Apr 302011
 

door: Daniel Gwertman

Deel 1

“Nu kijken we nog in een wazige spiegel, maar straks staan we oog in oog. Nu is mijn kennen nog beperkt, maar straks zal ik volledig kennen, zoals ik zelf gekend ben” (1 Corinthiers 13:12 NBV).

Wijlen mijn vader was schade-expert bij de verzekering en hij zei altijd: “Achteraf zijn we allemaal genieen.” Daarmee bedoelde hij dat, als alle feiten eenmaal bekend zijn, we allemaal begrijpen hoe de gebeurtenissen hebben geleid tot de huidige situatie. Maar vooraf kan niemand van ons werkelijk echt begrijpen wat er om ons heen gebeurt. De werkelijkheid dringt moeizaam tot ons door en achteraf kunnen we dankbaar zijn voor de manier waarop de Heer onze werkelijkheid heeft vormgegeven.

De eerste vermelding van Gog en Magog bij elkaar wordt gevonden in Ezechiel 38-39, in zijn visioen van het einde der dagen. Hier beschrijft de profeet de oorlog van de Heer tegen Gog en Magog, de oppervorst van Mesech en Tubal (Ezechiel 38:2). Deze oorlog zal plaatsvinden na de inzameling van Israel als Gog Israel zal aanvallen met een machtige coalitie van vele landen en volken uit het uiterste noorden, die het land zullen plunderen en de buit zullen meenemen.

Waarom zal de aanval uit het noorden komen?

De HEER zei: “Vanuit het noorden zal onheil over alle inwoners van het land worden uitgestort” (Jeremia 1:14).

Het noorden wordt beschouwd als de plaats van de kwade krachten die God in de natuur heeft geschapen, terwijl het zuiden in verband wordt gebracht met leren en wijsheid die op hun beurt verband houden met heiligheid. Daarom stond de grote zevenarmige kandelaar, de menorah, die godsvrucht en wijsheid symboliseerde, in het zuidelijk deel van de Tempel, terwijl de tafel voor de toonbroden, die de materiele zorgen symboliseert, in het noordelijk deel van de Tempel stond. Daarom is de noord-zuid-as het gebied van de spanning tussen de materiele en geestelijke wereld. Let op: het westerse denken heef het noorden als hoofdrichting, maar het Hebreeuwse denken heef als hoofdrichting het oosten. Daarom ligt het zuiden rechts en het noorden links enz.

De profeet Ezechiel beschrijft in zijn profetie over Gog en Magog drie zaken:

  1. de plannen van Gog om het weerloze Israel aan te vallen.
  2. de totale vernietiging die God over Gog zal brengen in het land Israel.
  3. de nasleep van de oorlog als Israel zeven maanden besteedt om het land te reinigen.

Dit zijn drie punten. De derde letter van het Hebreeuwse alfabet is de letter “gimmel”. Deze staat symbool voor goedheid en hoogtepunt. Gamol betekent voeden tot complete volwassenheid. Iemand tot volwassenheid brengen is een constructieve, heilzame daad waarmee men iemand helpt. Het uitvoeren van een goede daad is bekend als “gemilut chessed”. We zijn dit artikel begonnen met een aanhaling uit 1 Corinthiers 13:12. In het daaropvolgende vers worden ook drie zaken genoemd, die naar geestelijke volwassenheid leiden en die voorbereiden op het eind der dagen.

“Ons resten geloof, hoop en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde” (1 Corinthiers 13:13 NBV).

In het Hebreeuws wordt liefde, liefdadigheid, aangegeven met chessed, wat barmhartigheid betekent. Deze uitdrukking komt veel voor in de Bijbel en heeft de betekenis van materiele hulp of uitlenen zonder rente. Wat is de hoogste vorm van liefdadigheid? Dit staat bekend als ‘chessed ve emet’, wat liefdadigheid en waarheid betekent. In de letterlijke betekenis is het de doden begraven. In feite is dit wat aan het eind van de oorlog van Gog en Magog gebeurt. Het zal zeven maanden duren en het markeert het eind van de strijd.

In het Hebreeuws wordt een kameel ‘gamal’ genoemd. Deze naam dankt hij aan het feit dat het net een gespind kind is. Hij kan lange tijd vooruit zonder water te drinken. Hij is gebouwd om enorme belasting te doorstaan, waardoor hij in staat is om reizigers te helpen om de gevaren van de woestijn te overleven. De kameel is een uitvoerder van goedheid (gomel chessed). De symboliek van de kameel staat in verband met de rol van liefdadigheid die in deze wereld voldoening schenkt, wat op de Oordeelsdag als verdienste wordt beschouwd. Dit komt ook tot uitdrukking in een beroemde uitspraak van Jezus.

“Ik zeg het jullie nog eens: het is gemakkelijker voor een kameel om door het oog van een naald te gaan  dan voor een rijke om het koninkrijk van God binnen te gaan” (Mattheus 19:24 NBV).

Lang voor Paulus’ tijd was er een Hogepriester die bekend stond als Simon de Deugdzame, die leefde in de tijd van Alexander de Grote. Hij kreeg zijn bijnaam de Deugdzame vanwege zijn grote geloof in God en zijn goede daden voor zijn medemensen. In de rabbijnse literatuur is hij de auteur van de volgende uitspraak: “De wereld leunt op drie beginselen, op de Thora, op het dienen van G’d en op het uitoefenen van liefdedaden.” (Pirkei Avos, Spreuken der Vaderen, vertaling Rabbijn mr. drs. R. Evers).

“Beter een goede naam dan een kostbare geur, de dag waarop je sterft is beter dan de dag waarop je wordt geboren” (Prediker 7:1).

Een goede naam is beter dan goede olie, die wel een aangename geur verspreidt, maar die geur vervliegt snel. Een goede naam blijft van kracht. Een goede naam die verkregen wordt door studie en liefdadigheid is beter dan een goede naam die verkregen is door zalving met olie, zoals bij Hogepriesters en koningen. Aangezien dat verkregen wordt door eigen prestaties en bekwaamheid staat boven aanzien dat men erft.

Volgens de rabbijnen zijn er drie kronen: “de kroon van de Thora, de kroon van het priesterschap en de kroon van het koningschap, maar de kroon van de goede naam overtreft alle.” (Avoth 4:13) De drie kronen zijn door God aan Israel gegeven. Dit zijn kronen voor hen die ze waard zijn. Het Joodse volk kan ze alleen waard zijn als ze de kroon van de goede naam hebben  verworven. Een goede naam is beter op je sterfdag dan op je geboortedag, omdat deze mens zijn leven al heeft voltooid en zijn goede naam kan nadien niet meer aangetast worden.

Liefdadigheid werd als één van de beslissende kenmerkende eigenschappen van een Jood beschouwd, zodat wie de plicht van liefdadigheid ontkent, ontkent een fundamenteel principe van het Judaisme” (Eccl.R.7:1). Het is zó belangrijk, dat de rabbijnen leren dat alleen hij die het in praktijk brengt, geschikt is om lid van het Joodse volk te zijn (Yev.79a). Horen we hierin niet de echo van wat Paulus aan de gemeente te Corinthe schreef? Het is niet gemakkelijk deze deugd in praktijk te brengen.

“Jezus keek hen aan en antwoordde hun: ‘Bij mensen is dat onmogelijk, maar bij God is alles mogelijk'” (Mattheus 19:26).

De wijze koning koning Salomo heeft gezegd: “een drievoudig snoer wordt niet spoedig verbroken” (Prediker 4:12). Dit slaat op de belangrijke rol van drievouden in de Joodse traditie. Er staan in de Bijbel drie aartsvaders – Abraham, Isaak en Jakob. De Hebreeuwse Bijbel bestaat uit zelf ook uit drie delen – Torah (de vijf boeken van Mozes), de Profeten en de Geschriften. De drie leiders die Israel uit Egypte leidden, waren Mozes, Aaron en Mirjam. De dagelijkse gebeden worden ‘s morgens, ‘s middags, en ‘s avonds opgezegd. De gemeenschap van Israel bestaat uit Priesters (Cohanim), Levieten en Israelieten. De Heer wordt drie maal geheiligd:

“Zij riepen elkaar toe: ‘Heilig, heilig, heilig is de HEER van de hemelse machten. Heel de aarde is vervuld van zijn majesteit (Jesaja 6:3).

Volgens de wijzen zijn er drie deelgenoten bij de schepping van de mens: God, Vader en Moeder (Kiddushin 30b). In de Joodse mystieke traditie is het ultieme voorbeeld van deze drievoudige relatie de eenheid van God, Torah en Israel, wat tot uitdrukking komt in de drie pelgrimsfeesten: Pasen, Pinksteren en het Loofhuttenfeest.

In het Nieuwe Testament vindt de opstanding plaats op de derde dag en de herrezen Jezus verschijnt driemaal voor zijn discipelen. Er waren ook drie Magiers die baby Jezus in Bethlehem kwamen aanbidden. De geschriftenvan Paulus en de Openbaring van Johannes staan vol met terugkerende patronen van drie. Jezus sprak ook van zijn drievoudige rol als de Weg, de Waarheid en het Leven. Als in het christendom iemand berouw toont van zijn zonden, bestaat dit uit berouw, belijdenis en vergeving, wat gebed, vasten en liefdadigheid inhoudt.

Dit patroon van drie wordt door de hele geschiedenis zelfs buiten de Joodse en Christelijke traditie gevonden. Volgens de Griekse filosoof Plato moet het ideaal samengesteld zijn uit het goede, het ware en het mooie. Fysica steunt op de verhouding tussen massa, kracht en snelheid. In het Hellenisme geldt de scheiding tussen geest, ziel en lichaam. In het middeleeuwse Europa sprak men van Christenen, Joden en Heidenen.

In de antieke wereld werd de drievoudige herhaling van een woord gebruikt als overtreffende trap. Als God in het visioen van Jesaja in de Tempel driemaal heilig werd verklaard door de engelen, dan betekende dit dus dat God heilig is in de geestelijke wereld, heilig in de fysieke wereld en heilig tot in alle eeuwigheden. In de offerrituelen van Griekenland en Rome werden bij speciale gelegenheden aan een godheid 3 dieren geofferd, zoals een varken, een schaap en een stier, of een varken, een bok en een ram. Men vindt dezelfde gedachte van drie offers in de Hebreeuwse Bijbel, als God aan Abraham om drie dieren vraagt, een koe, een geit en een ram, elk drie jaar oud (Genesis 15:9).

De drie offers zijn een toespeling op de drie offers die in de Tempel gebracht zullen worden: het gehele offer, het vredeoffer en het schuldoffer. Waarom was dit offer dat Abraham bracht zo belangrijk? Voor het eerst in de geschiedenis van de godsdiensten wordt God een bondgenoot, die een nationaal gebied toezegt aan een volk dat nog niet eens geboren is. Deze plechtige belofte vormt de belangrijkste historische kwalificatie, die onvoorwaardelijk en onherroepelijk gewaarborgd wordt door een goddelijk verbond waarvan de rechtsgeldigheid boven ruimte en tijd uitstijgt.

Ook in ons dagelijks leven is het getal drie een terugkerend onderdeel van onze cultuur. Er zijn 3 dagelijkse maaltijden. Drie kleuren beheersen de verkeerslichten. Bij honkbal zijn er 3 bases, 3 strikes en 3 outs. In de Olympische Spelen zijn er 3 soorten medailles. In de gezegdes hebben we bloed, zweet en tranen en het genieten van wijn, vrouwen en gezang (Wein, Weib und Gesang). De oude scholing kende op het laagste niveau drie onderdelen: taal, letterkunde en welsprekendheid.

Er is ook een element van zegen en vloek verbonden met dit getal. Jona bracht 3 dagen in de buik van de vis door, de duisternis in Egypte duurde 3 dagen, er werden 3 mannen in de vurige oven geworpen en Paulus was 3 dagen na zijn bekering nog steedsin extase. Van Adam en Noach worden 3 zonen genoemd. Zowel in de synagoge als in de kerk wordt de drievoudige zegen van Aaron uitgesproken (Numeri 6:24-26).

In de Joodse traditie komt een groep van drie altijd voor in oplopend niveau van heiligheid. Dit is om de weg voor het Koninkrijk van God voor te bereiden.

“‘Kom naar buiten,’ zei de HEER, ‘en treed hier op de berg voor mij aan.’ En daar kwam de HEER voorbij. Er ging een grote, krachtige windvlaag voor de HEER uit, die de bergen spleet en de rotsen aan stukken sloeg, maar de HEER bevond zich niet in die windvlaag. Na de windvlaag kwam er een aardbeving, maar de HEER bevond zich niet in die aardbeving. Na de aardbeving was er een vuur, maar de HEER bevond zich niet in dat vuur. Na het vuur klonk het gefluister van een zachte bries” (1 Koningen 19:11-12).

Het boek Openbaring spreekt in hoofdstuk 11 van drie rampen die aan de opening van de Tempel van God in de hemel voorafgaan, wanneer de Ark van Zijn Verbond zichtbaar wordt. Dit moet een tijd van oordeel zijn voor de volken, als de zachtmoedigen de aarde  zullen beerven.

