Nov 072010
 

Netanyahu Speaks at GA 2010 – Israel National News(klik deze link voor een video)

Netanyahu premier van Israel

Netanyahu premier van Israel

Israels premier Benjamin Netanyahu brengt van 7 – 9 November een bezoek aan de V.S. Zijn verblijf aldaar zal een tweevoudig doel hebben. Hij zal onder andere gesprekken voeren met American Jewish leaders en een onderhoud hebben met Vice President Joe Biden. Netanyahu zal in Washington D.C. een veranderd politiek klimaat aantreffen daar de verhoudingen tussen de Democraten en Republikeinen na de tussentijdse Congresverkiezingen voor het Huis van Afgevaardigen en het Congres sedert 1948 niet zo’n grote politieke aardverschuiving te zien hebben gegeven in het voordeel van de Republikeinen. Zoals het zich nu laat aanzien behouden de Democraten in de Senaat een meerderheid van 52 van de 100 zetels, in het Huis van Afgevaardigen stormen de Republikeinen binnen met zeker 239 zetels op het totaal van 435. Maar helemaal uitgespeeld is de huidige Democratische meerderheid in zowel de Senaat als het Huis nog niet. In het machtsvacuum tussen de Congresverkiezingen en de komst van het nieuwe Congres in januari 2011, de lame duck ofwel de ‘vleugellame’ periode, kan het oude Congres nog snel wetgeving doorvoeren – mits er genoeg steun voor is. Belangrijke vragen liggen daar voor Netanyahu: 1e. Zal het Congres nu hechter en constanter de belangen van Israel willen verdedigen tegen o.a. een State Department (Min.v.Buitl.Zaken) dat altijd uit is om de oliebelangen van de V.S. veilig te stellen en zo de Arabieren tevreden moet stellen? 2e. Zal President Obama en zijn administratie willen ophouden met hun onvriendelijke houding naar de Joodse Staat? 3e. Zal daar nu een meer beslissende en daadkrachtige houding onstaan om Iran te stoppen in het verkrijgen van nuclear weapons en zij daarmee de komst van de Twelfth Imam willen verhaasten? 4e. Of zal het weer het oude liedje zijn als ‘business as usual’ met betrekking tot de Midden-Oosten politiek?

Tegelijkertijd zal premier Netanyahu de dreiging van de radicale Islam willen taxeren als het gaat om de veiligheid van de Joodse gemeenschap in de V.S. Deze besprekingen zullen plaatshebben tegen de achtergrond van  rapporten die erop wezen dat er een aanslag op de Joodse gemeenschap in Chicago ophanden was, Netanyahu zei daar in een persconferentie j.l. zondag  het volgende over: ‘Het is werkelijk niet van belang of dat doelwit nu een Synagoge is in Chigago, of een spoorweg station in Madrid of London, of Mumbai of Bali. Wij staan nu oog in oog met een groeiende golf van Islamitische extremistische terreur.’ Please, bidt voor de premier en zijn staf als zij aankomen in de V.S. – voor hun veiligheid, voor wijsheid en onderscheidingsvermogen, dat de Here hun zegene en zij mogen zijn als ‘zonen van Issaschar, mannen die de tijden verstonden en wisten wat Israel moest doen’ (1 Kron.12:32).

-Van de Issascharieten, die de juiste tijden kenden, zodat zij wisten wat Israel doen moest-…. …. …. ….Ook is daar nog het gevecht met het kwartet (Rusland, V.S., E.U., en de V.N.) om Jeruzalem de ondeelbare hoofdstad van Israel en de strijd om de nederzettingen in Judea en Samaria, het Bijbelse hartland, waarvan de Eeuwige zegt: ‘en het land zal niet voor altijd verkocht worden, want het land is van Mij’,… . …’want zie, in die dagen en te dien tijde, wanneer Ik een keer zal brengen in het lot van Juda en Jeruzalem, zal Ik alle volken verzamelen en afvoeren naar het dal van Josafat, en Ik zal aldaar met hen in het gericht treden ter oorzake van mijn volk en van mijn erfdeel Israel, dat zij onder de volken verstrooid hebben, terwijl zij Mijn land verdeelden,…(Lev.25:23;Joel 3:1-3).

Enkele cijfers over de nederzettingen anno 2010

Nederzettingen in kaart

Nederzettingen in kaart

Op dit moment bestaan er 121 Joodse nederzettingen op de Westelijke Jordaanover (Judea en Samaria). Er zijn ook 102 voorposten, maar deze worden door de Israelische regering als illegaal beschouwd. In Oost-Jeruzalem, dat in 1967 door Israel werd geannexeerd, leven nog eens 190.000 Joden tussen ca 400.000 Arabieren.

