In Genesis 2:15 geeft God de mens een concrete opdracht: de hof te bewerken en te bewaren. Het Hebreeuwse werkwoord shamar, bewaren, draagt de betekenis van beschermen en koesteren. Calvijn zag in dit vers de grondslag voor wat later rentmeesterschap zou worden genoemd: de roeping om Gods schepping in goede staat door te geven aan hen die na ons komen. Die roeping heeft een geestelijke dimensie, maar raakt ook aan dagelijkse beslissingen over het gebruik van energie en grondstoffen. Wie nadenkt over het isoleren van zijn huis en wil weten wat HR-glas kost inclusief plaatsing, stelt een vraag die in de context van bijbels rentmeesterschap meer betekenis heeft dan louter een financiele afweging.

De positie van Israel in de internationale gemeenschap blijft een van de meest besproken vraagstukken in de hedendaagse politiek. Wie de bijbelse profetie kent, hoeft dit niet te verbazen: Zacharia beschrijft Jeruzalem als een steen die alle volken zal bezwaren. Het Israelse Ministerie van Buitenlandse Zaken publiceert op gov.il/ministerie-van-buitenlandse-zaken doorlopend documentatie over de diplomatieke positie van de staat Israel en de juridische basis voor de aanspraken op Jeruzalem als hoofdstad.

Het Joods Cultureel Kwartier in Amsterdam, dat onder andere het Nationaal Holocaustmuseum omvat, bewaart de herinnering aan de Joodse slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Van de 140.000 Joden die in 1940 in Nederland woonden, overleefde driekwart de oorlog niet. Voor wie de Bijbel leest, roept die geschiedenis onvermijdelijk de vraag op: hoe verhoudt de Holocaust zich tot de bijbelse beloften van herstel voor het Joodse volk?

Aliyah, het Hebreeuwse woord voor "opgaan" of "opstijgen", wordt in Israel gebruikt als term voor de immigratie van Joden naar het land Israel. De Jewish Agency for Israel speelt al decennialang een centrale rol in het ondersteunen van Joodse gemeenschappen wereldwijd bij deze migratie. Vanuit bijbels perspectief is aliyah echter meer dan een migratieprogramma: de terugkeer van de Joden naar het land van de vaderen is een van de meest besproken thema’s in de oudtestamentische profetie.

Ezechiel 38 en 39 vormen een van de meest besproken profetische gedeelten in het hele Oude Testament. De tekst beschrijft een aanval op het herstelde Israel door een coalitie van volkeren, aangevoerd door "Gog uit het land Magog, de vorst van Mesech en Tubal". In de twintigste en eenentwintigste eeuw heeft die interpretatie nieuwe urgentie gekregen door de geopolitieke ontwikkelingen in het Midden-Oosten.

Israel is het enige land in het Midden-Oosten dat consistent wordt aangeduid als een liberale democratie: een staat met vrije verkiezingen, onafhankelijke rechtspraak en volledige burgerrechten voor alle burgers. Vanuit bijbels perspectief is het interessant hoe een staat die zichzelf als de hedendaagse belichaming van het bijbelse Israel beschouwt, zich verhoudt tot de bijbelse normen voor gerechtigheid en recht.

In Leviticus 23 beschrijft God de feesttijden die Israel moet vieren als "heilige samenkomsten". Bijbeluitleggers zien er een profetisch programma in dat de grote lijnen van Gods heilsplan samenvat. De zeven Feesten des Heren, van het Pesachfeest tot het Loofhuttenfeest, zijn als het ware een kalender van verlossing die vooruitwijst naar de komst van de Messias en de uiteindelijke vestiging van Gods koninkrijk.