“De volken raasden in woede, maar nu laat u uw woede razen. De tijd is gekomen om een oordeel te vellen over de doden; en om uw dienaren, de profeten, te belonen, evenals de heiligen en degenen die, jong en oud, ontzag hebben voor uw naam; en ook om hen die de aarde vernietigen nu zelf te vernietigen” (Openbaring 11:18).

De wereld die wij kennen, zal fundamenteel omgevormd worden.

“Als die tijd aanbreekt, zal zelfs op de bellen van de paarden gegraveerd staan: ‘Aan de HEER gewijd’. De kookpotten in de tempel zullen dienen als offerschalen voor het altaar. Alle kookpotten in Jeruzalem en Juda zullen aan de HEER van de hemelse machten gewijd zijn; ieder die wil offeren, kan ze gebruiken om er zijn offer in te bereiden. Als die tijd aanbreekt, zullen er nooit meer handelaars (Kanaanieten) zitten in de tempel van de HEER van de hemelse machten” (Zacharia 14:20,21 NBV).

Met de “Kanaaniet” verwijst Zacharia naar de Gibeonieten die als houthakkers en waterdragers in de Tempel dienden. Hun dienst zou niet meer nodig zijn omdat de vooraanstaande leiders uit alle volken nu de priesters zullen dienen. De godsvrucht van de Tempel zal dan het hele leven van de volken doordringen en hen verheffen tot een niveau waar zelfzucht en eigenbelang volledig overwonnen zijn en iedereen zijn plichten zal vervullen met als enig doel om Gods wil te doen.

Er zullen donkere dagen voorafgaan aan de komst van de Messias. Dit proces staat bekend als de geboorteweeen van de Messias. We leven ongetwijfeld in gedenkwaardige tijden en we zijn getuigen van de vervulling van veel van de profetische geschriften. De wijzen spreken over drie onafhankelijke oorlogen, die uitgevochten moeten worden. Dit zijn de oorlogen van Gog en Magog, die pas zullen plaatsvinden na de eerste stappen naar de verlossing, die gemarkeerd wordt door de fysieke terugkeer naar het Land Israel.

WO1,2,3 … Moderne commentatoren die over dit onderwerp schrijven, associeren de twee tot nu toe gevochten wereldoorlogen en de verwachte derde wereldoorlog met dit proces, of de moderne oorlogen die Israel tot nu toe heeft gevochten. Daarom zijn voor sommigen de Onafhankelijkheidsoorlog (1948), de Zesdaagse Oorlog (1967) en de Jom Kippoer Oorlog (1973) de vervulling van de oorlogen van Gog en Magog. Maar als de oorlogen van het moderne Israel de oorlogen van Gog en Magog zijn, waar is de Messias dan en waarom verkeert Israel nog steeds in gevaar en wordt Israel geisoleerd door de naties? Het is veel aannemelijker dat het om de wereldoorlogen gaat.

De terugkeer naar het Land Israel begon met de vorming van genootschappen die de Joodse emigratie naar Palestina in 1881/1882 wilden bevorderen. Ze ontstonden onafhankelijk van elkaar in een aantal Russische steden. Deze groepen stonden bekend als Chovevei Zion (Minnaars van Zion). Ze deelden het geloof “dat er voor het volk Israel geen verlossing is zolang ze geen eigen regering in het land Israel vestigen”.

Het meest actief was de groep die in 1881 werd gevormd door studenten van de hogescholen en universiteiten in Kharkov, die zich Bilu noemden, naar de beginletters van de eerste woorden van een tekst uit de Bijbel: “Nakomelingen van Jakob, kom mee, laten wij leven in het licht van de HEER” (Jesaja 2:5). Op een conferentie in Kattowitz in Opper-Silezie in 1884 werd een centrale organisatie opgericht en Leo Pinkster werd tot President gekozen. In zijn openingstoespraak benadrukte hij het belang van terugkeer naar de grond. In 1896 publiceerde Theodor Herzl zijn pamflet “Der Judenstaat: Versuch einder modernen losung der Judenfrage.”

Op 29 augustus 1897 werd het eerste Zionistencongres gehouden in Basel, Zwitserland. De taak van dit congres werd door Herlz in zijn eerste toespraak geformuleerd als “de eerste steen te leggen van het huis dat de Joodse Natie moet huisvesten. De eerste Aliyah of immigratie naar Israel tussen 1882 en 1903 bracht 25.000 Joden naar Palestina. De tweede Aliyah in de jaren tot de Eerste Wereldoorlog, tussen 1905 en 1914, brachten nog eens 30.000 Joden naar het Land Israel. De fysieke terugkeer naar het Land Israel was begonnen.

De Eerste Wereldoorlog bracht de Balfour declaration met zich mee, op 2 november 1917, waarin de Britse regering steun verklaarde aan de vestiging van een nationaal tehuis voor het Joodse volk in Palestina. Op 29 september 1922 beloonde de Volkenbond een mandaat aan de Britse regering om het Joods nationaal tehuis te beschermen en zich tot het uiterste in te spannen om de Joodse immigratie te bevorderen en Joden aan te moedigen zich in het land te vestigen.

De Tweede Wereldoorlog leidde tot de Holocaust, waarbij de Britten de toegangspoorten naar het Land Israel sloten, door de immigratie vijf jaar lang streng te begrenzen, waarna geen verdere immigratie toegestaan zou worden zonder Arabische instemming en de verkoop van land aan Joden onmiddellijk verboden moest worden. Deze politiek van het Britse Witboek van 17 mei 1939 resulteerde in de Joodse strijd om onafhankelijkheid.

Op 29 november 1947 stemden de Verenigde Naties voor scheiding van Palestina in Arabische en Joodse staten. Op 14 mei 1948 las David Ben Gurion de Israelische Onafhankelijkheidsverklaring voor, in het Tel Aviv museum. Israel werd toen aangevallen en binnengevallen door vijf Arabische legers (Egypte, Jordanie, Syrie, Irak, en Libanon). In 1949 werd de wapenstilstand door de Arabische staten getekend op het eiland Rhodos.

Al deze belangrijke gebeurtenissen bij de ontwikkeling van het moderne Israel hebben plaatsgevonden vóór, tijdens en na beide wereldoorlogen. Betekent dit, dat een derde wereldoorlog een eind aan de oorlogen van Gog en Magog zal maken?

 

Deel 2

Er zijn tijden dat de HEER de wereld op z’n kop zet.

“De HEER verwoest de aarde en slaat haar kaal, hij ontwricht haar en verstrooit haar bewoners” (Jesaja 24:1).

Er zijn pogingen geweest om te ontdekken wat er over Gog en Magog is geschreven, om vast te stellen wie zij zijn en waar zij vandaan komen. Om te beginnen spelen de zegen en vloek voor de zonen van Noach een belangrijke rol bij het uitzoeken van het toekomstige conflict (Genesis 9:8-27). De tradities over Magog verschillen, maar we weten in ieder geval dat hij een nakomeling is van Jafet, de zoon van Noach (Genesis 10:2). Volgens deze traditie ligt het land van  Magog in wat tegenwoordig zuidoost Rusland is. Dit houdt in, dat het in het gebied van de Kaukasus ligt, tussen de Zwarte en de Kaspische Zee (Yerushalmi Megillah 3:9). In deze bron worden Gog en Magog geindentificeerd als de Goten, een Oost-Germaans volk dat de Scythen vernietigde en in dat gebied ging wonen.

Deze traditie werd door de kerkvaders overgenomen ten tijde van de Gotische volksverhuizing. Er is ook een oude Christelijke traditie die Gog en Magog identificeert als de Barbaren, die Alexander de Grote opsloot achter de ijzeren poorten bij de Kaspische Zee, maar die aan het eind der dagen zullen uitbreken. Tijdens de Islamitische veroveringen identificeerden Christenen de Moslimlegers met Gog en Magog. De oppervorst van Mesech en Tubal, één van de bondgenoten van Gog, schijnt ook een nakomeling van Jafet te zijn, want Mesech en Tubal zijn de namen van de zonen van Jafet. Ook Perzie (Iran) wordt geidentificeert met Jafets zoon Tiras en met Togarma (Ezechiel 38:6), een kleinzoon van Jafet. Daarom schijnt het dat de krachten die aan het eind der dagen verzameld zullen worden tegen Israel, grote contingenten van de nakomelingen van Jafet zullen bevatten. Gog zelf zal geen nakomeling van Jafet zijn, maar van Edom, die in de hele Bijbel wordt beschouwd als kwaadaardig en de onverzoenlijke vijand van Israel.

“Dit zegt de HEER: Misdaad op misdaad heeft Edom begaan: ze hebben hun broeders met het zwaard achtervolgd, zonder enig medelijden. Hun woede was onverzadigbaar, ontembaar hun razernij. Daarom zal ik mijn vonnis niet herroepen” (Amos 1:11).

Ten tijde van de vernietiging van de Eerste Tempel, maakten ze misbruik van de situatie en grepen de macht in delen van Juda en er zijn aanwijzingen dat ze ook deel hadden aan de vernietiging van Jeruzalem (Psalm 137:7) en zelfs aan de vernietiging van de Tempel zelf (Obadja 16).

Tijdens de Tweede Tempel verbreidde zich het geloof dat het de Edomieten waren, die de eerste Tempel hadden afgebrand en ook de bouw van de Tweede Tempel belemmerden (Ethiopian Enoch 89:66-72). Deze intense, toenemende haat tegen Edom, werd in verband gebracht met de haat van Rome, nadat Rome net als Edom de Tempel had vernietigd. De verplettering van de Diaspora-opstand (115-117 A.D.) tijdens keizer Trajanus, en nog meer de onderdrukking van de opstand van Bar Kochba (132-135 A.D.) en de decreten tot vervolging tijdens keizer Hadrianus, droegen bij tot deze haat. Er is een overeenkomst tussen Edom, dat vergeleken wordt met een varken, en Rome waarvan de zeug een belangrijk symbool was. Er wordt gezegd dat Edom op hoge plaatsen verblijft, als een adelaar (Obadja 4) en de adelaar was ook een belangrijk symbool van Rome.

In de rabbijnse literatuur wordt vaak naar Gog verwezen als Amilus, wat een variant is op Romulus, de stichter van Rome (Yonatan Ben Uziel over Jesaja 11:4). Daarom spreken de meeste wijzen in hun commentaren over Edom expliciet over Rome. De Talmoed zegt ook dat Rome is gesticht door de kinderen van Ezau. De Messias zal moeten strijden tegen een koning die niet dezelfde nationaliteit heeft als het volk waarover hij regeert. De koning die de aanval op Israel leidt, zal van Ezau-Edom komen. De gelederen van zijn strijdmacht zullen komen van Jafet, Cham en de nakomelingen van Ismael. Dit is echt niet ver gezocht, als we denken aan het vierde koninkrijk dat in het zevende hoofdstuk van Daniel wordt beschreven. Het vierde en meest afschrikwekkende dier heeft tien horens waartussen een elfde horen opkomt. Volgens de wijzen symboliseren de tien horens tien koningen uit het vierde koninkrijk. De elfde horen is de laatste koning die tegenover Israel zal staan. Al deze koningen zullen van Ezau-Edom afstammen. Volgens deze visie zet Ezau-Edom andere volken aan om tegen Israel te strijden. Dit past goed in de leer van de wijzen over het vierde koninkrijk, dat anders is dan andere koninkrijken door zijn vermogen om haat tegen Israel over te brengen op andere volken.

Dit wordt verbonden met de geschiedenis van Poerim in het boek Esther. De Amalekiet Haman stamde van Ezau af. Hij was de aanstichter aan het hof van Perzie, dat afstamt van Jafet. We weten hoe het afliep en zo zal het ook in de oorlog van Gog en Magog gaan, als de Edomitische koning van Gog de volken van Jafet zal aanvoeren in de strijd.

“Moge God ruimte geven aan Jafet, hem laten wonen in de tenten van Sem; knecht van Jafet zal Kanaan zijn” (Genesis 9:27).

Waarom zullen de volken van Jafet zich bij de coalitie voegen, als zij volgens de zegen van Noach “wonen in de tenten van Sem”? In Genesis 9:20-27 leren we hoe Jafet zijn broer Sem hielp om de waardigheid van Noach te beschermen door zijn naaktheid te bedekken. Volgens de rabbijnse interpretatie liet Jafet zich meeslepen in deze goede daad, maar het initiatief ging uit van Sem, die het kleed nam waarmee zijn vaders naaktheid werd bgedekt. Daarom wordt hij gezegend, omdat zijn handeling tot eer van God was (Genesis 9:26).

De wijzen leren dat de rol van Jafet in de geschiedenis de vertegenwoordiger is van het gevoel van de mens voor esthetiek. De waardering van de kunst, toneel, poezie, muziek, atletiek en filosofie heeft zijn wortelsl in Jafet, de stamvader van de Grieken. De gaven zijn werktuigen die God aan de mens heeft gegeven. Wie naar schoonheid zoekt, de kunstenaar, kan beinvloed worden door externe krachten. Zijn zienswijze kan makkelijk veranderen. Hij kan zijn gaven net zo makkelijk inzetten voor Edom als voor Sem, in zijn strijd voor het Goddelijke.