Op de gehele Westelijke Jordaanoever wonen 303.900 Joden in nederzettingen (telling juli 2010). De drie grootste nederzettingen zijn: Betar Illit, Modi’in Illit en Ma’ale Adummim. Deze zijn beter aan te duiden als steden. Geen van deze plaatsen heeft minder dan 35.000 inwoners. Het totale aantal inwoners van de drie nederzettingen is 119.200, 40% van de gehele Joodse populatie op de Westelijk Jordaanoever.

De internationale gemeenschap noemt de Israelische nederzettingenpolitiek illegaal. Dit is ook de opvatting van de Europese Unie. Het Israelische Hooggerechtshof bestrijdt dit op meerdere gronden. Eén argument is dat het gebied waarop de nederzettingen worden gebouwd omstreden is. Voor Israel de Westoever in 1967 bezette, was het in handen van Jordanie. Maar dat bestuur werd door twee landen erkend.

In 1947 werd de Westelijke Jordaanoever door de Verenigde Naties (res.181) toegewezen aan de op te richten Palestijnse staat, maar de Palestijnen wezen dit voorstel af. In de oorlog die daarop ontstond bezette Jordanie het gebied. Voor Jordanie was de Westoever 30 jaar in handen van de Britten. Daarvoor was het 400 jaar Turks. Nooit was er een Palestijnse staat. Dat neemt niet weg dat CIDI (Centrum Informatie Documentatie Israel) op het standpunt staat dat Israel een Palestijnse staat in dit gebied moet toestaan, indien dit tot een echte duurzame vrede met het Palestijnse volk kan leiden. Een deel van de Joodse nederzettingen zal daarbij ontruimd moeten worden, zoals dat ook in de Gazastrook is gebeurd.

Van de 121 nederzettingen vallen er binnen het zogenaamde veiligheidshek dat door sommigen scheidsmuur genoemd wordt. Het blijkt dat 48 nederzettingen minder dan 500 inwoners hebben. In 75 nederzettingnen is al jaren praktisch geen groei te herkennen. De Israelische nederzettingen zijn gebouwd op 3% van het totale oppervlak van de West Bank. Sinds een aantal jaren zijn er geen nieuwe nederzettingen bij gebouwd, wel zijn de bestaande uitgebreid en dan met name in de gebieden die Israel in een vredesregeling denkt te kunnen behouden. Die gebieden zouden mogelijkerwijs kunnen worden uitgeruild met grond die momenteel tot Israel behoort. Van december 2009 tot eind september 2010 had de Israelische regering een bouwstop ingesteld om het vredersproces te helpen opstarten.

Uit cijfers van het Israelisch Centraal Bureau voor Statistiek blijkt dat Israel sinds 2003 een stabiele bevolkingsgroei heeft, deze komst op 1,8%. De nederzettingen laten een ander beeld zien, daar is in 2009 een bevolkingsgroei te onderkennen van 5,3%. Voor het jaar 2010 wordt deze groei geschat op 4,8%, een daling die een gevolg kan zijn van de bouwstop in deze periode. Jarenlang ligt dit cijfer al rond de 5%. Men moet zich echter realiseren dat ca 2/3 van die jaarlijkse groei veroorzaakt wordt een extreem hoog geboortecijfer onder de Joodse kolonisten.

Deze Joodse kolonisten krijgen dus gemiddeld meer kinderen dan andere Israeliers. Dat komt waarschijnlijk door het grote aantal orthodoxe Joden onder de kolonisten. Zijn beschouwen de Westelijke Joordaanoever, Judea en Samaria, als onderdeel van het door God aan het Joodse volk Beloofde Land. De bevolkingsgroei van de Palestijnse inwoners van de Westelijke Jordaanoever bedraagt jaarlijks ca 2,2%.

Volgens de Palestijnse Autoriteit, die als uitvloeisel van de Oslo Akkoorden het gezag uitoefend over 99% van de Palestijnen op de Westelijke Jordaanoever, wonen er in dit gebied ca 4 miljoen Palestijnen. Israelische onderzoekers schatten dit aantal 1 miljoen lager. De groei van het nationaal product van de Westelijke Jordaanoever, zonder de Joodse nederzettingen, bedroeg in 2009, 7%. De verwachting voor 2010 is rondom de 10%. (citaat uit: CIDI nov.2010)

