPRISING ORIGIN > A.S.K. Book Topics > “Essentials of New Testament Doctrine” > chapter 17 Read Free Online …


Actuele websites:

Netanyahu: Warns Jewish World – The Threat is Growing6/22/2015

Speaking at the Jewish Agency’s board of governors meeting in Tel Aviv

Netanyahu: Israel Not Bound By Iran Deal, Will Defend Itself … 7/14/2015


Prophecy Summit North West: “The Final Hour” – Beginning this 9th of AV / July 25-28, 2015

Site: / July 25 – 27 – 28, 2015

with: Joel  Pastor  Mark – and

Rabbi Jonathan Cahn

‘The Mystery of the Shemitah’?



Zie ook: ‘DE OORLOG TEGEN DE HEILIGEN’ … Handboek voor de strijd in de hemelse gewesten!

Wegens de toegenomen gevaren in de religieuze wereld van het Midden-Oosten en daarbuiten, waarschuwt Jesjoea Messias Zelf in dat zo ernstige vers in Matth. 24:24 over het doel van de duivel om “ware het mogelijk ook de uitverkorenen” te verleiden, dus moet men zeer op hun hoede zijn: Bidt en waakt”. Allen die in aanraking komen met bovennatuurlijke manifestaties van enigerlei soort, hetzij in reisgebieden of oorlogsgebieden, hetzij in bijeenkomsten, hetzij onverwachts in persoonlijke aanbidding, moeten op hun hoede zijn voor satan die te werk gaat als een engel des lichts, “om aan zich te laten zien, dat hij een god is” teneinde de aanbidding te verkrijgen die de God van Israël alleen toekomt. Men moet “niet iedere geest geloven”, maar de geesten “beproeven” in alles wat van God lijkt te zijn, niet alleen alles wat van de boze lijkt te zijn.

Hier kan men de vraag stellen: Hoe? 1 Joh. 4:1-4 beschrijft de manier waarop de “geest” die door een persoon spreekt uitgedaagd moet worden. Velen hebben gedacht dat het plaatsen van alles en iedereen “onder het bloed” voldoende was voor bescherming, maar dat is niet het geval. Het woord “bloed” is niet anders dan ieder ander woord, tenzij men geloof toont in het geestelijke feit dat achter het gebruik van het woord ligt. Dit geldt ook voor het woord “kruis”. Beide zijn van geen enkele waarde als de spreker of de persoon steunt op het bloedof het kruis” los van het volbrachte werk op Golgotha dat zich afspeelde op één der toppen van de Olijfberg.

Het geestelijke feit dat het woord “bloed” en het woord “kruis” uitdrukt is het verlossende werk van onze Heer Jesjoea Messias op Golgotha. Bescherming tegen elke kwade geest die achter bovennatuurlijke manifestaties en oorlogsverklaringen zit, is gelegen in het vertrouwen op alles wat het kruis van Golgotha betekent …

  • ‘Hij heeft de overheden en de machten ontwapend, die openlijk te schande gemaakt en daardoor over hen getriomfeerd … ontkleed hebbende de overheden en volmachten, heeft Hij (ze) in vrijmoedigheid getoond, over hen triomferend, in Hem (Kol. 2:15) (Zie ook: Rom. 5:6; 6:6; Openb. 1:17-18).

Waarom is het beroep op het “bloed” niet altijd effectief? Om deze reden: het “bloed van Jesjoea Messias” dat vergoten werd op Golgotha wordt nooit door de Heilige Geest toegepast om het vlees te beschermen” dat veroordeeld was om GEKRUISIGD te worden op Golgotha. Het “BLOED” beschermt alleen wanneer de gelovige staat op de geloofsgrond dat de oude schepping GEKRUISIGD is met Messias Jesjoea.

Aan het kruis “heeft Hij de overheden en machten ontwapend en openlijk ten toon gespreid en zo over hen gezegevierd”. Ja, “de vijandelijke vorsten en heersers schudde Hij van zich af en stelde ze ten toon als Zijn overwonnenen toen Hij aan het kruis over hen zegevierde” (Weymouth). Hoe groot is de wijsheid van God! “Het dwaze van God is wijzer dan de mensen en het zwakke van God is sterker dan de mensen” (1 Kor. 1:25). De Messias was “gekruisigd uit zwakheid” (2 Kor. 13:4) en toch zou de vorst der duisternis die Hem openlijk te schande maakte voor een spottende wereld zelf met al zijn overheden en machten voor de hemelse legers van God openlijk te schande gemaakt worden. De machten der duisternis werden beroofd van hun buit en op hetzelfde tijdstip overwonnen waarop zij van plan waren dit het uur van hun overwinning te laten zijn!