Door de hele geschiedenis zijn de afstammelingen van Jafet heen en weer geslingerd tussen de uitersten van spiritualiteit en de grofste zinnelijke begeerten. Dezelfde Jafet, die ermee instemde om het pad van heiligheid te bewandelen door Sem te helpen de eer van zijn vader veilig te stellen, kon eeuwen later Haman toestaan om zijn rijk te beheersen en de afstammelingen van Sem uit te roeien. Daarom zal Jafet, de vertegenwoordiger van alle wereldse culturen in de strijd aan het eind der dagen partij kiezen voor Edom. De mens zal klaarblijkelijk niet in staat zijn om zijn gaven te gebruiken als die geen verband houden met de dienst aan God. In de woorden van de wijzen: ‘als de mens meelevend is met de wreden, zal hij uiteindelijk wreed zijn voor meelevenden’ (Ecclesiastes Rabbah 7:36).

In onze wereld zien we dit duidelijk als mensen goed en kwaad verloochenen en het Woord van God de rug toekeren. Zij adopteren politieke correctheid en real- politiek. Ze omarmen dictators en terroristen en keren de onschuldige slachtoffers van terreur de rug toe. Ten slotte zullen de hemelen Gods majesteit verkondigen (Psalm 19:2) en de aarde zal vol zijn van Zijn heerlijkheid (Jesaja 6:3). Het laatste oordeel zal komen, maar God verlangt niet naar de dood van de zondaar, maar naar zijn berouw.

“Ze zullen zich niet meer verontreinigen met hun afgoden en hun afschuwelijke misdaden, ik zal hen van hun zondige ontrouw redden en hen reinigen. Zij zullen mijn volk zijn en Ik zal hun God zijn” (Ezechiel 37:23).

Dit is ook de weg die in het Nieuwe Testament is op genomen voor hen die de weg van geloof, hoop en liefde volgen. Ook zij hoeven niet te vrezen voor de oordeelsdag.

“Gelukkig zijn zij die hun kleren wassen: zij kunnen over de levensboom beschikken en zullen de stad door de poorten binnengaan. Buiten is de plaats voor de honden die zich bezighouden met toverij en ontucht, met moord en afgodendienst, voor iedereen die de leugen koestert en ernaar handelt” (Openbaring 22:14-15).

……………………………………………..

D e  t o e k o m s t i g e  s t r i j d  o m  d e  t e m p e l … Terwijl we de gebeurtenissen in Israel, het Midden-Oosten aanschouwen, versterkt dat het gevoel dat de volgende stap de grote oorlog uit de eindtijd is’ … … …  … Gershon Salomon

In eerdere editorials hebben we gekeken naar het historische patroon van oorlogen om de tempelberg en de stad Jeruzalem, die de plaats van Gods aanwezigheid op deze aarde vertegenwoordigd en deels gelegen is in het voor de wereld -door Israel bezette Judea en Samaria- of in de volksmonds de Westbank geheten! Door deze oorlogen uit zowel het verleden als het heden te beschouwen, hebben we gezien dat de tegenstanders van Gods plan (Zijn aanwezigheid op aarde doen terugkeren) ook de tegenstanders zijn van Gods volk, de Joden (die moeten dienen als het koninkrijk van priesters wanneer Gods aanwezigheid eenmaal hersteld is). Het zou dus niet verrassend moeten zijn dat het oog van de wereld opnieuw op het Midden-Oosten gericht is, en vooral op de tempelberg. Ook zou het niet verrassend moeten zijn dat het conflict dat door de eeuwen heen aanwezig geweest is en vandaag de dag opnieuw is opgelaaid, onverbiddelijk afstevent op een laatste confrontatie in de toekomst. Mensen in alle werelddelen raken zich hier steeds meer bewust van, maar nergens zozeer als in Israel, het geprofeteerde brandpunt van de toekomstige strijd. Gershon  Salomon, directeur van de Getrouwen van de Tempelberg in Israel, bracht dit tot uitdrukking toen hij zei:

‘Vanaf dat moment [de wedergeboorte van de staat Israel in 1948] hebben de Arabische vijanden, samen met hun bondgenoten van over de gehele wereld [zeven maal] geprobeerd Israel te vernietigen. Die oorlogen en de vastbeslotenheid van de Arabische en islamitische landen om Israel te verwoesten waren de eerste donkere wolken die de eerste stap naar de oorlog uit de eindtijd inluidden … Terwijl we de gebeurtenissen in Israel, het Midden-Oosten en de gehele wereld aanschouwen, versterkt dat het gevoel dat de volgende stap de grote oorlog uit de eindtijd is.’

Terwijl we hebben gekeken naar de hedendaagse vijandigheid ten opzichte van Israel en de dreiging van oorlog om de tempelberg, zijn we alleen in staat geweest om te speculeren over welke gebeurtenissen hierna plaats zullen vinden. Dat is de reden dat we onze aandacht in dit hoofdstuk zullen gaan richten op “het profetische woord” (2 Petrus 1:19), waarin we expliciete details vinden van wat op zekere dag op de tempelberg plaats zal vinden. Volgens de profetieen zullen de komende oorlogen de buitenlandse heerschappij over de tempelberg beeindigen, zal het volk van Israel tot berouw komen en zullen de Joden gevestigd worden als Gods natie en dragers van het lich van Gods Woord in de wereld. Het verschrikkelijke oordeel over degenen die Gods heilige huis zo ontheiligd hebben zal zo streng en ongekend zijn, dat het de natien ervan overtuigt dat de God van Israel de enige God is en dat Hij is teruggekeerd om te heersen (Zacharia 14:9,12-16)!

De strijd om de toekomst begint

 

Het lijkt erop dat de eerste toekomstige oorlog die in het land Israel uitgevochten zal worden een oorlog zal zijn die bekend staat als de “oorlog van Gog en Magog”, die omschreven wordt in Ezechiel 38-39. Echter, aangezien “Gog” de heerser over de plaats “Magog” is, is de term de “profetie van Gog” beter. Deze oorlog lijkt plaats te vinden in de eschatologische toekomst, want in de Bijbel staat: “In toekomende dagen zal het geschieden …” (Ezechiel 38:16). Wanneer dit echter precies zal plaatsvinden is een discussiepunt. De plaatsing van het gedeelte over Gog en Magog in het deel van Ezechiel dat gaat over het herstel (hoofdstuk 33-48) zou kunnen betekenen dat het in het duizendjarig rijk zal plaatsvinden (zie Openbaring 20:8) of in een tijd die daar vlak aan vooraf gaat. In dat geval zou het vóór de Verdrukking kunnen plaatsvinden, tijdens de Verdrukking of erna. Om deze reden is de chronologische plaatsing van deze oorlog één van de moeilijkste zaken in profetische interpretatie. Ik denk aan een plaatsing ervan vóór de Verdrukking omdat dit het beste lijkt te kloppen met de meeste tijdsvoorwaarden die omschreven staan in Ezechiel 38:8-11 met betrekking tot een volk “in toekomende jaren” … “uit het gebied van vele volken bijeengebracht” naar een land dat “tot een blijvende wildernis … [was] geworden” maar nu bewoond is en “uit de volken uitgeleid” is en nu “in gerustheid” leeft met begerenswaardige economische bronnen. Al deze omschrijvingen kunnen slaan op het hedendaagse Israel.

Daarnaast lost dit tijdsmodel het probleem op van hoe Israel de overwonnen wapens en de gesneuvelden van Gog en zijn bondgenoten van de hand doet (Ezechiel 39:9-16). Volgens de Joodse wet moeten doden onmiddellijk begraven worden omdat dode lichamen een bron van rituele verontreiniging vormen. Maar vanwege het enorme aantal lijken zal de begrafenis “zeven maanden lang” duren (Ezechiel 39:9). Als deze strijd tijdens de (grote …GJCP) Verdrukking plaats zou vinden (zelfs tijdens de eerste 42 maanden van zogenaamde vrede in de laatste jaar week van 7 jaar, dus de 70ste van de nog drie openstaande weken op een totaal van 21 jaar! …GJCP), zouden de mensen geen tijd hebben om deze laatste taak uit te voeren voordat de vervolging van de Antichrist de Joodse bevolking de woestijn in drijft (Mattheus 24:16-22;Openbaring 12:6) of anderen dwingt om zich te verdedigen tegen zijn aanval op de heilige stad (Zacharia 12:7-8;13:1;14:2;Openbaring 11:2). Als deze oorlog echter plaatsvindt voordat de Verdrukking begint, zou er genoeg tijd en vrijheid zijn om deze taak te volbrengen volgens de halachic voorschriften.

Ongeacht het specifieke tijdstip van dit eschatologische conflict is het duidelijk dat deze oorlog zal plaatsvinden in het land Israel (Ezechiel 38:9-12;14,16,18-19;39:11) en specifiek “op de bergen van Israel” (Ezechiel 38:8;39:2,17). De indringers zijn een verbond van buitenlandse natien vanuit “ver in het noorden” (Ezechiel 38:6,15), het land van Gog, de grootvorst van Rosh, Mesek en Tubal (Ezechiel 38:2-3, Engelse versie). “Rosh” (een zelfstandig naamwoord) werd oorspronkelijk geassocieerd met de stam van Ros/Rus, die zijn naam ontleende aan een varieteit van topografische gebieden die nu de Oekraine en Rusland vormen. Op historische, geografische en toponomische gronden kan deze identificatie  het best gemaakt worden met het huidige Russische volk. Zelfs de naam Rusland lijktaf te stammen van de term Rosh. Daarom, ondanks de weerstand van sommige moderne critici tegen deze mening, lijkt het erop dat de profetie van Ezechiel 38-39 een profetie van de Russische invasie van Israel vormt.

De andere noordelijke natien die een verbond gesloten hebben met Gog (Mesek, Tubal, Gomer, Bet-Togarma) worden in deze fase vergezeld door natien die de andere drie zijden van het kompas vertegenwoordigen: Perzie (Iran) vanuit het oosten, Ethiopiers vanuit het zuiden en Puteeers (Libie) vanuit het westen, wat dit een wereldwijde aanval maakt. Andere landen die volgens deze tekst de oorlog tegen Israel steunen zijn Seba (Yemen), Dedan (Saoedi-Arabie) en de handelaars en al de machtigen (een economische unie) van Tarsis (het westen).

De Profetie van Gog en de huidige omstandigheden

Net zoals de moderne Israelische staat past bij de omschrijving die in Ezechiel staat voor het Israel uit de eindtijd die deze oorlog zal ondergaan, zo voldoen deze moderne landen aan de details van Israels vijanden (of potentiele vijanden) die allianties voor een invasie kunnen vormen en hebben gevormd en daar ook de economische bronnen voor hebben. Als de oorlog van Gog voor een tijd als de onze is voorzegd en Rusland en de islamitische landen erbij betrokken zijn, kan dat verklaren waarom Rusland vandaag de dag in economisch opzicht zo afhankelijk is en waarom de islam het Midden-Oosten in economisch opzicht overheerst door hun controle over de enorme olievoorraden. De economische problemen en politieke instabiliteit van Rusland hebben het aantrekkelijk gemaakt om economische en militaire verbonden aan te gaan met islamitische machten – dezelfde machten die blijven oproepen tot de verwoesting van Israel.

Sinds de val van de communistische Sovjet-Unie zijn bijvoorbeeld zes van de voormalige Sovjetrepublieken in het zuiden (maar ten noorden van Israel) onafhankelijke islamitische natien geworden: Azerbeidjan, Oezebekistan, Kirgizie, Turkmenistan en Tatarije. Zoals hoofdredacteur Mortimer Zuckerman van U.S. News & World Report opmerkte:

Rusland heeft een economische duikvlucht genomen, die de samenhang van de centrale staat bedreigt en de mogelijkheid van de regering om hun arsenaal nucleaire, chemische en biologische wapens te beheersen. Die kunnen nu elk moment op de zwarte markt komen voor criminelen … En als de staat helemaal uiteenvalt, kunnen we te maken krijgen met het apocalyptische scenario van ultra-nationalisten of een andere groepering die de heerschappij over de nucleaire wapens, die verspreid zijn over 39 verschillende Russische districten, opeist. Rusland is een tragedie op weg naar een catastrofe die ons allemaal kan treffen.

Israel is zonder twijfel één van de meest ontwikkelde en verwesterde landen in het Midden-Oosten en de technologische prestaties en natuurlijke bronnen ervan (water, waardevolle chemicalien en mineralen in de Dode Zee, … en de nog onaangeboorde, maar tevens gevonden petroleum en gasvoorraden, …GJCP) kunnen het tot de “grote buit” maken die deze natien volgens Ezechiel 38:13 willen roven. Het hedendaagse Turkije (Beth-Togarma) heeft een militair verbond met Israel en het Turkse miljoenen leger is één van de factoren die zowel Egypte als Syrie (waar Israel aan grenst) op afstand houden. Turkije is echter een islamitisch land en als het gevraagd zou worden deel te nemen aan een islamitische alliantie van de grootte die voorzegd wordt door Ezechiel, dan zal het wel moeten gehoorzamen, … (thans, voert Turkije onder premier Erdogan een koude oorlog tegen de leiders in Jeruzalem! … GJCP).