Netanyahu en de Christen-Zionisten

Nog niet zo lang geleden sprak premier Netanyahu op een topconferentie van Christians United For Israel in Jeruzalem: ‘Welkom in Jeruzalem, de ongedeelde, eeuwige hoofdstad van de Joodse staat en het Joodse volk…Uw aanwezigheid hier is het bewijs van een grondige verandering in de relatie tussen Christenen en Joden, een relatie die zijn wortels heeft in de 19e eeuw toen vroege Christen-Zionisten kwamen en op onderzoek gingen in het land van de Bijbel en baden voor het herstel van de Joodse soevereiniteit…Christen-Zionisme is de voorloper van het Joodse Zionisme, en ik denk zelfs dat het deze heeft mogelijk gemaakt.’ Het is verbazingwekkend dat Israels premier deze waarheid ziet en erkent. Hij bedankte deze Christenen voor hun niet aflatende vriendschap en voegde er aan toe dat vriendschap belangrijker is dan ooit, omdat Israel geconfronteerd wordt met nooit eerder voorgekomen uitdagingen op het gebied van haar veiligheid en bestaansrecht. ‘De grootste bedreiging van Israels veiligheid en van die van de gehele mensheid is ‘het spook’ van een militant islamitisch bewind dat bezig is nucleaire wapens te verkrijgen, of van nucleaire wapens die in handen vallen van een militant islamitisch bewind.’ Het eerste is gevaarlijk dichtbij in Iran en het tweede zou kunnen gebeuren in Pakistan. Als Iran nucleaire wapens ontwikkelt, kan de wereld nooit meer dezelfde zijn; zeker wanneer het wereldwijd terrorisme toeneemt en terroristen zich verschuilen achter Iraanse nucleaire dekking. De olievoorraden van het Midden-Oosten zouden zwaar bedreigd kunnen worden. Het ergste van alles zou zijn wanneer nucleaire wapens gegeven zouden worden aan terroristen of terroristische staten. Dan zou een 65-jarige periode van nucleaire vrede ten einde komen. Netanyahu gaf een opsomming van nooit eerder voorgekomen bedreigingen van Israels recht op bestaan: van zogenaamde mensenrechten-groeperingen van de VN die Israels recht om zichzelf te verdedigen ontkennen tot boycotcampagnes en het Israels afnemen van rechten en opleggen van strafmaatregelen. Toch ziet Netanyahu het als de ergste aanval op Israels bestaansrecht, wanneer gepoogd wordt om de verbinding tussen het volk Israel en het land Israel te ontkennen en ‘om het Joodse volk neer te zetten als vreemdelingen in het land van onze voorvaders…Daarom is de poging onze geschiedenis in dit land te ontkennen een poging om onze toekomst in dit land te ontkennen. Ik vraag u om zich bij ons aan te sluiten in deze strijd ter verdediging van de waarheid. Herinner hen aan Abraham en Izaak, aan Jozua en Samuel, aan David en Salomo. Herinner de wereld eraan dat het land van de Bijbel niet in de hemelen is maar hier op aarde. En dat het volk van de Bijbel terug is in het land van de Bijbel.’ (citaat uit: Hadderech nov.2010)

Het ziet er naar uit dat na deze verkiezingsuitslag het samenwerken voor de President lastig wordt in een verdeeld Congres, en zich ook nu weer een periode van afwachten of ‘lame duck’ (vleugellam) gaat aftekenen in de V.S. en de geopolitieke wereld. In 2012 vinden er namelijk zowel in de VS als in Rusland presidentsverkiezingen plaats en de verwachting is dat Vladimir Putin  zal terugkeren in het Kremlin en de Republikeinen er alles aan zullen doen om het Witte Huis te heroveren. Ondertussen krijgt Hezbollah steeds meer macht in Libanon, en tonen Satellietbeelden dat Hezbollahstrijders in training zijn op een Syrische raketbasis, Iran verder gaat met het ontwikkelen van nucleare weapens, en de Palestijnse Autoriteit onderleiding van Mammoud Abbas in 2011 een Palestijnse Staat in de West Bank wil afkondigen.

Natuurlijk zal de regering in Jeruzalem zoiets niet toestaan, daar zij geen herhaling willen van de gebeurtenissen die in 2005 plaatsvonden na de ontruiming van de 17 nederzettingen (Gush Katif) in de Gazastrook. Geen terroristische activiteiten met aanslagen, raketten en mortieren in het Bijbelse hartland van Judea en Samaria, zoals dat het geval was na de ontruiming van ‘Gush Katif’ in de Gazestrook. Netanyahu, heeft nog weinig vrienden over, en het worden er steeds minder. Gelukkig bevinden er zich onder de Republikeinen in de V.S. nog vele Christen Zionisten…wat zei premier Netanyahu ook al weer: ‘was het Christen-Zionisme in de 19e eeuw niet de voorloper van het Joodse Zionisme en dat het deze zelfs mogelijk heeft gemaakt!’