De taak is volbracht! De ongehoorzaamheid van de eerste Adam was opgeheven door de gehoorzaamheid van de tweede Adam – de Heer uit de hemel. De zonde waarop de straf van de dood moet volgen, was verzoend door de dood, want de doodstraf was uitgevoerd op de zondeloze die de zonden van de wereld op zich nam en als plaatsvervanger stierf. Het gevallen geslacht van Adam waarvan God zei dat hij het zou “uitroeien”, omdat “al wat de overleggingen van zijn hart voortbrachten te allen tijde slechts boos was” (Gen. 6:5, 7; 7:23) werd aan het kruis genageld in de persoon van de tweede Adam en door het kruis triomfeerde de Heer Jesjoea uit de hemel over de vorst der duisternis. “Door de dood” – het gevolg van de zonde, “door de dood” – hetzelfde wapen waardoor de boze zijn onderdanen in gevangenschap hield; door de dood – dronk hij de drinkbeker geheel leeg voor de gehele wereld; door de dood – vernietigde de vorst van het leven “hem, die de macht over (van) de dood had, de duivel” (Heb. 2:14). Satan was uit de hemel geworpen. Hij is “uitgeworpen”, zijn macht vernietigd, zijn koninkrijk geschud, op de plaats genaamde Golgotha, hetgeen plaatsvond op één der toppen van de Olijfberg.

Het werk werd volbracht op het kruis door Jesjoea Messias, “Hij, die gedood is naar het vlees, maar levend gemaakt naar de geest (1 Petr. 3:18). God deed Hem opstaan uit de dood, “want Hij verbrak de weeën van de dood, naardien het niet mogelijk was, dat Hij door hem werd vastgehouden” (Hand. 2:24). Daarna voer Hij ten hemel en is in glorie gezeten aan de rechterhand van Zijn vader. Zoals de psalmist voorzei: “Aldus luidt het woord des Heren tot mijn Here: Zet u aan mijn rechterhand, totdat Ik uw vijanden gelegd heb als een voetbank voor uw voeten” (Ps. 110:1). Zie ook: Efz. 2:5a, 6; 1:3, 22; Kol. 1:20, 22; 2:20; Jes. 53:12; 49:24, 25.

-pag. 424, 431-


LANCE LAMBERT 1931 – 2015 “God alone is home!”

Editorial – Derek Rous (Prayer for Israël – Prayer Bulletin June 2015 –

There have been many tributes made from grateful Christian hearts thanking God for the life of Lance Lambert. We, too, are grateful to God for his life and what he was stirred to do as a servant of the Lord, to assist the ministry of PFI as well as so many others. But we are also aware that “his upgrading”, as David Dolan put it, leaves us all somewhat the poorer because the Lord has now chosen to take hem home.

Lance belonged to no-one exept the Lord. His contribution as a Bible teacher to any group that needed hem was total. His books, articles, messages and his unique style of preaching were immense and his legacy will live on to challenge the Church to understand God’s great love and grace for His people Israël.

Many, who knew him would find his stories and humour enticing. But it was for his passion and prayer for Israël that he stands out. God chose him, saved him and equipped him to serve the whole body across the world. The Lord took him to many countries and everywhere he visited and ministered he made life-long friends. Maybe it was because of his amazing backgroud (coming from a surviving Jewish family, which only later came to light), he was appreciated by everyone. He will be greatly missed. But even now God is preparing others like you and me to take God’s Word to those he could never reach. Lance has left us with a challenge and we all need to respond in our own way.

Lance Lambert Memorial Service – ‘King of Kings Community Jerusalem: 


Miljoenen zien getuigenis


Zie voor Bijbelstudie boekjes de volgenden sites:


Hebreeuwse taal studies:


Gerard J.C. Plas



Be Sociable, Share!
 Posted by at 00:05

  9 Responses to “Bestaat er een samenhang tussen het Jubeljaar (1967-2015) en de verzegelde boekrol uit de Apocalyps 5:1-14! The world has changed … only the word of the cross is the power of God! THE RAPTURE THEORY – ITS SURPRISING ORIGIN – Watch: Netanyahu Warns Jewish World – The Threat Is Growing / Prophecy Summit – “The Final Hour” Beginning this 9th of AV – July 25-28, 2015 … ‘The Mystery of the Shemitah’?”