In het recente verleden werd gedacht dat er een lijn gevormd was tussen Rusland en de Midden-Oostenlanden Irak, Iran Syrie, Soedan en Ethiopie met als doel het overwinnen van de Verenigde Staten en hun Zionistische bondgenoot in het Midden-Oosten, Israel. Rusland heeft al allianties gevormd met Iran, Syrie, Pakistan, Libie en Turkije. Verder hebben de Centraal-Aziatische republieken Kazachstan, Turkmenistan, Tatarije, Oezbekistan en Kirgizie een militair ondersteuningsverdrag getekend met de Russische Federatie.

Deze landen zijn allemaal islamitisch en zijn wellicht in het bezit van nucleaire wapens. Libie wordt verondersteld de grootste vooruitgang geboekt te hebben in het Midden-Oosten wat betreft het nucleaire programma, … (en Iran beschikt over enkele jaren de nucleaire bom! … GJCP). Pakistan heeft nucleaire wapens getest en andere landen hebben massavernietigingswapens gekocht van Rusland, Noord- Korea en China. Ook Irak had een ontwikkeld nucleair programma totdat het werd binnengevallen door de Verenigde Staten. Deze feiten tonen aan dat er op dit moment omstandigheden bestaan om de profetie van Gog te vervullen. Kan de oorlog tegen het terrorisme, die nu in dit gebied uitgevochten wordt, een katalysator vormen, ( … met de strijd tussen de sjiieten en soenieten, … GJCP) die veel van deze landen samen zal voegen om in de toekomst Israel aan te vallen, het onderwerp van hun haat?

Zal Gog Jeruzalem aanvallen?

Gemotiveerd door een verlangen om Israels economische bronnen te plunderen, wordt over de invasie van Gog gezegd dat het tegen een natie is “die op de navel der aarde woont” (Ezechiel 38:12). Ezechiel 5:5 gebruikt deze uitdrukking als verwijzing naar de heilige stad: “Dit is Jeruzalem. Midden onder de volken heb Ik het gesteld, met de landen eromheen.” Volgend op dit idiomatische gebruik, staat in Tanhuma 106: “Israel ligt in het midden van de aarde en Jeruzalem ligt midden in het land van Israel.” Gebaseerd op deze associatie heeft de traditionele Joodse interpretatie de profetie van Gog geaccepteerd als dezelfde aanval op Jeruzalem en de tempelberg die beschreven wordt in Zacharia 12-14.

Het is echter moeilijk te bepalen of deze uitdrukking door de vijand gebruikt wordt om te spotten met Israels vertrouwen gebaseerd op diens verkregen rijkdom, of als verwijzing dat het onderwerp van hun aanval Jeruzalem is. Bij dat eerste zou het gevoel kunnen zijn “[Israel]  denkt dat het de beste van de wereld is”, een beschuldiging die vandaag de dag door de vijanden van Israel gedaan wordt. Als het het tweede is, zou er misschien gezegd kunnen worden dat de bron van die rijkdom verbonden is aan de tempelberg. Hoewel een dergelijke discussie aantrekkelijk is in het licht van de huidige discussie over de strijd om de tempelberg, vindt het, naar mijn mening, geen steun in de Bijbel. In Ezechiel 38:11 staat specifiek dat de aanval uitgevoerd wordt op “een land van dorpen allen zonder muur, grendels of poorten.” Jeruzalem is echter de uitzondering, omdat het al sinds vroege tijden gekenmerkt wordt als een ommuurde stad met poorten, torens en wallen (Psalm 24:7;48:12;51:18;100:4;122:2,7;Jesaja62:6), een onderscheid dat vandaag de dag nog steeds gemaakt wordt wat de oude stad betreft. Verder, hoewel “de bergen Israels” waar de indringers een nederlaag lijden (Ezechiel 39:4; zie ook 38:21) de bergen die Jeruzalem omringen kunnen omvatten, bevinden deze bergen zich ook in het noordelijk deel van Israel. Aangezien de aanval “uit het verre noorden” komt (Ezechiel 39:22), lijkt het aannemerlijker dat de verwoesting plaatsvindt waar de invasie eerst plaatsvindt – “in de [noordelijke] bergen Israels”.

Het verband van de profetie met de tempelberg

Hoewel ik niet voldoende steun vind voor het idee dat de oorlog van Gog gericht is op Jeruzalem en de tempelberg, geloof ik dat het een cruciaal verband kan houden met de tempelberg en dat het de start kan zijn van het profetisch proces dat leidt tot de herbouw van de Tempel. Als steun hiervoor valt het op dat de profetie van Gog tussen twee andere belangrijke profetieen over de toekomstige Tempel staat (Ezechiel 37:26-28 en 40-48). Deze plaatsing is niet toevallig, zoals sommigen beweerd hebben (als een niet-chronologisch tussenvoegsel of van een latere auteur of bewerker). In plaats daarvan biedt het de theologische verzekering dat de Tempel die in Ezechiel 37 geintroduceerd en gedetailleerd omschreven wordt in hoofdstuk 40-48 nooit opnieuw ontheiligd zal worden (zoals bij vroeger Tempels wel gebeurd is). Het feit dat Gog verslagen zal worden is het bewijs dat Israels God beloofd heeft zijn land te beschermen tegen toekomstige invallen, zoals tijdens de Verdrukking zal gebeuren en opnieuw in de laatste eindtijdinvasie (Openbaring 20:6-9).

Blueprints of the Holy Tempel
(The video below is a virtual computer-generated walk-through of the Sanhedrin Chamber of Hewn Stone)

The Temple Institute presents for the first time, complete and highly detailed blueprints of the Sanhedrin Assembly Hall, the Chamber of Hewn Stone, part of the Holy Temple complex itself. These plans, drawn up by a top Israeli architectural firm hired by the Temple Institute, incorporate modern technological innovation while remaining true to the specific requirements of the Sanhedrin. These plans represent the first stage in the drawing up of comprehensive architectural plans for the entire Holy Temple complex.This video is based on these plans.

De overgang naar de Tempel uit de Verdrukking

De profetie van Gog kan ook een overgang vormen naar de periode van Verdrukking die genoemd wordt in Daniels profetie van de 70 weken, evenals een mogelijke aanleiding voor het enigmatische “verbond” dat in deze tekst voorzegd wordt (Daniel 9:24-27). Om dit uit te leggen, als de volgende oorlog die van Gog en Magog is, en er goddelijke interventie ten behoeve van Israel plaatsvindt, zal de islamitische wereld waarschijnlijk geen nieuwe gewelddadige acties meer beginnen tegen Israel en zich terugtrekken om de openbare schande te verwerken. Dat is precies wat er gebeurde na elk van de grootschalige Arabische aanvallen op Israel in de afgelopen oorlogen waarin ze vernederd verslagen werden, en vooral na de Zesdaagse Oorlog, waarin de luchttroepen van zowel Egypte als Syrie vernietigd werden. President Nasser van Egypte wilde zelfs zijn ambt neerleggen als gevolg van de nederlaag van zijn land in de oorlog. Dus na de oorlog van Gog en Magog is het goed mogelijk dat de islamitische dreiging verdwijnt en er zal ook een politiek machtsvacuum ontstaan. Hierdoor zullen er op dat moment ook machtverschuivingen tussen de natien van de wereld plaatsvinden, hetgeen leidt tot oorlogen die de Antichrist zijn macht geven (Daniel7:23-25;11:40-45; Openbaring 6:2).

Zoals al eerder gezegd, is het mogelijk dat de oorlog van Gog en Magog de overgang vormt naar de periode van Verdrukking, genoemd in Daniels profetie van de 70 weken (Daniel 9:24-27). Een gevolg van de oorlog zou een nieuwe wereldalliantie  zijn die verantwoordelijkheid op zich neemt voor de globale stabiliteit in de nasleep van de politieke en religieuze crisissen als gevolg van de nederlaag van de Russische en islamitische troepen. Daniel 7:23-24 geeft aan dat er eerst een wereldoverheid zal ontstaan, maar dat die zich vervolgens zal onderverdelen in tien overheden. Als, zoals gesuggereerd, de oorlog van Gog en Magog plaatsvindt voordat de Antichrist aan de macht komt, zal er geen centraal figuur zijn om een wereldoverheid in stand te houden en zal het al snel verdeeld worden in een confederatie van tien natien. Een ander gevolg van de oorlog van Gog en Magog kan een globale erkenning zijn van Israel, hetgeen leidt tot onderhandelingen die zorgen voor een genormaliseerde relatie tussen Israel en de opkomende leider van de wereldoverheid, de Antichrist. Israels verbazingwekkende overwinning op de Russische/Arabische alliantie zal er tenslotte voor zorgen dat Israel gezien wordt als een macht om rekening mee te houden. En omdat Israels wonderlijke verlossing mogelijk gemaakt werd door Israels God (in elk geval vanuit Israelisch standpunt), zou het globale beleid van de Antichrist concessies naar Israel moeten omvatten die de God van Israel eerbiedigen.

Kan er een meer toepasselijk eerbetoon aan Israels God denkbaar zijn dan die van de herbouw van de Joodse Tempel, die Zijn goddelijke aanwezigheid onder Zijn volk vertegenwoordigt? Het “verbond” van Daniel 9:27a tussen de Antichrist (“een vorst”, vers 26) en Israel (“velen”) lijkt te resulteren in de herbouw van de Tempel en Daniel 9:27b impliceert dat datzelfde verbond verbroken zal worden door de ontheiliging van de Tempel door de Antichrist, waardoor stopzetting van de tempeldienst noodzakelijk zal zijn.

Het doel van de Antichrist van dit verbond met Israel maakt zeker deel uit van een misleidend plan om zichzelf een politieke positie in Jeruzalem te verschaffen om de “gruwel der verwoesting” in de Tempel te introduceren en goddelijke autoriteit over zichzelf uit te roepen (Mattheus 24:15; Marcus 13:14;2 Thessalonicenzen 2:4;  zie ook Openbaring 11:2), en om het satanische doel van Joodse genocide uit te voeren (Mattheus 24:16-22; Openbaring 12:13). Het verlangen van de Antichrist om een verbond met Israel te sluiten kan echter ook een goede politieke strategie op dat moment zijn (voor hem), omdat Israel een positie van wereldwijd respect verkregen heeft als gevolg van de “wonderbaarlijke” overwinning in de oorlog van Gog en Magog. Elke toekomstige zet die de Antichrist zou doen om zijn leiderschap te verzekeren, zou goedgekeurd worden met Israel in zijn zak. Daarom, als een maffioos met een afpersingsbende, is het mogelijk dat de Antichrist, door dit verbond, een speciale garantie van veiligheid biedt die Israel een onafhankelijkheid zal verschaffen als nooit tevoren. Het zal ook de eerste keer in de moderne geschiedenis zijn dat Israel van de internationale onderhandelingstafel opstaat en iets krijgt in plaats van iets geeft! Dit verbond zal voor Israel een tijd van schijnvrede inluiden die, in contrast met de oorlogen, epidemieen en hongersnoden waar de rest van de wereld onder lijdt (Openbaring 6:1-6), veel Joden ertoe zal verleiden te denken dat het beloofde Messiaanse tijdperk begonnen is.

Onder het nieuwe verbond met de Antichrist zou Jeruzalem een nieuwe status als “wereldhoofdstad” kunnen krijgen. In de afgelopen tientallen jaren hebben verschillende vredesvoorstellen, waaronder een plan van het Vaticaan, internationalisering van de stad Jeruzalem voorgesteld. Rabbi  Nachman Kahane, die één van de geestelijke krachten was achter de organisatoren van de moderne Tempelbeweging, zei in een interview in 1989 tegen me dat hij dacht dat de beste oplossing voor de huidige controverse over Jeruzalem was dat de Joden, christenen en moslims op gezamelijke grond samen zouden komen om Jeruzalem tot een religieuze wereldhoofdstad te maken.

Op dezelfde manier vertelde premier Shimon Peres, hoofd van de Israels Arbeiderspartij, in juli 2003, toen hem door Russische diplomaten in training gevraagd werd hoe hij het Israelisch/Palestijnse conflict zou oplossen, over zijn plan “om de heilige plaatsen heilig te verklaren voor Joden, christenen en moslims, in Jeruzalem als wereldhoofdstad.” Met dit plan zou de tempelberg internationaal bestuurd worden, waarbij een secretaris-generaal van de VN als burgemeester zou dienen. Ik noem deze voorbeelden alleen om een suggestie te doen over de vorm die het verbond met Jeruzalem in het licht van de huidige gebeurtenissen aan zou kunnen nemen. Welke vorm het uiteindelijk ook zal krijgen, orthodoxe Joden zullen waarschijnlijk de leiding over de tempelberg krijgen, hetgeen hen in staat zal stellen hun Tempel te herbouwen en de offerdiensten in ere te herstellen.