De Efezebrief heeft het in hoofdstuk 2:14-18 over één nieuwe mens, de twee, Jood en heiden, tot één lichaam verbonden, en met God verzoend door Zijn dood aan het kruis. Een hemelse bestemming, natuurlijk! Maar niet zonder onze oudste broer,…opmerkelijk toch zo’n uitspraak van de premier van Israel!

‘Herinner de wereld eraan dat het land van de Bijbel niet in de hemelen is maar hier op aarde. En dat het volk van de Bijbel terug is in het land van de Bijbel’.

Gerard J.C. Plas

Een politieke aardverschuiving in de Verenigde Staten

De verkiezingen van afgelopen november, aan het einde van de eerste helft van de ambtsperiode van de Amerikaanse president Barack Hussein Obama, brachten een soort aardverschuiving teweeg. Het was de grootste electorale verschuiving in het Congres sinds 1948.

Het resultaat van de verkiezingen laat een afwijzing zien van de politiek tot nog toe van Obama en holt zijn politieke invloed dramatisch uit. Het bevestigd de confronterende werkwijze van een eigenlijk en in wezen pro-Israel Congres en het vergrootte het aantal pro-Israel afgevaardigden. Het resultaat van deze ‘halftermijnse’ verkiezingen bevestigt het gegeven dat de Verenigde Staten inderdaad een centrum-rechtse natie is, die altijd pro-Israel is geweest.

 Dit resultaat vraagt om een nieuwe benadering van Jeruzalems politiek naar Washington, waar men ten onrechte heeft aangenomen dat de presidenten van de V.S. almachtig zijn in de buitenlandse politiek en nationale veiligheids-zaken, terwijl het Congres werd beschouwd als een daarin ondersteunende instantie.

Gedurende zijn twee jaren aan het bewind zijnde is Obama veranderd van een electorale winnaar tot een electorale blok-aan-het-been, die de positie van de democraten op Capitol Hill verzwakt. Van een gematigde, tot overleg neigende president in 2008, is hij nu een president werkend vanuit een soort politieke polarisatie die de radicale linkerzijde van de Democratische Partij vertegenwoordigt. Nog nooit zijn de Amerikanen zo onzeker en besluitenloos geweest, persoonlijk en nationaal, over de toekomst van de Verenigde Staten.

Zo groot als indertijd de verwachtingen waren ten aanzien van president Barack Obama, zo onstellend negatief is men nu over de resultaten nationaal (werkloosheid, belastingen, financieel overheidstekort, controversiele gezondheidszorg, etc.) en internationaal, zoals de verminderde invloed en postitie wereldwijd van de Verenigde Staten, de dreiging van het Islamitische terrorisme en de oorlogen in Irak en Afghanistan.

Een paar Democratische afgevaardigden die bekend staan om hun kritische, soms negatieve benadering van Israel, zoals David Obey, een invloedrijke voorzitter van één van de Congres-comité’s, die al 21 verkiezingsronden heeft doorgemaakt, kondigden hun aftreden aan als reactie op de electorale afgang van Obama. Tegelijkertijd zullen veel nieuw-gekozen Republikeinse afgevaardigden, die in januari 2011 in het Congres zullen gaan zitten, het eens zijn over een aanpak die zoals gewoonlijk overeenkomt met pro-Israel gevoelens: patriottisme, Joods-Christelijke waarden en opvattingen, nationale veiligheid, anti-VN, scepticisme t.o.v. de E.U. en een verband leggen van Arabieren en moslims met datzelfde terorisme.

Het congres op Capitol Hill heeft in feite de wettelijke bevoegdheid, hoewel niet vaak maar slechts zelden toegepast, om ook in de buitenlandse politiek beslissingen te nemen, neem bijvoorbeeld het beeindigen van de militaire betrokkenheid in Vietnam, Laos, Cambodja, Angola en Nicaragua, maar ook de president politieke beslissingen te laten doen met betrekkng tot andere landen, de V.N. en de Veiligheidsraad.

De meeste Amerikanen zijn inderdaad centrum-rechts. Zij respecteren de Joodse Staat als een morele en strategische bondgenoot welke niet een gebruikelijke en beinvloedbaar onderdeel is van de buitenlandse politieke activiteiten, maar veel meer een deel is van de morele onderbouwing en principes van de Verenigde Staten als democratie.

Zal Jeruzalem zijn voordeel doen met de waarschijnlijk toegenomen steun in de Verenigde Staten in het algemeen en op Capitol Hill in het bijzonder? Zal Jeruzalem ten eigen voordele kunnen werken met de democratische veranderingen in de Verenigde Staten in het algemeen en met zijn afgevaardigen in het Congres bijzonder?

Commentaar van G.J. van der Leij, voorzitter (ICN Israel Comité Nederland)

Gerard J.C. Plas

Be Sociable, Share!

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)

Translate »