  1. … [Trackback]…

    […] Informations on that Topic: […]…

  2. Very nice blog post. I certainly love this website.

  3. Geachte lezer,

    Dat er medio september 2015 grote dingen zullen gaan gebeuren is zeer waarschijnlijk.
    “The Mystery of the Shemitah”, ontdekt door Jonathan Cahn, is geen in elkaar geknutselde theorie maar een realiteit waar we rekening mee dienen te houden.
    Echter, de regelmaat van die 7-jarige perioden heeft niets te maken met het vallen van de sabbatsjaren en ook helemaal niets met het aldus kunnen duiden van een Jubeljaar.
    De joodse jaarteling klopt niet. Net zoals dat het geval is met het waarnemen van de sabbats- en jubeljaren.
    Het 1000-jarig rijk (het Koninkrijk der Hemelen dat op aarde neer zal dalen) vangt aan met een Jubeljaar.
    Net zoals dat het geval zou zijn geweest wanneer het Joodse volk destijds hun Messias had aangenomen ten tijde van Jezus’ doop in de Jordaan waarbij Hij Zich (voor de 1e maal) als de lang verwachte Messias openbaarde.
    Johannes de Doper, als de wegbereider, de heraut, had dit moment middels zijn prediking voorbereid.
    Het Joodse volk nam Hem helaas/gelukkig niet aan.
    De Heere God wist dit tevoren waardoor de aankondiging van de Messias niet door Elia werd gedaan maar door Johannes de Doper.
    En ook had de Heere God er toen voor gezorgd dat, wanneer het Joodse volk de Messias had aanvaard, het eerste jaar van het Koninkrijk, dat dan aan zou breken (!), een Jubeljaar zou zijn.
    De Heere Jezus heeft destijds zelf aangegeven dat het nieuwe jaar dat aangebroken was, direct nadat Hij Zich als de Messias openbaarde, een Jubeljaar betrof.
    Ook Flavius Josephus verhaalt dat het eerste jaar van Jezus’ bediening een Jubeljaar betrof.

    Lucas 4:
    16 En Hij kwam te Nazareth, daar Hij opgevoed was, en ging, naar Zijn gewoonte, op den dag des sabbats in de synagoge; en stond op om te lezen.
    17 En Hem werd gegeven het boek van den profeet Jesaja; en als Hij het boek opengedaan had, vond Hij de plaats, daar geschreven was:
    18 De Geest des Heeren is op Mij, daarom heeft Hij Mij gezalfd; Hij heeft Mij gezonden, om den armen het Evangelie te verkondigen, om te genezen, die gebroken zijn van hart;
    19 Om den gevangenen te prediken loslating, en den blinden het gezicht, om de verslagenen heen te zenden in vrijheid; om te prediken het aangename jaar des Heeren.

    De Heere Jezus werd gedoopt in het najaar van ons kalenderjaar 27.
    Toen begon een Jubeljaar!!
    Het einde van de jaarweek en de aanvang van het 1000-jarig vrederijk valt dus sept/okt 2027.
    Hosea 6 duidt op een periode van 2000 jaren die verloopt tussen de 1e en de 2e maal dat de Messias Zich zal openbaren aan het Joodse volk. De eerste maal heeft reeds plaatsgevonden. Men heeft het bijna altijd over de ‘2e komst’ van Jezus wanneer het de komst op de Olijfberg aan het einde van de jaarweek betreft. Maar deze typering is gewoon verzonnen en niet juist. Het moet zijn: de 2e maal dat de Messias Zich zal openbaren aan het Joodse volk. Dat is veel logischer. Het gaat bij Jezus’ komst op de Olijfberg uitsluitend om het openbaren van de Messias aan het Joodse volk! De 2 ‘dagen’ uit Hosea 6 krijgen daardoor ineens betekenis. Door te spreken over een ‘2e komst’ ontnemen we ons het zicht op de correcte Bijbeluitleg.
    En wat nog belangrijker is: De opname van de gemeente, The Rapture of the Church, is te verwachten in ons kalenderjaar 2020. En wel in het voorjaar, 13 perioden van 153 jaren na het ontstaan van de gemeente. Met uitleg daarover ga ik teveel off-topic dus laat ik ‘t hierbij. De gemeente wordt dus weggenomen op haar verjaardag. Net zoals dat het geval was (vlgs Joodse overlevering) met Henoch (als type van de gemeente).

    Met een hartelijk Shalom van Cees.

  4. La conoci por vez primera cuando hizo un video en milf hunter, desde
    ese día me volvi ido con sus videos!

  5. [url=]Прогноз матчей на сегодня[/url]
    Мы предоставляем также платные прогнозы для тех, кто желает делать ставки на
    спорт. Каждый пользователь, который приобрёл у нас прогноз,
    сможет быть уверен в результате сотязания согласно нашему анализу почти на 100%.
    В случае, когда наш прогноз не “сыграл”, последущий прогноз на какой-либо
    матч мы предоставляем абсолютно бесплатно, и он будет верным!
    Все наши пользователи отзываются о нас только лишь положительно,
    отзывы пользователей о работе с нашим Интернет-проектом можно прочитать в разделе “Отзывы”.

    Для получения ставки напишите нам на почту :
    Или администратору группы Вконтакте [url=]Елена Катц[/url]
    Группа Вконтакте [url=]Прогнозы на спорт от профессионалов[/url]

    С Уважение Команда Capper24Pro Прогнозы на спорт статистика прогнозов от команды Профессианалов Capper24Pro Заходи!