In deze tijd zal de Antichrist zijn macht vergroten door de tien koningen van de confederatie de oorlog te verklaren (Daniel 11:40-45) en drie van hen te vermoorden (Daniel 7:24b; Openbaring 17:12-13). Wanneer hij eenmaal de top van zijn politieke macht bereikt heeft, zal hij een vergelijkbare religieuze macht proberen te verkrijgen door de activiteiten van zijn valse profeet (Openbaring 13:11-17). Om de grootst mogelijke verklaring te kunnen doen aan een wereld die nog maar een paar jaar eerder getuige geweest is van de macht van Israels God, zal de Antichrist Hem schijnbaar proberen te belasteren door een open aanval op het symbool van Zijn autoriteit, de Tempel.

De aanval van de antichrist op de tempelberg

Zowel in het Oude als het nieuwe Testament wordt de ontheiliging van de herbouwde Tempel voorzegd, evenals een enorme oorlog waarbij de legers van de Antichrist Jeruzalem veroveren en controle krijgen over de tempelberg. De eerste aanval van de Antichrist op de heilige stad, de tempelberg en het Heilige der Heiligen in de Tempel zal blijkbaar een complete verrassing voor de Joden zijn. Misschien komt de Antichrist onder valse voorwendselen naar Jeruzalem, bijvoorbeeld voor een inspectie, met zijn gebruikelijke militaire entourage. Dan, misschien wel terwijl de priesters met hun dagelijkse taken bezig zijn, zal een eenheid van soldaten van de Antichrist de tempelberg aanvallen, de priesters en de Levieten verbannen en het gebied innemen. Teksten zoals Jesaja 66:1-6; Daniel 9:27; Mattheus 24:15; Marcus13:14; 2 Thessalonicenzen 2:4 en Openbaring 11:1-2 zeggen ons dat de Antichrist de heilige stad 42 maanden lang bezet zal houden (de tweede helft van de laatste, dus de 70e jaar week, die expliciet de Grote Verdrukking genoemd wordt! … GJCP), de priesters en aanbidders uit de Tempel verdrijft, een einde maakt aan het offersysteem en zelf plaatsneemt in het Heilige der Heiligen. De actie van de Antichrist zal de Tempel onbruikbaar maken vanwege rituele onreinheid, hetgeen zal blijken uit de stopzetting van het offersysteem zoals voorzegd in Daniel 9:27. Het zichzelf vestigen van de Antichrist in de Tempel wordt “de gruwel der verwoesting” genoemd (Mattheus 24:15, vergelijk Daniel 9:27). De apostel Paulus voorzegt deze gebeurtenis in 2 Thessalonicenzen 2:4. Paulus zegt dat de Antichrist (die in 2 Thessalonicenzen 2:3 “de mens der wetteloosheid” genoemd wordt) de ultieme belediging zal begaan door zichzelf te verheffen boven de enige ware God door zichzelf te zetten in de heiligste plaats van de Tempel van God. Op deze daad wordt gedoeld in Daniel 11:36, waar we over de Antichrist lezen: “Hij zal zich verhovaardigen en zich verheffen tegen elke god, zelfs tegen de God der goden zal hij ongehoorde woorden spreken.”

Daniel 11:45 merkt op dat de Antichrist als een gevolg van deze invasie: “zijn staatsietenten [zal] opslaan tussen de zee en de berg van het heilig Sieraad.” Dit is een omschrijving van het inrichten van een militaire en politieke basis door de Antichrist in Jeruzalem (tussen de Middellandse Zee en de Dode Zee) en in het bijzonder op de tempelberg (“de berg van het heilig Sieraad”). Wanneer de Antichrist de tempelberg eenmaal  in handen heeft,  is het mogelijk dat Jeruzalem het politieke en religieuze centrum van zijn heerschappij wordt en de plaats van waaruit de valse profeet werkt en het teken van het beest instelt als een teken van trouw aan de regering en godheid van de Antichrist (Openbaring 13:16-17). Op dat moment zullen de daden van de Antichrist voor orthodoxe en Messiaanse Joden aan de ene kant de vervolging van hun Joodse volk inluiden (Jesaja 66:5-6; Mattheus 24:16-22) die de rest van de Verdrukking zal kenmerken (en zorgt voor nationaal berouw en de terugkeer van de Messias om zijn rechtvaardige overgeblevenen te redden) en aan de andere kant zal een ondergrondse opstand beginnen tegen het beleid van de Antichrist door een toegewijde groep Joodse rebellen wiens voornaamste doel het terugwinnen van de tempelberg zal zijn (Zacharia 12:8-13:2; 14:4). De details van deze opstand en het einde ervan in de strijd van Armageddon zijn te vinden in Zacharia 12-14.

De strijd om de tempelberg tijdens de Verdrukking

Als we de gebeurtenissen uit Zacharia 12-14 vergelijken met die in het boek  Openbaring, dan lijkt het erop dat de Antichrist zijn leger verzamelt in de Vallei van Jizreel (Openbaring 16:14-16) en dat zijn vijanden een aanval zullen doen op zijn commerciele centrum, Babylon en dat zullen verwoesten (Openbaring 18:1-24). Hierna, gemotiveerd door een verlangen om het volk van God te vernietigen, zal de Antichrist zijn troepen naar het zuiden leiden om zich te voegen bij een internationale coalitie, samengesteld om Jeruzalem aan te vallen (Zacharia 12:1-3; 14:1). Dit zal de laatste veldtocht van de strijd van Armageddon zijn en die lijkt te zijn gericht op het oostelijke deel van de stad, waar de tempelberg onder valt, de plaats waar de Antichrist eerder zijn religieuze basis gevestig had (Daniel 11:45a).

Vanuit de beschrijving van de oorlog in Zacharia 12 en 14 lijkt het erop dat de Joodse opstandelingen het oostelijke deel van de stad en de tempelberg hebben terugveroverd (Zacharia 12:5-9; zie ook Micha 4:11-5:1) en ze zullen de westelijke helft verliezen, vanwaar de mensen in ballingschap gezonden zullen worden (Zacharia 14:2). Hoewel de tekst niet expliciet aangeeft welk deel van de stad door de Joodse overgeblevenen in handen gehouden zal worden, geloof ik om verschillende redenen dat dit het oostelijk deel van Jeruzalem en de tempelberg zal zijn.

  1. Vanwege de aanwezigheid van de Tempel zal dit gebied het felst verdedigd worden en pas als laatste vallen.
  2. Het feit dat de tekst het deel van de Olijfberg noemt dat “vóór Jeruzalem ligt aan de oostzijde”,  recht tegenover de tempelberg.
  3. De Olijfberg in tweeen zal splitsen en de twee zijden naar het noorden en het zuiden zullen bewegen, hetgeen een oost-westelijke ontsnappingsroute vormt voor de Joden (Zacharia 14:5).

Deze oost-westelijke ontsnappingsroute zal aan de oostkant van de stad beginnen, waarschijnlijk direct vanaf de tempelberg, door het Kidrondal en door de Olijfberg naar de woestijn van Judea. De enige manier om deze route te bereiken is vanaf het oostelijke deel van de stad, dus het lijkt logisch dat dit het gebied is dat in het bezit zal zijn van de ovegebleven Joden.

Nog meer bewijs dat deze strijd de tempelberg zal omvatten, wordt geimpliceerd in het contrast tussen de natien die zich voor de strijd tegen Jeruzalem verzameld hebben (Zacharia 12:3;14:2) en de natien die zich in Jeruzalem verzamelen voor aanbidding (Zacharia 14:16; zie ook Jesaja 2:2;56:7). In tweede instantie is de focus van aanbidding de tempelberg. Om het contrast volledig te maken, zou in eerste instantie de focus een aanval op de tempelberg moeten zijn. En

En uiteindelijk moeten we in gedachten houden dat de Messias zal afdalen op de Olijfberg recht tegenover de tempelberg (Zacharia 14:3-4). Op het moment dat Zijn voeten de berg raken, zal die splijten om een uitweg te creeren voor de overgebleven Joden (zie ook Jozua 3:6-17) en tegelijk de ontsnappingsroute van de legers van de Antichrist naar het noorden en zuiden af te sluiten, waardoor ze alleen achterblijven in het Kidrondal, ook bekend als het dal van Josafat (“God zal oordelen”), om vernietigd te worden (Zacharia 14:12-15; zie ook Jesaja 14:3-21; Joel 3:12-13; Openbaring 19:11-16). De Messias zal dan de legers van de Antichrist verwoesten door een plaag (Zacharia 14:12-15; Openbaring 19:17-21) en de ontsnappingsroute zal voor zijn overgebleven kinderen een doorgang zijn naar Hemzelf op de Olijfberg.

Deze daad zal de belofte vervullen die Jezus deed op de Olijfberg, toen Hij zei dat de Tempel verwoest zou worden en dat de leiders van Jeruzalem Hem niet zouden zien totdat ze zullen zeggen: “Gezegend Hij, die komt in de naam des Heren!” (Mattheus 23:38-39). Ook zal het een vervulling zijn van Zijn voorzegging over de verwoesting van de Tempel en het oordeel over degenen die hem verwoest hebben (Mattheus 24:15; Lucas 21:28; zie ook Daniel 9:27). Na het einde van deze strijd om de tempelberg zal de Here de troon opeisen in een nieuwe Tempel (Zacharia 14:9; 16; zie ook Jeremia 3:17) op een volledig herstelde tempelberg (Zacharia 14:10; zie ook Jesaja 2:2-3) die het gehele duizendjarige rijk zal standhouden (Ezechiel 37:26-28).

De laatste strijd om de tempelberg

De oude profeten en Openbaring 20:1-15 schilderen het duizendjarige rijk af als een periode van onbedreigde heiligheid, waarin Israel geleid wordt door een theocratische overheid onder heerschappij van de Messias.

Ezechiel 40-48 schildert dit tijdperk verder af als een periode van ongekende aanbidding en geestelijke dienst rondom de vierde Tempel (Jesaja 2:2-4; 66:18-23; Ezechiel 36:25-36; 37:25-28; 43:7; 44:3, 24; 45:8-10). Deze tijd zal gekenmerkt worden door hoge ouderdom, harmonie in de natuur, ware vrede, gulle voorspoed en een universele erkenning van de Here, evenals gemeenschap met Hem op aarde (Jesaja 11:6-9; 65:18-25; Jeremia 31:27-33). Het komt misschien als een verrassing om dan in Openbaring 20:7-9 te lezen over een nieuwe toekomstige aanval van de heidense natien op “de geliefde stad” (Openbaring 20:9), herinnerend aan de eerdere oorlog van Gog (Ezechiel 38-39). Maar terwijl de oorlog van Gog uit het (verre … GJCP) noorden kwam, is de aanval uit Openbaring 20:7-9 vanuit het zuiden op Jeruzalem gericht, en ze zullen “de legerplaats der heiligen en de geliefde stad” omsingelen (Openbaring 20:9).

Duizend jaar lang (Openbaring 20:6) zal de vierde Tempel dienen als de troon van de Here (Jeremia 3:17) en de wereld zal er jaarlijkse pelgrimsreizen heen maken om de Messias die regeert, te aanbidden (Zacharia 14:16-19). Aan het begin van het duizendjarig rijk zullen alle wapens vernietigd worden en Israel en de natien zullen geen oorlog meer voeren (Jesaja 2:4). Volgens Openbaring 20:7-8 zal de terugkeer van oorlog aan het einde van het duizendjarig rijk veroorzaakt worden door de satan, die zal zijn vrijgelaten (Openbaring 20:1-3) om nog een laatste verleidingspoging te doen voor het einde van de wereldgeschiedenis. Wetende dat de slechte kant van de mens de bron van al het geweld is (Jakobus 4:1-3), zal satan degenen verzamelen die zich van buiten lijken te hebben onderworpen aan de regels van het Nieuwe Verbond van de Messias, maar van binnen nog steeds rebels zijn. Dit zal het nageslacht zijn van de mensen die het duizendjarig rijk binnengegaan zijn na het oordeel over de natien aan het einde van de Verdrukking (Mattheus 25:31-46).

Gods bedoeling met het toestaan van deze laatste opstand aan het einde van het duizendjarige rijk kan zijn dat Hij aan de mensheid wil laten zien dat zelfs in de meest volmaakte omgeving – met een onmiskenbaar, zichtbaar getuigenis van de eigen aanwezigheid van de Here en duizend jaar van instructies uit Gods Woord – de oude mens nog steeds tegen God in opstand zal komen. Wat de reden ook is, satan, vermomd als Gog, zal zijn wereldwijde leger naar de Here in de vierde Tempel leiden. De tekst identificeert deze plaats als “de breedte der aarde de legerplaats der heiligen en de geliefde stad” (Openbaring 20:9). Volgens Zacharia 14:10 is deze “breedte” het gevolg van een goddelijke transformatie van de topografie rond Jeruzalem “de Vlakte van Geba [15 kilometer ten noorden van de stad] tot Rimmon [vijftig kilometer ten zuidwesten van de stad].” Jesaja 2:2 impliceert dat dit gebied afgevlakt wordt, zodat de tempelberg in het midden ervan kan staan (zie Ezechiel 48:21). Ezechiel 48:10-22 omschrijft de “legerplaats der heiligen” als de verdelingen van land rondom het heiligdom waar de priesters, Levieten en werkers van de heilige stad wonen.

Net zoals de oorlog van Gog die omschreven wordt in Ezechiel, Gods glorieuze macht aan Israel en den natien toonde en Zijn vermogen om het Zijne te beschermen tijdens de Verdrukking, zo zal deze laatste vertoning in de menselijke geschiedenis Zijn macht aan de natien bewijzen en aan Gods kinderen hun behoefte aan Zijn bescherming. Net zoals in de oorlog van Gog zal Gods goddelijke interventie ten behoeve van Zijn kinderen onmiskenbaar zijn, in de vorm van “vuur” dat nederdaalde “uit de hemel” (Openbaring 20:9). Na deze laatste strijd zal de duivel, samen met degenen die hij verleid heeft, in het vuur geworpen worden en de rest van de eeuwigheid bij de Antichrist en de valse profeet doorbrengen in de poel van vuur en zwavel (Openbaring 20:10). Dit zal het einde zijn van de oorlogen om de tempelberg en de hemel en de aarde zullen hernieuwd worden (Jesaja 65:17; 66:22; 2 Petrus 3:10-13) voor de eeuwigheid.

In ons onderzoek naar de laatste oorlogen op aarde, die om Israel en de tempelberg zullen draaien, hebben we gezien dat de Here zal triomferen terwijl Zijn profetische programma voltooid wordt.

U en ik leven echter in het heden van escalerende problemen rondom de tempelberg – problemen die onze levens beinvloeden met politieke en religieuze draaikolken. Hoe kunnen we onszelf voorbereiden om ons bezig te houden met de zaken van onze tijd en de toekomst waarin de ijzingwekkende profetieen deel van ons heden gaan uitmaken?

uit: De Tempelberg betwist wordt de tempel herbouwd? Randall Price

………………………………………..

Resumerend:

Het lijkt me nuttig om hierbij nog een paar kanttekeningen te plaatsen:

In zijn boek ‘De Terugkeer van Jezus Christus’ naar de Openbaring van Johannes met als statement: bevrijding van bezet gebied, geeft de heer H. Verweij enig inzicht in een gebeuren wat voor velen een breekpunt is geworden in hun onderzoek naar de oorlog van ‘Gog en Magog’; ik citeer: …

De sleutel tot de grote veranderingen in de wereld, die tevens tot de periode van de Apokalyps – de grote verdrukking (het ingaan van de laatste 3 jaar weken, dus te beginnen met de 68e jaar week, die dus nog niet de Grote Verdrukking van de 70e jaar week inluiden – GJCP) – leiden, is m.i. de invasie van Gog in Israel. Deze door de profeet Ezechiel voorzegde roofoverval op Israel wordt door sommige onderzoekers vereenzelvigd met de “Gog en Magog” van Ap.20:7-1 na het duizendjarig Christusrijk. Dat ligt op het eerste gezicht ook voor de hand, daar deze aanval geschied aan het einde van het messiaanse rijk, waarin Israel in grote vrede en welvaart woont. En is het opvallende van Ezechiels profetie ook niet dat Israel dan in grote vrede en welvaart leeft? Waar zouden wij dat “openliggende land, zonder grendels en deuren, dit dorpland” volgens de beschrijving van Ezechiel beter kunnen zoeken dan juist in de in Ap.20 beschreven periode van het messiaanse rijk op aarde? (Het verband van dit vers met de terugkeer lijkt bevestigd te worden door de bewering dat de mensen er allemaal “in gerustheid” wonen. De hebreeuwse term betach (“veiligheid, gerustheid”) verwijst naar Israels vrijheid in het land (of dat nu in het duizendjarige rijk is of ervoor) en kan doelen op een veiligheid die te maken heeft met militaire kracht (kijk maar eens naar de moderne Hebreeuwse term bituhon, die “miltaire zekerheid” betekent – GJCP). En toch is deze redenering achteraf niet houdbaar. Mogelijk is ook het verschil in aanduiding van “Gog en Magog” bij Ez. 38 en 39 en Ap. 20 reeds een punt van overweging, daar Ezechiel van een grote macht in het noorden spreekt en Ap. 20 van volken van de vier einden der aarde. Maar  doorslaggevend is dat de profeet na de schildering van Gogs verraderlijke aanval en de vernietiging in het open veld door Gods hand, nadrukkelijk zegt: “En die van het huis Israels zullen weten dat Ik, de HERE, Uw God ben, van die dag af en voortaan” (Ez.39:22). Het is deze uitspraak die onmogelijk van toepassing kan zijn op de “Gog en Magog”-volken van Ap. 20, want deze oorlog breekt uit aan het einde van het messiaanse rijk, waarin Israel geheel en al de HERE kent en dient.

[Ook Rod Boggia zegt in het Prayer Bulletin ‘Prayer For Israel’ van May/June 2011, iets wat heel interessant is en wat vaak over het hoofd wordt gezien met betrekking tot … ‘een land van dorpen, die in gerustheid wonen, allen zonder muur, grendels of poorten’ … Ezechiel 38:11, het volgende: …

“The war, when it comes, will be ‘like a cloud’ against defenceless villages. The reference to un-walled villages (v. 11) is interesting. Today there is a seperating wall in Israel so, many villages are, technically, ‘walled’. However, if this is in place during the Gog-Magog war, the invasion may come from the north over the Golan Heights, where all the villages remain un-walled.”]

Uit Ezechiels visioen blijkt dat Israel, ofschoon in vrede en welvaart levend, tot op de invasie van Gog en Magog en de spectaculaire vernietiging van deze geweldige macht door God, nog niet weet dat de HEER hun God is. Maar van die dag af zal Israel het weten. En voortaan. Dat wil zeggen, na de spectaculaire ervaring met Gog en Magog zal Israel ook niet meer terugvallen in ongeloof of formalistische godsdienst. Dat houdt in  dat de HEER na het gebeuren met Gog met Israel iets zal doen, waardoor Zijn volk Hem nooit meer zal verlaten. Ezechiel schets het herstel van Juda en Israel, beide “huizen”, als een proces in twee fasen: eerst een vleselijk en dan een geestelijk herstel (Ez.37). Het is zeer aannemelijk dat met de vernietiging van Gog de ogen van het vleselijk Israel zullen opengaan, want van die dag af en voortaan zal Israel weten dat hun God de HERE is. Dan zal wellicht het moment zijn aangebroken dat de HERE Israel Zijn Geest zal schenken. Wel kunnen wij veronderstellen dat voor die tijd reeds 144.000 uit (al) de stammen verzegeld zijn (Ap. 7:1-8) en ook zal dan reeds de tempel gebouwd zijn (omdat om nader te noemen redenen gebeurtenissen van Ap. 11 e.v. niet ver na de invasie van Gog kunnen plaatshebben … maar deze gebeurtenissen zijn als zodanig niet in te passen in een laatste jaar week de 70e zoals zo vaak wordt verondersteld – GJCP), maar geheel Israel komt pas tot bekering na het geweldige teken van God met de ondergang van Gog. Ook al is de Christus dan nog niet gekomen, en ook al hebben de stammen Hem dan nog niet overeenkomstig Zacharia’s profetie (Zach.12:10-14) ontmoet, er moet na Gogs vernietiging een tijd van bekering en verwachting ingaan. Als wij ons dit gebeuren realiseren, begrijpen we beter het vervolg der ontwikkelingen (zoals de verkondiging van het Evangelie van het Koninkrijk, dat in de gehele wereld gepredikt zal worden tot een getuigenis voor alle volken, en dan (pas) zal het einde gekomen zijn, … waarbij m.i. de 144.000 verzegelden uit de stammen Israels betrokken zullen zijn – in tegenstelling tot het Evangelie der genade Gods, Matth.24:14;3:2;4:17;Marc.1:15;Luk.4:43;Efz.3:1-13 – GJCP), … einde citaat!

Denk hierbij ook aan de profetie uit Joel 2 waar gesproken wordt over een macht uit het Noorden, … ‘Ik zal van u wegdrijven die uit het Noorden en hem verjagen naar een dor en woest land, zijn voorhoede naar de oostelijke zee, en zijn stank zal opstijgen en zijn vuile lucht zal opstijgen, want Hij heeft grote dingen gedaan’ … ‘Dan zult gij weten, dat Ik in het midden van Israel ben, en dat Ik, de HERE, uw God ben, en niemand anders; mij volk zal nimmermeer te schande worden.’ (Joel 2:20,27, verg. ook Ezechiel 39:22).

Dit gebeuren impliceert een belofte, ‘een belofte van de Geest’ zoals beschreven in de verzen 28 – 32, … ‘en daarna zal het geschieden, dat Ik Mijn Geest zal uitstorten op al wat leeft, en uw zonen en uw dochters zullen profeteren; uw ouden zullen dromen dromen; uw jongelingen zullen gezichten zien. Ook op de dienstknechten en op de dienstmaagden zal Ik in die dagen mijn Geest uitstorten. Ik zal wonderen geven in de hemel en op de aarde, bloed en vuur en rookzuilen. De zon zal veranderd worden in duisternis en de maan in bloed, voordat de grote en geduchte dag des HEREN komt. En het zal geschieden, dat ieder die de naam des HEREN aanroept, behouden zal worden, want op de berg Sion en te Jeruzalem zal ontkoming zijn, zoals de HERE gezegd heeft; en tot de ontkomenen zullen zij behoren, die de HERE zal roepen.’

Mijn inziens zal het geweldige Godsteken bij de vernietiging van Gog op de bergen van Israel (waarbij Jeruzalem zelfs niet ter sprake komt, want Gog wordt weggevaagd in het open veld) de onmiddellijke aanleiding zijn voor de ontmaskering, van de ruiter op het witte paard; dit zal gebeuren bij de losmaking van het eerste zegel door het Lam, de Leeuw uit de stam van Juda, de wortel Davids die overwonnen heeft, (Ap. 5:5;6:1). Tevens zal dit gebeuren dan ook de inleiding zijn van het aanbreken van de nu nog 3 openstaande jaar weken op een totaal van 70 weken, die zal aanvangen met de 68e jaar week, en die aan het einde van het boek de Handelingen der Apostelen zo abrupt werden afgbroken bij de 67e jaar week omstreeks het jaar 63-64 A.D. (Dan.9:24-27;Hand.28:24-28).

Terugkomend op de drie grote moderne oorlogen die Israel tot nu toe heeft gevochten, onderscheiden we: …

  1. de Onafhankelijkheidsoorlog van 1948
  2. de Zesdaagse Oorlog van 1967
  3. de Jom Kippoer Oorlog van 1973

die voor sommigen de vervulling zijn van de oorlogen van ‘Gog en Magog’,  maar de Messias niet deden terugkeren en Israel nog steeds in gevaar verkeert en geisoleerd wordt door de naties, is het veel aannemelijker te veronderstellen dat waar de profeet Ezechiel op doelt het om een nog veel grotere oorlog gaat, doch waren deze drie oorlogen een voorafschaduwing van iets dat nog komen gaat!

What lies ahead?

Joel C. Rosenberg zegt in zijn boek ‘Epicenter’Why the current rumblings in the Middle East will change your future – het volgende n.a.v. de drie grote oorlogen die Israel in de voorbije 20e eeuw voerde; ik citeer: …

ECHOES OF MODERN  ANTI-ISRAEL ALLIANCES

Now that we have examined the intelligence provided by Ezekiel, let us briefly consider recent Arab-Israeli wars as well as the current state of the Middle East conflict to get a better sense of how soon this prophecy could come to fulfillment.

“We Israelis have a history of facing overwhelming odds against us,” former Israeli UN ambassador Dore Gold once told me. Indeed they do. For example, on the very day Israel declared independence, May 12, 1948, forces from seven Arab armies – Egypte, Syria, Transjordan, Lebanon, Iraq, Saudi Arabia, and yemen – attacked the fledgling Jewish state from the north, south, and east.

The 1948 war thus offered echoes of the coming War of Gog and Magog. But it could not have been the war Ezekiel foretold. Neither Russia nor Iran  participated in that war, nor did other coalition members specifically cited by Ezekiel. To the contrary, Moscow formally recognized the State of Israel in its earliest days. Also, Egypt and Iraq fought against Israel in 1948, while Ezekiel never said they would be involved.

The Six Day’s War of June 1967 provided another prototype of the War of Gog and Magog. Israel was again surrounded by hostile Arab and Islamic forces and once again won a tremendous victory, in this case winning back the biblical lands of Judea and Samaria (the West Bank), the ancient Philistine territory of the Gaza Strip, and the strategically critical “mountains of Israel” to the north (the Golan Heights). Israel also reunified the holy city of Jerusalem.

But the Six Days’ War could not have been the War of Gog and Magog, for while the Soviets that time provided arms, training, intelligence, and other support to their Arabs clients, they did not directly participate in the war against Israel. Nor did Iran or other coalition members specifically mentioned by Ezekiel. Egypt and Iraq, meanwhile, took leading roles, contrary to the scenario laid out in the prophecy.