  6. Shemitta 2015/17 klopt niet Cees.
    Je geeft het zelf al aan.
    Cahn schijnt al ontmaskerd te zijn.

    De berekende ‘joodse’ kalender is onbijbels en met allerlei verschuivingen en aanpassingen en zou het 7e millennium jaar nog ruim 200 jaar moeten duren. +- 5777 ipv nu +- 6000 jaar.
    De rabbijnen hebben zich dan vergist in de tijdrekening en de ballingschap in combi met de jaarweken. Waardoor op die manier onze Heer en Verlosser Jezus Christus niet als de beloofde messias wordt gezien.

    Tenzij je rekent van 1967 eenwording Jeruzalem + 50 is 2017.

    Anders zijn jubeljaren doorgeteld van 27 + 2000 (2 dagen zijn als 2000 jaar Hosea, brief van Petrus) uitkomenend op 2027.

    Maar alleen de Vader weet de dag en het uur.

    Jezus is Heer

    Vrede, Shalom Brian V

    • Beste Brian,

      Je snapt het helemaal!

      Heel triest dat gelovigen, die beter zouden moeten weten, zich toch mee laten voeren met een uitleg waaraan je duidelijk kunt ‘zien’ dat ie aan alle kanten rammelt.
      Dat het eerste jaar van het 7e millennium een Jubeljaar moet zijn, is toch volstrekt logisch.
      En dat dan Jezus’ doop in de rivier De Jordaan, het einde van de 4e dag markeert is dan ook logisch.
      En dat de telling van de 6000 jaren dus aanving met het begin van het 31e jaar na de schepping van Adam, ook al niet zo moeilijk is om te bedenken.
      En dat de paradijselijke tijd dus 30 jaren duurde, spreekt ook al vanzelf.
      En dat Adam een scheppingsleeftijd van 30 jaren meekreeg en dus op z’n 30e zondigde logisch is omdat er anders geen sprake is van absolute orde.
      De 2e Adam, Christus, gehoorzaamde God en zondigde niet. Op Zijn 30e !!!
      En dat …… ach, laat maar.
      Met goed lezen en logisch nadenken valt echt alles op z’n plek in Gods tijdplan.

      Ik zou al verheugd zijn wanneer ik in een of ander blad een uitleg zou lezen over de tekst ‘niet de dag noch het uur’, dat daarmee ook letterlijk ‘niet de dag of het uur’ bedoeld wordt.
      Het is toch logisch dat men tijdens de laatste jaarweek nog wel een rekensommetje kan maken waarbij men 7 jaren verder telt vanaf de aanvang van de jaarweek? Of voor mijn part, wanneer de aanvang van de laatste jaarweek niet scherp te duiden valt, 3,5 jaar verder rekent vanaf de helft van de jaarweek?

      Jezus zei: ‘niet de dag noch het uur’. En dat bedoelde Hij letterlijk!

      En zo weet ik nog vele voorbeelden te melden van niet goed (willen) lezen met een verkeerd begrijpen tot gevolg.
      Maar ik heb er hoop op dat er binnenkort wat kwartjes gaan vallen. En dan graag bij mensen naar wie wel geluisterd wordt 🙂


      Hierbij wil ik mijn waardering uitspreken voor Broeder G.J.C. Plas, de beheerder van deze zeer informatieve en met veel toewijding onderhouden Website.
      Hoewel ik qua uitleg van het Profetisch Woord op sommige punten duidelijk een andere mening laat horen, plaatst hij toch mijn reacties.
      En dat wordt door mij zeer op prijs gesteld !!
      Ik weet beheerders van websites te noemen die in dit opzicht aan broeder G.J.C. Plas (helaas) een voorbeeld kunnen nemen.

  7. Hi my name is Sandra and I just wanted to drop you a quick note here instead of calling you. I came to your Bestaat er een samenhang tussen het Jubeljaar (1967-2015) en de verzegelde boekrol uit de Apocalyps 5:1-14! The world has changed … only the word of the cross is the power of God! THE RAPTURE THEORY – ITS SURPRISING ORIGIN – Watch: Netanyahu Warns Jewish World – The Threat Is Growing / Prophecy Summit – “The Final Hour” Beginning this 9th of AV – July 25-28, 2015 … ‘The Mystery of the Shemitah’? » Stichting Vrienden van lsraël page and noticed you could have a lot more hits. I have found that the key to running a popular website is making sure the visitors you are getting are interested in your subject matter. There is a company that you can get targeted traffic from and they let you try the service for free for 7 days. I managed to get over 300 targeted visitors to day to my website. Check it out here:

  8. Keep this going please, great job!

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>



Translate »