In many ways, the Yom Kippur War of October 1973 was even closer to Ezekiel’s prophecy, though it, too, bears crucial differences. Israel again found herself surrounded by an enemy coalition, led by Egypt, Syria, Jordan, an Iraq. Other nations played important roles as well. Saudi Arabia, Kuwait, Libya, Algeria, Tunisia, Morocco, Sudan, and Pakistan assisted with varying degrees of financial aid, ground forces, combat pilots, and military equipment. Even Cuba and Uganda sent forces to help defeat the Israelis. Israel won a surprising, against-the-odds victory. But again, while the Soviets were major sponsors of the anti-Israel coalition, they did not send forces. Nor did other Ezekiel-specific countries such as Iran and Turkey. Egypt and Iraq, however, again played key roles.

What is most significant about the Yom Kippur War vis-á-vis Ezekiel’s prophecy is that it set into motion a peace process that has neutralized Egypt as a direct combatant against Israel. Convinced that the Soviets were not a reliable ally and that Egypt could never win the Sinai Peninsula back through militairy means, Egyptian president Anwar Sadat finally decided to bring the conflict to an end through negotiations. He made a historic visit to Jerusalem, spoke directly to the Israeli people and before the Israeli parliament, and ultimately signed a peace treaty with Israel known as the Camp David Accords.

As I’v pointed out, Egypt’s involvement in these previous conflicts is one of the main reasons none of them could have been the war predicted by Ezekiel. But the 1979 peace treaty between Egypt and Israel actually brings the War of Gog and Magog scenario an important step closer to being fulfilled.

However, no such peace process ensued with Syria, Israel’s prime enemy to the north. Thus, “the mountains of Israel” known as the Golan Heights remain hotly disputed land and will eventually become ground zero in the War of Gog and Magog.

PUTIN’S ISLAMIC INITIATIVE

Based on Ezekiel’s intelligence, we should expect Russian influence throughout the Islamic world to increase dramatically as the time of the War of Gog and Magog approaches. And  that is precisely what is happening.

As Vladimir Putin got himself settled into office in 2000, rebuilding Russia’s tattered alliances in the Middle East became increasingly top priority. In August of that year, Putin welcomed Yassar Arafat to Moscow, fresh from Arafat’s visit to Tehran. Arafat pointedly asked Putin to get Russia more actively and aggressively involved in the Middle East than either Gorbachev or Yeltsin had. Putin, noting that he had been following the regional peace talks “very closely,” agreed.

By the spring of the following year, Putin had welcomed Iranian president Mohammed Khatami to Moscow – the first visit by an Iranian leader since the Islamic Revolution of 1979 – to discuss increasing arms sales, nuclear cooperation, and other trade deals.

And then, as if he were working his way down Ezekiel’s list, Putin expanded what I call his Islamic Initiative well beyond Iran.

In december 2001, the Russian leader welcomed Ethiopian prime minister Meles Zenawi to the Kremlin and signed the first major treaty between Moscow and Addis Ababa. Putin agreed to sell Ethiopia more Russian arms, including fighter jets and other combat aircraft as well as transport helicopters. Putin also agreed that year to write off $5 billion in debt that Ethiopia owed the Soviet Union in return for new trade deals and the opportunity for Russian petroleum companies to develop oil and gas fields in the African country.

In September 2003, Putin welcomed Saudi Arabia’s crown prince Abdullah Ibn Abdul Aziz to Moscow. It was the first visit of such a high-ranking Saudi leader since 1932, and given that the Saudis had channeled billions of dollars to the mujahedin of Afghanistan to defeat the Soviets after their 1979 invasion – and that the U.S. still had militairy bases in the Saudi kingdom at the time – the meetings were historic. The two countries signed new trade deals and discussed regional security and future arms deals. “Russia occupies a special position in our interests and hearts as it was the first country to recognize the new Saudi state [in 1926], “the crown prince said.

Putin responded, “We view the Arab and Islamic world through the greater part of modern history in their being our closest partners and associates.”

In October 2003, Putin traveled to Malaysia to address the Organization of the Islamic Conference and to call on the OIC to accept Russia as a menber, given that about one in seven Russian citizens (about 20 million people) are Muslims. “For centuries, Russia as a Eurasian country has been intertwined with the Islamic world,” Putin told the gathering. “The last decade was a time of revival of the spiritual life of Russia’s Muslims.”

He noted that in 1991, Russia had only 870 mosques while today there are more than 7,000 and added that “Rusisa is also actively developing contacts with the majority of the states represented in this hall, essentially keeping up the long standing, mutually beneficial traditions of cooperation and profound respect for each other.”

The move was widely praised throughout the Middle East. It did, in fact, open numerous doors for Putin to build new relationships and alliances, and Russia was accepted into the OIC with “observer status.”

In October 2004, Putin accepted Iran’s invitation to visit Tehran, further signaling the seriousness of the emerging Russian-Iranian alliance. “We do not have a concrete date for a visit by the president to Iran, but there is a firm agreement with the Iranian side that this visit will take place in the foreseeable furture, “Russian deputy foreign minister Alexander Aleksevey told reporters.

In September 2004, while I was in Moscow, Putin was scheduled to visit Turkey but had to postpone the trip due to the terrorist attack on the elementary school in Beslan. When the trip eventually took place that December, it was understandably big news in both countries. Putin, after all, was the first Russian leader to ever visit modern Turkey, a longtime regional rival and still a member of the NATO alliance. In Ankara, Putin discussed ways to build economic and security ties and sell Turkey more Russian oil and gas. “Russia and Turkey are moving toward cooperation and the flourishing it will bring it,” Putin said.

In February 2005, Putin sent Russian troops to Sudan. The expressed purpose was to support “peacekeeping” efforts, but Russia had been arming the radical Islamic regime in Khartoum for years, as had the Iranians.

In April 2005, Putin became the first Russian leader in more than forty years to visit Egypt. He not only met with Presdient Hosni Mubarak but also visited the headquarters of the Arab League. There he held talks with Secretary-General Amr Musa and addressed the permanent representatives of Arab countries in what Aljazeera called “Russia’s wider bid to restore its Soviet-era influence in the Middle East.”

On that same April 2005 trip, Putin became the first leader of Russia or the Soviet Union ever to visit Israel and the Palestinian Authority. He met in Jerusalem with Prime Minister Ariel Sharon and other top Israeli officials. In the West Bank town of Ramallah, Putin met with  Mahmoud Abbas, president of the Palestinian Authority. He defended recent Russian missile sales to Syria and nuclear cooperation with Iran, laid a wreath at the grave of Yasser Arafat, and pledged to sell new arms to the Palestinians.

In Januari 2006, Putin extended an invitation to the newly elected Hamas leadership to visit Moscow for high-level talks and again offered to sell the Palestinians new arms. What’s more, during a trip to Spain, Putin explained that he did not see Hamas as a terrorist organization and said he viewed the Hamas electoral victory as “a big setback, an important setback for American efforts in the Middle East, a very serious setback,” using the word setback three  times and almost appearing to relish the development.

It should be noted that Putin made these moves despite international efforts to isolate Hamas diplomatically and to cut off the group’s funding until it renounces violence and accepts Israel’s right to exist. Several days after Putin made the invitation, Hamas leader Khaled Mash’al delivered a sermon at a mosque in Damascus, directly threatening the national security of the United States, the European Union, and Israel. Yet Putin did not back off. Instead, theKremlin welcomed Hamas leaders to Moscow several weeks later.

On and on it goes. Every week, it seems, new headlines appear with fresh evidence of Putin’s Islamic Initiative, along with evidence that Iran is simultaneously building alliances with many of these same countries.

  1. Partners in trade, Turkey and Russia eye closer defense cooperation (Turkish Daily News, December 8, 2004)
  2. Ethiopia has saved up money for Russian arms (Kommersant, January 13, 2005)
  3. Russia says it’s ready to arm Saudi Arabia (Moscow Times, February 10, 2005)
  4. Russians to sell missiles to Syria (London Telegraph, February 17, 2005)
  5. Lybia and Algeria ready to buy Russian arms if Russia writes off debts (MosNew.com, February 17, 2005)
  6. Iranian President cements Syrian alliance (Associated Press, January 19, 2006)
  7. Iran, Turkey ink security agreement (Islamic Republic News Agency (Iran), February 22, 2006)

In March 2006, Putin became the first Russian leader since the collapse of the Soviet Union to visit Algeria. There he signed a $7.5 billion deal to sell arms to the North African nation, a deal that one Russian military analyst called “the biggest military contract signed by post-Soviet Russia.”

Putin also addressed a conference in Moscow called “Strategic Outlook: Russia and the Islamic World,” where he urged “close cooperation” and said “pooling our efforts” with the Muslims of the Middle East would be a top  Russian priority.

WHAT IT MEANS

There is no question at this point that Putin has concluded it is in Russia’s vital interests to build a political, military, and economic alliance with the Arab an Islamic world, regardless of the risks such an alliance poses to Moscow’s relationship with Washington, London, or Brussels. The main question  is how quickly such an alliance will turn against Israel.

Whether he realizes the prophetic implications of his actions or not, Putin has clearly embarked upon an aggressive and systematic effort to build new alliances with countries specifically cited in Ezekiel 38-39, as well as with those countries that could be involved in the War of Gog and Magog but are not clearly defined in the text. And the clock is ticking.

So watch closely, for such efforts will only intensify as the time of Ezekiel’s vision comes to fulfillment.

GLOBAL TENSIONS SOAR AS RUSSIA TARGETS ISRAEL

In the spring of 2006, I came across a headline on an Internet news site that read “Russia Would Never Harm Israel: Olmert.” Curious, I clicked onto the link and found a story from Agence France-Presse, which began, “Israeli leader Ehud Olmert said he had been assured by President Vladimir Putin that Russia would ‘never do anything to harm Israel’ despite his invitation to Hamas for talks in Moscow.

‘”President Putin told me that he had previously given a commitment to Ariel Sharon that Russia would never do anything to harm the state of Israel and that that commitment applies to me as it did to Ariel Sharon,'” Olmert explained. The Israeli prime minister’s official Web site later noted that “Russian President Putin emphasized several times [in his call with Olmert] that Russia would not take any step directed against Israeli interests and would not harm Israel’s security.”

If only we would take such assurances to the bank. Unfortunately, we cannot. While it may be tempting to believe that the Russian Bear is dead and buried and poses no threat to Israel, the U.S., or anyone else, Ezekiel makes it clear that the Bear is only hibernating and will soon be back with a vengeance.

Ezekiel 38:8 says that in the latter years Russia “will come into the land  that is restored from the sword, whose inhabitants have been  gathered from many nations to the mountains of Israel” (NASB). Ezekiel 38:12 says Russia will target Israel, the epicenter, the people who live “at the center of the world” (NASB). Ezekiel 38:14 says Russia will target “My people Israel (NASB). Ezekiel 38:18 says Russia “comes against the land of Israel” (NASB). Ezekiel 39:2 says Russia will come “against the mountains of Israel” (NASB). Ezekiel 38:10 makes crystal clear that the Russian dictator in charge of this operation will be executing an evil plan (NASB).

Despite such specificity, however, there will be those who misunderstand the nature and threat of this evil planand thus will be a risk of being blindsided by it, ( … einde citaat).

De huidige ontwikkelingen in het Midden Oosten geven er alle aanleiding toe om het profetische woord ter harte te nemen … ‘Dooft de Geest niet uit, veracht de profetieen niet, maar toets alles en behoudt het goede’ … ‘en wij achten het profetische woord (daarom) des te vaster, en gij doet wél, er acht op te geven als op een lamp, die schijnt in een duistere plaats, totdat de dag aanbreekt en de morgenster opgaat in uw harten. Dit moet gij vooral weten, dat geen profetie een eigenmachtige uitlegging toelaat; want nooit is profetie voortgekomen uit de wil van een mens, maar, door de Heilige Geest gedreven, hebben mensen van godswege gesproken’ … (1 Thess.5:19-20; 2 Petr.1:19-21).

Keep your eyes on the Middle East!

  1. Onrust in de Arabische wereld duur voort.
  2. Dictators verdwijnen van het toneel?
  3. Het uitroepen van een Palestijnse staat in september 2011?
  4. Putin loopt zich warm voor presidentsverkiezingen in 2012.
  5. Presidents verkiezingen U.S.A. op 6 november 2012.
  6. Tempelbouw in 2012 volgens de berekeningen van Isaac Newton.
  7. Damascus profetie nabij?
  8. Het dichterbij komen van de ‘Gog-Magog oorlog’ ?
  9. … … … …

De drie sleutelwoorden die we telkens weer terug horen in de geschiedenis van Israel zoals beschreven door de Profeten van Israel, zijn:

  1. het volk
  2. de stad
  3. het land

Dit sterke accent op volk, land en stad vinden we ook terug bij de profeet Daniel als hij met God spreekt over:

  1. die uw volk, Dan. 9:15, 16, 19 …
  2. van uw stad Jeruzalem, Dan. 9:16, 18, 19 …
  3. uw heilige berg, Dan. 9:16 ,20 …

Dit komen we ook tegen bij de engel Gabriel als hij een profetie uitspreekt over zeventig weken die bepaald zijn over uw volk en uw heilige stad Jeruzalem (Dan.9:24) .

Zo staat de stad Jeruzalem met het tempelplein vandaag [anno 2011] opnieuw in ‘t brandpunt van het Midden-Oosten, als ‘the Fight for Jerusalem’; zoals daar de eeuwen door er vijf Rijken geheersd hebben over deze stad, respectievelijk:

  1. Het Babylonische Rijk
  2. Het Medo-Perzische Rijk
  3. Het Griekse Rijk
  4. Het Romeinse Rijk
  5. Het Ottomaanse Rijk

Het is de apostel Johannes op Patmos geweest die dit dan ook haarscherp uiteen heeft gezet in zijn boek de ‘Openvaring van Jezus Christus’!

‘Vijf ervan zijn gevallen, een is er nog en de ander is nog niet gekomen, en wanneer hij komt, moet hij korte tijd blijven. En het beest, dat was en niet is, is zelf ook de achtste, maar het is uit de zeven en het vaart ten verderve’ …(Openb.17:10-11).

De vraag is nu, anno 2011 … zullen de huidige ontwikkelingen van onlusten en instabiliteit in de Arabische wereld en de verdwijning van hun dictators; met de Presidentsverkiezingen van 2012 in Washington en Moskou, aanleiding kunnen geven tot een versnelling van de vervulling van de Gog-Magog profetie? Wie van de grootmachten durft daar straks het initiatief te nemen in een gebied waar de grootste olie reserves liggen opgeslagen; en zal President Assad van Syrie als grootste aartsvijand van Israel zich zo gemakkelijk opzij laten drukken door zijn burgers, of door toenemende druk van de wereldopninie, zoals Hosni Mubarak van Egypte dat wel deed? En komt de Damascus profetie nu toch niet heel dichtbij?

In Ezechiel 38:7-9 lezen we: ‘ maak u gereed en rust u toe, gij met al de scharen die zich bij u gevoegd hebben; wees gij hun tot een leidsman. Na geruime tijd zult gij een bevel ontvangen; in toekomende jaren zult gij optrekken tegen het land dat zich van de krijg hersteld heeft (een volk) dat uit het gebied van vele volken bijeengebracht is op de bergen Israels die tot een blijvende wildernis waren geworden, maar het is uit de volken uitgeleid; allen wonen zij in gerustheid. Dan zult gij optrekken als een opkomend onweer; gij zult zijn als een wolk die de aarde bedekt, gij met al uw krijgsbenden, en vele volken met u.’

De achterliggende gedachte van deze strijd met het tijdselement heeft alles te maken met het voortdurend terugkerende thema in de hoofdstukken van Ezechiel 36-39, waar de God van Israel zegt:

  1. ‘opdat de volken Mij leren kennen, wanneer Ik Mij voor hun ogen aan u, o Gog, de Heilige betonen zal’ (Ezech.38:16).
  2. ‘Ik zal Mij groot en heilig betonen en Mij doen kennen ten aanschouwen van vele volken; en zij zullen weten, dat Ik de Here ben’ (Ezech.38:23).
  3. ‘Zo zal Ik mijn heerlijkheid onder de volken brengen, en zullen alle volken het gericht zien dat Ik voltrokken heb, en de hand die Ik op hen heb gelegd. Het huis Israels zal weten, dat Ik de HERE hun God ben, van die dag af en voortaan’ (Ezech.39:21-22).
  4. ‘En de volken zullen weten, dat Ik, de HERE, het ben die Israel heilig, doordat mijn heiligdom voor eeuwig te midden van hen staat’ (Ezech.37:28).

Deze generatie en Mijn woorden

‘Voorwaar, Ik zeg u, dit geslacht zal geenszins voorbijgaan, voordat alles geschiedt. De hemel en de aarde zullen voorbijgaan, maar mijn woorden zullen geenszins voorbijgaan’ (Luk.21:32-33;Matth.24:34). Is de duur van een geslacht dan 40, 50, 70, 100 0f 120 jaar? Naar welk geslacht verwijzen de woorden ‘dit geslacht’? Voorzeker, dat is ‘dit geslacht’ die al deze dingen ziet gebeuren zoals vermeldt in de verzen 25-27, … ‘en er zullen tekenen zijn aan zon en maan en sterren, en op de aarde radeloze angst onder de volken vanwege het bulderen van zee en branding, terwijl de mensen bezwijmen van vrees en angst voor de dingen, die over de wereld komen. Want de machten der hemelen zullen wankelen. En dan zullen zij de Zoon des mensen zien komen op een wolk, met grote macht en heerlijkheid.’

De oprichting van de staat Israel op 14 mei 1948 die een dag later gevolgd werd door de ‘Onafhankelijkheidsoorlog’, en de hereniging (re-united) van de stad Jeruzalem in de ‘Zesdaagse Oorlog’ van 1967 zijn bij uitstek de grote tekenen uit deze tijd, zo ook de ‘Yom Kippur Oorlog’ van Oktober 1973. Deze gebeurtenissen werpen hun blik en schaduw vooruit op hetgeen nog komen moet, en waar de profetie uit Ezechiel 38 en 39 heel duidelijk over is zoals we hebben gezien!

Daarbij gaat de bepaalde tijd die gekomen is en z’n einde nadert (Psalm 102:13-14) over een ‘tijdspanne’ van 120 (50+70) jaar, die feitelijk begonnen is met de bekende profetische uitspraak van Theodor Herlz in 1897 te Bazel, als hij zegt … ‘dat er over 5 jaar en zeker over 50 jaar er een Joodse staat zou zijn’ …, naar de belofte der profetie waar naar gelang de profeten van Israel over geschreven hebben!

De Handelingentijd

Zo was daar in de Handelingtijd onder de apostelen en gelovigen een sterk verwachtingspatroon naar het uitzien van het wederkomen van Messias Jezus, doch deze hoop vindt zijn einde in het jaar 63/64 A.D. met het abrupt afbreken van de 67e jaar week op een totaal van zeventig weken (70×7=490 jaar) … (Dan.9:24-27Hand.3:19-21;28:24-29).

Vandaag anno 2011 zijn daar velen in Eretz Israel die uitzien naar de komst van de Messias; waaronder de ‘Messiasbelijdende Joden’ die uitzien naar het wederkomen van Jesjoea hammasjiach. Men ziet heden ten dage daar feitelijk de Handelingentijd weer terugkeren, die zal aanvangen met de 68e jaar week, daar waar de 67e jaar week in het jaar 63/64 A.D. zo abrupt werd afgebroken.

Ook zien we vanaf 7 juni 1967 het ‘duality principle’ als het ware in beeld komen, en wel in de 7×7 jaar weken van 49 jaren uit de tijd van Ezra en Nehemia, waarin Stad en Tempel hersteld werden. Dit alles zal uitlopen op ‘Jerusalem restored’ – 49 Prophetic years, on 23 September 2015, the year of Jubilee proclaimed! ‘The Fight for Jerusalem’, vergezeld gaande met tekenen (6 eclipsen) aan zon en maan op deze ‘Mijn gezette hoogtijden’, beginnende in 2014 op de 14e Nissan – ‘Pesach’, en eindigende in 2015 op de 15e Tishri – ‘Sukkot’, … met de herbouwde derde Tempel in Jeruzalem, het zou heel goed kunnen?!

Het was de apostel Petrus die (7×7=49) op de 50e dag op ‘Shavu’ot’ (wekenfeest) uitriep: ‘maar dit is het’ waarvan door de profeet Joel gesproken is (Joel 2:28-32;Hand.2:16). Het gehele boek Joel heeft betrekking op Israel en de volken en het ziet uit op de ‘Dag des Heren’.

Hier vinden we ook het ‘Jubeljaar’ terug: ‘Blaast de bazuin te Sion, heiligt een vasten, roept een verbodsdag uit’ (Joel 2:15), … als zijnde een ‘Yom Kippur’.

Rabbi Shlomo Goren heeft het goed verstaan toen hij op de 7e juni 1967 bij de Klaagmuur staande, met het lezen uit de Torah en ‘t blazen op de sjofar, het volgende zei:De Messiaanse tijd is aangebroken‘! Nu is het wachten op het proclameren van een ander ‘Jubeljaar’‘dan zult gij bazuingeschal doen rondgaan in de zevende maand; op de tiende van de maand; op de Verzoendag door uw ganse land.’ (Lev.25:8-10). De ‘Yom Kippur’ van 2015 zal een bijzondere zijn. Het zal dan gaan om het losmaken van een verzegelde boekrol, een boekrol die beschreven is van binnen en van buiten, verzegeld met zeven zegelen; waarbij gehoord zal worden: ‘ween niet [Johannes] zie, de leeuw uit de stam van Juda, de wortel Davids, heeft overwonnen om de boekrol en haar zegels  te openen’ (Openb.5:5). Het gaat hier om het Apocalyps worden van toekomst profetie over Israel en de volken, die manifest gaat worden in de nog openstaande drie laatste jaar weken!

In Gen.6:3 vertelt God Noach iets over een volheid van tijd die zich zal aandienen, en die tevens betrekking heeft op deze tijd, [de laatste dagen van deze boze eeuw – aioon – Gal.1:4], als Hij zegt:

‘Mijn geest zal niet altoos in de mens blijven, nu zij zich misgaan hebben; hij is vlees; zijn dagen zullen 120 jaar zijn’.

[De enige remedie was om haar te vernietigen (de facto) daar zij reeds vernietigd was (de jure). Zo zien we dat bij het bazuinen van de zevende engel, ‘het wiel een gehele omwenteling heeft gemaakt’, daar we lezen in de Apocalyps, …

‘dat de tijd gekomen is om te verderven wie de aarde (corrupt)verderven’ (Openb.11:18).

Er is niet zoveel verbeeldingskracht nodig om te begrijpen dat vanaf 1897 met Israel en Jeruzalem in ‘t brandpunt daarvan – die 120 jaar hun loop hebben gekregen en tot een einde zijn gekomen, … om vanaf 1967 na de 7×7 (49) jaren in het 50e jaar een ‘Jubeljaar’ over te gaan in de 68e jaar week op een totaal van 70! (Dan.9:24).

Ook kunnen we hier nog denken aan de 42 jaar die er liggen tussen de ‘Yom Kippur’ (oorlog) van 6 oktober 1973 en die van 2015; en de 42 maanden van de Grote Verdrukking in de tweede helft van de 70e jaar week, en aan de 42 geslachten die uitliepen op de geboorte van de Messias en de 42 pleisterplaatsen die Israel passeerde voordat het ‘Beloofde Land’ werd ingenomen door Jehosua (Matth.1:17;Num.33:1-49).

De woorden van Jezus (Jesjoea) de Messias zijn in die zin ook overduidelijk:

‘want zoals het was in de dagen van Noach, zo zal de komst van de Zoon des Mensen zijn’ (Matth.24:37-39).

De toekomende dagen zullen door de oordelen heen, … die bij het los maken van de 7 zegelen, de 7 bazuinen en de 7 schalen, … een ‘nieuwe eeuw’ – (gr. aioon) aankondigen, een ‘aioon’ van het Messiaanse Vrederijk, waarin de Stad Jeruzalem, … ‘genoemd zal worden: Begeerde, niet verlaten Stad’. En de naam der stad zal voortaan zijn: de Here is aldaar‘! (Jes.62:12;Ezech.48:35).

Gerard J.C. Plas

 

 

 

Be Sociable, Share!

  2 Responses to “Wat betekent de profetie over Gog en Magog? – editorial”

  1. Dit stuk uit 2011 gelezen in Sept 2015.
    Eindtijd wordt realiteit. En we zien dat eea zich aan het concentreren is op Syrie, de russen zitten er al. Een internationale coalitie bombardeerd IS en de verwachting is dat deze coalitie ook binnen enige tijd op de grond gaat ingrijpen. Israel is even uit het nieuws verdwenen maar zodra de aanval VANUIT HET NOORDEN is ingezet is het maar een kleine stap tot de vervulling van Ezechiel………..Christenen in Nederland. Focus wat minder op het emigrantenvraagstuk maar kijk naar het grotere plaatje oftewel……richt je op de Profetieën zoals die in de Schrift gegeven zijn. De opname van Zijn Gemeente staat voor de deur……….(en we zien het niet aankomen, verblind als we zijn)

  2. Ezechiel 38: Gog van magog , hiermee worden de Verenigde Naties te Newyork bedoeld. Openbaring 13: het zevenkoppige beest uit de mensenzee. Babylon de Grote , het rijk van de valse religie. de hoer genoemd, waar de koningen der aarde hoererij mee hebben gepleegd. Openbaring 17: en 18: Er zijn zeven koningen. De Zevende koning is of zijn Groot Brittannië en de Verenigde Staten van Amerika, deze hebben een bijzondere band met elkaar en het grootste grondgebied op aarde. De achtste koning de Verenigde Naties komt voort uit de zeven, dit klopt ook want de VS en Groot Brittannië hebben in de eerste wereldoorlog eerst de Volkenbond en in 1919 de Verenigde Naties opgericht. We leven nu in de laatste dagen vanaf 1914 gerekend die 120 jaar zijn tot Armageddon over de aarde zal komen!

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

Translate »